A history of Armenian literature

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի ԳԿՀ-երի՝ գիտական և մշակութային գործունեության շրջանակում իրականացված աշխատանքների ուսումնասիրությանը և 1984 թվականի արդյունքների վերլուծությանը։ Գրքում համակարգված կերպով ներկայացվում և գնահատվում են տվյալ ժամանակաշրջանում կատարված հիմնական աշխատանքները՝ ուշադրություն դարձնելով դրանց բովանդակությանը, կազմակերպման սկզբունքներին, արդյունավետությանը և գործնական նշանակությանը։ Հեղինակը վերլուծում է ԳԿՀ-երի գործունեության տարբեր ուղղությունները՝ ներառյալ տեղեկատվական սպասարկումը, գրադարանային ֆոնդերի կազմակերպումը, մատենագիտական աշխատանքը, ընթերցողների սպասարկումը, գիտական և մեթոդական գործունեությունը, ինչպես նաև մշակութային և կրթական միջոցառումների իրականացումը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հավաքված նյութերի համակարգմանը և դրանց հիման վրա գործունեության դրական կողմերի ու առկա խնդիրների բացահայտմանը։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչն են մեթոդական հանձնարարականները, որոնք նպատակ ունեն նպաստելու ԳԿՀ-երի աշխատանքի կազմակերպման, պլանավորման և արդյունավետության բարձրացման գործընթացներին։ Ներկայացվող առաջարկություններում կարող են ընդգրկվել ֆոնդերի համալրման և պահպանման, մատենագիտական նկարագրությունների կազմման, տեղեկատվության որոնման ու տարածման, ընթերցողների պահանջների ուսումնասիրման և աշխատակիցների մասնագիտական գործունեության կատարելագործման հարցերը։ Գրքում աշխատանքների վերլուծությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես անցած ժամանակահատվածի հաշվետու ամփոփում, այլև որպես հետագա գործունեության կազմակերպման և մեթոդական բարելավման հիմք։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև այն տեսանկյունից, որ հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու 1984 թվականի Հայաստանի գրադարանային և տեղեկատվական համակարգի գործունեության առանձնահատկությունների, առաջնահերթությունների և կազմակերպչական մոտեցումների մասին։ Աշխատության մեջ ներկայացվող մեթոդական մոտեցումները կարող են օգտակար լինել գրադարանային աշխատանքների միասնականացման, ծառայությունների որակի բարձրացման և մասնագիտական աշխատանքի արդյունավետության գնահատման համար։ Գիրքը հատկապես արժեքավոր է գրադարանային գործի պատմությամբ, մատենագիտությամբ և Հայաստանի տեղեկատվական համակարգերի զարգացման ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար։ Այն կարող է օգտակար լինել գրադարանագետներին, մատենագետներին, տեղեկատվական ծառայությունների մասնագետներին, մեթոդիստներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և գրադարանագիտության ու տեղեկատվական գիտությունների ուսանողներին։

Economics

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության և Լատինական Ամերիկայի երկրների միջև տնտեսական համագործակցության զարգացման ուղղությունների և հեռանկարների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով գլոբալ տնտեսական գործընթացների համատեքստում նոր շուկաների հետ փոխգործակցության կարևորությունը։ Հեղինակը վերլուծում է երկկողմ տնտեսական հարաբերությունների ներկայիս մակարդակը, առևտրաշրջանառության ծավալները, ներդրումային հոսքերի հնարավորությունները և համագործակցության ինստիտուցիոնալ հիմքերը՝ շեշտելով, որ հարաբերությունները դեռևս գտնվում են ձևավորման փուլում և ունեն զգալի ընդլայնման ներուժ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն ոլորտներին, որտեղ համագործակցությունը կարող է առավել արդյունավետ լինել՝ տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ, գյուղատնտեսական արտադրանք, թեթև արդյունաբերություն, բարձր տեխնոլոգիաներ և գիտակրթական փոխանակումներ։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է Լատինական Ամերիկայի երկրների տնտեսական կառուցվածքի առանձնահատկությունները, շուկաների բազմազանությունը և տարածաշրջանային ինտեգրացիոն գործընթացները, որոնք կարող են ստեղծել նոր հնարավորություններ հայկական տնտեսության համար։ Ներկայացվում են նաև լոգիստիկ, աշխարհագրական և ֆինանսական խոչընդոտները, որոնք սահմանափակում են տնտեսական կապերի արագ զարգացումը, ինչպես նաև դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիները՝ դիվերսիֆիկացված արտաքին քաղաքականության և առևտրային համաձայնագրերի միջոցով։ Շեշտվում է, որ Հայաստանի և Լատինական Ամերիկայի երկրների տնտեսական հարաբերությունների զարգացումը կարող է նպաստել արտաքին շուկաների ընդլայնմանը, ներդրումային միջավայրի բարելավմանը և տնտեսական դիվերսիֆիկացման ռազմավարության իրականացմանը։

Philosophy

Աշխատությունը նվիրված է գիտության՝ որպես հասարակական և ճանաչողական համակարգի ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև գիտելիքի չափելի բնութագրերի իմացաբանական ու մեթոդաբանական վերլուծությանը։ Քննության են առնվում գիտական գործունեության սոցիալական պայմանները, գիտական հանրությունների ձևավորման և գործունեության առանձնահատկությունները, գիտելիքի ստեղծման, տարածման ու ընդունման գործընթացները։ Վերլուծվում է գիտության և հասարակության փոխազդեցությունը, գիտական հաստատությունների, մասնագիտական հաղորդակցության, գիտական հեղինակության և հետազոտական համագործակցության դերը գիտելիքի զարգացման մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գիտական արդյունքների քանակական գնահատման հնարավորություններին և այն չափանիշներին, որոնց միջոցով փորձ է արվում բնութագրել գիտելիքի արտադրությունը, տարածումը և ազդեցությունը։ Դիտարկվում են հրապարակումների, հղումների, գիտական հաղորդակցության և հետազոտական ակտիվության հետ կապված չափելի ցուցանիշները՝ դրանց ճանաչողական նշանակության և կիրառման սահմանափակումների տեսանկյունից։ Քննարկվում է, թե որքանով կարող են քանակական տվյալները արտահայտել գիտական աշխատանքի որակը, նորարարությունը և գիտելիքի իրական նշանակությունը։ Կարևորվում է քանակական և որակական մոտեցումների համադրումը՝ գիտական գործունեության բազմակողմանի գնահատման նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գիտելիքի օբյեկտիվության, հիմնավորվածության, ստուգելիության և գիտական չափանիշների ձևավորման խնդիրներին։ Իմացաբանական վերլուծության շրջանակում դիտարկվում են գիտելիքի բնույթի և զարգացման վերաբերյալ տեսական մոտեցումները, իսկ մեթոդաբանական տեսանկյունից՝ գիտության ուսումնասիրության գործիքների և գնահատման սկզբունքների կիրառելիությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գիտության սոցիոլոգիայի, փիլիսոփայության, իմացաբանության, գիտաչափության և գիտական գործունեության կազմակերպման հարցերով զբաղվող հետազոտողների ու ուսանողների համար։

Economics

Այս գիտական հետազոտությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Շիրակի մարզում հացահատիկի արտադրության ներկա վիճակի, զարգացման միտումների և տնտեսական արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են մարզի բնական, հողակլիմայական և տնտեսական պայմանները, հացահատիկային մշակաբույսերի արտադրության ծավալները, բերքատվության մակարդակը, արտադրական ծախսերի կառուցվածքը և ոլորտի մրցունակության վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Հեղինակը գնահատում է հացահատիկային տնտեսությունների գործունեության արդյունավետությունը, բացահայտում արտադրության կազմակերպման, տեխնիկական հագեցվածության, սերմնաբուծության, ոռոգման, պետական աջակցության և շուկայավարման համակարգերի հետ կապված խնդիրները։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պարենային անվտանգության ապահովման գործում հացահատիկային արտադրության նշանակությանը, ինչպես նաև Շիրակի մարզի՝ որպես Հայաստանի կարևորագույն հացահատիկ արտադրող տարածաշրջաններից մեկի դերին։ Առաջարկվում են արտադրողականության բարձրացման, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, նոր տեխնոլոգիաների ներդրման, գյուղատնտեսական կոոպերացիայի և կլաստերային զարգացման մեխանիզմների կիրառման ուղիներ, որոնք կարող են նպաստել բերքատվության աճին և տնտեսությունների շահութաբերության բարձրացմանը։ Աշխատությունը նախատեսված է գյուղատնտեսության ոլորտի մասնագետների, տնտեսագետների, հետազոտողների, ուսանողների, ինչպես նաև ագրարային քաղաքականությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Շիրակի մարզում հացահատիկային արտադրության արդյունավետության բարձրացման, կլաստերային մոտեցումների կիրառման և պարենային անվտանգության ապահովման հարցերը Հայաստանի ագրարային հետազոտություններում դիտարկվում են որպես ռազմավարական նշանակության ուղղություններ։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի ազգային գրադարանի և ուսումնական հաստատությունների համագործակցության ուսումնասիրությանը՝ հատկապես ուսանողների մասնագիտական պրակտիկայի կազմակերպման տեսանկյունից։ Հետազոտության առանցքում տեսական գիտելիքի և գործնական փորձառության փոխկապակցումն է, ինչպես նաև գրադարանային հաստատության՝ որպես կրթական և մասնագիտական զարգացման միջավայրի դերը։ Ուսումնասիրության մեջ ներկայացվում են տարբեր ուսումնական հաստատությունների ուսանողների համար պրակտիկայի կազմակերպման գործընթացները, դրանց նպատակները, խնդիրները և կրթական նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուսանողների մասնագիտական գիտելիքների գործնական կիրառմանը, հմտությունների և կարողությունների զարգացմանը, աշխատանքային միջավայրին ծանոթանալուն և մասնագիտական կողմնորոշման ամրապնդմանը։ Աշխատությունը դիտարկում է նաև կրթություն-գրադարան փոխհարաբերությունների տեսական, գործնական և մեթոդաբանական հիմքերը՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է ազգային գրադարանը նպաստել մասնագիտական կրթության որակի բարձրացմանը։ ՀԱԳ-ում տարբեր ուսումնական հաստատությունների ուսանողների պրակտիկայի իրական փորձի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու համագործակցության արդյունավետությունը և բացահայտելու դրա կատարելագործման հնարավորությունները։ Աշխատության կարևոր շեշտադրումներից է տեսական գիտելիք–գործնական կիրառություն շարունակական շղթայի ապահովումը, որի շնորհիվ ուսանողը հնարավորություն է ստանում կրթական ծրագրում ձեռք բերած գիտելիքները կիրառել իրական մասնագիտական միջավայրում։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել նաև ուսումնական հաստատությունների և գրադարանների միջև համագործակցության նոր ձևերի մշակման, պրակտիկայի ծրագրերի կատարելագործման և ուսանողների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, կրթության կազմակերպիչներին, բուհերի և քոլեջների դասախոսներին, պրակտիկայի ղեկավարներին, ուսանողներին, հետազոտողներին և գրադարանային ոլորտի մասնագետներին։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է Մարկոսի Ավետարանի հայկական տարբերակի լեզվական, տեքստաբանական և թարգմանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով բնագրի կառուցվածքի և հայկական թարգմանության ձևային կազմակերպման փոխհարաբերություններին։ Հետազոտության առանցքում այն հարցն է, թե ինչպես է վաղ հայկական թարգմանական ավանդույթը վերարտադրել սկզբնաղբյուրի բառապաշարը, շարահյուսությունը, իմաստային շերտերը և ոճական կառուցվածքը, ինչպես նաև ինչպիսի առանձնահատկություններ են ի հայտ գալիս հայկական տեքստը այլ լեզվական տարբերակների հետ համադրելիս։ «Սոնետ» բնորոշումը կարող է պայմանավորել տեքստի կառուցվածքի նկատմամբ առանձնահատուկ մոտեցում՝ ուշադրությունը կենտրոնացնելով հատվածների ներքին կազմակերպման, կրկնությունների, զուգահեռ կառուցվածքների և ձևային օրինաչափությունների վրա։ Քննվում է հայկական աստվածաշնչյան թարգմանության տեղը վաղ քրիստոնեական գրավոր մշակույթի համատեքստում և դրա նշանակությունը հայ գրական լեզվի պատմության ուսումնասիրության համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել ձեռագրային տարբերակներին, բառային տարբերություններին, թարգմանական համապատասխանություններին և այն դեպքերին, երբ հայկական ընթերցումը կարող է նպաստել հին տեքստային ավանդույթի տարբեր շերտերի բացահայտմանը։ Լեզվաբանական տեսանկյունից ուսումնասիրվում են գրաբարյան բառապաշարը, քերականական ձևերը, նախադասությունների կառուցվածքը և թարգմանական այն լուծումները, որոնց միջոցով փոխանցվել են սկզբնաղբյուրի բովանդակային ու ոճական առանձնահատկությունները։ Տեքստաբանական համեմատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել հայկական տարբերակը ոչ միայն որպես թարգմանություն, այլև որպես ինքնուրույն արժեք ունեցող հին վկայություն, որը կարևոր նյութ է աստվածաշնչագիտության և հայագիտության համար։ Միաժամանակ աշխատանքը կարող է լուսաբանել թարգմանիչների լեզվական ընտրությունների ազդեցությունը հետագա հայկական կրոնական գրականության, աստվածաբանական բառապաշարի և գրավոր մշակույթի զարգացման վրա։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է աստվածաշնչագիտության, տեքստաբանության, պատմական լեզվաբանության և թարգմանության պատմության մոտեցումները՝ հայկական հին թարգմանական ժառանգության կառուցվածքային ու լեզվական առանձնահատկությունների խորքային ընկալման նպատակով։