Անձի պատշաճ վարչարարության իրավունքը՝ սահմանադրաիրավական կարգավորումների համատեքստում

Linguistics

Այս աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից անգլերենում գնահատողականության ուժգնացման իմաստագործառական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով լեզվի պրագմատիկ և սեմանտիկ մակարդակներում արտահայտվող ինտենսիվացման միջոցների համակարգային վերլուծությունը։ Գրքում վերլուծվում է, թե ինչպես են տարբեր լեզվական միջոցներ՝ ածականների և մակդիրների ուժեղացված ձևեր, կրկնություններ, հիպերբոլա, ինտոնացիոն առանձնահատկություններ և խոսքային կոնտեքստային գործոններ, ծառայում գնահատողական իմաստի ուժգնացմանը ժամանակակից անգլերենում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում խոսքային ակտերի տեսությանը և պրագմատիկ մոտեցումներին, որոնք թույլ են տալիս բացատրել գնահատողականության ուժգնացման կախվածությունը հաղորդակցական իրավիճակից, խոսողի մտադրությունից և լսողի ընկալումից։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև գրավոր և բանավոր խոսքում ինտենսիվացման տարբեր ռազմավարությունները, ինչպես նաև դրանց դերը էմոցիոնալ արտահայտչականության և խոսքի ազդեցիկության բարձրացման մեջ։ Վերլուծվում է նաև մեդիա դիսկուրսի, գովազդային լեզվի և սոցիալական ցանցերի ազդեցությունը գնահատողական ձևերի ակտիվացման վրա՝ ցույց տալով ժամանակակից հաղորդակցական միջավայրի դերը լեզվական փոփոխությունների մեջ։ Գրքի նպատակն է ձևավորել համակարգված պատկերացում գնահատողականության ուժգնացման մեխանիզմների վերաբերյալ ժամանակակից անգլերեն լեզվի տարբեր գործառական ոլորտներում։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է ոչ գծային երկվիճակ քվանտային համակարգերի դինամիկայի ուսումնասիրությանը՝ Լանդաու–Զեների և Դեմկով–Կունիկեի մոդելների շրջանակում։ Հետազոտության առանցքում ժամանակից կախված փոխազդեցության պայմաններում երկու քվանտային վիճակների միջև անցումների օրինաչափություններն են, դրանց հավանականությունների փոփոխությունը և ոչ գծայնության ազդեցությունը համակարգի ժամանակային էվոլյուցիայի վրա։ Դասական երկվիճակ մոտեցումները կարևոր դեր ունեն քվանտային մեխանիկայում՝ էներգետիկ մակարդակների փոխազդեցությունը և դրանց միջև անցումները նկարագրելու համար, մինչդեռ ոչ գծային ընդհանրացումները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու ավելի բարդ համակարգեր, որոնցում վիճակների փոխազդեցությունը կարող է կախված լինել հենց համակարգի դինամիկական փոփոխականներից։ Լանդաու–Զեների տիպի խնդիրների շրջանակում առանձնահատուկ նշանակություն ունի մակարդակների մոտեցման կամ հատման շրջակայքում համակարգի վարքի ուսումնասիրությունը, իսկ Դեմկով–Կունիկեի մոդելը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու ժամանակից կախված պարամետրերով անցումային գործընթացների այլ դաս։ Հետազոտության ընթացքում կարող են ուսումնասիրվել համապատասխան ոչ գծային դիֆերենցիալ հավասարումների լուծումների կառուցվածքը, տարբեր մոտավորությունների կիրառելիության սահմանները և անցումային հավանականությունների վարքը տարբեր ռեժիմներում։ Կարևոր ուղղություն է ասիմպտոտիկ և վերլուծական մոտեցումների մշակումը, որոնց օգնությամբ հնարավոր է բնութագրել համակարգի վարքը ինչպես թույլ, այնպես էլ ուժեղ փոխազդեցությունների պայմաններում։ Առանձին ուշադրություն կարող է հատկացվել ոչ գծայնության հետևանքով առաջացող այնպիսի երևույթներին, որոնք բացակայում կամ այլ կերպ են դրսևորվում համապատասխան գծային մոդելներում։ Երկու մոդելների համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու դրանց ընդհանուր մաթեմատիկական կառուցվածքը, լուծումների առանձնահատկությունները և տարբեր ֆիզիկական համակարգերի նկարագրության համար կիրառելիության շրջանակները։ Նման տեսական ուսումնասիրությունները նշանակություն ունեն քվանտային օպտիկայի, ատոմային և մոլեկուլային ֆիզիկայի, խտացված միջավայրերի ֆիզիկայի և ոչ գծային դինամիկայի մի շարք խնդիրների համար։ Վերնագրի վերջում առկա Հայաստանի Հանրապետության առևտրային բանկերին վերաբերող ձևակերպումը բովանդակային առումով չի համապատասխանում նշված ֆիզիկական մոդելներին և հավանաբար առաջացել է մատենագիտական տվյալների կամ տարբեր վերնագրերի հատվածների տեխնիկական միաձուլման հետևանքով։ Հետևաբար նկարագրությունը հիմնված է աշխատանքի հստակ ճանաչելի գիտական թեմայի՝ ոչ գծային երկվիճակ Լանդաու–Զեների և Դեմկով–Կունիկեի մոդելների վրա։

Linguistics

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հայերենի և անգլերենի ժամանակային ձևերի զուգադրական վերլուծությանը՝ երկու լեզուներում ժամանակի քերականական արտահայտության ընդհանրությունների, տարբերությունների և գործառական առանձնահատկությունների բացահայտման նպատակով։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում է, թե ինչպես են հայերենն ու անգլերենը քերականական միջոցներով արտահայտում գործողության կամ իրադրության ժամանակային հարաբերությունը խոսքի պահի, անցյալի կամ ապագայի նկատմամբ։ Հետազոտության ընթացքում համադրվում են երկու լեզուների բայական համակարգերը, ժամանակային ձևերի կազմությունը, կիրառության պայմանները և իմաստային առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ տարբեր լեզուներում ժամանակային նույն հարաբերությունները կարող են արտահայտվել կառուցվածքային և ձևաբանական տարբեր միջոցներով։ Վերլուծվում են ներկա, անցյալ և ապագա ժամանակների ձևերը, դրանց տարբերակները, օժանդակ բայերի և այլ քերականական միջոցների դերը, ինչպես նաև բայի տեսակի, կերպի և ժամանակի փոխհարաբերությունները։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է հայերեն և անգլերեն ժամանակային ձևերի գործածության համեմատությունը տարբեր խոսքային և շարահյուսական միջավայրերում։ Ուսումնասիրությունը կարող է բացահայտել այն դեպքերը, երբ երկու լեզուների միջև ձևական համապատասխանությունը չի ապահովում իմաստային ամբողջական համընկնում, և երբ մի լեզվում կիրառվող ժամանակային ձևը մյուս լեզվում փոխանցվում է այլ քերականական կամ բառային միջոցներով։ Այսպիսի տարբերությունների ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես երկլեզու հաղորդակցության, թարգմանության և օտար լեզվի ուսուցման տեսանկյունից, քանի որ ժամանակային ձևերի սխալ համարժեքավորումը կարող է հանգեցնել իմաստային կամ քերականական շեղումների։ Աշխատությունը միաժամանակ հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու երկու լեզուների բայական համակարգերի կառուցվածքային տրամաբանությունը և դրանցում ժամանակային հարաբերությունների արտահայտման եղանակները։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել հայերեն-անգլերեն և անգլերեն-հայերեն թարգմանության, համեմատական քերականության, լեզվի դասավանդման մեթոդաբանության, լեզվական ձեռնարկների մշակման և երկլեզու ուսումնական նյութերի կազմման գործընթացներում։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել լեզվաբանների, հայերենագետների, անգլերենագետների, թարգմանիչների, լեզվի ուսուցիչների, բանասիրական մասնագիտությունների ուսանողների և համեմատական լեզվաբանությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Other Subjects

Հեղինակ Հ. Ղազարյանը ներկայացնում է հատիկընդեղեն մշակաբույսերի հիմնական տեսակները՝ լոբազգիներ, ոլոռ, ոսպ և այլ կերային ու սննդային նշանակություն ունեցող մշակաբույսեր՝ բացատրելով դրանց կենսաբանական առանձնահատկությունները, աճի պայմանները և գյուղատնտեսական նշանակությունը։ Աշխատությունը մանրամասն անդրադառնում է սորտերի ստեղծման և շրջանացման գործընթացին՝ ընդգծելով ընտրասերման մեթոդները, փորձարարական դաշտային ուսումնասիրությունները և բարձր բերքատվություն ունեցող ու հիվանդություններին դիմացկուն սորտերի ստացման ուղիները։ Գրքում ներկայացվում են նաև հատիկընդեղեն մշակաբույսերի մշակության տեխնոլոգիաները՝ հողի պատրաստում, ցանք, պարարտացում, ոռոգում, բույսերի խնամք և բերքահավաք, ինչպես նաև ցանքաշրջանառության մեջ դրանց դերը հողի բերրիության պահպանման գործում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ազոտային ֆիքսացիայի կենսաբանական առանձնահատկություններին, որոնք կարևոր են հողի բնական հարստացման և կայուն գյուղատնտեսության զարգացման համար։ Աշխատությունը ներառում է նաև արտադրական փորձարկումների արդյունքներ, որոնք օգնում են ընտրել առավել արդյունավետ մշակության մեթոդներ տարբեր կլիմայական և հողային պայմաններում։ Այն նախատեսված է գյուղատնտեսական գիտնականների, ագրոնոմների, սերմնաբույծների և ուսանողների համար, ովքեր ցանկանում են խորացնել իրենց գիտելիքները հատիկընդեղեն մշակաբույսերի սելեկցիայի և մշակության տեխնոլոգիաների ոլորտում։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է 1960–2000 թվականների ընթացքում անգլերենի ուսուցման տեսության և մեթոդիկայի զարգացման ընթացքի ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով օտար լեզվի դասավանդման նպատակների, սկզբունքների, մեթոդների և ուսուցման կազմակերպման վերաբերյալ պատկերացումների փոփոխությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն մանկավարժական և լեզվաբանական մոտեցումներն են, որոնք տարբեր փուլերում ազդել են բառապաշարի, քերականության, արտասանության, ընթերցանության, գրավոր և բանավոր խոսքի ուսուցման կազմակերպման վրա։ Քննվում է լեզվի ուսուցման աստիճանական անցումը հիմնականում կառուցվածքային և ձևաբանական գիտելիքների յուրացման վրա կենտրոնացած մոտեցումներից դեպի սովորողի հաղորդակցական կարողությունների զարգացումը կարևորող մեթոդական համակարգեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հաղորդակցական մոտեցման ձևավորմանն ու տարածմանը, որի պայմաններում լեզուն դիտարկվում է ոչ միայն որպես քերականական կանոնների և բառային միավորների համակարգ, այլև որպես իրական հաղորդակցության միջոց։ Ուսումնասիրվում են գիտակցականության, մատչելիության, հաջորդականության, ակտիվության, անհատականացման և գործնական ուղղվածության սկզբունքների դրսևորումները տարբեր մեթոդական համակարգերում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում սովորողի դերի փոփոխությունը՝ ուսուցչակենտրոն կազմակերպումից դեպի սովորողի ավելի ակտիվ մասնակցություն, ինքնուրույն աշխատանք և լեզվական գիտելիքների գործնական կիրառում խրախուսող ուսուցում։ Դիտարկվում են նաև լսողական ընկալման, խոսելու, ընթերցանության և գրելու փոխկապակցված զարգացման վերաբերյալ մոտեցումները, իսկ լեզվական նյութի ընտրությունը ներկայացվում է հաղորդակցական նպատակների և սովորողների կարիքների հետ կապի տեսանկյունից։ Հետազոտության ժամանակագրական շրջանակը հնարավորություն է տալիս հետևելու նաև տեխնիկական միջոցների աստիճանական ներգրավմանը լեզվի դասավանդման մեջ՝ ձայնային և տեսողական նյութերից մինչև համակարգչային տեխնոլոգիաների սկզբնական կիրառություններ։ Անդրադարձ է կատարվում կիրառական լեզվաբանության, հոգեբանության և մանկավարժության զարգացման ազդեցությանը օտար լեզուների դասավանդման մեթոդաբանության վրա։ Տարբեր ժամանակաշրջանների մեթոդական սկզբունքների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել ինչպես փոփոխությունները, այնպես էլ այն գաղափարները, որոնք պահպանել են իրենց նշանակությունը հետագա ուսուցման համակարգերում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի, մանկավարժության, կիրառական լեզվաբանության և լեզվակրթության պատմության մոտեցումները՝ ներկայացնելով անգլերենի ուսուցման սկզբունքների քառասնամյա զարգացման հիմնական ուղղությունները։

Informatics

Աշխատությունը նվիրված է տրամաբանական ծրագրերի օպտիմիզացման խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել տրամաբանական ծրագրերի կատարման արագությունը, արդյունավետությունը և ռեսուրսների օգտագործման օպտիմալությունը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են տրամաբանական ծրագրավորման հիմնական սկզբունքները, փաստերի և կանոնների միջոցով գիտելիքի ներկայացումը, հարցումների մշակումը և տրամաբանական եզրահանգումների իրականացման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գործոններին, որոնք կարող են ազդել ծրագրերի աշխատանքի արդյունավետության վրա՝ ներառյալ որոնման տարածության ծավալը, կանոնների դասավորությունը, հաշվարկների կրկնությունը, ռեկուրսիվ կառուցվածքները և միջանկյալ արդյունքների մշակման եղանակները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ծրագրային կառուցվածքների պարզեցման, հաշվարկային բարդության նվազեցման և ավելորդ գործողությունների բացառման հնարավորությունները։ Կարևոր ուղղություն է տրամաբանական եզրահանգումների գործընթացի կատարելագործումը՝ այնպես, որ նույն արդյունքի հասնելու համար պահանջվի ավելի քիչ ժամանակ և հաշվարկային ռեսուրս։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր օպտիմիզացման մեթոդների համեմատական վերլուծություն, դրանց կիրառման պայմանների ուսումնասիրություն և արդյունավետության գնահատում տեսական ու փորձարարական օրինակների միջոցով։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել տվյալների ներկայացման ձևի, որոնման ռազմավարությունների և ծրագրի կառուցվածքի ազդեցությանը կատարման արագության վրա։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև տրամաբանական ծրագրերի ճիշտ ձևակերպումը, քանի որ ալգորիթմի կառուցվածքային առանձնահատկությունները կարող են էականորեն փոխել համակարգի կողմից կատարվող որոնումների և եզրահանգումների քանակը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են նպաստել տրամաբանական ծրագրավորման համակարգերի կատարելագործմանը և ավելի արդյունավետ ծրագրային լուծումների մշակմանը։ Օպտիմիզացման մոտեցումները կարող են կիրառվել արհեստական բանականության, գիտելիքների ներկայացման, փորձագիտական համակարգերի, ավտոմատացված տրամաբանության և այլ խնդիրներում, որտեղ անհրաժեշտ է մեծ քանակությամբ կանոնների և տվյալների հիման վրա արագ եզրահանգումներ կատարել։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել համակարգչային գիտությունների և ծրագրավորման մասնագետներին, ալգորիթմների հետազոտողներին, արհեստական բանականության ոլորտի մասնագետներին, ուսանողներին և տրամաբանական ծրագրավորման տեսական ու գործնական խնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։