Աքսիոմատիկ մեթոդը մաթեմատիկայի ուսուցման գործընթացում (հանրակրթական դպրոցի հանրահաշվի և մանկավարժական բուհերի բարձրագույն հանրահաշվի դասընթացների օրինակով)

History

Գիրքը ներկայացնում է Հայաստանի Հանրապետության ներքին կյանքի համակողմանի ուսումնասիրությունը 1918–1920 թվականներին՝ անդրադառնալով պետականաշինության, սոցիալ-տնտեսական իրավիճակի և մշակութային զարգացման հիմնահարցերին։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են անկախ պետական կառավարման համակարգի ձևավորման գործընթացը, օրենսդիր և գործադիր իշխանությունների գործունեությունը, վարչատարածքային կառավարման կազմակերպումը, իրավական համակարգի կայացման առանձնահատկությունները և երկրի առջև ծառացած ներքին քաղաքական մարտահրավերները։ Հեղինակը լուսաբանում է հետպատերազմյան ծանր տնտեսական պայմանները, փախստականների խնդիրները, պարենային ճգնաժամը, գյուղատնտեսության և արդյունաբերության վիճակը, ֆինանսավարկային քաղաքականությունը, հարկային համակարգի կազմակերպումը և սոցիալական ապահովության հիմնախնդիրները։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կրթության, գիտության, մշակույթի, մամուլի և հասարակական կյանքի զարգացմանը՝ ներկայացնելով երիտասարդ հանրապետության կողմից ազգային մշակութային և կրթական հաստատությունների ձևավորման ուղղությամբ իրականացված քայլերը։ Հիմնվելով պատմական փաստաթղթերի, արխիվային նյութերի և ժամանակակից ուսումնասիրությունների վրա՝ աշխատությունը բացահայտում է Հայաստանի Առաջին Հանրապետության ներքին զարգացման առանձնահատկությունները, ձեռքբերումներն ու դժվարությունները՝ արժեքավոր տեղեկություններ տրամադրելով այդ ժամանակաշրջանի քաղաքական, տնտեսական և մշակութային պատմության ուսումնասիրության համար։

Agriculture

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության գյուղատնտեսության մրցունակության բարձրացմանն ուղղված պետական քաղաքականության ձևավորման և կատարելագործման հիմնական ուղղությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում ագրարային արտադրության արդյունավետության, գյուղատնտեսական արտադրանքի որակի, արտադրական ծախսերի, շուկայական հասանելիության և ոլորտի երկարաժամկետ զարգացման միջև գոյություն ունեցող փոխկապակցվածություններն են։ Գյուղատնտեսության մրցունակությունը դիտարկվում է որպես համալիր տնտեսական հասկացություն, որը պայմանավորված է ոչ միայն արտադրանքի գնային առավելություններով, այլև արտադրողականությամբ, տեխնոլոգիական զարգացմամբ, արտադրանքի որակով, ենթակառուցվածքների վիճակով, կառավարման արդյունավետությամբ և շուկայի պահանջներին արագ հարմարվելու կարողությամբ։ Հետազոտության շրջանակում կարող են գնահատվել ոլորտի մրցունակությունը սահմանափակող կառուցվածքային և տնտեսական գործոնները՝ գյուղացիական տնտեսությունների մասնատվածությունը, ֆինանսական ռեսուրսների հասանելիությունը, տեխնիկական հագեցվածությունը, ոռոգման ու լոգիստիկ ենթակառուցվածքները, արտադրության և իրացման կազմակերպումը, ինչպես նաև գյուղատնտեսական ռիսկերի կառավարման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել պետական աջակցության քաղաքականությանը՝ ուսումնասիրելով դրա նպատակային ուղղվածությունը և ազդեցությունը արտադրողականության ու ներդրումային ակտիվության վրա։ Կարևոր ուղղություն է գյուղատնտեսական արտադրության տեխնոլոգիական արդիականացումը, գիտելիքի և նորարարությունների տարածումը, մասնագիտական խորհրդատվության զարգացումը և տնտեսավարողների կառավարչական կարողությունների բարձրացումը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև գյուղատնտեսական արտադրանքի վերամշակման, պահպանման, փոխադրման և իրացման համակարգերի զարգացմանը, քանի որ ամբողջ արժեշղթայի արդյունավետությունը նշանակալի ազդեցություն ունի վերջնական արտադրանքի մրցունակության վրա։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա կարող են լինել ներքին և արտաքին շուկաներում հայկական գյուղատնտեսական արտադրանքի դիրքերի ամրապնդման հնարավորությունները, որակի չափանիշների պահպանումը, արտահանման կազմակերպումը և արտադրողների շուկայական տեղեկատվության հասանելիությունը։ Կարևորվում է նաև բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը և կլիմայական ու տնտեսական ռիսկերի նկատմամբ ոլորտի դիմակայունության բարձրացումը՝ մրցունակությունը երկարաժամկետ զարգացման հետ համադրելու նպատակով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ագրարային տնտեսագիտության, պետական տնտեսական քաղաքականության և ռազմավարական կառավարման մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով համակարգել այն հիմնական ուղղությունները, որոնց կատարելագործումը կարող է նպաստել Հայաստանի գյուղատնտեսության արտադրողականության, շուկայական հնարավորությունների և կայուն մրցունակության բարձրացմանը։

Technology

Այս թեման վերաբերում է շինարարական արտադրության ռեսուրսների արդյունավետ և նպատակային օգտագործման հիմնախնդիրներին այն պայմաններում, որտեղ աշխատանքները իրականացվում են լեռնային բարդ ռելիեֆ ունեցող տարածքներում։ Լեռնային պայմաններում շինարարությունը ուղեկցվում է մի շարք օբյեկտիվ դժվարություններով՝ բարդ տեղագրություն, տրանսպորտային սահմանափակումներ, կլիմայական կտրուկ փոփոխություններ, սողանքային և սեյսմիկ ռիսկեր, ինչպես նաև շինանյութերի տեղափոխման և պահեստավորման բարձր ծախսեր։ Այդ գործոնները էականորեն ազդում են ռեսուրսների՝ նյութերի, էներգիայի, աշխատուժի և տեխնիկայի օգտագործման արդյունավետության վրա, հաճախ առաջացնելով կորուստներ և արտադրողականության նվազում։ Խնդրի ուսումնասիրությունը ներառում է նաև կազմակերպչական և տեխնոլոգիական լուծումների որոնում՝ շինարարական գործընթացների օպտիմալ պլանավորում, տեղական նյութերի առավելագույն օգտագործում, մեխանիզացիայի ճիշտ ընտրություն և աշխատանքների փուլային կազմակերպում։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև շրջակա միջավայրի պահպանությունը, քանի որ լեռնային էկոհամակարգերը զգայուն են միջամտությունների նկատմամբ, և անարդյունավետ օգտագործումը կարող է բերել երկարաժամկետ բնապահպանական վնասների։ Այսպիսով, ռեսուրսների ռացիոնալ օգտագործման խնդիրը լեռնային պայմաններում ունի ինչպես տնտեսական, այնպես էլ տեխնիկական և էկոլոգիական բազմաբաղադրիչ բնույթ։

History

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի միջնադարյան պատմամշակութային ժառանգության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով քաղաքի տարածքում և շրջակայքում պահպանված պատմական հուշարձաններին ու դրանց վրա առկա վիմական արձանագրություններին։ Հուշարձանները ներկայացվում են որպես անցյալի նյութական վկայություններ, որոնք հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու քաղաքի պատմական միջավայրը, ճարտարապետական զարգացումը, հոգևոր կյանքը և մշակութային ավանդույթները։ Վիմական արձանագրությունները կարևոր սկզբնաղբյուրներ են Երևանի և նրա բնակչության պատմության, հասարակական հարաբերությունների, կրոնական հաստատությունների, հիշատակի ավանդույթների ու անհատների գործունեության վերաբերյալ տեղեկություններ բացահայտելու համար։ Դրանց լեզուն, գրային առանձնահատկությունները, բովանդակությունն ու թվագրական տվյալները կարող են լրացնել գրավոր պատմական աղբյուրների տեղեկությունները և նպաստել տարբեր ժամանակաշրջանների իրադարձությունների ու մշակութային գործընթացների ճշգրտմանը։ Հրատարակությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայկական միջնադարյան ճարտարապետության և վիմագրական ժառանգության փաստագրման, պահպանության ու գիտական արժևորման տեսանկյունից։ Այն կարող է ծառայել որպես տեղեկատու և ուսումնասիրության նյութ Երևանի պատմությամբ, միջնադարյան հուշարձաններով, հայ ճարտարապետությամբ ու վիմագրությամբ զբաղվող պատմաբանների, հնագետների, արվեստաբանների, մշակութաբանների և ուսանողների համար։

History

Աշխատությունն անդրադառնում է Արևմտյան Հայաստանի մի շարք բնակավայրերի՝ Բալուի, Խարբերդի, Չարսանջակի, Ճապաղջրի և Երզնկայի պատմական, աշխարհագրական ու հասարակական իրողություններին։ Տեղեկագրական բնույթ ունեցող նյութը կարևոր է այդ շրջանների հայ բնակչության կյանքի, բնակավայրերի առանձնահատկությունների, համայնքային կազմակերպման և տեղական միջավայրի ուսումնասիրության համար։ Նման աշխատություններում ներկայացվող տեղեկությունները կարող են ընդգրկել բնակչության զբաղմունքները, կենցաղը, կրթական ու կրոնական հաստատությունները, եկեղեցական կյանքը, տնտեսական պայմանները, տեղական սովորույթներն ու հասարակական հարաբերությունները։ Վերնագրի «Հայաստանի արտասուքը» ձևակերպումը հաղորդում է գրքին մտահոգ և ցավագին երանգ՝ մատնանշելով հայրենի բնակավայրերի ու դրանց բնակչության վիճակի նկատմամբ հեղինակի ուշադրությունը։ Նշված շրջանները պատմականորեն կապված են Օսմանյան կայսրության հայաբնակ տարածքների հետ և կարևոր տեղ են զբաղեցնում արևմտահայության պատմության ու մշակութային ժառանգության ուսումնասիրության մեջ։ Հրատարակությունը կարող է ծառայել որպես սկզբնաղբյուր՝ 19-րդ դարի երկրորդ կեսի արևմտահայ համայնքների աշխարհագրական տեղաբաշխման, սոցիալական կյանքի և տարածաշրջանային պատմության վերաբերյալ պատկերացում կազմելու համար։ Այն արժեքավոր է նաև հայ բնակավայրերի պատմական հիշողության, տեղական ինքնության և հայ հասարակական մտքի ուսումնասիրության տեսանկյունից։

Other Subjects

Միջազգային կազմակերպությունները հանդիսանում են միջազգային իրավունքի սուբյեկտներ, որոնք ստեղծվում են պետությունների կամ այլ միջազգային իրավաբանական անձանց համագործակցության հիման վրա և ունեն հատուկ իրավահամակարգային կարգավիճակ՝ իրենց գործունեությունն իրականացնելու համար միջազգային միջավայրում։ Նրանք կարող են կնքել պայմանագրեր, ձեռք բերել անդամակցության իրավունքներ, ստեղծել կառավարման մարմիններ, պարտավորություններ ստանձնել և ապահովել որոշակի գործունեության իրականացում՝ գերակշռելով անդամ պետությունների միջազգայնորեն համաձայնեցված նպատակները։ Միջազգային կազմակերպությունների օրինակներն են Միավորված ազգերի կազմակերպությունը (ՄԱԳ), Եվրամիությունը (ԵՄ), Արևելյան գործընկերության կազմակերպություններ, ՆԱՏՕ-ն և միջազգային տնտեսական, սոցիալական կամ հումանիտար կազմակերպություններ։ Այս կազմակերպությունները ունեն իրավական անձի կարգավիճակ, հնարավորություն են ստանում հանդես գալու միջազգային դատարաններում և ազդելու անդամ պետությունների վրա՝ միջազգային իրավունքի շրջանակներում։ Նրանց գործառույթներն ընդգրկում են խաղաղապահություն, տնտեսական և սոցիալական համագործակցություն, մարդու իրավունքների պաշտպանություն, հումանիտար աջակցություն և միջազգային համաձայնությունների իրականացում, ինչը նրանց դարձնում է առանցքային գործոն միջազգային հարաբերություններում և իրավական կարգավորման մեջ։