Ագաթանգեղոսի Պատմութիւն

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է պարանոցային հատվածի ողնուղեղի տրավմատիկ վնասվածքներից հետո ուշ վերականգնողական շրջանում ինքնավերականգնման գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացած է այն հնարավորությունների վրա, որոնց շնորհիվ վնասվածքից հետո հիվանդի օրգանիզմը և նյարդային համակարգը կարող են աստիճանաբար վերականգնել կորցրած կամ խանգարված գործառույթների մի մասը՝ հատուկ վերականգնողական միջամտությունների, ֆիզիկական ակտիվության և հիվանդի ակտիվ մասնակցության պայմաններում։ Պարանոցային հատվածի ողնուղեղի վնասվածքները կարող են առաջացնել շարժողական, զգայական և ինքնավար գործառույթների տարբեր աստիճանի խանգարումներ, իսկ դրանց հետևանքները կարող են երկար ժամանակ պահպանվել վնասվածքից հետո։ Այդ պատճառով ուշ վերականգնողական շրջանի ուսումնասիրությունը կարևոր է հիվանդի ֆունկցիոնալ հնարավորությունների, ինքնուրույնության և կյանքի որակի բարձրացման տեսանկյունից։ Աշխատության շրջանակում կարող են գնահատվել վնասվածքից հետո պահպանված շարժողական և զգայական կարողությունները, մկանային ուժը, շարժումների համակարգումը, քայլելու կամ տեղաշարժվելու հնարավորությունը, վերին վերջույթների ֆունկցիան և առօրյա գործողություններն ինքնուրույն կատարելու մակարդակը։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել պարանոցային վնասվածքներին բնորոշ վերին վերջույթների ֆունկցիայի վերականգնմանը, քանի որ ձեռքերի և մատների շարժունակության բարելավումը կարող է էապես մեծացնել հիվանդի ինքնասպասարկման հնարավորությունները։ Ինքնավերականգնման գաղափարը ենթադրում է, որ հիվանդը վերականգնողական գործընթացում հանդես է գալիս ոչ միայն որպես բուժական միջամտությունների պասիվ ստացող, այլև որպես ակտիվ մասնակից։ Կրկնվող և նպատակային շարժողական վարժությունները, պահպանված ֆունկցիաների օգտագործումը, առօրյա գործողությունների ինքնուրույն կատարումը և ֆիզիկական ակտիվության աստիճանական ավելացումը կարող են նպաստել նյարդամկանային համակարգի ֆունկցիոնալ վերակազմավորմանը։ Ողնուղեղի վնասվածքից հետո վերականգնման աստիճանը, սակայն, անհատական է և կախված է վնասվածքի մակարդակից ու ամբողջականությունից, սկզբնական նյարդաբանական վիճակից, բուժման ժամանակին իրականացումից, բարդություններից և մի շարք այլ գործոններից։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է ուշ շրջանի վերականգնողական ներուժի գնահատումը։ Վնասվածքից անցած երկար ժամանակահատվածը պարտադիր չի նշանակում, որ ֆունկցիոնալ բարելավման հնարավորությունները լիովին սպառված են։ Ժամանակակից նեյրովերականգնողական մոտեցումները հիմնված են նյարդային համակարգի հարմարվողականության և նեյրոպլաստիկության գաղափարի վրա, որի դեպքում կրկնվող, նպատակային և համապատասխան ինտենսիվությամբ իրականացվող գործունեությունը կարող է նպաստել պահպանված նյարդային կապերի արդյունավետ օգտագործմանը։ Այդ պատճառով հետազոտությունը կարող է ուսումնասիրել երկարատև վերականգնողական վարժությունների ազդեցությունը հիվանդների ֆունկցիոնալ վիճակի վրա։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև վերականգնողական ծրագրի անհատականացումը։ Տարբեր հիվանդների մոտ նույն մակարդակի վնասվածքը կարող է առաջացնել տարբեր ֆունկցիոնալ սահմանափակումներ, ուստի արդյունավետ ինքնավերականգնման ծրագիրը պետք է համապատասխանեցվի յուրաքանչյուր անձի պահպանված կարողություններին և նպատակներին։ Ծրագրում կարող են ընդգրկվել շարժողական վարժություններ, մկանային ուժի և շարժումների վերահսկման զարգացում, հավասարակշռության ու տեղաշարժման ուսուցում, վերին վերջույթների նպատակային մարզում և ինքնասպասարկման հմտությունների զարգացում։ Աշխատությունը կարող է ուսումնասիրել նաև հոգեբանական գործոնների դերը վերականգնման գործընթացում։ Երկարատև հաշմանդամությունը և շարժունակության սահմանափակումը կարող են բացասաբար ազդել մարդու մոտիվացիայի, ինքնուրույնության և սոցիալական ակտիվության վրա։ Հետևաբար ինքնավերականգնման արդյունավետությունը կարող է կապված լինել հիվանդի ակտիվ մասնակցության, նպատակների ձևավորման, սեփական հնարավորությունների ճիշտ գնահատման և վերականգնողական գործընթացի նկատմամբ դրական վերաբերմունքի հետ։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են կիրառվել կլինիկական և ֆունկցիոնալ գնահատման տարբեր մեթոդներ՝ հիվանդների շարժողական կարողությունների, ինքնասպասարկման մակարդակի, զգայական ֆունկցիաների և առօրյա գործունեության փոփոխությունները դինամիկայում գնահատելու համար։ Բուժումից կամ վերականգնողական ծրագրից առաջ և հետո ստացված տվյալների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս որոշել ֆունկցիոնալ փոփոխությունների աստիճանը և գնահատել կիրառված մոտեցումների արդյունավետությունը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունը կայանում է ուշ շրջանում գտնվող ողնուղեղի վնասվածք ունեցող անձանց համար ինքնուրույն վերականգնողական ակտիվության կազմակերպման հնարավորությունների բացահայտման մեջ։ Արդյունքները կարող են օգնել վերականգնողական մասնագետներին մշակել ավելի նպատակային ծրագրեր, իսկ հիվանդներին՝ ավելի արդյունավետ օգտագործել պահպանված ֆունկցիոնալ հնարավորությունները և բարձրացնել առօրյա կյանքում ինքնուրույնության մակարդակը։ Միաժամանակ նման մոտեցումները պետք է իրականացվեն մասնագետի հսկողությամբ և հաշվի առնեն վնասվածքի առանձնահատկություններն ու հնարավոր սահմանափակումները։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել նյարդաբաններին, նյարդավիրաբույժներին, ֆիզիկական և վերականգնողական բժշկության մասնագետներին, ֆիզիոթերապևտներին, կինեզիթերապևտներին, օկուպացիոն թերապևտներին և ողնուղեղի վնասվածքների հետևանքների ուսումնասիրմամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կարևորում է ողնուղեղի պարանոցային վնասվածքներից հետո երկարատև վերականգնողական աշխատանքի և հիվանդի ակտիվ մասնակցության դերը՝ փորձելով բացահայտել ուշ շրջանում ֆունկցիոնալ վերականգնման հնարավորությունները, գնահատել ինքնավերականգնման արդյունավետությունը և նպաստել հիվանդների առավելագույն հնարավոր ինքնուրույնության ու կյանքի որակի ապահովմանը։

Linguistics

Արդի արևելահայերենի ուսումնական քերականական բառարան աշխատությունը ուսումնական լեզվաբանական ձեռնարկ է, որը նպատակ ունի համակարգված ձևով ներկայացնելու արդի արևելահայերենի քերականական կառուցվածքները և բառապաշարի քերականական կիրառությունները՝ օգնելով սովորողներին ճիշտ օգտագործել լեզվի ձևաբանական և շարահյուսական կանոնները, այն ընդգրկում է խոսքի մասերի մանրամասն նկարագրություն, հոլովման և խոնարհման համակարգեր, բառերի ձևաբանական փոփոխություններ, շարադասական կառուցվածքներ, ինչպես նաև հաճախ հանդիպող լեզվական սխալների բացատրություններ և դրանց ճիշտ կիրառման օրինակներ, գիրքը միաժամանակ ծառայում է որպես բառարան և ուսումնական ուղեցույց՝ հնարավորություն տալով արագ գտնել քերականական տեղեկություններ և դրանք կիրառել թե՛ գրավոր, թե՛ բանավոր խոսքում, ինչպես նաև զարգացնել լեզվական ճշգրտությունը և գրագիտությունը ժամանակակից հայերենում։

Medicine

Գիրքը նվիրված է ծնոտների աճի ինտենսիվության և դրա փոփոխությունների ուսումնասիրությանը այն հիվանդների մոտ, ովքեր բուժվում են կմախքային-աղեղային օրթոդոնտիկ ապարատների կիրառմամբ։ Աշխատության հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացած է օրթոդոնտիկ բուժման ընթացքում ծնոտների աճի բնույթի, արագության և ուղղության գնահատման վրա, ինչպես նաև այն հանգամանքների բացահայտման վրա, որոնք կարող են ազդել աճող դիմածնոտային համակարգի ձևավորման վրա։ Հեղինակը դիտարկում է օրթոդոնտիկ ապարատների ազդեցությունը ոչ միայն ատամների դիրքի և ատամնաշարքի հարաբերությունների, այլև ծնոտների ոսկրային կառուցվածքների զարգացման տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում աճի ինտենսիվության գնահատման մեթոդներին, բուժման տարբեր փուլերում ստացված տվյալների համեմատությանը և օրթոդոնտիկ միջամտության արդյունքների օբյեկտիվ վերլուծությանը։ Ուսումնասիրությունը հատկապես արժեքավոր է նրանով, որ այն փորձում է կապել օրթոդոնտիկ ապարատների մեխանիկական ազդեցությունը աճող օրգանիզմի բնական կենսաբանական գործընթացների հետ՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարող է բուժման ճիշտ ընտրված մեթոդաբանությունը նպաստել ծնոտների զարգացման առավել նպատակային ուղղորդմանը։ Նյութը կարող է հետաքրքրել օրթոդոնտներին, ստոմատոլոգներին, դիմածնոտային ոլորտի մասնագետներին, բժշկական բուհերի ուսանողներին և հետազոտողներին, ովքեր ուսումնասիրում են ատամնածնոտային համակարգի աճն ու զարգացումը։ Գիրքը հատկապես օգտակար է այն մասնագետների համար, ովքեր ցանկանում են ավելի խորությամբ հասկանալ աճի և օրթոդոնտիկ բուժման փոխկապակցվածությունը, գնահատել բուժման արդյունավետությունը և հաշվի առնել հիվանդի տարիքային ու կենսաբանական առանձնահատկությունները բուժման պլանավորման ժամանակ։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է բազմաֆերմենտային համակարգերի մաթեմատիկական մոդելավորմանը՝ որպես օրինակ ուսումնասիրելով չճյուղավորված երեք ֆերմենտից կազմված հաջորդական ռեակցիոն շղթա։ Հետազոտության հիմքում ընկած է կենսաքիմիական գործընթացների այնպիսի մաթեմատիկական նկարագրության կառուցումը, որը հնարավորություն է տալիս քանակապես ուսումնասիրել համակարգում ընթացող հաջորդական ֆերմենտային ռեակցիաները, միջանկյալ նյութերի առաջացումն ու սպառումը և վերջնական արտադրանքի ձևավորումը։ Բազմաֆերմենտային համակարգերում յուրաքանչյուր ֆերմենտ սովորաբար մասնակցում է առանձին, բայց փոխկապակցված փուլին, որի արդյունքը կարող է ծառայել որպես հաջորդ ֆերմենտային ռեակցիայի ելանյութ։ Այդ պատճառով ամբողջ շղթայի վարքը կախված է ոչ միայն առանձին ֆերմենտների հատկություններից, այլև դրանց միջև եղած կինետիկ կապերից։ Աշխատության շրջանակում կարող են ձևակերպվել դիֆերենցիալ հավասարումների համակարգեր, որոնք նկարագրում են սուբստրատների, միջանկյալ միացությունների և վերջնական արտադրանքի կոնցենտրացիաների փոփոխությունը ժամանակի ընթացքում։ Մաթեմատիկական մոդելը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել ֆերմենտային ռեակցիաների արագությունները, հավասարակշռությանն ու կայուն վիճակին հասնելու պայմանները, ինչպես նաև տարբեր կինետիկ պարամետրերի փոփոխության ազդեցությունը ամբողջ համակարգի աշխատանքի վրա։ Կարևոր խնդիր է նաև համակարգի զգայունության ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար, թե շղթայի որ օղակներն են առավել նշանակալի վերջնական արդյունքի ձևավորման տեսանկյունից և ինչպես կարող է առանձին ֆերմենտի ակտիվության փոփոխությունը անդրադառնալ ամբողջ գործընթացի վրա։ Նման մոդելավորումը հնարավորություն է տալիս տեսականորեն ուսումնասիրել այնպիսի իրավիճակներ, որոնց փորձարարական հետազոտությունը կարող է լինել ժամանակատար կամ տեխնիկապես բարդ։ Աշխատանքի արժեքը պայմանավորված է նաև նրանով, որ երեքֆերմենտային չճյուղավորված շղթան կարող է ծառայել որպես համեմատաբար պարզ մոդել՝ ավելի բարդ կենսաքիմիական ցանցերի ընդհանուր օրինաչափությունները հասկանալու համար։ Ստացված մաթեմատիկական մոտեցումները կարող են հետագայում ընդլայնվել՝ ներառելով ավելի մեծ թվով ֆերմենտներ, հետադարձ կապեր, ճյուղավորվող ուղիներ, ֆերմենտների ակտիվության փոփոխություններ և այլ կենսաքիմիական գործոններ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել կենսամաթեմատիկայի, կենսաքիմիայի, համակարգային կենսաբանության, կիրառական մաթեմատիկայի և մաթեմատիկական մոդելավորման ոլորտների մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարելի է մաթեմատիկական ապարատի միջոցով նկարագրել փոխկապակցված ֆերմենտային ռեակցիաների դինամիկան և բացահայտել բազմաֆերմենտային համակարգերի աշխատանքի հիմնական քանակական օրինաչափությունները։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանում էնտերալ և պարէնտերալ փոխանցման ուղիներով տարածվող վիրուսային հեպատիտների իմունաբանական դրոշմների (markers) մոնիտորինգին և դրանց կապին համաճարակաբանական օրինաչափությունների հետ։ Հեղինակը վերլուծում է հեպատիտ A, B, C և այլ վիրուսային հեպատիտների տարածվածության առանձնահատկությունները՝ ընդգծելով փոխանցման մեխանիզմների, բնակչության իմունային վիճակի և ռիսկային խմբերի դերը հիվանդացության կառուցվածքում։ Գրքում դիտարկվում են իմունաբանական ցուցանիշները՝ հակամարմինների պրոֆիլները, անտիգենների հայտնաբերման մեթոդները և սերոլոգիական մարկերների դինամիկան տարբեր տարիքային և սոցիալական խմբերում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում լաբորատոր մոնիտորինգի համակարգի կազմակերպմանը, տվյալների համաճարակաբանական վերլուծությանը և հիվանդության տարածման կանխատեսման հնարավորություններին։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև կանխարգելման ռազմավարությունները՝ պատվաստումների, հիգիենիկ միջոցառումների և առողջապահական կրթության դերի ընդգծմամբ։ Աշխատությունը կարևոր է համաճարակաբանների, իմունոլոգների և հանրային առողջության ոլորտի մասնագետների համար՝ նպաստելով վիրուսային հեպատիտների վերահսկման և կանխարգելման համակարգերի կատարելագործմանը Հայաստանում։

Finance

Սույն ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում գործող կազմակերպությունների արտաքին առևտրի հաշվառման և ֆինանսական վերահսկողության համակարգերի կատարելագործման հիմնախնդիրներին՝ ընդգծելով հաշվապահական հաշվառման թափանցիկության, ֆինանսական կարգապահության և կառավարման արդյունավետության բարձրացման անհրաժեշտությունը։ Աշխատությունը վերլուծում է արտաքին առևտրային գործառնությունների փաստաթղթավորման, հաշվառման և հաշվետվության ընթացակարգերը, դրանց համապատասխանությունը միջազգային ֆինանսական հաշվետվությունների ստանդարտներին, ինչպես նաև վերահսկողական մեխանիզմների դերը ռիսկերի նվազեցման և ֆինանսական հոսքերի ճիշտ կառավարման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում արտաքին առևտրի գործարքների հաշվառման առանձնահատկություններին՝ արտարժութային գործառնությունների, մաքսային արժեքների ձևավորման, հարկային պարտավորությունների հաշվարկման և ներմուծման-արտահանման գործընթացների վերահսկման համատեքստում։ Ուսումնասիրությունը նաև ընդգրկում է ներքին վերահսկողության համակարգերի բարելավման ուղիները, աուդիտորական գործիքների կիրառումը և թվայնացված հաշվառման համակարգերի ներդրման հնարավորությունները։