Անատոլիայի նորահայտ հայ բարբառները

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է անգլերենում ածականի առկայացման (attributive realization) իմաստագործառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով ածականների դերը գոյականական խմբերի կառուցվածքում և դրանց իմաստային բեռնվածության ձևավորման մեխանիզմները։ Հեղինակը վերլուծում է այն դեպքերը, երբ ածականը հանդես է գալիս որպես գոյականին նախորդող որոշիչ բաղադրիչ՝ ձևավորելով անվանական բառակապակցություններ, և ուսումնասիրում է դրանց ազդեցությունը հաղորդակցական իմաստի ճշգրտման վրա։ Գրքում դիտարկվում են ածականների սեմանտիկ դասերը՝ որակական, հարաբերական և գնահատողական, ինչպես նաև դրանց համադրման և կարգավորման օրինաչափությունները բազմաբաղադրիչ կառուցվածքներում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ածականների գործառական բազմազանությանը՝ ընդգծելով նրանց դերը նկարագրության, դասակարգման, գնահատման և տեղեկատվության կոնկրետացման գործընթացներում։ Հեղինակը ուսումնասիրում է նաև ածականների դիրքային վարքագիծը, շարահյուսական սահմանափակումները և համատեղելիությունը այլ խոսքի մասերի հետ՝ կորպուսային լեզվաբանության և գործառական-հաղորդակցական մոտեցումների համադրությամբ։ Աշխատությունը ընդգծում է ածականի առկայացման կարևորությունը անգլերենի իմաստային ճշգրտության և խոսքային տնտեսման ապահովման գործում։ Այն օգտակար է լեզվաբանների, անգլերենի ուսուցիչների և թարգմանաբանության ոլորտի մասնագետների համար։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է ավագ նախադպրոցական տարիքի երեխաների մտավոր զարգացման առանձնահատկությունների և այդ գործընթացում հաղորդակցման դերի համալիր ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հոգեբանական և մանկավարժական գործոնների վրա, որոնք նպաստում են երեխայի մտածողության, խոսքի, հիշողության, ուշադրության, երևակայության, ընկալման և ճանաչողական ակտիվության զարգացմանը նախադպրոցական կրթության կարևորագույն փուլերից մեկում։ Այս տարիքը դիտարկվում է որպես ինտենսիվ զարգացման ժամանակաշրջան, երբ երեխան աստիճանաբար ընդլայնում է շրջապատող աշխարհի վերաբերյալ իր պատկերացումները, սովորում է համեմատել և դասակարգել առարկաներն ու երևույթները, բացահայտել դրանց միջև կապերը, ձևակերպել հարցեր, հիմնավորել սեփական կարծիքը և լուծել տարաբնույթ ճանաչողական խնդիրներ։ Հաղորդակցությունը ներկայացվում է ոչ միայն որպես մարդկանց միջև տեղեկատվության փոխանցման միջոց, այլև որպես երեխայի ճանաչողական զարգացման կարևոր սոցիալական մեխանիզմ։ Մեծահասակների և հասակակիցների հետ փոխգործակցության ընթացքում երեխան յուրացնում է նոր հասկացություններ, բառեր, վարքականոններ և խնդիրների լուծման եղանակներ, սովորում է արտահայտել սեփական մտքերը և հասկանալ ուրիշների տեսակետները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում երեխայի և մեծահասակի հաղորդակցությանը։ Ծնողների, դաստիարակների և այլ մեծահասակների հետ երկխոսությունը կարող է նպաստել հետաքրքրասիրության, հարցեր առաջադրելու ունակության և պատճառահետևանքային կապերի ընկալման զարգացմանը։ Մեծահասակի կողմից տրվող բացատրությունները, հարցերը և առաջադրանքները երեխային հնարավորություն են տալիս ընդլայնել սեփական փորձի սահմանները և աստիճանաբար յուրացնել մտածողության ավելի կազմակերպված ձևեր։ Կարևորվում է այնպիսի հաղորդակցական միջավայրի ձևավորումը, որտեղ երեխան ոչ միայն ստանում է պատրաստի պատասխաններ, այլև խրախուսվում է ինքնուրույն մտածել, ենթադրություններ առաջադրել, համեմատել տարբեր հնարավորություններ և արտահայտել սեփական եզրակացությունները։ Քննության է առնվում խոսքի զարգացման և մտավոր գործունեության փոխկապակցվածությունը։ Բառապաշարի հարստացումը, քերականորեն ավելի բարդ նախադասությունների կառուցումը և կապակցված խոսքի զարգացումը հնարավորություն են տալիս երեխային ավելի ճշգրիտ ձևակերպել իր մտքերը և կազմակերպել սեփական գործողությունները։ Խոսքը աստիճանաբար դառնում է ոչ միայն հաղորդակցման, այլև մտածողության ու վարքի կարգավորման միջոց։ Երեխան սովորում է բառերով նկարագրել խնդիրը, ներկայացնել գործողությունների հաջորդականությունը, բացատրել սեփական ընտրությունը և գնահատել ստացված արդյունքը։ Առանձին ուղղությամբ ուսումնասիրվում է հասակակիցների հետ հաղորդակցության ազդեցությունը։ Համատեղ խաղերի, առաջադրանքների և առօրյա շփումների ընթացքում երեխաները ստիպված են համաձայնեցնել իրենց գործողությունները, հաշվի առնել ուրիշների կարծիքը, բացատրել սեփական մտադրությունները և լուծել առաջացող տարաձայնությունները։ Այս գործընթացները կարող են նպաստել մտածողության ճկունությանը, սեփական և ուրիշի տեսակետների տարբերակմանը, համագործակցային հմտությունների և սոցիալական ճանաչողության զարգացմանը։ Հասակակիցների հետ շփումը ստեղծում է իրավիճակներ, որոնցում երեխան ոչ միայն կրկնում է մեծահասակներից ստացած գիտելիքները, այլև ակտիվորեն օգտագործում և վերափոխում է դրանք։ Կարևոր տեղ է հատկացվում խաղային գործունեությանը, քանի որ նախադպրոցական տարիքում խաղը սերտորեն կապված է ճանաչողական և սոցիալական զարգացման հետ։ Դերային, կառուցողական և կանոններով խաղերի ընթացքում երեխան սովորում է գործել երևակայական իրավիճակում, պահպանել որոշակի կանոններ, պլանավորել գործողությունները և համագործակցել մյուս մասնակիցների հետ։ Հաղորդակցությունը խաղային գործընթացում օգնում է զարգացնել խոսքային ակտիվությունը, երևակայությունը, խնդիրների լուծման կարողությունը և իրավիճակը տարբեր տեսանկյուններից դիտարկելու ունակությունը։ Քննության են առնվում նաև երեխայի ճանաչողական հետաքրքրությունների ձևավորման պայմանները։ Մեծահասակների արձագանքը երեխայի հարցերին, քննարկումների կազմակերպումը, համատեղ դիտարկումները, պատմությունների ընթերցումն ու քննարկումը, փորձարարական և ստեղծագործական առաջադրանքները կարող են նպաստել նոր գիտելիքներ ձեռք բերելու ներքին պահանջմունքի զարգացմանը։ Հատկապես կարևոր է հաղորդակցության երկխոսային բնույթը, երբ երեխան հանդես է գալիս որպես ակտիվ մասնակից և հնարավորություն է ստանում հարցնելու, պատասխանելու, վիճարկելու, բացատրելու ու սեփական փորձը կապելու նոր տեղեկատվության հետ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում մտավոր զարգացման անհատական տարբերություններին։ Երեխաները կարող են տարբերվել խոսքի զարգացման մակարդակով, ուշադրության կայունությամբ, մտածողության արագությամբ, հետաքրքրություններով և հաղորդակցական ակտիվությամբ։ Այդ պատճառով արդյունավետ մանկավարժական փոխգործակցությունը պահանջում է հաշվի առնել յուրաքանչյուր երեխայի զարգացման առանձնահատկությունները և ընտրել համապատասխան հաղորդակցական ձևեր։ Ուսումնասիրվում է նաև հուզականորեն բարենպաստ հաղորդակցման միջավայրի նշանակությունը։ Երբ երեխան իրեն ազատ է զգում հարցեր տալու, սխալվելու և սեփական կարծիքն արտահայտելու հարցում, մեծանում է նրա մասնակցությունը ճանաչողական գործունեությանը։ Հաղորդակցության որակը կարող է ազդել ինքնավստահության, նախաձեռնողականության և ուսուցման նկատմամբ հետաքրքրության ձևավորման վրա։ Քննության են առնվում ընտանիքի և նախադպրոցական կրթական հաստատության փոխլրացնող դերերը։ Ընտանեկան հաղորդակցությունը երեխային տալիս է առօրյա փորձի, արժեքների և լեզվական զարգացման կարևոր հիմք, իսկ մանկապարտեզը ստեղծում է ավելի լայն սոցիալական միջավայր՝ տարբեր երեխաների ու մեծահասակների հետ համագործակցելու համար։ Այս երկու միջավայրերի միջև հետևողական կապը կարող է նպաստել երեխայի ճանաչողական և հաղորդակցական զարգացման առավել ներդաշնակ ընթացքին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են կիրառվել երեխաների վարքի դիտարկման, զրույցների, հոգեբանական առաջադրանքների, փորձարարական իրավիճակների և մանկավարժական աշխատանքի արդյունքների համեմատական գնահատման մեթոդներ։ Դրանց միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել մտավոր զարգացման տարբեր ցուցանիշները և պարզել, թե հաղորդակցության բնույթն ու ինտենսիվությունն ինչպես են կապված ճանաչողական առաջընթացի հետ։ Առանձին նշանակություն է տրվում դպրոցական ուսուցմանը պատրաստվածության խնդրին։ Ավագ նախադպրոցական տարիքում զարգացած խոսքը, ուշադրությունը, տրամաբանական գործողությունները, հրահանգները հասկանալու կարողությունը, հարցեր տալու և համագործակցելու հմտությունները կարևոր հիմք են հետագա ուսումնական գործունեության համար։ Հաղորդակցական փորձը երեխային օգնում է սովորել լսել ուրիշներին, հասկանալ առաջադրանքը, ներկայացնել սեփական պատասխանը և մասնակցել համատեղ ճանաչողական աշխատանքին։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է մտավոր զարգացման և սոցիալական փոխգործակցության միջև կապերի բացահայտմամբ, իսկ կիրառական նշանակությունը՝ նախադպրոցական կրթության մեջ երեխաների ճանաչողական ակտիվությունը խթանող հաղորդակցական պայմանների կատարելագործման հնարավորությամբ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել մանկական և զարգացման հոգեբանության մասնագետների, նախադպրոցական մանկավարժների, դաստիարակների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Literature

Այս գիրքը ուսումնասիրում է գրողի և գրական կերպարի անհատականության փոխհարաբերությունները՝ կենտրոնանալով Մուրացանի և Նար-Դոսի ստեղծագործությունների վրա։ Աշխատությունում վերլուծվում է, թե ինչպես են հեղինակների աշխարհայացքը, սոցիալական միջավայրը և գաղափարական դիրքորոշումները արտացոլվում նրանց ստեղծած կերպարների հոգեբանական կառուցվածքում և վարքագծում։ Հեղինակը համեմատական մոտեցմամբ դիտարկում է Մուրացանի պատմահայրենասիրական և բարոյական գաղափարները, ինչպես նաև Նար-Դոսի քաղաքային կյանքի ռեալիստական և հոգեբանական պատկերումները։ Նյութում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կերպարի ձևավորման մեխանիզմներին, ներքին մոնոլոգին և անհատականության դրսևորման ձևերին։ Գիրքը համադրում է գրականագիտության և հոգեբանական վերլուծության մոտեցումները՝ ընթերցողին հնարավորություն տալով խորապես հասկանալ հեղինակի և կերպարի փոխազդեցությունը հայ արձակում։

Law

Այս աշխատությունը նվիրված է շահադիտական-բռնի մոտիվացիայով կատարվող հանցագործությունների կրիմինոլոգիական բնութագրի ուսումնասիրությանը՝ դրանց սոցիալական էության, պատճառների, դրդապատճառների և հանցավոր վարքագծի առանձնահատկությունների համակողմանի վերլուծությամբ։ Գրքում ուսումնասիրվում է այն հանցագործությունների առանձնահատկությունը, որոնց կատարման հիմքում միաժամանակ առկա են նյութական կամ այլ շահ ստանալու ձգտումը և բռնության կիրառման կամ դրա սպառնալիքի գործոնը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նման հանցագործությունների կրիմինոլոգիական բնութագրիչներին, դրանց տարածվածության, կառուցվածքի և դինամիկայի, ինչպես նաև հանցավորության այս տեսակի վրա ազդող սոցիալական, տնտեսական, հոգեբանական և այլ գործոնների ուսումնասիրությանը։ Աշխատության շրջանակում վերլուծվում են հանցագործի անձի առանձնահատկությունները, նրա արժեքային կողմնորոշումները, սոցիալական միջավայրը, վարքագծային դրսևորումները և հանցավոր վարքագծի ձևավորման վրա ազդող հանգամանքները։ Քննության են առնվում նաև հանցագործության մոտիվացիայի, նպատակի և մեթոդի փոխկապակցվածությունը, բռնության կիրառման պատճառները և շահադիտական շարժառիթի դերը հանցավոր վարքագծի ձևավորման գործընթացում։ Գրքում կարևոր տեղ է հատկացվում նման հանցագործությունների պատճառների և պայմանների բացահայտմանը, ինչպես նաև դրանց կանխարգելման կրիմինոլոգիական միջոցների մշակմանը։ Ուսումնասիրվում են անհատական և ընդհանուր կանխարգելման հնարավորությունները, իրավապահ մարմինների գործունեության արդյունավետության բարձրացման ուղղությունները և հանցավոր վարքագծի վաղ հայտնաբերման ու կանխարգելման մեխանիզմները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հանցավորության տվյալ դրսևորումը դիտարկել ոչ միայն քրեաիրավական, այլև սոցիալական և հոգեբանական տեսանկյուններից՝ բացահայտելով դրա առաջացման և տարածման օրինաչափությունները։ Այն կարող է օգտակար լինել քրեագիտության և քրեական իրավունքի մասնագետների, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների, դատավորների, դատախազների, քննիչների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և հանցավորության պատճառների ու կանխարգելման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Economics

Այս աշխատությունը նվիրված է բնական մենաշնորհների կարգավորման հիմնախնդիրներին և դրանց իրականացման առանձնահատկություններին Հայաստանի Հանրապետությունում։ Գրքում ներկայացվում է, թե ինչ է բնական մենաշնորհը՝ որպես շուկայի կառուցվածք, որտեղ բարձր սկզբնական ծախսերը և մասշտաբի տնտեսությունները հանգեցնում են մեկ կամ մի քանի ընկերությունների գերիշխող դիրքի՝ օրինակ՝ էներգետիկա, ջրամատակարարում, գազամատակարարում և երկաթուղային համակարգեր։ Հեղինակը անդրադառնում է բնական մենաշնորհների առաջացման տնտեսական պատճառներին և դրանց ազդեցությանը գների ձևավորման, ծառայությունների հասանելիության և արդյունավետության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի պայմաններում գործող կարգավորման համակարգերին՝ պետական վերահսկող մարմիններ, սակագնային քաղաքականություն, լիցենզավորում և որակի վերահսկողություն։ Գրքում քննարկվում են նաև կարգավորման հիմնական նպատակները՝ սպառողների պաշտպանություն, ծառայությունների մատչելիության ապահովում և միաժամանակ ներդրումների խթանում ենթակառուցվածքային ոլորտներում։ Վերլուծվում է բնական մենաշնորհների կարգավորման արդյունավետությունը, առկա խնդիրները և բարեփոխումների հնարավոր ուղղությունները ՀՀ տնտեսական քաղաքականության շրջանակում։ Աշխատությունը համադրում է տեսական մոտեցումները և գործնական վերլուծությունները՝ օգտակար լինելով տնտեսագետների, պետական ծառայողների, կարգավորող մարմինների աշխատողների և ուսանողների համար։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է ստորին ծնոտի հրազենային վնասվածքների կլինիկական առանձնահատկությունների, ախտորոշման և բուժման մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են ստորին ծնոտի վնասվածքների առաջացման մեխանիզմները, վնասվածքների տարբեր տեսակները, դրանց ծանրության աստիճանը և հարակից հյուսվածքների ու օրգանների հնարավոր ախտահարումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում վնասվածքների կլինիկական պատկերի գնահատմանը, ախտորոշման ժամանակակից մոտեցումներին և վնասվածքի բնույթի ու տարածվածության որոշմանը, ինչը կարևոր նշանակություն ունի բուժական մարտավարության ճիշտ ընտրության համար։ Աշխատության մեջ կարող են քննարկվել շտապ բժշկական օգնության, վերքի առաջնային մշակման, արյունահոսության վերահսկման, ոսկրային բեկորների դիրքի վերականգնման և կայունացման, ինչպես նաև փափուկ հյուսվածքների վերականգնման հիմնական սկզբունքները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում բարդությունների կանխարգելմանը, այդ թվում՝ վարակային բարդությունների, ոսկրային միացման խանգարումների, ֆունկցիոնալ խնդիրների և դեմքի կառուցվածքի հետվնասվածքային փոփոխությունների կանխարգելմանն ու բուժմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև վերականգնողական բուժման տեսանկյունից, քանի որ ստորին ծնոտի ծանր վնասվածքները կարող են անդրադառնալ ծամելու, խոսելու և բերանի խոռոչի բնականոն ֆունկցիաների վրա։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել դիմածնոտային վիրաբույժներին, վնասվածքաբաններին, ատամնաբույժներին, շտապ բժշկական օգնության մասնագետներին, կլինիկական հետազոտողներին և բժշկական բուհերի ուսանողներին՝ ստորին ծնոտի ծանր վնասվածքների ախտորոշման, բուժման և հետագա վերականգնման սկզբունքներն ուսումնասիրելու համար։