Փոքր և միջին ձեռնարկատիրության պետական աջակցության հիմնահարցերը ՀՀ-ում

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի կարևորագույն մշակութային կառույցներից մեկի ճարտարապետական առանձնահատկությունների, նախագծային սկզբունքների, տարածական կազմակերպման և քաղաքաշինական նշանակության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում շենքը դիտարկվում է ոչ միայն որպես թատերական ներկայացումների համար նախատեսված գործառութային կառույց, այլև որպես մայրաքաղաքի ճարտարապետական կերպարը ձևավորող նշանակալի քաղաքաշինական բաղադրիչ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում Ալեքսանդր Թամանյանի նախագծային մտածողությանը, կառույցի ընդհանուր հորինվածքին և դրա կապին Երևանի կենտրոնական հատվածի քաղաքաշինական կազմակերպման հետ։ Քննվում են շենքի ծավալատարածական լուծումները, հատակագծային կառուցվածքը, ճակատների ձևավորումը և տարբեր գործառութային հատվածների փոխկապակցվածությունը։ Կարևորվում է թատերական կառույցին բնորոշ պահանջների արտահայտումը ճարտարապետության մեջ՝ հանդիսատեսի շարժման կազմակերպումից և դահլիճների կառուցվածքից մինչև բեմական տարածքների, սպասարկման գոտիների և հասարակական հատվածների փոխհարաբերությունը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դասական ճարտարապետական սկզբունքների և հայկական ճարտարապետական ավանդույթների ստեղծագործական համադրման ուսումնասիրությունը։ Դիտարկվում են շենքի համաչափությունները, կամարային և սյունաշարային լուծումները, քարե ճակատների մշակումը, զարդաքանդակային տարրերը և դրանց դերը ամբողջական գեղարվեստական կերպարի ձևավորման մեջ։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում կառույցի և շրջակա քաղաքային միջավայրի փոխհարաբերությանը, բաց տարածքների, հրապարակների, կանաչապատման և հետիոտնային ուղղությունների հետ դրա կապերին։ Շենքի դիրքը քաղաքային կառուցվածքում հնարավորություն է տալիս այն դիտարկել որպես ճարտարապետական գերիշխող տարր և հանրային կյանքի կենտրոններից մեկը։ Քննվում է նաև նախագծի ձևավորման և հետագա իրականացման պատմությունը՝ հաշվի առնելով տարբեր ժամանակաշրջաններում կատարված շինարարական, վերակառուցման և հարմարեցման աշխատանքների հնարավոր ազդեցությունը սկզբնական ճարտարապետական գաղափարի վրա։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել թատերական դահլիճների ակուստիկ, տեսանելիության և հանդիսատեսի սպասարկման պահանջների ուսումնասիրությունը՝ դրանք կապելով ճարտարապետական նախագծման գործառութային խնդիրների հետ։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս կառույցը դիտարկել նաև XX դարի հայկական ճարտարապետության զարգացման համատեքստում՝ բացահայտելով դրա ազդեցությունը Երևանի հասարակական ճարտարապետության և քաղաքաշինական միջավայրի ձևավորման վրա։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել ճարտարապետության պատմության, քաղաքաշինության, թատերական շենքերի նախագծման և հայկական մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության համար։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է գրադարանային և մատենագիտական գործունեության մեջ հիշարժան ու հոբելյանական տարեթվերի վերաբերյալ տեղեկատվության համակարգման, ընտրության և կիրառման մեթոդական սկզբունքների ուսումնասիրությանը։ Նման բնույթի ձեռնարկը դիտարկվում է որպես տեղեկատվական և մեթոդական գործիք, որը հնարավորություն է տալիս գրադարանավարներին, մատենագետներին, մշակութային ու կրթական հաստատությունների աշխատակիցներին նախապես ծրագրել տարբեր իրադարձություններին, պատմական դեպքերին, նշանավոր անձանց տարեդարձերին, գիտության, գրականության և արվեստի կարևոր երևույթներին նվիրված աշխատանքները։ Հետազոտության առանցքում օրացուցային սկզբունքով նյութերի կազմակերպումն է, յուրաքանչյուր տարեթվի տեղեկատվական արժեքի գնահատումը և համապատասխան գրականության ընտրության ու մատենագիտական ներկայացման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տեղեկատու և հանձնարարական գործառույթների համադրմանը, քանի որ նման հրատարակությունը ոչ միայն արձանագրում է նշանակալի ամսաթվերը, այլև ուղղորդում է ընթերցողին դեպի տվյալ թեմայի վերաբերյալ համապատասխան գրականություն և տեղեկատվական աղբյուրներ։ Քննվում են մատենագիտական նկարագրությունների համակարգման, թեմատիկ բաժինների ձևավորման, անձնանունների և իրադարձությունների ընտրության, նյութերի դասակարգման ու որոնման հարմարավետության ապահովման սկզբունքները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում մեթոդական բաղադրիչը, որի միջոցով գրադարաններին կարող են առաջարկվել գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ դիտումների, գրական երեկոների, քննարկումների, տեղեկատվական ժամերի և մշակութային այլ միջոցառումների կազմակերպման ուղղություններ։ Այս տեսանկյունից ձեռնարկը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես տեղեկատու ցանկ, այլև որպես գրադարանի մշակութային-լուսավորչական աշխատանքի պլանավորման օժանդակ միջոց։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տարբեր բնույթի տարեթվերի ընտրության չափանիշներին՝ հաշվի առնելով դրանց պատմական, գիտական, գրական, հասարակական կամ մշակութային նշանակությունը։ Նման նյութերի պարբերական կազմումն ու հրատարակումը կարևոր է նաև մատենագիտական տեղեկատվության շարունակականության ապահովման համար, քանի որ յուրաքանչյուր նոր թողարկում արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի տեղեկատվական և մշակութային առաջնահերթությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է հիշարժան տարեթվերի համակարգված մատենագիտական ներկայացումը որպես գրադարանային սպասարկման, տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքի և մշակութային ծրագրավորման փոխկապակցված ուղղություն՝ ընդգծելով դրա գործնական նշանակությունը ընթերցողների տեղեկատվական պահանջների բավարարման և մշակութային հիշողության պահպանման գործում։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է արյունահոսող գաստրոդուոդենալ խոցերի բուժման ընթացքում ախտածագումնաբանորեն հիմնավորված կանխատեսման նոր հնարավորությունների ուսումնասիրմանը։ Ներկայացվում են խոցային հիվանդության զարգացման մեխանիզմները, արյունահոսության առաջացման պատճառները, հիվանդների կլինիկական վիճակի գնահատման չափանիշները և բուժման արդյունավետության կանխատեսման ժամանակակից մոտեցումները։ Աշխատությունում վերլուծվում են հիվանդության ընթացքի վրա ազդող կենսաբանական, կլինիկական և ախտաբանական գործոնները, ուսումնասիրվում են կանխատեսման մոդելները և այն մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս անհատականացնել բուժական ռազմավարությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լաբորատոր, գործիքային և կլինիկական տվյալների համակցված գնահատմանը, ռիսկերի կանխատեսմանը, բարդությունների կանխարգելմանը և բուժման արդյունքների բարելավման ուղիներին։ Ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի գաստրոդուոդենալ խոցերի կառավարման, հիվանդների վիճակի օպտիմալ գնահատման և բժշկական որոշումների հիմնավորման համար։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել գաստրոէնտերոլոգների, վիրաբույժների, թերապևտների, բժշկական գիտությունների ոլորտի մասնագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների, ինչպես նաև մարսողական համակարգի հիվանդությունների ախտորոշմամբ և բուժմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Geography

Աշխարհագրական-երկրագրական եզրույթների և հասկացությունների հայերեն-արաբերեն, արաբերեն-հայերեն բառարան աշխատությունը մասնագիտական երկլեզու տեղեկատու բառարան է, որը նախատեսված է աշխարհագրության և երկրագիտական ոլորտներում օգտագործվող եզրույթների համակարգված թարգմանության և ճիշտ կիրառության համար, այն ընդգրկում է աշխարհագրական օբյեկտների, ռելիեֆի ձևերի, կլիմայական երևույթների, ջրաբանական, էկոլոգիական և տարածաշրջանային ուսումնասիրություններին վերաբերող հիմնական հասկացությունների լայն շրջանակ՝ ներկայացնելով դրանց հայերեն և արաբերեն համարժեքները, գիրքը բացատրում է նաև գիտական տերմինների կիրառության առանձնահատկությունները տարբեր մասնագիտական համատեքստերում, ինչը օգնում է ճիշտ հասկանալ աշխարհագրական գրականությունը երկու լեզուներով և խուսափել թարգմանական և տերմինաբանական սխալներից, միաժամանակ այն կարևոր օժանդակ աղբյուր է թարգմանիչների, ուսանողների, աշխարհագետների և Մերձավոր Արևելքի ու տարածաշրջանային հետազոտություններով զբաղվող մասնագետների համար, քանի որ նպաստում է գիտական հաղորդակցության ճշգրտությանը և տերմինաբանական միասնականությանը։

History

1945–1965 թվականներին Հայաստանում կրթության և լուսավորության ոլորտները զարգանում էին խորհրդային պետական քաղաքականության շրջանակներում՝ նպատակ ունենալով վերացնել անգրագիտությունը, բարձրացնել բնակչության կրթական մակարդակը և պատրաստել որակյալ մասնագետներ տնտեսության ու գիտության համար։ Հետպատերազմյան տարիներին առաջնահերթ խնդիրներից էր դպրոցական ցանցի վերականգնումն ու ընդլայնումը, քանի որ պատերազմի հետևանքով շատ կրթական հաստատություններ վնասվել էին կամ ունեին նյութական սուղ պայմաններ։ Աստիճանաբար ներդրվեց պարտադիր յոթամյա, ապա ութամյա և միջնակարգ կրթության համակարգը, ինչը նպաստեց կրթության հասանելիության աճին։ Միևնույն ժամանակ մեծ ուշադրություն էր դարձվում ուսուցիչների պատրաստմանը և վերապատրաստմանը, քանի որ կրթական համակարգի արդյունավետությունը մեծապես կախված էր մանկավարժական կադրերի որակից։ Բարձրագույն կրթության ոլորտում զարգացան բուհերը, ընդլայնվեցին մասնագիտությունների շրջանակները, և ավելացավ ուսանողների թիվը, ինչը կապված էր երկրի արդյունաբերականացման և գիտության զարգացման պահանջների հետ։ Կարևոր դեր ուներ նաև գրագիտության և մշակութային լուսավորության տարածումը գյուղական բնակչության շրջանում՝ գրադարանների, մշակույթի տների և քարոզչական միջոցառումների միջոցով։ Սակայն կրթության ոլորտում կային նաև մի շարք խնդիրներ։ Դրանցից էին նյութատեխնիկական բազայի ոչ բավարար մակարդակը, դասագրքերի և ուսումնական միջոցների պակասը, ինչպես նաև որոշ դեպքերում կրթության գաղափարականացված բնույթը, որը սահմանափակում էր ազատ մտածողությունը։ Գյուղական և քաղաքային կրթական հնարավորությունների միջև դեռևս կային տարբերություններ, ինչը երբեմն ազդում էր կրթության որակի վրա։ Չնայած այդ դժվարություններին՝ 1945–1965 թվականներին կրթությունը Հայաստանում զգալի զարգացում ապրեց և դարձավ հասարակության սոցիալական առաջընթացի կարևոր հիմքերից մեկը՝ ապահովելով գրագիտության բարձր մակարդակ և մասնագիտական կադրերի ձևավորում։

Law

Այս աշխատությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացիական դատավարությունում ընդդատության (jurisdiction / venue) ինստիտուտի իրավական կարգավորման կատարելագործման հիմնահարցերին՝ համեմատական վերլուծության մեթոդաբանությամբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել ընդդատության գործող համակարգի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց կիրառման ընթացքում առաջացող գործնական և տեսական խնդիրները, ինչպես նաև առաջարկել դրանց լուծման և բարելավման հնարավոր ուղղություններ՝ հաշվի առնելով ինչպես ՀՀ ներպետական օրենսդրությունը, այնպես էլ այլ պետությունների քաղաքացիական դատավարության փորձը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ընդդատության տեսակները՝ առարկայական, տարածքային և գործառութային, դրանց սահմանազատման խնդիրները, ինչպես նաև դատարանների իրավասության ճիշտ որոշման կարևորությունը դատավարական գործընթացի արդյունավետության համար։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ընդդատության կանոնների կիրառման ընթացքում առաջացող վեճերին, դատական ծանրաբեռնվածության անհավասար բաշխմանը և դատավարական տնտեսության սկզբունքի ապահովման դժվարություններին։ Համեմատական վերլուծության շրջանակում քննարկվում են տարբեր իրավական համակարգերի մոտեցումները ընդդատության ինստիտուտի կարգավորման վերաբերյալ՝ բացահայտելով լավագույն փորձը և դրա հնարավոր կիրառելիությունը ՀՀ իրավական համակարգում։ Կատարելագործման հիմնական ուղղություններից են իրավական նորմերի հստակեցումը, դատական ենթակայության սահմանների ավելի ճշգրիտ կարգավորումը, էլեկտրոնային դատավարության գործիքների ներդրումը և դատական համակարգի բեռնաթափման մեխանիզմների զարգացումը։ Այսպիսով, ընդդատության ինստիտուտի կատարելագործումը ՀՀ քաղաքացիական դատավարությունում դիտարկվում է որպես արդարադատության արդյունավետության բարձրացման, դատավարական ժամկետների կրճատման և իրավական որոշակիության ապահովման կարևոր ուղղություն։