Քաղաքագիտություն

Economics

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում բանկային ոլորտի կայունության կառավարման հիմնախնդիրներին՝ դիտարկելով դրա ազդեցությունը տնտեսական զարգացման վրա և ֆինանսական համակարգի ընդհանուր կայունության ապահովման մեխանիզմները։ Վերլուծության մեջ ընդգծվում է, որ բանկային համակարգը հանդիսանում է տնտեսության ֆինանսավորման հիմնական աղբյուրներից մեկը, որի արդյունավետ գործունեությունը անմիջականորեն ազդում է ներդրումային միջավայրի, տնտեսական աճի և մակրոտնտեսական հավասարակշռության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բանկային ռիսկերի կառավարմանը՝ ներառյալ վարկային, իրացվելիության, շուկայական և օպերացիոն ռիսկերը, ինչպես նաև դրանց նվազեցման համար կիրառվող կարգավորիչ գործիքներին։ Աշխատությունում քննարկվում են կենտրոնական բանկի դերի, դրամավարկային քաղաքականության և բանկային վերահսկողության համակարգերի արդյունավետության հարցերը՝ որպես ֆինանսական կայունության ապահովման հիմնական բաղադրիչներ։ Միաժամանակ վերլուծվում են ֆինանսական շուկաների տատանումների ազդեցությունը բանկային համակարգի վրա, կապիտալի բավարարության պահանջները և միջազգային բանկային ստանդարտների՝ Բազելյան սկզբունքների կիրառման առանձնահատկությունները Հայաստանի պայմաններում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ընդգծում է, որ բանկային ոլորտի կայունության ապահովումը պահանջում է համալիր մոտեցում՝ համադրելով արդյունավետ կարգավորում, ռիսկերի ճիշտ կառավարում և ֆինանսական համակարգի շարունակական արդիականացում՝ նպաստելով տնտեսության երկարաժամկետ զարգացմանը

Technology

Աշխատությունը նվիրված է պղինձ-մոլիբդենային օքսիդացած հանքային հումքի վերամշակման և դրանից պղնձի սուլֆիդային միացությունների ստացման արդյունավետ տեխնոլոգիական մոտեցումների մշակմանը՝ Հայաստանի խոշոր պղինձ-մոլիբդենային հանքավայրերից մեկի հանքանյութերի առանձնահատկությունների հաշվառմամբ։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է օքսիդացման ենթարկված հանքանյութերի նյութական և միներալոգիական կազմի ուսումնասիրության, պղնձի պարունակող միացությունների ձևերի բացահայտման և դրանց նպատակային սուլֆիդացման միջոցով հետագա հարստացման համար առավել բարենպաստ հատկություններով նյութ ստանալու հնարավորությունների վրա։ Օքսիդացած պղինձ պարունակող հանքանյութերի վերամշակումը դիտարկվում է որպես տեխնոլոգիական կարևոր խնդիր, քանի որ դրանցում արժեքավոր բաղադրիչները կարող են գտնվել այնպիսի միներալային ձևերով, որոնց արդյունավետ առանձնացումը սովորական սուլֆիդային հանքանյութերի համար կիրառվող հարստացման եղանակներով սահմանափակ է։ Այդ պատճառով կարևորվում է հանքային հումքի նախնական ուսումնասիրությունը և դրա հատկություններին համապատասխան տեխնոլոգիական սխեմայի ընտրությունը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում հանքանյութի քիմիական, միներալոգիական և ֆիզիկական բնութագրերը, պղնձի ու մոլիբդենի պարունակությունը, արժեքավոր բաղադրիչների բաշխումը տարբեր միներալային փուլերում և դատարկ ապարի հիմնական բաղադրիչները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում պղնձի օքսիդային և մնացորդային սուլֆիդային ձևերի հարաբերակցությանը, քանի որ այդ ցուցանիշը կարող է էապես ազդել ընտրվող վերամշակման տեխնոլոգիայի արդյունավետության վրա։ Հանքանյութի կառուցվածքի և միներալների փոխաճման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել նաև մանրացման անհրաժեշտ աստիճանը և արժեքավոր միներալների բացման պայմանները։ Կարևոր ուղղություն է հումքի նախապատրաստումը տեխնոլոգիական վերամշակման համար։ Քննության են առնվում մանրացման, դասակարգման և անհրաժեշտության դեպքում այլ նախապատրաստական գործողությունների ազդեցությունը հետագա գործընթացների վրա։ Հատիկների չափը կարող է որոշիչ նշանակություն ունենալ, քանի որ չափազանց խոշոր մասնիկների դեպքում ակտիվ բաղադրիչների հասանելիությունը կարող է սահմանափակվել, իսկ չափազանց մանր նյութի առաջացումը կարող է դժվարացնել որոշ հետագա բաժանման գործընթացներ։ Այդ պատճառով տեխնոլոգիական ռեժիմի ընտրությունը պահանջում է հումքի հատիկաչափական կազմի և միներալների բացման աստիճանի համատեղ գնահատում։ Աշխատության առանցքային ուղղություններից է պղնձի օքսիդային միացությունների սուլֆիդացման գործընթացի ուսումնասիրությունը։ Սուլֆիդացման նպատակը պղինձ պարունակող մակերևույթների կամ միացությունների հատկությունների այնպիսի փոփոխությունն է, որի արդյունքում դրանք ձեռք են բերում սուլֆիդային հանքանյութերին բնորոշ որոշ տեխնոլոգիական հատկանիշներ և կարող են ավելի արդյունավետ ներգրավվել հետագա հարստացման գործընթացներում։ Ուսումնասիրվում են գործընթացի վրա ազդող հիմնական գործոնները՝ հանքանյութի միներալային կազմը, միջավայրի պայմանները, մշակման տևողությունը և կիրառվող տեխնոլոգիական ռեժիմները։ Կարևորվում է սուլֆիդացման աստիճանի և պղնձի հետագա կորզման ցուցանիշների միջև կապի բացահայտումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սուլֆիդացված նյութի ֆլոտացիոն հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Օքսիդային մակերևույթի նպատակային փոփոխությունից հետո հնարավոր է բարձրացնել պղինձ պարունակող մասնիկների ընտրողական առանձնացման հնարավորությունը։ Քննության են առնվում հարստացման գործընթացի արդյունավետության վրա ազդող պայմանները, խտանյութում պղնձի պարունակությունը, օգտակար բաղադրիչի կորզման աստիճանը և պոչանքներում մնացող մետաղի քանակը։ Այս ցուցանիշների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատել մշակված տեխնոլոգիական սխեմայի արդյունավետությունը և որոշել դրա առավել նպատակահարմար ռեժիմները։ Հատուկ նշանակություն է տրվում պղնձի և մոլիբդենի համատեղ ներկայությանը։ Պղինձ-մոլիբդենային հանքանյութերի վերամշակման ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել երկու արժեքավոր բաղադրիչների տեխնոլոգիական վարքը և հնարավոր փոխազդեցությունները, որպեսզի պղնձի կորզման բարձրացումը չհանգեցնի մոլիբդենի վերականգնման պայմանների վատթարացման։ Այդ պատճառով ուսումնասիրվում են այնպիսի տեխնոլոգիական լուծումներ, որոնք կարող են ապահովել հումքի համալիր օգտագործում և արժեքավոր բաղադրիչների հնարավորինս ամբողջական կորզում։ Քննության է առնվում նաև հանքանյութի օքսիդացման աստիճանի ազդեցությունը գործընթացի արդյունավետության վրա։ Հանքավայրի տարբեր հատվածներից ստացվող հումքը կարող է տարբերվել միներալային կազմով և երկրորդային փոփոխությունների աստիճանով, ինչի հետևանքով նույն տեխնոլոգիական ռեժիմը տարբեր նմուշների դեպքում կարող է ապահովել տարբեր արդյունքներ։ Հետևաբար կարևորվում է հումքի տեխնոլոգիական տիպերի առանձնացումը և դրանց համար համապատասխան վերամշակման պայմանների ընտրությունը։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են ընդգրկվել քիմիական, միներալոգիական, ֆիզիկաքիմիական և տեխնոլոգիական ուսումնասիրություններ։ Հանքային նմուշների բնութագրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտել արժեքավոր բաղադրիչների գտնվելու ձևերը, իսկ փորձարարական տեխնոլոգիական հետազոտությունները՝ գնահատել դրանց փոխակերպման և առանձնացման արդյունավետությունը։ Ստացված արդյունքների համեմատական վերլուծության միջոցով հնարավոր է որոշել այն պայմանները, որոնք ապահովում են պղնձի առավել բարձր կորզում և բավարար որակի խտանյութի ստացում։ Առանձին տեղ է հատկացվում սուլֆիդացման գործընթացի ֆիզիկաքիմիական հիմքերի ուսումնասիրությանը։ Կարևորվում է հասկանալ, թե ինչպիսի փոփոխություններ են տեղի ունենում պղինձ պարունակող միներալների մակերևույթում և ինչպես են այդ փոփոխություններն անդրադառնում մասնիկների հետագա տեխնոլոգիական վարքի վրա։ Մակերևութային փոխակերպումների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հիմնավորված կառավարել գործընթացը և ընտրել այնպիսի պայմաններ, որոնց դեպքում ձևավորվում են հարստացման համար բարենպաստ հատկություններ։ Ուսումնասիրվում է նաև տարբեր տեխնոլոգիական փուլերի փոխկապակցվածությունը։ Հումքի մանրացման աստիճանը, նախնական մշակումը, սուլֆիդացման արդյունավետությունը և հետագա հարստացումը դիտարկվում են որպես մեկ միասնական տեխնոլոգիական համակարգի բաղադրիչներ։ Յուրաքանչյուր փուլի պայմանների փոփոխությունը կարող է անդրադառնալ հաջորդ փուլերի արդյունքների վրա, ուստի ընդհանուր արդյունավետության բարձրացումը պահանջում է ամբողջ գործընթացի համալիր օպտիմալացում։ Կարևոր ուղղություն է տեխնոլոգիական ցուցանիշների հաշվարկը և նյութական հաշվեկշռի կազմումը։ Պղնձի բաշխման գնահատումը սկզբնական հումքի, ստացված խտանյութերի և մնացորդային արտադրանքների միջև հնարավորություն է տալիս բացահայտել մետաղի հիմնական կորուստների աղբյուրները և առաջարկել դրանց նվազեցման ուղիներ։ Նման վերլուծությունը կարևոր է նաև արդյունաբերական պայմաններում տեխնոլոգիայի հնարավոր կիրառելիության գնահատման համար։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում գործընթացի տնտեսական արդյունավետությանը։ Նոր տեխնոլոգիական լուծման նպատակահարմարությունը պայմանավորված է ոչ միայն մետաղի կորզման բարձր ցուցանիշներով, այլև հումքի և օժանդակ նյութերի օգտագործման արդյունավետությամբ, էներգածախսերով, տեխնոլոգիական գործողությունների քանակով և ստացվող արտադրանքի արժեքով։ Այդ գործոնների համադրումը հնարավորություն է տալիս գնահատել մշակված մոտեցման արտադրական հեռանկարները։ Կարևորվում է նաև բնապահպանական տեսանկյունը։ Հանքային հումքի առավել ամբողջական օգտագործումը և արժեքավոր բաղադրիչների կորուստների նվազեցումը կարող են նպաստել հանքարդյունաբերական արտադրության ռեսուրսային արդյունավետության բարձրացմանը։ Միաժամանակ տեխնոլոգիական սխեմայի մշակման ընթացքում անհրաժեշտ է հաշվի առնել օգտագործվող նյութերի և առաջացող արտադրական հոսքերի անվտանգ կառավարումը, ջրային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը և շրջակա միջավայրի վրա հնարավոր ազդեցությունների նվազեցումը։ Թեղուտի հանքային հումքի օրինակով կատարվող ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տեխնոլոգիական լուծումները համապատասխանեցնել կոնկրետ հանքավայրի միներալոգիական և ֆիզիկաքիմիական առանձնահատկություններին։ Դա կարևոր է, քանի որ տարբեր հանքավայրերի նույնատիպ անվանում ունեցող հանքանյութերը կարող են զգալիորեն տարբերվել միներալային կազմով, օքսիդացման աստիճանով և հարստացման հատկություններով։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է օքսիդացած պղինձ-մոլիբդենային հանքանյութերում պղնձի միացությունների նպատակային փոխակերպման և դրանց հետագա հարստացման օրինաչափությունների համալիր ուսումնասիրությամբ, իսկ կիրառական նշանակությունը՝ դժվար հարստացվող հանքային հումքի վերամշակման արդյունավետության բարձրացման և պղնձի կորզման տեխնոլոգիական հնարավորությունների ընդլայնման հետ։ Ստացված արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ համապատասխան հանքային հումքի վերամշակման տեխնոլոգիական սխեմաների կատարելագործման, արժեքավոր բաղադրիչների կորուստների նվազեցման և հանքավայրի հումքային ռեսուրսների առավել համալիր օգտագործման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հանքանյութերի հարստացման, հիդրոմետալուրգիայի, գունավոր մետալուրգիայի, հանքային հումքի վերամշակման և հանքարդյունաբերական տեխնոլոգիաների ոլորտների հետազոտողների, ինժեներների, տեխնոլոգների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Other Subjects

Հրատարակությունը ուսումնական և ուսումնամեթոդական բնույթի ձեռնարկ է, որը նախատեսված է սեմինար պարապմունքների կազմակերպման, նախապատրաստման և արդյունավետ անցկացման համար։ Նյութի հիմնական նպատակն է ուսանողներին ուղղորդել ուսումնասիրվող առարկայի տեսական դրույթների ինքնուրույն յուրացման, համապատասխան մասնագիտական գրականության ուսումնասիրման և ստացած գիտելիքների քննարկման ու գործնական կիրառման գործընթացում։ Ներկայացվում են սեմինարների թեմատիկ ուղղությունները, քննարկման ենթակա հիմնական հարցերը, առաջադրանքների տեսակները և ինքնուրույն աշխատանքի կազմակերպման ընդհանուր սկզբունքները։ Յուրաքանչյուր թեմայի շրջանակում կարող են առանձնացվել առանցքային հասկացություններն ու խնդիրները, որոնց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգել դասախոսությունների ընթացքում ստացած գիտելիքները և խորացնել առարկայի բովանդակության ըմբռնումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սկզբնաղբյուրների և մասնագիտական գրականության հետ աշխատելու կարողությունների զարգացմանը, նյութի վերլուծությանը, տարբեր տեսակետների համեմատությանը և սեփական հիմնավորված եզրակացությունների ձևակերպմանը։ Սեմինարային աշխատանքի կազմակերպումը դիտարկվում է նաև որպես ուսանողների բանավոր խոսքի, մասնագիտական բառապաշարի, քննարկման մշակույթի և փաստարկված դիրքորոշում ներկայացնելու հմտությունների զարգացման միջոց։ Մեթոդական նյութը կարող է ներառել վերահսկողական հարցեր, թեմատիկ առաջադրանքներ, զեկուցումների կամ հաղորդումների առաջարկվող ուղղություններ և ինքնուրույն ուսումնասիրության համար նախատեսված գրականության ցանկեր։ Կարևորվում է դասախոսական նյութի պարզ վերարտադրությունից դեպի վերլուծական և ինքնուրույն աշխատանք անցումը, որի ընթացքում ուսանողը սովորում է առանձնացնել հիմնական խնդիրները, համակարգել տեղեկատվությունը և կիրառել տեսական գիտելիքները տարբեր ուսումնական իրավիճակներում։ Հանձնարարականները միաժամանակ կարող են օգտակար լինել դասավանդողներին՝ սեմինարների կառուցվածքը, թեմաների հաջորդականությունը և ուսանողների մասնակցության ձևերը կազմակերպելու համար։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը նպաստում է ուսումնական գործընթացի համակարգված կազմակերպմանը, ուսանողների ինքնուրույն աշխատանքի արդյունավետության բարձրացմանը և տեսական գիտելիքների ու գործնական-վերլուծական կարողությունների փոխկապակցված զարգացմանը։

Psychology

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է հանրային ծառայողների հոգեկան աշխատունակության կարգավորման նպատակով տեսաձայնային ներազդման մեթոդի արդյունավետության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտությունը վերաբերում է այն հոգեբանական մեխանիզմների բացահայտմանը, որոնց միջոցով նպատակային տեսողական և լսողական ազդակների կիրառումը կարող է նպաստել մարդու հոգեկան վիճակի, ուշադրության, աշխատունակության և գործունեության արդյունավետության կարգավորմանը։ Աշխատանքը պաշտպանվել է 2019 թվականին՝ Խ. Աբովյանի անվան հայկական պետական մանկավարժական համալսարանում, ընդհանուր հոգեբանության, հոգեբանության տեսության և պատմության ու անձի հոգեբանության մասնագիտությամբ։ Հետազոտության շրջանակում հանրային ծառայողի աշխատանքային գործունեությունը դիտարկվում է որպես բարձր պատասխանատվություն, ուշադրության կենտրոնացում և հոգեկան ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործում պահանջող մասնագիտական գործընթաց։ Այդ համատեքստում ուսումնասիրվում են հոգեկան աշխատունակության վրա ազդող գործոնները, հոգնածության և լարվածության առաջացման հնարավոր պատճառները, ուշադրության կայունությունը, հուզական վիճակի կարգավորումը և արդյունավետ աշխատանքային գործունեության պահպանման պայմանները։ Առանձնահատուկ նշանակություն է տրվում տեսաձայնային ներազդմանը՝ որպես հոգեբանական ազդեցության մեթոդի, որի միջոցով հնարավոր է նպատակային կերպով ներգործել անձի հոգեկան վիճակի և ֆունկցիոնալ ակտիվության վրա։ Հետազոտությունը կարող է ներառել մեթոդի տեսական հիմնավորումը, դրա կիրառման պայմանների սահմանումը, փորձարարական ուսումնասիրության իրականացումը և ստացված արդյունքների համեմատական վերլուծությունը։ Արդյունավետության գնահատման համար կարող են դիտարկվել ուշադրության, աշխատունակության, հոգեկան լարվածության, հուզական կայունության և այլ հոգեբանական ցուցանիշների փոփոխությունները։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է նաև հանրային ծառայության առանձնահատկությունների հաշվառումը, քանի որ ծառայողի գործունեության արդյունավետությունը կապված է ոչ միայն մասնագիտական գիտելիքների և հմտությունների, այլև հոգեբանական պատրաստվածության և կայունության հետ։ Այս թեմայի վերաբերյալ հայկական հոգեբանական հետազոտություններում նույնպես ընդգծվում է հանրային ծառայողների հոգեբանական պատրաստվածության, գնահատման և հոգեբանական աջակցության նշանակությունը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ հանրային կառավարման համակարգում աշխատակիցների հոգեբանական ապահովման, աշխատանքային արդյունավետության պահպանման, հոգեկան ծանրաբեռնվածության կառավարման և մասնագիտական գործունեության համար բարենպաստ հոգեբանական պայմանների ձևավորման գործում։

Economics

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է վարկունակության գնահատման կատարելագործման ուղիները Հայաստանի Հանրապետության խոշոր թռչնաբուծական կազմակերպությունների օրինակով՝ ընդգծելով ֆինանսական կայունության, ռիսկերի կառավարման և վարկային քաղաքականության փոխկապակցվածությունը։ Նյութում վերլուծվում են վարկունակության գնահատման հիմնական ցուցանիշները՝ շահութաբերություն, իրացվելիություն, սեփական կապիտալի և պարտավորությունների հարաբերակցություն, դրամական հոսքերի կայունություն, ինչպես նաև արտադրական արդյունավետության ցուցանիշներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գյուղատնտեսական և թռչնաբուծական ոլորտների առանձնահատկություններին՝ սեզոնայնություն, կերերի գների տատանումներ, կենսաբանական ռիսկեր և շուկայի անկայունություն, որոնք ուղղակիորեն ազդում են կազմակերպությունների վարկունակության վրա։ Աշխատությունը նաև քննարկում է վարկային ռիսկերի գնահատման ժամանակակից մոտեցումները՝ ֆինանսական մոդելավորում, վարկային ռեյթինգի համակարգեր և կանխատեսող վերլուծություններ, ինչպես նաև առաջարկում է վարկունակության բարձրացման ուղիներ՝ կառավարման բարելավում, ծախսերի օպտիմալացում և արտադրողականության աճ։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը կարևոր է ֆինանսական կառավարման, ագրոբիզնեսի և վարկային քաղաքականության ոլորտների մասնագետների համար՝ ուղղված գյուղատնտեսական ձեռնարկությունների ֆինանսական կայունության ամրապնդմանը։

Other Subjects

Փաստաթուղթը վերաբերում է հայկական զորքի ներքին կարգապահության, ծառայողական հարաբերությունների և զինվորական կազմակերպվածության կարգավորմանը՝ ներկայացնելով այն սկզբունքներն ու նորմերը, որոնց հիման վրա պետք է կառուցվեին հրամանատարների և ենթակաների փոխհարաբերությունները։ Այն կարելի է դիտարկել որպես ռազմական իրավունքի և զինվորական կառավարման պատմության կարևոր սկզբնաղբյուր, քանի որ նման կանոնադրությունները սահմանում էին ծառայության ընթացքում անձնակազմի վարքագծի ընդհանուր չափանիշները, ենթակայության համակարգը, հրամանատարական պատասխանատվությունը և կարգապահական հարաբերությունների կազմակերպման հիմքերը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի զինվորական ստորաբաժանումներում միասնական կարգի հաստատման գաղափարը, քանի որ կազմակերպված բանակի գործունեությունը ենթադրում էր ոչ միայն ռազմական պատրաստություն, այլև ծառայողական պարտականությունների հստակ բաշխում և հրամանատարական աստիճանակարգի պահպանում։ Փաստաթղթում արտացոլվող դրույթները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու, թե ինչպես էին ընկալվում զինվորական կարգապահությունը, ծառայողական պարտքը, պատասխանատվությունը և ենթակայությունը հայկական ռազմական կառույցների ձևավորման ու գործունեության պատմական պայմաններում։ Նման կանոնակարգային նյութերը սովորաբար տարբերակում էին կարգապահական խախտումները և ավելի ծանր իրավախախտումները՝ կարգավորելով դրանց քննության ու պատասխանատվության ընդհանուր իրավական շրջանակը։ Կարևոր տեղ էր զբաղեցնում նաև հրամանատարների իրավասությունների սահմանումը, քանի որ կարգապահական համակարգի արդյունավետությունը պայմանավորված էր ոչ միայն զինծառայողների պարտականություններով, այլև ղեկավար կազմի պատասխանատվությամբ և իր լիազորությունների սահմաններում գործելու պահանջով։ Աղբյուրագիտական տեսանկյունից փաստաթուղթը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու հայկական ռազմական կազմակերպության ինստիտուցիոնալ զարգացման առանձնահատկությունները և դրանք համադրելու տվյալ ժամանակաշրջանում տարածված զինվորական իրավական ավանդույթների հետ։ Միաժամանակ այն կարող է օգտակար լինել պետականության, ռազմական կառավարման և իրավական համակարգերի փոխկապակցվածության ուսումնասիրության համար։ Կանոնադրական դրույթների քննությունը ցույց է տալիս, որ բանակի կազմակերպումը դիտարկվում էր որպես կանոնակարգված հարաբերությունների ամբողջություն, որտեղ ծառայողական պարտականությունները, հրամանատարական աստիճանակարգը և կարգապահական պատասխանատվությունը կազմում էին միասնական համակարգ։ Ընդհանուր առմամբ փաստաթուղթը կարևոր նյութ է հայկական ռազմական պատմության և ռազմական իրավունքի զարգացման ուսումնասիրության համար՝ հնարավորություն տալով պատկերացում կազմել բանակի ներքին կառավարման և կարգապահական հարաբերությունների իրավական կարգավորման սկզբունքների մասին։