Անասնապահության անթափոն տեխնոլոգիաների կատարելագործման և մեքենասարքավորումների մշակման գիտական հիմունքները

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է Հովհաննես Իմաստասեր Օձնեցու գրական և եկեղեցագիտական ժառանգության լեզվական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նրա երկերը դիտարկելով VIII դարի հայ գրավոր մշակույթի և գրաբարի զարգացման համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հեղինակի ստեղծագործություններում գործածված բառապաշարի, ձևաբանության, շարահյուսության, դարձվածաբանության և ոճական արտահայտչամիջոցների քննության վրա՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ինչպես ժամանակաշրջանին բնորոշ ընդհանուր լեզվական օրինաչափությունները, այնպես էլ անհատական հեղինակային լեզվի առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում բառերի իմաստային կառուցվածքը, բառընտրության սկզբունքները, եկեղեցական, աստվածաբանական, դավանաբանական և կանոնագիտական հասկացությունների արտահայտման համար կիրառվող եզրույթները, ինչպես նաև դրանց տեղը միջնադարյան հայերեն մասնագիտական բառապաշարի համակարգում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում գրաբարյան բառապաշարի տարբեր շերտերին, հոմանիշային հարաբերություններին, վերացական հասկացությունների անվանումներին և այն լեզվական միջոցներին, որոնց օգնությամբ ձևակերպվում են աստվածաբանական ու փիլիսոփայական բարդ գաղափարներ։ Ձևաբանական մակարդակում ուսումնասիրվում են անվանական և բայական համակարգերի կիրառության առանձնահատկությունները, հոլովական ու խոնարհման ձևերը, դերանունների, մակբայների, կապերի և շաղկապների գործածությունը՝ դրանք համադրելով դասական գրաբարի լեզվական նորմերի հետ։ Շարահյուսական քննության ընթացքում կարևորվում են պարզ և բարդ նախադասությունների կառուցվածքը, ստորադասական հարաբերությունների արտահայտման եղանակները, շարադասությունը, նախադասության անդամների կապակցման ձևերը և ծավալուն տրամաբանական կառուցվածքների կազմակերպման միջոցները։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն լեզվական կառույցներին, որոնք պայմանավորված են երկերի աստվածաբանական, մեկնողական, կանոնական կամ բանավիճային բնույթով։ Ոճագիտական տեսանկյունից դիտարկվում են կրկնությունները, հակադրությունները, զուգահեռ կառուցվածքները, հռետորական հարցերը, դիմումները և այլ արտահայտչամիջոցներ, որոնց միջոցով հեղինակն ուժեղացնում է խոսքի տրամաբանական, համոզիչ կամ հուզական ազդեցությունը։ Ուսումնասիրվում է նաև աստվածաշնչյան լեզվի և վաղ քրիստոնեական մատենագրական ավանդույթի ազդեցությունը՝ պարզելու դրանց դերը հեղինակի բառապաշարի, շարահյուսության և ոճի ձևավորման գործում։ Միաժամանակ կարևորվում են այն առանձնահատկությունները, որոնք կարող են վկայել լեզվի պատմական զարգացման և դասական գրաբարի հետագա փոփոխությունների մասին։ Երկերի լեզվական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնել VIII դարի հայերենի վիճակը, գրական լեզվի գործառական հնարավորությունները և եկեղեցագիտական ու գիտական մտքի արտահայտման համար ձևավորված լեզվական համակարգը։ Առանձին նշանակություն ունի հեղինակային լեզվի և ժամանակաշրջանի ընդհանուր մատենագրական ավանդույթի հարաբերակցության բացահայտումը, քանի որ այդ համեմատությունը հնարավորություն է տալիս որոշել, թե որ լեզվական հատկանիշներն են ընդհանուր գրաբարյան ժառանգության դրսևորումներ, իսկ որոնք կարող են բնորոշ լինել հենց հեղինակի անհատական ոճին։ Հետազոտությունը կարևոր աղբյուրագիտական նշանակություն ունի նաև հայերենի պատմական բառագիտության և տերմինաբանության ուսումնասիրության համար, քանի որ եկեղեցական ու աստվածաբանական բնույթի երկերում պահպանվել են բազմաթիվ հասկացություններ և արտահայտություններ, որոնք արտացոլում են միջնադարյան հայկական մտավոր մշակույթի զարգացումը։ Լեզվական փաստերի համակարգված քննությունը նպաստում է ոչ միայն տվյալ հեղինակի մատենագրական ժառանգության առավել խոր ընկալմանը, այլև գրաբարի պատմության տարբեր փուլերի, հայ աստվածաբանական լեզվի և միջնադարյան գիտական ու եկեղեցական տերմինաբանության զարգացման ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի պատմության, գրաբարի, պատմական քերականության, բառագիտության, ոճագիտության, հայ միջնադարյան մատենագրության և Հայոց եկեղեցու գրավոր ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող լեզվաբանների, հայագետների, բանասերների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Other Subjects

Հրատարակությունը ուսումնամեթոդական բնույթի նյութերի ժողովածու է, որը նախատեսված է հանրային սպասարկում իրականացնող գրադարանների աշխատողների մասնագիտական պատրաստվածության բարձրացման և սեմինար պարապմունքների կազմակերպման համար։ Այն կարող է ընդգրկել գրադարանային աշխատանքի հիմնական ուղղություններին վերաբերող տեսական պարզաբանումներ, գործնական հանձնարարականներ, քննարկման թեմաներ, մեթոդական խորհուրդներ և մասնագիտական գրականության ցանկեր։ Նյութերի միջոցով ուշադրություն է դարձվում ընթերցողների սպասարկման կազմակերպմանը, գրքային հավաքածուների համալրմանն ու օգտագործմանը, գրականության դասակարգմանն ու մատենագիտական մշակմանը, տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքին և ընթերցանության կազմակերպման տարբեր ձևերին։ Կարևոր տեղ կարող են զբաղեցնել գրքային ցուցահանդեսների, թեմատիկ դիտումների, գրական երեկոների, ընթերցողական քննարկումների և այլ մշակութային-լուսավորական միջոցառումների նախապատրաստման վերաբերյալ մեթոդական առաջարկությունները։ Սեմինարային ձևաչափը հնարավորություն է տալիս նյութը կիրառել ոչ միայն ինքնուրույն ուսումնասիրության, այլև խմբային մասնագիտական քննարկումների, փորձի փոխանակման և գործնական խնդիրների վերլուծության ընթացքում։ Առանձին թեմաներ կարող են վերաբերել տարբեր տարիքային և մասնագիտական խմբերի ընթերցողների պահանջների ուսումնասիրմանը, գրադարանային սպասարկման որակի բարձրացմանը և գրադարանավարի մասնագիտական հմտությունների զարգացմանը։ Ժողովածուն կարող է ներառել նաև վերահսկողական հարցեր և գործնական առաջադրանքներ, որոնց օգնությամբ հնարավոր է ամրապնդել սեմինարների ընթացքում ձեռք բերված գիտելիքները։ Պատմական տեսանկյունից նման նյութերը կարևոր սկզբնաղբյուր են գրադարանային կրթության և մասնագիտական վերապատրաստման համակարգի ուսումնասիրության համար, քանի որ արտացոլում են տվյալ ժամանակաշրջանում գրադարանավարներին ներկայացվող մասնագիտական պահանջները, աշխատանքի կազմակերպման սկզբունքները և ընթերցողների հետ հաղորդակցության ընդունված ձևերը։ Դրանք նաև հնարավորություն են տալիս հետևելու գրադարանների հասարակական և մշակութային գործառույթների վերաբերյալ պատկերացումների զարգացմանը։ Ընդհանուր առմամբ հրատարակությունը համատեղում է ուսումնական ձեռնարկի և մեթոդական ուղեցույցի գործառույթները՝ նպաստելով գրադարանային աշխատանքի համակարգված կազմակերպմանը, մասնագիտական գիտելիքների կատարելագործմանը և աշխատողների փորձի փոխանակմանը։

Literature

Այս աշխատությունը ներկայացնում է հայկական գրականության զարգացման համառոտ, սակայն համակարգված պատմական ակնարկը՝ սկսած նրա սկզբնավորումից մինչև XIII դարի ավարտը։ Հեղինակը վերլուծում է գրական ավանդույթի ձևավորման հիմնական փուլերը, գրավոր մշակույթի ծագումն ու զարգացումը, ինչպես նաև հոգևոր և աշխարհիկ գրականության փոխազդեցությունը միջնադարյան հայկական հասարակության մեջ։ Աշխատությունում առանձնակի ուշադրություն է դարձվում գրերի ստեղծման պատմական նշանակությանը, թարգմանական շարժման դերին, պատմագրության, աստվածաբանական գրականության, փիլիսոփայական մտքի և գեղարվեստական արձակի ու պոեզիայի զարգացման ընթացքին։ Քննարկվում են տարբեր ժամանակաշրջանների նշանավոր հեղինակների ստեղծագործական ժառանգությունը, նրանց ազդեցությունը ազգային մշակույթի ձևավորման վրա և գրականության կապը քաղաքական, կրոնական ու կրթական գործընթացների հետ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել հայկական միջնադարյան գրական մտքի զարգացման հիմնական միտումների, ժանրային բազմազանության և մշակութային արժեքների մասին՝ ընդգծելով դրանց նշանակությունը ազգային ինքնության պահպանման և հոգևոր կյանքի հարստացման գործում։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է ցիանուրային և իզոցիանուրային թթուների չհագեցած հալոգեն պարունակող ածանցյալների ստացման, կառուցվածքի, ֆիզիկաքիմիական հատկությունների և քիմիական փոխարկումների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ազոտ պարունակող հետերոցիկլային համակարգերի նպատակային ֆունկցիոնալացման, դրանց մոլեկուլներում չհագեցած և հալոգեն պարունակող խմբերի ներմուծման ու ստացված միացությունների ռեակցիոնունակության բացահայտման վրա։ Ցիանուրային և իզոցիանուրային համակարգերը դիտարկվում են որպես օրգանական սինթեզի տեսանկյունից հետաքրքիր կառուցվածքային հիմքեր, որոնց ֆունկցիոնալ ածանցյալների ստացումը հնարավորություն է տալիս ձևավորել տարբեր հատկություններով նոր նյութեր և ուսումնասիրել կառուցվածքի ու քիմիական վարքի միջև գոյություն ունեցող կապերը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է համապատասխան ելանյութերի ընտրությունը և սինթեզի արդյունավետ սխեմաների մշակումը։ Քննության են առնվում տարբեր ֆունկցիոնալ խմբեր պարունակող միացությունների փոխազդեցությունները, ռեակցիաների ընթացքի առանձնահատկությունները և այն պայմանները, որոնց փոփոխությամբ հնարավոր է ազդել նպատակային արտադրանքի առաջացման վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում չհագեցած կապերի առկայությանը, քանի որ դրանք մեծացնում են մոլեկուլների հետագա քիմիական ձևափոխման հնարավորությունները և կարող են մասնակցել միացման, տեղակալման, ցիկլացման ու այլ տիպի օրգանական փոխարկումների։ Հալոգենային տեղակալիչների ներմուծումը ևս դիտարկվում է որպես մոլեկուլի ռեակցիոնունակությունը նպատակային փոփոխելու միջոց։ Քլոր, բրոմ կամ այլ համապատասխան հալոգենային խմբեր պարունակող ածանցյալների քիմիական վարքը կարող է պայմանավորված լինել ինչպես հալոգենի բնույթով և դիրքով, այնպես էլ հետերոցիկլային միջուկի ու չհագեցած հատվածների ազդեցությամբ։ Այս գործոնների համադրումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել էլեկտրոնային և տարածական ազդեցությունների դերը համապատասխան ռեակցիաներում։ Առանձին նշանակություն է տրվում ցիանուրային և իզոցիանուրային կառուցվածքների միջև փոխկապակցվածությանը։ Տարբեր կառուցվածքային ձևերի գոյությունը կարող է անդրադառնալ նյութերի կայունության, ռեակցիոնունակության և ֆունկցիոնալ խմբերի փոխազդեցության վրա։ Հետևաբար կառուցվածքային առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն նոր միացությունների նույնականացման, այլև դրանց քիմիական հատկությունների մեկնաբանման համար։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են համապատասխան ածանցյալների ստացման ռեակցիաների ուղղությունը և ընտրողականությունը։ Սինթեզի ընթացքում հնարավոր են տարբեր մրցակցող փոխարկումներ, և նպատակային նյութի առավել բարձր ելք ապահովելու համար անհրաժեշտ է գնահատել ելանյութերի հարաբերակցությունը, լուծիչի բնույթը, ջերմաստիճանը, գործընթացի տևողությունը և այլ գործոններ։ Այդ պարամետրերի համակարգված ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ընտրել առավել արդյունավետ պայմաններ և նվազեցնել կողմնակի արտադրանքների առաջացումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ստացված միացությունների կառուցվածքային նույնականացմանը։ Ֆիզիկաքիմիական և սպեկտրային հետազոտությունների միջոցով հնարավոր է հաստատել մոլեկուլում առկա ֆունկցիոնալ խմբերը, չհագեցած կապերի դիրքը և հետերոցիկլային համակարգի կառուցվածքը։ Միջուկային մագնիսական ռեզոնանսի, ինֆրակարմիր սպեկտրաչափության, զանգվածային սպեկտրաչափության և այլ վերլուծական մեթոդների տվյալների համադրումը կարող է ապահովել սինթեզված նյութերի կառուցվածքի առավել ամբողջական բնութագրում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում իզոմերիայի հնարավոր դրսևորումներին։ Չհագեցած հատվածների առկայությունը կարող է պայմանավորել տարածական տարբեր ձևերի առաջացում, իսկ հետերոցիկլային համակարգում տեղակալիչների դիրքը՝ կառուցվածքային իզոմերների գոյություն։ Այդ առանձնահատկությունների բացահայտումը կարևոր է, քանի որ նույնիսկ մոտ կառուցվածք ունեցող միացությունները կարող են ունենալ տարբեր ֆիզիկական և քիմիական հատկություններ։ Քննության են առնվում նաև ստացված նյութերի հետագա քիմիական փոխարկումները։ Չհագեցած կապերը և հալոգեն պարունակող ֆունկցիոնալ խմբերը կարող են ծառայել որպես ակտիվ կենտրոններ նոր ածանցյալների սինթեզի համար։ Դրանց հիման վրա հնարավոր է ուսումնասիրել տարբեր նուկլեոֆիլների, էլեկտրոֆիլների և այլ ռեագենտների հետ փոխազդեցությունները՝ ձևավորելով ավելի բարդ ֆունկցիոնալացված կառուցվածքներ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս սկզբնական հետերոցիկլային համակարգից ստանալ կառուցվածքային բազմազանությամբ միացությունների շարքեր և ուսումնասիրել դրանց փոխարկման ընդհանուր օրինաչափությունները։ Կարևորվում է ռեակցիաների հնարավոր մեխանիզմների վերլուծությունը։ Փորձարարական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս պարզաբանել միջանկյալ փուլերի բնույթը, տարբեր ֆունկցիոնալ խմբերի ազդեցությունը ռեակցիայի ուղղության վրա և վերջնական արտադրանքի ձևավորման օրինաչափությունները։ Մեխանիզմների ուսումնասիրությունը նպաստում է ոչ միայն դիտարկված արդյունքների բացատրությանը, այլև կառուցվածքով մոտ նոր նյութերի սինթեզի կանխատեսելիության բարձրացմանը։ Առանձին տեղ է հատկացվում կառուցվածք–ռեակցիոնունակություն կապերի բացահայտմանը։ Տեղակալիչների էլեկտրոնային բնույթը, հալոգենի տեսակը, չհագեցած հատվածի կառուցվածքը և հետերոցիկլային միջուկի առանձնահատկությունները կարող են համատեղ որոշել մոլեկուլի քիմիական վարքը։ Տարբեր ածանցյալների համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել յուրաքանչյուր կառուցվածքային գործոնի ներդրումը և ձևակերպել համապատասխան օրինաչափություններ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են հետաքրքրություն ներկայացնել նպատակային օրգանական սինթեզի համար, քանի որ բազմաֆունկցիոնալ հետերոցիկլային միացությունները կարող են օգտագործվել որպես միջանկյալ նյութեր ավելի բարդ մոլեկուլային համակարգերի ստացման գործընթացներում։ Դրանց կառուցվածքում միաժամանակ մի քանի ռեակցիոն կենտրոնների առկայությունը ընդլայնում է հետագա ձևափոխումների հնարավորությունները և թույլ է տալիս տարբեր սինթետիկ ճանապարհներով ստանալ նոր ածանցյալներ։ Նման նյութերի ուսումնասիրությունը կարող է նշանակություն ունենալ նաև պոլիմերային քիմիայի, նյութագիտության և կենսաբանական ակտիվություն ունեցող նոր կառուցվածքների որոնման հետ կապված հետագա հետազոտությունների համար՝ համապատասխան հատկությունների փորձարարական հաստատման դեպքում։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է ցիանուրային և իզոցիանուրային հետերոցիկլային համակարգերի նոր ֆունկցիոնալ ածանցյալների սինթեզի օրինաչափությունների բացահայտմամբ, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների և ռեակցիոնունակության փոխկապակցված ուսումնասիրությամբ։ Կիրառական նշանակությունը կապված է բազմաֆունկցիոնալ օրգանական միացությունների ստացման սինթետիկ մոտեցումների ընդլայնման և հետագա նպատակային քիմիական փոխարկումների համար նոր ելանյութերի ձևավորման հնարավորության հետ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել օրգանական քիմիայի, հետերոցիկլային միացությունների քիմիայի, հալոգենօրգանական միացությունների, նպատակային օրգանական սինթեզի և նյութագիտության ոլորտների հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է Արարատի շրջանի գյուղական ինքնուրույն գրադարանների 1973–1974 թվականների գործունեության հիմնական ցուցանիշների ուսումնասիրմանն ու համեմատական վերլուծությանը՝ տվյալ ժամանակաշրջանի գրադարանային սպասարկման վիճակը, արդյունավետությունը և զարգացման առանձնահատկությունները բացահայտելու նպատակով։ Հետազոտության հիմքում գրադարանային վիճակագրական տվյալներն են, որոնց միջոցով գնահատվում են գրքային ֆոնդերի ծավալն ու կազմը, դրանց համալրման ընթացքը, ընթերցողների թիվը, հաճախումները, գրքատացքը և գրականության օգտագործման ինտենսիվությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում առանձին գյուղական գրադարանների ցուցանիշների համադրմանը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու դրանց գործունեության ընդհանրություններն ու տարբերությունները և գնահատելու սպասարկման կազմակերպման արդյունքները։ Քննվում է գրքային ֆոնդերի համապատասխանությունը գյուղական բնակչության ընթերցողական պահանջներին, նոր գրականության համալրման նշանակությունը և տարբեր թեմատիկ բաժինների օգտագործման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է նաև ընթերցողների սոցիալական և տարիքային կազմի ուսումնասիրությունը՝ պարզելու համար, թե բնակչության որ խմբերն են առավել ակտիվ օգտվել գրադարանային ծառայություններից և ինչպիսի ընթերցողական հետաքրքրություններ են բնորոշ եղել նրանց։ Վերլուծության շրջանակում կարող են դիտարկվել զանգվածային և մշակութային աշխատանքի տարբեր ձևերը՝ գրքի քննարկումներ, ցուցադրություններ, ընթերցողական միջոցառումներ և գրականության տարածմանը նպաստող այլ նախաձեռնություններ։ Երկու հաջորդական տարիների ցուցանիշների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու գրադարանների գործունեության փոփոխություններին, արձանագրելու դրական կամ նվազող միտումները և առանձնացնելու կազմակերպական այն խնդիրները, որոնք ազդել են աշխատանքի արդյունքների վրա։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է վիճակագրական հաշվառման ճշգրտությունը՝ որպես գրադարանային աշխատանքի պլանավորման և գնահատման անհրաժեշտ հիմք։ Միաժամանակ վերլուծական տվյալները կարող են օգտագործվել ֆոնդերի համալրման, ընթերցողների ներգրավման և գյուղական բնակչության գրադարանային սպասարկման կատարելագործման վերաբերյալ մեթոդական առաջարկությունների ձևավորման համար։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է Արարատի շրջանի գյուղական գրադարանների գործունեության փաստագրական պատկերը և արժեքավոր աղբյուր է տվյալ ժամանակաշրջանում Հայաստանի գյուղական գրադարանային գործի կազմակերպման ու զարգացման ուսումնասիրության համար։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է ջրի նախնական մաքրման գործընթացի ուսումնասիրությանը՝ շերտավոր ֆիլտրերի և որպես ֆիլտրող նյութերի տեղական լեռնային ապարների կիրառմամբ։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ուսումնասիրել բնական ծագում ունեցող տեղական նյութերի օգտագործման հնարավորությունները ջրից կախված մասնիկների, մեխանիկական խառնուրդների և այլ աղտոտիչների նախնական հեռացման համար՝ ստանալով արդյունավետ և տնտեսապես մատչելի մաքրման համակարգ։ Շերտավոր ֆիլտրացումը ջրի մաքրման մեթոդ է, որի դեպքում ջուրը հաջորդաբար անցնում է տարբեր հատիկաչափ և ֆիզիկաքիմիական հատկություններ ունեցող նյութերի շերտերով, ինչի շնորհիվ հնարավոր է համատեղել մեխանիկական զտումը, մասնիկների նստեցումը, մակերևութային կլանումը և որոշ դեպքերում՝ աղտոտիչների հետ ֆիզիկաքիմիական փոխազդեցությունը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել Հայաստանի տարածքում տարածված տարբեր լեռնային ապարների ֆիլտրող հատկությունները, դրանց հատիկային կազմը, ծակոտկենությունը, ջրաթափանցելիությունը, մեխանիկական կայունությունը և ջրի տարբեր բաղադրիչների հետ փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆիլտրի շերտերի դասավորությանը, հաստությանը և հատիկաչափային հարաբերակցությանը, քանի որ այդ պարամետրերը կարող են էապես ազդել ջրի մաքրման աստիճանի, հոսքի արագության և ֆիլտրի աշխատանքի տևողության վրա։ Փորձարարական ուսումնասիրությունների միջոցով հնարավոր է գնահատել մուտքային և մաքրված ջրի որակական ցուցանիշների փոփոխությունները, մասնավորապես՝ կախված նյութերի բնույթից, ջրի աղտոտվածության մակարդակից և ֆիլտրացման պայմաններից։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև ֆիլտրերի արդյունավետության գնահատումը տարբեր շահագործման ռեժիմներում, քանի որ ֆիլտրող շերտերի աստիճանական խցանումը կարող է նվազեցնել ջրի հոսքի արագությունը և փոխել մաքրման արդյունավետությունը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև օգտագործված ֆիլտրող նյութերի վերականգնման, փոխարինման կամ հետագա օգտագործման հնարավորություններին։ Տեղական լեռնային ապարների կիրառումն առանձնահատուկ հետաքրքրություն ունի Հայաստանի պայմաններում, քանի որ կարող է նվազեցնել ներմուծվող ֆիլտրող նյութերից կախվածությունը, օգտագործել տեղական հանքային ռեսուրսները և նպաստել ջրի մաքրման տեխնոլոգիաների տեղայնացմանը։ Միաժամանակ կարևոր է գնահատել ընտրված ապարների հնարավոր ազդեցությունը մաքրվող ջրի քիմիական կազմի վրա, որպեսզի ֆիլտրային նյութը ոչ միայն հեռացնի աղտոտիչները, այլև ջրի մեջ չներկայացնի անցանկալի լուծվող բաղադրիչներ։ Աշխատության արդյունքները կարող են հիմք հանդիսանալ փոքր և միջին արտադրողականության ջրամաքրման համակարգերի, տեղական պայմաններին հարմարեցված ֆիլտրային կայանքների և նախնական ջրամաքրման տեխնոլոգիաների մշակման համար։ Հետազոտությունը կարող է հետաքրքրել ջրամաքրման ոլորտի մասնագետներին, բնապահպաններին, հիդրոերկրաբաններին, քիմիկոսներին, ինժեներներին և բնական ֆիլտրող նյութերի կիրառմամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է ջրի մաքրման տեխնոլոգիական և բնապահպանական խնդիրները՝ ուսումնասիրելով տեղական լեռնային ապարների ներուժը որպես մատչելի, բնական և հնարավոր արդյունավետ ֆիլտրող նյութեր։