Աքսիոմատիկ մեթոդը մաթեմատիկայի ուսուցման գործընթացում (հանրակրթական դպրոցի հանրահաշվի և մանկավարժական բուհերի բարձրագույն հանրահաշվի դասընթացների օրինակով)

Литература

«Լճակիս ձկնորսը» վերնագրով գիրքը հայերեն գեղարվեստական տպագիր ժառանգության նմուշներից է, որի վերնագիրը ընթերցողին ուղղորդում է դեպի ձկնորսի կերպարի և ջրային միջավայրի հետ կապված մարդկային կյանքի պատկերումը։ Ձկնորսի կերպարը գրականության մեջ հաճախ առնչվում է բնության հետ մարդու հարաբերություններին, առօրյա աշխատանքի դժվարություններին, կենսափորձին և շրջապատող աշխարհի նկատմամբ դիտողական վերաբերմունքին։ Լճի միջավայրը կարող է ստեղծել առանձնահատուկ գեղարվեստական տարածություն, որտեղ բնական աշխարհի փոփոխությունները, մարդու աշխատանքը և անձնական ապրումները դառնում են պատմողական նյութի հնարավոր բաղադրիչներ։ Վերնագիրը նաև հետաքրքրություն է առաջացնում կերպարի և միջավայրի փոխհարաբերության, կյանքի պարզ երևույթների գեղարվեստական իմաստավորման ու բնապատկերի դերի նկատմամբ։ Գրքի բովանդակային առանձնահատկությունները հնարավոր չէ ամբողջությամբ սահմանել միայն վերնագրից, սակայն այն կարելի է դիտարկել հայերեն գեղարվեստական գրականության պատմության և տպագիր ընթերցանության մշակույթի շրջանակում։ Տասնիններորդ դարում հայերեն գրական հրատարակությունները նպաստում էին գեղարվեստական ստեղծագործությունների տարածմանը, ընթերցողական հետաքրքրությունների ընդլայնմանը և հայ գրական լեզվի զարգացմանը։ Նման գրքերը կարող էին ընթերցողին ծանոթացնել տարբեր պատմողական ձևերի, կերպարների և գրական պատկերների՝ միաժամանակ ընդլայնելով հայալեզու գրականության թեմատիկ շրջանակը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ գրքի պատմությամբ, հին տպագիր գրականությամբ և գեղարվեստական արձակի զարգացմամբ զբաղվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։ Այն կարող է դիտարկվել որպես հայերեն գրավոր մշակույթի պահպանված նմուշ, որն իր վերնագրով և մատենագիտական առանձնահատկություններով տեղ է զբաղեցնում հայ տպագիր գրականության պատմական բազմազանության մեջ։

История

Պատմագիտական և հայագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հայ ժողովրդի ծագման, էթնիկական կազմավորման և պատմական զարգացման վաղ շրջանի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ պատմագիտական տարբեր տեսությունների և մոտեցումների համատեքստում։ Քննության են առնվում հայերի էթնոգենեզի վերաբերյալ հին և ժամանակակից գիտական պատկերացումները, դրանց ձևավորման պատմական նախադրյալները և ուսումնասիրության հիմնական ուղղությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրավոր սկզբնաղբյուրների, հնագիտական հայտնագործությունների, լեզվաբանական տվյալների և պատմաաշխարհագրական տեղեկությունների նշանակությանը հայ ժողովրդի կազմավորման գործընթացի լուսաբանման գործում։ Վերլուծվում են Հայկական լեռնաշխարհի հնագույն բնակչության, էթնիկական խմբերի փոխհարաբերությունների, լեզվամշակութային զարգացումների և պատմական շարունակականության վերաբերյալ պատմագիտության մեջ ներկայացված տեսակետները։ Քննարկվում են նաև հայ ժողովրդի ծագման տարբեր վարկածների գիտական հիմնավորումները, դրանց շուրջ ծավալված պատմագիտական բանավեճերը և հետազոտական մեթոդների զարգացման ազդեցությունը խնդրի մեկնաբանության վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համադրելու պատմագիտական տարբեր դպրոցների մոտեցումները, բացահայտելու դրանց ընդհանրություններն ու տարաձայնությունները և գնահատելու սկզբնաղբյուրների դերը հայ ժողովրդի վաղ պատմության վերակառուցման գործում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, հնագիտության, պատմագրության, էթնոլոգիայի և հայագիտության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

История

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է մ.թ.ա. XII դարի Մերձավոր Արևելքում տեղի ունեցած լայնածավալ ճգնաժամային գործընթացների և դրանց ազդեցության ուսումնասիրությանը հայկական լեռնաշխարհի վրա։ Գրքում վերլուծվում են բրոնզի դարի ավարտին տեղի ունեցած քաղաքական, տնտեսական, սոցիալական և մշակութային փոփոխությունները, որոնք հանգեցրին տարածաշրջանի բազմաթիվ պետությունների և քաղաքակրթական կենտրոնների անկմանը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է հայկական լեռնաշխարհի պատմական զարգացումները տվյալ ժամանակաշրջանում, բնակչության տեղաշարժերը, տեղական իշխանությունների ձևավորման գործընթացները, տնտեսական հարաբերությունների փոփոխությունները և արտաքին կապերը։ Աշխատությունում քննարկվում են հնագիտական տվյալները, գրավոր աղբյուրները և պատմական վերլուծությունները՝ բացահայտելու համար տարածաշրջանի դերը Մերձավոր Արևելքի ընդհանուր ճգնաժամային իրավիճակում։ Գիրքը ներկայացնում է հին աշխարհի քաղաքական վերափոխումների, մշակութային փոխազդեցությունների և հայկական լեռնաշխարհի պատմական գործընթացների փոխկապակցվածությունը։ Այն նախատեսված է պատմաբանների, հնագետների, հայագետների, հին աշխարհի պատմությամբ զբաղվող մասնագետների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի հնագույն պատմությամբ և Մերձավոր Արևելքի քաղաքակրթական զարգացումներով։

История

Այս գիտական-պատմագիտական աշխատանքը նվիրված է Ամենայն հայոց կաթողիկոս Վազգեն Ա-ի հասարակական և մշակութային գործունեության բազմակողմանի ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով նրա դերակատարությունը հայ եկեղեցու, ազգային ինքնության պահպանման և մշակութային կյանքի զարգացման գործընթացներում։ Գրքում վերլուծվում է նրա գործունեությունը հատկապես Խորհրդային Հայաստանի և սփյուռքի պայմաններում՝ ընդգծելով եկեղեցու դիրքի ամրապնդման, հոգևոր արժեքների պահպանման և ազգային համախմբման ուղղությամբ իրականացված նախաձեռնությունները։ Հեղինակը ներկայացնում է Վազգեն Ա-ի ներդրումը կրթամշակութային ոլորտում՝ հոգևոր կրթության զարգացման, հրատարակչական գործունեության խթանման և երիտասարդության հոգևոր դաստիարակության ուղղություններով։ Աշխատության մեջ հատուկ ուշադրություն է դարձվում նրա միջեկեղեցական և միջազգային կապերին, ինչպես նաև հայ եկեղեցու հեղինակության բարձրացմանը համաշխարհային քրիստոնեական հարթակում։ Միաժամանակ դիտարկվում է նրա հասարակական գործունեության ազդեցությունը ազգային ինքնագիտակցության և մշակութային ժառանգության պահպանման վրա։ Գիրքը նախատեսված է եկեղեցաբանների, պատմաբանների, մշակութաբանների, աստվածաբանների և հայ ազգային-եկեղեցական կյանքի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Религия

Ներկայացված մատենագիտական գրառումը վերաբերում է Վենետիկում 1886 թվականին հրատարակված գրքի, որի վերնագիրը գրված է օսմաներեն թուրքերենի լատինատառ կամ հնչյունական փոխանցման ձևով։ Վերնագրի առանձին բառերի ընթերցումը դժվար է, ուստի դրա ամբողջական և ճշգրիտ թարգմանությունը հնարավոր չէ վստահորեն հաստատել միայն այս գրությամբ։ Այնուամենայնիվ, «Մարիամըն» ձևը հավանաբար վերաբերում է Մարիամին՝ քրիստոնեական ավանդության մեջ Հիսուս Քրիստոսի մորը՝ Սուրբ Մարիամ Աստվածածնին։ Քրիստոնեական գրականության մեջ Մարիամ Աստվածածինը կարևոր տեղ է զբաղեցնում որպես հավատքի, խոնարհության, մայրական սիրո, բարեխոսության և աստվածային կամքին նվիրվածության խորհրդանիշ։ Նրան նվիրված գրականությունը կարող է ներառել աղոթքներ, հոգևոր խորհրդածություններ, ներբողներ, կրոնական ուսուցողական նյութեր կամ Մարիամի կյանքի և քրիստոնեական ավանդության մեջ նրա դերի մասին պատմություններ։ Սակայն վերնագրի ընթերցման անորոշության պատճառով հնարավոր չէ հաստատել, թե տվյալ գիրքը դրանցից որ տեսակին է պատկանում։ Մարիամ Աստվածածնի պաշտամունքը երկար պատմություն ունի արևելյան և արևմտյան քրիստոնեական ավանդույթներում։ Նրա կերպարը կարևոր տեղ է զբաղեցնում եկեղեցական տոներում, աղոթքներում, շարականներում, կրոնական արվեստում և հավատացյալների հոգևոր կյանքում։ Մարիամին նվիրված գրականությունը հաճախ նպատակ ունի ընթերցողին ծանոթացնելու նրա աստվածաբանական նշանակությանը, ներկայացնելու նրան որպես բարեպաշտության օրինակ և խրախուսելու աղոթական ու հոգևոր կյանքը։ Եթե այս հրատարակությունը նույնպես պատկանում է նման գրականության շարքին, ապա այն կարող է արժեք ներկայացնել Մարիամ Աստվածածնի շուրջ ձևավորված կրոնական պատկերացումների և դրանց գրավոր արտահայտության ուսումնասիրության համար։ Այնուամենայնիվ, սա միայն հնարավոր թեմատիկ շրջանակ է, ոչ թե գրքի բովանդակության հաստատված նկարագրություն։ Վենետիկը հայ տպագրության պատմության կարևոր կենտրոններից էր։ Այստեղ երկար ժամանակ գործել են հայերեն գրքի հրատարակման և տարածման կենտրոններ, հատկապես՝ Սուրբ Ղազարի Մխիթարյան միաբանությունը, որի գործունեությունը մեծ դեր է ունեցել հայ կրոնական, պատմագիտական, լեզվաբանական և գրական ժառանգության պահպանման ու զարգացման գործում։ Այդուհանդերձ, միայն հրատարակության վայրի հիման վրա հնարավոր չէ եզրակացնել, որ այս գիրքը տպագրվել է Մխիթարյան միաբանության տպարանում կամ պատկանում է հայերեն գրականությանը, քանի որ վերնագիրը ներկայացված է օսմաներեն թուրքերենի հնչյունական փոխանցմամբ, իսկ տպարանի անունը նշված չէ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել Օսմանյան կայսրության ժամանակաշրջանի կրոնական գրականությամբ, օսմաներեն տպագրության պատմությամբ, Մարիամ Աստվածածնին նվիրված ստեղծագործություններով և Վենետիկում հրատարակված բազմալեզու գրականությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Այն կարող է նաև արժեք ունենալ հին մատենագիտական գրառումների վերծանման և տարբեր լեզուներով հրատարակված կրոնական գրքերի նույնականացման համար։ Վերնագրի ճշգրիտ ընթերցումն անհրաժեշտ է նախքան գրքի թեմատիկ ուղղվածության, հեղինակային պատկանելության կամ բնագրային աղբյուրի վերաբերյալ ավելի որոշակի եզրակացություններ անելը։ Հետևաբար, ներկայիս տվյալների հիման վրա հրատարակությունը կարելի է միայն նախնականորեն կապել Մարիամ Աստվածածնի թեմայի հետ, իսկ վերջնական վերնագիրն ու բովանդակային բնութագիրը ճշտելու համար անհրաժեշտ է բնագրի վերնաթերթի պատկերը կամ վերնագրի ավելի հստակ տառադարձությունը։

Педагогика

Այս աշխատանքը նվիրված է կրտսեր դպրոցականների գեղարվեստական պատկերացումների ձևավորման խնդիրներին արվեստի համալիր ուսուցման գործընթացում՝ ընդգծելով, թե ինչպես է տարբեր արվեստների (նկարչություն, երաժշտություն, գրականություն, թատրոն) համատեղ կիրառումը նպաստում երեխաների ստեղծագործական մտածողության զարգացմանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է այն մանկավարժական մոտեցումը, որի միջոցով աշակերտները արվեստը ընկալում են ոչ թե առանձին առարկաների, այլ փոխկապակցված գեղարվեստական համակարգի մեջ՝ ձևավորելով ամբողջական պատկերային մտածողություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երևակայության, զգացմունքային ընկալման, գեղագիտական ճաշակի և պատկերային մտածողության զարգացման մեթոդներին՝ ներառյալ ստեղծագործական առաջադրանքներ, երաժշտական-պատկերային վարժություններ, նկարազարդում և գեղարվեստական քննարկումներ։ Աշխատությունը ընդգծում է նաև ուսուցչի դերը՝ որպես գեղարվեստական փորձի ուղղորդող և միջավայր ստեղծող, որը նպաստում է երեխայի անհատական ստեղծագործական ինքնարտահայտմանը։ Այսպիսով, արվեստի համալիր ուսուցումը դիտարկվում է որպես արդյունավետ միջոց կրտսեր դպրոցականների գեղարվեստական պատկերացումների ձևավորման և համակողմանի զարգացման համար։