Армянский романтизм

Pedagogy

Գիրքը նախատեսված է հայ մանուկների կրթության և ուսուցման համար՝ նպատակ ունենալով զարգացնել նրանց գիտելիքները, լեզվական կարողությունները և ազգային մշակույթի վերաբերյալ պատկերացումները։ «Դասարան» անվանումը մատնանշում է ուսումնական բնույթի աշխատություն, որը կարող էր կիրառվել կրթական միջավայրում՝ որպես դասավանդման նյութ կամ աշակերտների ինքնուրույն ուսուցման միջոց։ 19-րդ դարի հայերեն ուսումնական գրականության մեջ կարևոր տեղ էին զբաղեցնում երեխաների գրագիտության զարգացումը, ընթերցանության և գրավոր խոսքի ուսուցումը, ինչպես նաև հայոց լեզվի ու մշակույթի փոխանցումը նոր սերնդին։ Այդպիսի գրքերը նպաստում էին կրթության կազմակերպմանը և հայալեզու ուսումնական նյութերի տարածմանը՝ ինչպես հայկական համայնքներում, այնպես էլ արտերկրի կրթական կենտրոններում։ Վերնագրում «Հայկազն» բնորոշումը կարող է ընդգծել հայ երեխաների ազգային պատկանելությունն ու կրթության կապը հայ մշակութային ինքնության պահպանման հետ։ Մանկական ուսումնական աշխատությունները հաճախ միավորում էին լեզվական գիտելիքները, ընթերցանության վարժությունները և դաստիարակչական նպատակները՝ սովորողին աստիճանաբար ծանոթացնելով գրավոր խոսքի և կրթական նյութերի հետ։ Այնուամենայնիվ, կոնկրետ դասերի, թեմաների կամ վարժությունների կազմը հնարավոր չէ հաստատել միայն մատենագիտական տվյալներով։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայ մանկավարժության, հայերեն դասագրքերի պատմության, մանկական կրթության զարգացման և սփյուռքահայ կրթական մշակույթի ուսումնասիրության համար։

Law

Իրավագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է մարդու իրավունքների պաշտպանության եվրոպական համակարգում դատական պաշտպանության արդի հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում անձի հիմնարար իրավունքների և ազատությունների պաշտպանության իրավական մեխանիզմները, անհատական գանգատների ներկայացման և քննության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև միջազգային դատական պաշտպանության և ներպետական իրավական համակարգերի փոխհարաբերությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արդար դատաքննության, անձնական և ընտանեկան կյանքի հարգման, խոսքի ազատության, սեփականության պաշտպանության, խտրականության արգելքի և այլ հիմնարար իրավունքների ապահովման հետ կապված խնդիրներին։ Վերլուծվում են գանգատների ընդունելիության չափանիշները, ներպետական իրավական պաշտպանության միջոցների սպառման պահանջը, դատական քննության ընթացակարգային առանձնահատկությունները և ընդունված վճիռների կատարման նշանակությունը։ Քննարկվում են նաև նախադեպային իրավունքի զարգացման միտումները, պետությունների պարտավորությունները և ազգային օրենսդրության ու իրավակիրառ պրակտիկայի վրա միջազգային դատական որոշումների ազդեցության հարցերը։ Կարևորվում է մարդու իրավունքների արդյունավետ պաշտպանության, իրավական որոշակիության և պետությունների ստանձնած միջազգային պարտավորությունների միջև փոխկապակցվածությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, փաստաբանների, դատավորների, մարդու իրավունքների ոլորտի մասնագետների, հետազոտողների և իրավաբանական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Other Subjects

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Սեմնան քաղաքի պատմական կորիզի պահպանության և ճարտարապետագեղարվեստական օպտիմիզացման հիմնախնդիրներին՝ ընդգծելով պատմամշակութային ժառանգության պահպանման, քաղաքային միջավայրի զարգացման և ժամանակակից քաղաքաշինական միջամտությունների հավասարակշռման անհրաժեշտությունը։ Աշխատանքը կենտրոնանում է պատմական կառուցապատման առանձնահատկությունների վերլուծության վրա՝ ներառյալ ավանդական ճարտարապետական ձևերը, նյութերի կիրառությունը, փողոցային կառուցվածքը և քաղաքային հյուսվածքի տարածական կազմակերպումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են արագ ուրբանիզացիայի, բնակչության աճի և ժամանակակից ենթակառուցվածքների ներդրման հետևանքով՝ վտանգելով պատմական միջավայրի ամբողջականությունը և գեղարվեստական արժեքները։ Ներկայացվում են նաև պահպանության և վերականգնման մեթոդաբանական մոտեցումներ՝ ներառյալ վերակառուցման, ռեստավրացիայի և վերականգնողական ինտեգրման սկզբունքները, որոնք նպատակ ունեն ապահովել պատմական շերտերի պահպանումը միաժամանակ նոր գործառույթների ներմուծմամբ։ Աշխատանքը վերլուծում է նաև քաղաքային տարածքի օպտիմալացման խնդիրները՝ հաշվի առնելով տրանսպորտային հոսքերը, հանրային տարածքների կազմակերպումը և զբոսաշրջային ներուժի զարգացումը։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Սեմնան քաղաքի պատմական կորիզի պահպանությունը պահանջում է համալիր մոտեցում՝ համադրելով ճարտարապետագեղարվեստական արժեքների պաշտպանությունը և ժամանակակից քաղաքաշինական պահանջները՝ ապահովելու համար կայուն և ներդաշնակ քաղաքային զարգացում։

Economics

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության զարգացման արդյունքում առաջացող բնապահպանական հետևանքների քանակական գնահատման հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ տնտեսության աճի և շրջակա միջավայրի պահպանության փոխկապակցվածության տեսանկյունից։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ տնտեսական գործունեությունը միաժամանակ ստեղծում է արտադրական և սոցիալական արդյունքներ, սակայն կարող է առաջացնել նաև բնական ռեսուրսների սպառում, շրջակա միջավայրի աղտոտում և էկոհամակարգերի վրա բացասական ազդեցություններ։ ՀՀ պետական փաստաթղթերում նույնպես նշվում է, որ տնտեսական գործունեության և բնապահպանական խնդիրների միջև առկա է անմիջական կապ, իսկ հիմնական մարտահրավերների թվում են ռեսուրսների գերշահագործումը, օդի և ջրերի աղտոտումը, հողերի դեգրադացիան, կենսաբազմազանության կորուստը և թափոնների ոչ պատշաճ կառավարումը։ Աշխատության կարևոր առանձնահատկությունը բնապահպանական ազդեցությունները ոչ միայն որակական, այլև քանակական ցուցանիշներով գնահատելու փորձն է։ Այդ նպատակով կարող են ուսումնասիրվել տնտեսական աճի, արտադրության ծավալների, էներգիայի և բնական ռեսուրսների օգտագործման, արտանետումների, աղտոտվածության և բնապահպանական վնասների միջև փոխկապակցվածությունները։ Քանակական գնահատումը հնարավորություն է տալիս տնտեսական զարգացման տարբեր սցենարների պայմաններում հաշվարկել շրջակա միջավայրի վրա հնարավոր ազդեցությունները և բացահայտել այն գործոնները, որոնք առավել մեծ ազդեցություն ունեն էկոլոգիական վիճակի փոփոխության վրա։ Ուսումնասիրության մեթոդաբանական հիմքում կարող են կիրառվել վիճակագրական վերլուծություն, տնտեսամաթեմատիկական և էկոնոմետրիկ մոդելներ, կանխատեսման մեթոդներ և տարբեր ցուցանիշների համակարգեր։ Հայաստանի վերաբերյալ նմանատիպ հետազոտություններում կիրառվել են նաև էկոլոգիական ճնշումը քանակապես ներկայացնող ցուցանիշներ և տնտեսաչափական մոտեցումներ՝ տնտեսական աճի ու բնապահպանական ազդեցության միջև երկարաժամկետ և կարճաժամկետ կապերը գնահատելու համար։ Կարևոր ուղղություն է նաև բնապահպանական ցուցանիշների ճիշտ ընտրությունը, քանի որ դրանք հնարավորություն են տալիս տարբեր բնապահպանական գործընթացներն ու դրանց փոփոխության միտումները ներկայացնել չափելի ձևով և օգտագործել դրանք քաղաքականության մշակման ու մոնիթորինգի համար։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ տնտեսական գործունեության տարբեր ոլորտների՝ արդյունաբերության, էներգետիկայի, գյուղատնտեսության, տրանսպորտի և հանքարդյունաբերության բնապահպանական ազդեցություններին։ Հատուկ նշանակություն կարող է ունենալ հանքարդյունաբերության ուսումնասիրությունը, քանի որ Հայաստանում տնտեսական, սոցիալական և բնապահպանական շահերի միջև հակասությունները հատկապես ակնառու են բնական պաշարների արդյունահանման ոլորտում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել ոչ միայն աղտոտման կամ ռեսուրսների սպառման ուղղակի ազդեցությունները, այլև դրանց տնտեսական արժեքը՝ առողջապահական ծախսերի, արտադրողականության կորուստների, վերականգնման անհրաժեշտ ծախսերի և այլ հնարավոր հետևանքների միջոցով։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բնապահպանական խնդիրները ներառել տնտեսական որոշումների կայացման գործընթացում և գնահատել այն իրական «արժեքը», որը կարող է ունենալ տնտեսական աճի որոշակի մոդելը հասարակության և բնության համար։ Կարևորվում է նաև արտաքին ազդեցությունների խնդիրը, երբ արտադրական գործունեությունից ստացվող տնտեսական օգուտը և դրա բնապահպանական վնասը կրող կողմերը կարող են տարբեր լինել։ Այդ հանգամանքը հիմնավորում է պետական կարգավորման, բնապահպանական հարկերի ու վճարների, տնտեսական խթանների և բնապահպանական սահմանափակումների կիրառման անհրաժեշտությունը։ ՀՀ-ում բնապահպանական և բնօգտագործման վճարները դիտարկվել են նաև որպես բնապահպանական ծրագրերի ֆինանսավորման հնարավոր տնտեսական հիմք։ Աշխատության արդյունքները կարող են օգտագործվել կայուն զարգացման քաղաքականության մշակման համար՝ տնտեսական աճը բնապահպանական սահմանափակումների հետ համադրելու նպատակով։ Ժամանակակից մոտեցումներում այս խնդիրը կապվում է կանաչ և շրջանաձև տնտեսության անցման, ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման, ցածր ածխածնային զարգացման և բնապահպանական ցուցանիշների մշտադիտարկման հետ։ ՀՀ մինչև 2030 թվականը կանաչ, կայուն և շրջանաձև տնտեսության զարգացման շրջանակային ծրագիրը նույնպես նախատեսում է բնապահպանական ցուցանիշների և մշտադիտարկման համակարգերի կիրառություն։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, բնապահպանական տնտեսագիտության մասնագետներին, պետական կառավարման և տնտեսական քաղաքականության ոլորտի հետազոտողներին, բնապահպաններին, վիճակագիրներին և տնտեսամաթեմատիկական մոդելավորմամբ զբաղվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրության հիմնական արժեքն այն է, որ այն տնտեսական զարգացման և բնապահպանական փոփոխությունների միջև կապը դիտարկում է չափելի և վերլուծելի համակարգի շրջանակում՝ հնարավորություն տալով ոչ միայն արձանագրել տնտեսական գործունեության էկոլոգիական հետևանքները, այլև գնահատել դրանց չափը, կանխատեսել հնարավոր զարգացումները և գիտականորեն հիմնավորել բնապահպանական ու տնտեսական քաղաքականության փոխկապակցված լուծումները։

Economics

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տնտեսական աճի կառավարման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ դիտարկելով երկրի տնտեսական զարգացման վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները, պետական տնտեսական քաղաքականության գործիքները և կայուն աճի ապահովման հնարավորությունները։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է տնտեսական աճի կառավարման արդյունավետության հարցը՝ հաշվի առնելով Հայաստանի տնտեսության կառուցվածքային առանձնահատկությունները, զարգացման առկա մարտահրավերները և համաշխարհային տնտեսության փոփոխվող պայմանները։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են տնտեսական աճի հիմնական շարժիչ ուժերը, ներդրումների, արտադրողականության, զբաղվածության, մարդկային կապիտալի, տեխնոլոգիական զարգացման և արտաքին առևտրի ազդեցությունը տնտեսական զարգացման գործընթացների վրա։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում նաև պետական կառավարման և տնտեսական քաղաքականության փոխկապակցվածությանը՝ վերլուծելով հարկաբյուջետային, դրամավարկային, ներդրումային և կառուցվածքային քաղաքականությունների դերը տնտեսական ակտիվության խթանման գործում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում Հայաստանի տնտեսության առջև ծառացած այնպիսի խնդիրների ուսումնասիրությանը, ինչպիսիք են տնտեսական կառուցվածքի դիվերսիֆիկացման անհրաժեշտությունը, արտադրության և արտահանման մրցունակության բարձրացումը, ներդրումային միջավայրի բարելավումը, տարածաշրջանային անհավասարությունների նվազեցումը և աշխատուժի արդյունավետ օգտագործումը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև տնտեսական աճի որակի և կայունության հարցերին՝ ընդգծելով, որ տնտեսական զարգացման արդյունավետությունը պետք է գնահատվի ոչ միայն համախառն ցուցանիշների աճով, այլև բնակչության բարեկեցության, զբաղվածության, եկամուտների, արտադրողականության և երկարաժամկետ տնտեսական կայունության փոփոխություններով։ Հայաստանի օրինակով ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել փոքր և բաց տնտեսության համար բնորոշ արտաքին կախվածությունները, համաշխարհային շուկաների փոփոխությունների ազդեցությունը, տնտեսական ցնցումների նկատմամբ դիմակայունության բարձրացման անհրաժեշտությունը և զարգացման նոր հնարավորությունների օգտագործումը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել տնտեսական աճի կառավարման ավելի արդյունավետ մեխանիզմների ձևավորմանը և պետական տնտեսական քաղաքականության կատարելագործմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, պետական կառավարման և տնտեսական քաղաքականության մասնագետներին, հետազոտողներին, բուհերի դասախոսներին, ուսանողներին և Հայաստանի տնտեսական զարգացման հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը ներկայացնում է ՀՀ-ում տնտեսական աճի կառավարման բազմակողմանի ուսումնասիրություն՝ կարևորելով տնտեսական ներուժի արդյունավետ օգտագործումը, կառուցվածքային բարեփոխումները, ներդրումների և նորարարության խթանումը և երկարաժամկետ, հավասարակշռված ու կայուն տնտեսական զարգացման ապահովումը։

Law

Աշխատությունը նվիրված է հանցանք կատարած անձանց հանձնելու՝ էքստրադիցիայի, քրեաիրավական կարգավորման տեսական և գործնական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն իրավական հարաբերություններն են, որոնք առաջանում են, երբ մեկ պետության տարածքում գտնվող անձը ենթադրվում է, որ հանցագործություն է կատարել մեկ այլ պետության տարածքում, և այդ պետությունը պահանջում է նրա հանձնումը քրեական հետապնդում իրականացնելու կամ արդեն նշանակված պատիժը կատարելու նպատակով։ Աշխատանքում վերլուծվում են հանձնումը որպես միջազգային քրեական համագործակցության կարևորագույն ձևերից մեկը կարգավորող իրավական սկզբունքները, դրա կիրառման պայմանները և պետությունների միջև համապատասխան իրավական փոխգործակցության մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հանձնելու իրավական հիմքերին՝ միջազգային պայմանագրերին, ազգային օրենսդրությանը և փոխադարձության սկզբունքին, ինչպես նաև այն չափանիշներին, որոնց առկայության դեպքում հնարավոր է բավարարել օտարերկրյա պետության կողմից ներկայացված պահանջը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է հանցակազմերի երկակի քրեականության սկզբունքը, ըստ որի՝ հանձնումը, որպես կանոն, կապվում է այն պահանջի հետ, որ համապատասխան արարքը քրեորեն պատժելի լինի երկու պետությունների իրավական համակարգերում։ Քննության են առնվում նաև այն հիմքերը, որոնց դեպքում անձի հանձնումը կարող է մերժվել՝ հաշվի առնելով հանցանքի քաղաքական բնույթը, անձի նկատմամբ հետապնդման հնարավոր խտրական կամ անարդար նպատակները, վաղեմության ժամկետները, նույն արարքի վերաբերյալ արդեն կայացված դատական որոշումները և մարդու հիմնարար իրավունքների պաշտպանության անհրաժեշտությունը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի անձի կյանքի, ազատության, արժանապատվության և արդար դատաքննության իրավունքի ապահովման խնդիրը, քանի որ միջազգային քրեական համագործակցության արդյունավետությունը պետք է համատեղվի մարդու իրավունքների միջազգային չափանիշների պահպանման հետ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև հանձնելու ընթացակարգին, իրավասու պետական մարմինների լիազորություններին, ձերբակալման և ժամանակավոր կալանքի հարցերին, պահանջվող փաստաթղթերին և հանձնելու մասին վերջնական որոշման իրավական հետևանքներին։ Կարևորվում է նաև հանձնումը քրեական իրավական այլ մեխանիզմներից տարբերակելու խնդիրը, մասնավորապես՝ դատապարտված անձանց փոխանցումից, քրեական վարույթի փոխանցումից և իրավական փոխօգնության այլ ձևերից։ Ուսումնասիրության գործնական նշանակությունն այն է, որ հանցանք կատարած անձանց հանձնելու արդյունավետ և օրինական համակարգը նպաստում է հանցագործության դեմ պետությունների համատեղ պայքարին, թույլ չի տալիս, որ անձը միայն այլ պետության տարածքում գտնվելու հանգամանքով խուսափի քրեական պատասխանատվությունից, և միաժամանակ ստեղծում է անհրաժեշտ իրավական երաշխիքներ անհիմն հետապնդումներից պաշտպանվելու համար։ Թեման կարող է հետաքրքրել քրեական իրավունքի և միջազգային իրավունքի մասնագետներին, դատավորներին, դատախազներին, քննիչներին, փաստաբաններին, իրավապահ մարմինների աշխատակիցներին, իրավագիտության ուսանողներին և միջազգային քրեական համագործակցության հարցերով զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը հնարավորություն է տալիս համակողմանիորեն գնահատելու հանցանք կատարած անձանց հանձնելու քրեաիրավական հիմքերը, կիրառման սահմանները և ընթացակարգային առանձնահատկությունները՝ միաժամանակ դիտարկելով հանցավորության դեմ միջազգային պայքարի արդյունավետության և մարդու իրավունքների պաշտպանության միջև անհրաժեշտ հավասարակշռությունը։