1825 թվականի օրացույց՝ ըստ հին տոմարի և հայոց ՌՄՀԴ թվականի

Economics

Աշխատանքը նվիրված է արտադրանքի որակի կառավարման տնտեսական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության հանքային ջրեր արտադրող կազմակերպությունների գործունեության օրինակով։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում է արտադրանքի որակի և կազմակերպության տնտեսական արդյունավետության փոխկապակցվածությունը՝ հաշվի առնելով հանքային ջրերի արտադրության առանձնահատկությունները, շուկայի պահանջները, սպառողների սպասումները և մրցակցային միջավայրը։ Աշխատանքում վերլուծվում են որակի կառավարման համակարգերի ձևավորման և կատարելագործման տնտեսական ասպեկտները, արտադրանքի որակի ապահովման հետ կապված ծախսերը, արտադրական գործընթացների արդյունավետությունը, ռեսուրսների օգտագործումը և որակի վերահսկողության կազմակերպման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ հանքային ջրի որակը պայմանավորված է ոչ միայն արտադրական գործընթացով, այլև բնական հումքի առանձնահատկություններով, ջրի քիմիական և ֆիզիկական բաղադրությամբ, արդյունահանման և պահպանման պայմաններով, փաթեթավորման տեխնոլոգիաներով և համապատասխան ստանդարտների պահպանմամբ։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են գնահատվել որակի բարձրացմանն ուղղված ներդրումների տնտեսական արդյունքները, խոտանի և կորուստների նվազեցման հնարավորությունները, արտադրանքի մրցունակության փոփոխությունը, սպառողների վստահության և ապրանքանիշի հեղինակության ազդեցությունը վաճառքի ծավալների վրա։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև որակի կառավարման տարբեր միջոցառումների արդյունավետության գնահատումը՝ դրանց իրականացման համար անհրաժեշտ ծախսերի և ստացվող տնտեսական արդյունքների համադրման միջոցով։ Աշխատանքը կարող է ներառել ՀՀ հանքային ջրերի շուկայի զարգացման միտումների, արտադրող կազմակերպությունների տնտեսական ցուցանիշների, մրցակցային դիրքերի և արտադրանքի որակի վերաբերյալ պահանջների ուսումնասիրություն։ Արդյունքում բացահայտվում են որակի կառավարման հիմնական տնտեսական խնդիրները և առաջարկվում են դրանց լուծման ու կառավարման համակարգերի կատարելագործման ուղղություններ, որոնք կարող են նպաստել արտադրության ծախսերի օպտիմալացմանը, արտադրանքի մրցունակության բարձրացմանը, շուկայական դիրքերի ամրապնդմանը և կազմակերպությունների երկարաժամկետ տնտեսական արդյունավետության ապահովմանը։ Հետազոտությունը կարող է գործնական նշանակություն ունենալ ինչպես հանքային ջրեր արտադրող կազմակերպությունների կառավարման, այնպես էլ արտադրանքի որակի և տնտեսական արդյունավետության փոխկապակցվածության վերաբերյալ գիտական ուսումնասիրությունների համար։

Literature

Մի հեռավոր ու խորհրդավոր բնակավայրում մի ընտանիքի մի քանի սերունդների պատմության միջոցով բացահայտվում են մարդկային բնույթի ամենախոր շերտերը՝ սերը, միայնությունը, իշխանության ձգտումը, հիշողությունը, ճակատագիրը և ժամանակի անխուսափելի ընթացքը։ Վեպը հետևում է Բուենդիա տոհմի անդամների կյանքին, որոնց ճակատագրերը կրկնվում են տարբեր ձևերով՝ ստեղծելով մի աշխարհ, որտեղ իրականությունն ու հրաշքը միաձուլվում են անբաժանելի կերպով։ Պատմության ընթացքում հերոսները բախվում են պատերազմների, քաղաքական ցնցումների, անձնական ողբերգությունների, կրքերի և հույսերի, սակայն նրանց կյանքում մշտապես առկա է մի խորքային մենություն, որը փոխանցվում է սերնդեսերունդ։ Հեղինակը ստեղծում է հարուստ և բազմաշերտ պատկերներ, որտեղ ամենաանսովոր երևույթները ներկայացվում են որպես առօրյա կյանքի բնական մաս, իսկ ժամանակը հաճախ շարժվում է ոչ թե ուղիղ գծով, այլ շրջանաձև՝ ընդգծելով պատմության կրկնվող բնույթը։ Վեպը համարվում է մոգական ռեալիզմի կարևորագույն ստեղծագործություններից մեկը և առանձնանում է իր յուրահատուկ լեզվով, խորհրդանշական շերտերով ու մարդկային հոգեբանության խոր ուսումնասիրությամբ։ Հարյուր տարվա մենություն ստեղծագործությունը, որի հեղինակը Գաբրիել Գարսիա Մարկես է, ոչ միայն մեկ ընտանիքի պատմություն է, այլ նաև հասարակությունների, մշակույթների և մարդկային գոյության մասին մեծածավալ խորհում, որը մինչ օրս համարվում է համաշխարհային գրականության ամենաազդեցիկ և ընթերցված գործերից մեկը։

History

Աշխատությունը նվիրված է Մեծ Արարատ լեռան ուսումնասիրությանը և նրա գագաթը նվաճելու տարբեր ժամանակաշրջանների փորձերի պատմությանը։ Հեղինակն է ռուսական կայսրության ժամանակաշրջանի կովկասագետ, աշխարհագրագետ և հետազոտող Եվգենի Վեյդենբաումը։ Աշխատության առանձին հրատարակությունը լույս է տեսել Թիֆլիսում 1901 թվականին՝ 68 էջ ծավալով, իսկ ավելի վաղ նույն ուսումնասիրությունը հրապարակվել էր 1884 թվականին Կովկասյան բաժնի կայսերական ռուսական աշխարհագրական ընկերության «Записки»-ում։ Ուսումնասիրության առանցքում Արարատի ֆիզիկական և աշխարհագրական նկարագրությունն է, լեռան առանձնահատկությունները, նրա գագաթ հասնելու բարդությունները և տարբեր ժամանակներում իրականացված արշավների ու վերելքների պատմությունը։ Հեղինակը հավաքագրում և վերլուծում է Արարատի գագաթը բարձրանալու բազմաթիվ փորձերի վերաբերյալ տեղեկությունները՝ ուշադրություն դարձնելով ճանապարհներին, բնական պայմաններին, եղանակային դժվարություններին, բարձրության ազդեցությանը, տեղանքի առանձնահատկություններին և արշավախմբերի կազմակերպմանը։ Աշխատությունը արժեքավոր է նաև որպես պատմական աղբյուր, քանի որ այն փաստագրում է 19-րդ դարի ընթացքում Արարատի նկատմամբ եվրոպացի և ռուս ճանապարհորդների, գիտնականների ու լեռնագնացների հետաքրքրությունը և ներկայացնում է այն ժամանակվա գիտական պատկերացումները լեռան վերաբերյալ։ Առանձնահատուկ տեղ ունի Ֆրիդրիխ Պարրոտի 1829 թվականի վերելքը, որը համարվում է Մեծ Արարատի առաջին փաստագրված հաջող գագաթ բարձրացումը, ինչպես նաև դրան նախորդած և հաջորդած բազմաթիվ անհաջող ու հաջող փորձերը։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ լեռնագնացության պատմությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես արկածների և վտանգների շարք, այլև որպես գիտական հետազոտությունների բաղկացուցիչ մաս։ Արարատի ուսումնասիրությունը կապվում է աշխարհագրության, երկրագիտության, տեղագրության, բնագիտության և տարածաշրջանի պատմության հետ, ինչի շնորհիվ գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում նաև Կովկասի և Հայկական լեռնաշխարհի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Վեյդենբաումի այս նյութը հետագայում ընդգրկվել է նրա «Կովկասյան էտյուդներ» ժողովածուի մեջ, որը ներառում է Կովկասի պատմությանը, ազգագրությանը, ճանապարհորդություններին և գրականությանը վերաբերող մի շարք ուսումնասիրություններ։ Աշխատությունը հատկապես արժեքավոր է Արարատի պատմական ընկալման, 19-րդ դարի ճանապարհորդական ու գիտական գրականության և վաղ շրջանի լեռնագնացության պատմության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, աշխարհագրագետներին, լեռնագնացության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, հայագիտության և կովկասագիտության մասնագետներին, ինչպես նաև Արարատի մասին պատմական աղբյուրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է մերձերևանյան տարածքում երկրակեղևի ժամանակակից ձևախախտումների և շարժումների տարածաժամանակային դինամիկայի ուսումնասիրությանը՝ գեոդեզիական դիտարկումների ու չափումների կիրառմամբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել երկրակեղևի առանձին հատվածներում տեղի ունեցող հորիզոնական և ուղղաձիգ տեղաշարժերը, գնահատել դրանց փոփոխության բնույթը և պարզել հնարավոր փոխկապակցվածությունը տարածաշրջանի երկրաբանական ու տեկտոնական կառուցվածքի հետ։ Գեոդինամիկական պոլիգոնը դիտարկվում է որպես երկարաժամկետ մոնիթորինգի համար կազմակերպված դիտարկման համակարգ, որի կայուն գեոդեզիական կետերում տարբեր ժամանակահատվածներում իրականացված կրկնակի չափումները հնարավորություն են տալիս հետևելու փոքր տեղաշարժերի կուտակմանը և դեֆորմացիոն դաշտի փոփոխություններին։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են համադրվել ճշգրիտ բարձրաչափական, անկյունային, հեռաչափական և արբանյակային գեոդեզիայի միջոցով ստացված տվյալները՝ երկրակեղևային շարժումների հնարավորինս ամբողջական տարածական պատկերը ձևավորելու համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում չափումների ժամանակային շարքերի վերլուծությանը, քանի որ երկարաժամկետ տվյալները հնարավորություն են տալիս տարբերակելու համեմատաբար կայուն շարժումները կարճաժամկետ տատանումներից և գնահատելու դեֆորմացիոն գործընթացների զարգացման ընդհանուր միտումները։ Կարևոր խնդիր է նաև չափումների ճշգրտության և հնարավոր սխալների գնահատումը՝ հաշվի առնելով դիտարկման պայմանները, սարքավորումների առանձնահատկությունները և արտաքին միջավայրի ազդեցությունը։ Ստացված տվյալների տարածական վերլուծությունը կարող է նպաստել հարաբերականորեն կայուն և ավելի ակտիվ հատվածների առանձնացմանը, տեղաշարժերի ուղղությունների որոշմանը և դեֆորմացիոն դաշտը բնութագրող մոդելների կառուցմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են համադրվել տարածքի ակտիվ խզվածքների, երկրաբանական կառուցվածքների և սեյսմոլոգիական դիտարկումների վերաբերյալ տվյալների հետ՝ ժամանակակից տեկտոնական գործընթացների վերաբերյալ առավել ամբողջական պատկերացում կազմելու նպատակով։ Այսպիսի ուսումնասիրությունները կարևոր նշանակություն ունեն նաև սեյսմատեկտոնական հետազոտությունների համար, սակայն գեոդեզիական դեֆորմացիաները ինքնուրույն չեն դիտարկվում որպես երկրաշարժերի ժամանակի կամ ուժգնության միանշանակ կանխատեսման միջոց։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գեոդեզիայի, երկրադինամիկայի, տեկտոնիկայի և երկրաֆիզիկական մոնիթորինգի մեթոդները՝ նպատակ ունենալով գնահատել մերձերևանյան տարածաշրջանի երկրակեղևի ժամանակակից շարժումների և ձևախախտումների հիմնական օրինաչափությունները։

History

Աշխատությունը պատմաքաղաքական բնույթի ուսումնասիրություն է, որտեղ հայ ժողովրդի անցյալը ներկայացվում է այն ժամանակաշրջանի քաղաքական ու հասարակական ճգնաժամերի պատմական նախադրյալները բացահայտելու նպատակով։ Հեղինակի ուշադրության կենտրոնում Հայաստանի աշխարհագրական դիրքն է, նրա պատմական զարգացման առանձնահատկությունները և այն քաղաքական պայմանները, որոնց ներքո հայկական բնակչությունը տարբեր ժամանակաշրջաններում գտնվել է տարածաշրջանային տերությունների մրցակցության և հակամարտությունների ազդեցության ներքո։ Ներկայացվում են հայկական պետականության պատմության կարևոր փուլերը, քրիստոնեության և Հայ եկեղեցու նշանակությունը ազգային ու մշակութային ինքնության պահպանման գործում, ինչպես նաև օտար տիրապետությունների պայմաններում հայկական համայնքների հասարակական և տնտեսական կյանքի առանձնահատկությունները։ Զգալի տեղ է հատկացվում Օսմանյան կայսրության և Ռուսական կայսրության տարածքներում բնակվող հայերի դրությանը, նրանց քաղաքական ու իրավական կարգավիճակին և XIX դարում Հայկական հարցի միջազգային քաղաքականության օրակարգում հայտնվելու հանգամանքներին։ Քննվում են բարենորոգումների պահանջները, եվրոպական տերությունների դիվանագիտական ներգրավվածությունը, ազգային հասարակական շարժումների զարգացումը և հայ բնակչության անվտանգության հետ կապված խնդիրները։ Պատմական անցյալի ներկայացումը կապվում է հեղինակի ժամանակակից իրադարձությունների հետ՝ փորձելով ցույց տալ, թե ինչպես են երկարատև քաղաքական հակասությունները, վարչական խնդիրները և միջազգային հարաբերությունները նպաստել ճգնաժամային իրավիճակի ձևավորմանը։ Աշխատությունը կարևոր է նաև որպես իր ժամանակաշրջանի արևմտյան հասարակական և քաղաքական ընկալումների արտահայտություն, քանի որ Հայաստանի և հայ ժողովրդի վիճակը ներկայացվում է ոչ միայն պատմական փաստերի շարադրմամբ, այլև ժամանակակից միջազգային քաղաքականության համատեքստում։ Այդ պատճառով այն կարող է ուսումնասիրվել միաժամանակ որպես պատմագիտական աշխատություն և որպես աղբյուր՝ հասկանալու համար, թե ինչպես էր Հայկական հարցը մեկնաբանվում միջազգային հանրային խոսույթում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատությունը համադրում է պատմական ակնարկը, քաղաքական իրադարձությունների վերլուծությունը և միջազգային հարաբերությունների դիտարկումը՝ Հայաստանի նորագույն խնդիրների ակունքները բացատրելով ավելի վաղ պատմական գործընթացների ու տարածաշրջանային զարգացումների միջոցով։

History

Աշխատությունը պատմագիտական ուսումնասիրություն է, որը կենտրոնանում է Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի քաղաքական, գաղափարական և հասարակական գործընթացների վրա՝ փորձելով բացահայտել այն նախադրյալները, որոնց պայմաններում ձևավորվեց հայ բնակչության նկատմամբ զանգվածային բռնության և բնաջնջման քաղաքականությունը։ Քննության շրջանակում կարևոր տեղ են զբաղեցնում XIX դարի վերջից կայսրությունում խորացող ներքին ճգնաժամերը, ազգային հարցերը, կենտրոնացման քաղաքականությունը, ժողովրդագրական փոփոխությունները և տարբեր ժողովուրդների կարգավիճակի շուրջ առաջացած հակասությունները։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետևել այն գաղափարական պատկերացումների զարգացմանը, որոնց միջոցով քրիստոնյա և հատկապես հայ բնակչությունը որոշ քաղաքական շրջանակներում աստիճանաբար ներկայացվում էր որպես պետական անվտանգության կամ տարածքային ամբողջականության խնդիր։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն երիտթուրքական շարժման վերափոխումները, իշխանության կենտրոնացման գործընթացները, ազգայնական գաղափարախոսության ազդեցությունը և Առաջին համաշխարհային պատերազմի ստեղծած արտակարգ քաղաքական միջավայրը։ Քննվում է նաև այն հարցը, թե զանգվածային բռնության քաղաքականությունը որքանով էր ձևավորվում նախորդ տասնամյակների քաղաքական փորձի, վարչական մեխանիզմների, բռնությունների և ժողովրդագրական վերափոխումների շարունակականության պայմաններում։ Աղբյուրագիտական առումով նման հետազոտությունը կարող է համադրել օսմանյան պետական փաստաթղթեր, դիվանագիտական հաղորդագրություններ, հյուպատոսական զեկույցներ, ժամանակակիցների վկայություններ, մամուլ, հուշագրություններ և հետագա պատմագիտական ուսումնասիրություններ՝ տարբեր աղբյուրների հնարավոր կողմնակալությունները քննադատաբար գնահատելով։ Կարևոր խնդիր է որոշումների ընդունման տարբեր մակարդակների՝ կենտրոնական իշխանության, կուսակցական կառույցների, տեղական վարչակազմերի և այլ դերակատարների փոխհարաբերությունների ուսումնասիրությունը։ Միաժամանակ ուշադրություն է դարձվում բռնության գաղափարական հիմնավորման, բնակչության տեղահանման և ժողովրդագրական վերակազմավորման քաղաքականության փոխկապակցվածությանը։ Հայոց ցեղասպանության պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից աշխատանքը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ կենտրոնանում է ոչ միայն իրադարձությունների ընթացքի, այլև դրանց քաղաքական ու գաղափարական նախապատմության վրա՝ հնարավորություն տալով հասկանալու զանգվածային հանցագործության ձևավորման երկարաժամկետ և անմիջական գործոնների փոխազդեցությունը։ Ընդհանուր առմամբ այն ընդգրկվում է Օսմանյան կայսրության վերջին շրջանի պատմության, Հայկական հարցի, ցեղասպանագիտության և զանգվածային բռնության պատմական մեխանիզմների ուսումնասիրության շրջանակում։