Аномальное возрастание волновых полей в пространственно ограниченных структурах

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է պարբերական հիվանդության՝ ընտանեկան միջերկրածովյան տենդի, ժամանակ զարգացող ամիլոիդոզի կլինիկական և ձևաբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում ամիլոիդային սպիտակուցային զանգվածների առաջացման, հյուսվածքներում դրանց կուտակման և օրգանների կառուցվածքային ու ֆունկցիոնալ փոփոխությունների միջև կապի բացահայտումն է։ Պարբերական հիվանդությունը բնորոշվում է կրկնվող տենդային և բորբոքային նոպաներով, իսկ երկարատև ընթացքի դեպքում կարող է առաջացնել երկրորդային ամիլոիդոզ, որը հիվանդության կարևոր բարդություններից է։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում ամիլոիդոգենեզի զարգացման մեխանիզմներին, դրա փուլային ընթացքին և հիվանդության կլինիկական դրսևորումների հետ փոխկապակցվածությանը։ Հատուկ նշանակություն է տրվում տարբեր օրգանների և հյուսվածքների ախտահարմանը, հատկապես երիկամների, որոնց ներգրավումը կարող է հանգեցնել սպիտամիզության, երիկամային ֆունկցիայի աստիճանական խանգարման և ծանր դեպքերում՝ քրոնիկ երիկամային անբավարարության։ Ուսումնասիրության ձևաբանական բաղադրիչը հնարավորություն է տալիս մանրամասն դիտարկել հյուսվածքային փոփոխությունները, ամիլոիդի կուտակման տեղակայումը, օրգանների կառուցվածքային վերափոխումները և դրանց համապատասխանությունը հիվանդության կլինիկական պատկերին։ Կարևորվում է նաև ամիլոիդոզի վաղ հայտնաբերման և ախտորոշման խնդիրը, քանի որ գործընթացի վաղ փուլերում համապատասխան բուժական միջամտությունը կարող է նշանակալիորեն ազդել հիվանդության հետագա զարգացման վրա։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ կլինիկական, լաբորատոր, հյուսվածաբանական և ախտաբանաանատոմիական տվյալների համադրմանը՝ հնարավորություն տալով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ամիլոիդոգենեզի պաթոգենետիկ մեխանիզմների վերաբերյալ։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է պարբերական հիվանդության և ամիլոիդային ախտահարման միջև կապի խորքային ուսումնասիրությամբ, իսկ գործնական նշանակությունը՝ բարդության վաղ հայտնաբերման, հիվանդների վիճակի գնահատման և հնարավոր բարդությունների կանխարգելման համար ախտորոշիչ մոտեցումների կատարելագործմամբ։ Թեման կարող է հետաքրքրել ռևմատոլոգներին, նեֆրոլոգներին, ախտաբաններին, ներքին հիվանդությունների մասնագետներին, լաբորատոր ախտորոշման ոլորտի աշխատակիցներին, բժշկական բուհերի ուսանողներին և պարբերական հիվանդության ախտորոշմամբ ու բուժմամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարբերական հիվանդության ժամանակ ամիլոիդային ախտահարումը դիտարկել միասնական կլինիկաձևաբանական տեսանկյունից՝ միավորելով հիվանդության կլինիկական ընթացքի, հյուսվածքային փոփոխությունների և օրգանների ախտահարման վերաբերյալ տվյալները։

Culture

Հայկական ժանյակ-ը ազգագրական և դեկորատիվ կիրառական արվեստին նվիրված ուսումնասիրություն է, որտեղ ներկայացվում է հայկական ժանյակագործության պատմական ձևավորումն ու զարգացումը, դրա տեխնիկական առանձնահատկությունները և մշակութային նշանակությունը հայ ժողովրդի կենցաղում ու արվեստում, աշխատությունում դիտարկվում է ժանյակի ստեղծման ավանդույթը՝ որպես ձեռագործ արվեստի յուրահատուկ ձև, որը փոխանցվել է սերնդեսերունդ և զարգացել տարբեր տարածաշրջաններում՝ պահպանելով ինչպես ընդհանուր հայկական ոճական հատկանիշները, այնպես էլ տեղական դպրոցների առանձնահատկությունները, ընդգծվում է նյութերի, գործվածքի տեխնիկաների, նախշերի և խորհրդանշական մոտիվների բազմազանությունը, որոնք հաճախ արտահայտել են բնության պատկերներ, կրոնական մոտիվներ և ժողովրդական աշխարհընկալում, միաժամանակ վերլուծվում է ժանյակի սոցիալ-մշակութային դերը՝ որպես կենցաղային օգտագործման առարկա, ինչպես նաև որպես գեղարվեստական ինքնարտահայտման միջոց, աշխատությունը ցույց է տալիս, որ հայկական ժանյակագործությունը ոչ միայն ձեռարվեստ է, այլ նաև մշակութային հիշողության կրող համակարգ, որը պահպանել և փոխանցել է ազգային գեղագիտական մտածողությունը և ինքնության կարևոր տարրերը տարբեր պատմական փուլերում։

Biology

Այս կենսաբանական ուսումնասիրությունը նվիրված է ճագարների օնտոգենեզի ընթացքում գենոտիպային և պարատիպային գործոնների դերի վերլուծությանը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում է օրգանիզմի զարգացման վրա ժառանգական (գենոտիպային) և շրջակա միջավայրի (պարատիպային) ազդեցությունների փոխազդեցությունը՝ ընդգրկելով աճի, զարգացման, ֆիզիոլոգիական և մորֆոլոգիական հատկանիշների ձևավորման փուլերը։ Հեղինակը ուսումնասիրում է սննդային պայմանների, կլիմայական գործոնների, պահման տեխնոլոգիայի և խնամքի պայմանների ազդեցությունը կենդանիների զարգացման ցուցանիշների վրա՝ համադրելով դրանք գենետիկական նախատրամադրվածության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում օնտոգենետիկ փոփոխությունների դինամիկային, զարգացման փուլերի զգայուն շրջաններին և արտադրողական հատկանիշների ձևավորման մեխանիզմներին։ Աշխատությունը համադրում է փորձարարական կենսաբանության և կենդանաբուծության մոտեցումներ՝ առաջարկելով գիտական հիմք կենդանիների ընտրասերման և արդյունավետ բուծման գործընթացների կատարելագործման համար։ Այն օգտակար է կենսաբանների, գենետիկների, կենդանաբույծների և ագրոկենսաբանության ոլորտի հետազոտողների համար։

Mathematics

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է մետաղների և կիսահաղորդիչների նանոմասնիկների ու կենսաբանական մակրոմոլեկուլների փոխազդեցությունների ուսումնասիրմանը հեղուկ միջավայրերում։ Գրքում ներկայացվում են նանոմասնիկների ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունները և կենսաբանական համակարգերի հետ փոխգործակցության հիմնական մեխանիզմները։ Հեղինակը քննարկում է սպիտակուցների, նուկլեինաթթուների և այլ կենսաբանական մակրոմոլեկուլների հետ նանոմասնիկների կապման, մակերևութային փոխազդեցությունների, կառուցվածքային փոփոխությունների և կայունության վրա ազդեցության հարցերը։ Աշխատությունում վերլուծվում են ժամանակակից փորձարարական մեթոդները, որոնք կիրառվում են այդ գործընթացների ուսումնասիրման համար, ինչպես նաև ներկայացվում են ստացված արդյունքների տեսական մեկնաբանությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում նանոկենսատեխնոլոգիաների, կենսաբժշկական կիրառությունների, դեղերի նպատակային առաքման համակարգերի, կենսասենսորների և ախտորոշիչ տեխնոլոգիաների զարգացման հեռանկարներին։ Գիրքը նախատեսված է նանոտեխնոլոգիաների, կենսաֆիզիկայի, կենսաքիմիայի, նյութագիտության և կենսաբժշկական հետազոտությունների ոլորտներում աշխատող գիտնականների, դասախոսների, ասպիրանտների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով խորքային պատկերացում նանոմակարդակում տեղի ունեցող բարդ կենսաֆիզիկական գործընթացների վերաբերյալ։

Journalism

Այս գրականագիտական աշխատությունը նվիրված է Միխայիլ Բուլգակովի հրապարակախոսական ժառանգության համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով նրա հասարակական, մշակութային և գաղափարական հայացքների արտացոլումը հրապարակախոսական ստեղծագործություններում։ Գրքում վերլուծվում են հեղինակի հոդվածները, ակնարկները, հրապարակային ելույթները և այլ հրապարակախոսական նյութերը՝ դիտարկելով դրանց թեմատիկ բազմազանությունը, գեղարվեստական լեզուն, ոճական առանձնահատկությունները և արտահայտչական միջոցները։ Հեղինակը ներկայացնում է հրապարակախոսության և գեղարվեստական ստեղծագործության փոխհարաբերությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են հասարակական իրադարձությունները, քաղաքական միջավայրը և մշակութային գործընթացները ձևավորել գրողի ստեղծագործական մտածողությունը։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում նաև Բուլգակովի հրապարակախոսության տեղին ռուս գրականության պատմության մեջ, նրա ստեղծագործությունների գաղափարական ուղղվածությանը, երգիծական տարրերին և հասարակական քննադատության դրսևորումներին։ Գրքում ներկայացված վերլուծությունները նպաստում են հեղինակի գրական և հրապարակախոսական գործունեության առավել ամբողջական ընկալմանը՝ ընդգծելով դրա նշանակությունը XX դարի ռուսական մշակույթի և գրական մտքի զարգացման համատեքստում։ Աշխատությունը նախատեսված է գրականագետների, բանասերների, մշակութաբանների, գիտաշխատողների, դասախոսների, ուսանողների և բոլոր այն ընթերցողների համար, ովքեր հետաքրքրված են ռուս գրականությամբ, հրապարակախոսության տեսությամբ և Միխայիլ Բուլգակովի ստեղծագործական ժառանգությամբ։

Other Subjects

Այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի գիտահետազոտական հաստատությունների (ԳԿՀ-երի) գործունեության վերլուծությանը 1979 թվականին՝ ընդգծելով դրանց գիտական ուղղությունները, կազմակերպչական կառուցվածքը և մեթոդական աշխատանքի առանձնահատկությունները խորհրդային գիտական համակարգի համատեքստում։ Հետազոտության մեջ ԳԿՀ-երը դիտարկվում են որպես գիտական արտադրության հիմնական օղակներ, որոնք ապահովում էին թե՛ հիմնարար, թե՛ կիրառական հետազոտությունների իրականացումը՝ համապատասխան պետական պլանավորման պահանջներին։ Աշխատությունը վերլուծում է տվյալ ժամանակաշրջանում գերակշռող գիտական ուղղությունները՝ տեխնիկական գիտություններ, ֆիզիկա, քիմիա, երկրաբանություն, կենսաբանություն և հումանիտար ոլորտներ, ինչպես նաև դրանց միջև համագործակցության մակարդակը և արդյունքների կիրառական նշանակությունը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում գիտական աշխատանքի կազմակերպման մեթոդաբանությանը՝ ներառյալ թեմատիկ պլանավորումը, հաշվետվողականության համակարգը, փորձարարական աշխատանքների ընթացակարգերը և արդյունքների վավերացման ձևերը։ Միաժամանակ ներկայացվում են մեթոդական հանձնարարականներ, որոնք ուղղված են գիտահետազոտական աշխատանքի արդյունավետության բարձրացմանը՝ ընդգծելով պլանավորման ճշգրտությունը, փորձարարական տվյալների մշակման միասնական մոտեցումները և միջհաստատային համագործակցության ընդլայնումը։ Աշխատությունը նաև անդրադառնում է գիտության և արտադրության կապին, որը խորհրդային մոդելում դիտարկվում էր որպես գիտական արդյունքների ներդրման հիմնական ուղի։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ 1979 թվականի Հայաստանի գիտահետազոտական համակարգը բնութագրվում էր բարձր կազմակերպվածությամբ, սակայն միևնույն ժամանակ ենթակա էր կենտրոնացված պլանավորման սահմանափակումներին՝ ինչը ազդեց գիտական նորարարությունների զարգացման արագության վրա։