Առոգանությունը որպես խոսքի գործառական-հաղորդակցական իմաստավորման միջոց

Technology

Գիտական աշխատանքը նվիրված է պղնձաձուլական արտադրության խարամներից և պղնձատար թափոններից երկաթ-պղնձային լիգատուրաների ստացման տեխնոլոգիայի մշակմանը՝ որպես մետալուրգիական թափոնների արդյունավետ վերամշակման և օգտակար բաղադրիչների երկրորդային օգտագործման միջոց։ Ուսումնասիրության հիմքում ընկած է այն խնդիրը, որ պղնձի արտադրության ընթացքում առաջացող խարամներն ու տարբեր պղնձատար թափոնները կարող են պարունակել զգալի քանակությամբ մետաղական և մետաղակիր բաղադրիչներ, որոնց կորուստը ոչ միայն նվազեցնում է հումքի օգտագործման արդյունավետությունը, այլև ստեղծում է թափոնների պահպանման և շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության խնդիրներ։ Աշխատանքի հիմնական նպատակն է մշակել տեխնոլոգիական գործընթաց, որը հնարավորություն կտա այդ երկրորդային հումքից ստանալ պահանջվող բաղադրությամբ և հատկություններով երկաթ-պղնձային լիգատուրաներ։ Ուսումնասիրության կարևոր փուլ է ելանյութերի քիմիական և միներալոգիական կազմի որոշումը։ Խարամների և պղնձատար թափոնների բաղադրության մեջ կարող են առկա լինել պղինձ, երկաթ, սիլիցիում, կալցիում, ալյումին և այլ տարրեր, որոնց քանակական հարաբերակցությունը որոշում է վերականգնման գործընթացի ընթացքը և վերջնական արտադրանքի որակը։ Հումքի նախնական բնութագրումը հնարավորություն է տալիս ընտրել տեխնոլոգիական համապատասխան ռեժիմ և որոշել վերամշակման առավել նպատակահարմար պայմանները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ալյումինաթերմային վերականգնման մեթոդին։ Այս գործընթացի հիմքում ընկած է մետաղների օքսիդներից դրանց վերականգնումը ալյումինի միջոցով, որի արդյունքում առաջանում են մետաղական բաղադրիչներ և ալյումինի օքսիդային միացություններ։ Գործընթացի ջերմային էֆեկտը և բարձր ջերմաստիճանային պայմանները կարող են ապահովել վերականգնման անհրաժեշտ աստիճանը և նպաստել մետաղական փուլի ձևավորմանը։ Տեխնոլոգիայի մշակման ընթացքում անհրաժեշտ է որոշել ալյումինի և վերամշակվող հումքի օպտիմալ հարաբերակցությունը, խառնուրդի բաղադրությունը, ջերմաստիճանային պայմանները, ռեակցիայի ընթացքը և ստացված մետաղական փուլի առանձնացման հնարավորությունները։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել նաև խարամի և թափոնների տարբեր բաղադրիչների ազդեցությունը վերականգնման գործընթացի արդյունավետության վրա։ Հումքի նախնական մանրացումը, տեսակավորումը կամ հարստացումը կարող են փոխել վերականգնման պայմանները և բարձրացնել օգտակար մետաղների կորզման աստիճանը։ Այդ պատճառով տեխնոլոգիական սխեմայի մշակումը պետք է ներառի ոչ միայն բուն վերականգնման փուլը, այլև հումքի նախապատրաստման և վերջնական արտադրանքի առանձնացման գործընթացները։ Ստացված երկաթ-պղնձային լիգատուրաների կարևոր բնութագրերից են քիմիական բաղադրությունը, պղնձի և երկաթի պարունակությունը, մետաղական փուլի համասեռությունը, խառնուրդների քանակը և հետագա մետալուրգիական օգտագործման համար համապատասխանությունը։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու մշակված տեխնոլոգիայի արդյունավետությունը և որոշելու ստացված արտադրանքի հնարավոր կիրառության ոլորտները։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է նաև նյութական հաշվեկշռի և մետաղների կորզման աստիճանի որոշումը։ Պղնձի և երկաթի առավելագույն հնարավոր վերականգնումը թույլ է տալիս նվազեցնել արժեքավոր մետաղների կորուստները և բարձրացնել երկրորդային հումքի օգտագործման տնտեսական արդյունավետությունը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է ուսումնասիրել գործընթացում առաջացող երկրորդային խարամի կամ այլ մնացորդների կազմն ու հատկությունները՝ դրանց հետագա օգտահանման կամ անվտանգ կառավարման հնարավորությունները գնահատելու համար։ Տեխնոլոգիայի տնտեսական արդյունավետության գնահատումը կարող է ներառել հումքի արժեքը, վերականգնիչի ծախսը, էներգետիկ պահանջները, մետաղների կորզման աստիճանը, ստացված լիգատուրայի արժեքը և արտադրական գործընթացի կազմակերպման ծախսերը։ Եթե թափոններից արժեքավոր մետաղների վերականգնումը տեխնիկապես և տնտեսապես հիմնավորված է, ապա նման մոտեցումը կարող է նպաստել մետալուրգիական արտադրության ռեսուրսաարդյունավետության բարձրացմանը։ Բնապահպանական տեսանկյունից տեխնոլոգիայի կիրառումը կարող է նպաստել կուտակված պղնձատար թափոնների ծավալի նվազեցմանը և դրանցում պարունակվող արժեքավոր բաղադրիչների վերադարձին արտադրական շրջանառության մեջ։ Սա համապատասխանում է շրջանաձև տնտեսության այն սկզբունքին, որի համաձայն արդյունաբերական մնացորդները հնարավորության դեպքում պետք է դիտարկվեն որպես երկրորդային հումքի աղբյուր։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միավորում է մետալուրգիական հումքի բնութագրման, բարձր ջերմաստիճանային վերականգնման, լիգատուրաների ստացման և տեխնոլոգիական գործընթացների օպտիմալացման խնդիրները։ Մշակվող տեխնոլոգիայի հիմնական նշանակությունը պղնձաձուլական արտադրության խարամների և պղնձատար թափոնների արժեքավոր բաղադրիչների առավել արդյունավետ օգտագործումն է՝ երկաթ-պղնձային լիգատուրաների ստացման միջոցով, ինչը կարող է միաժամանակ ապահովել մետաղների կորզման բարձրացում, երկրորդային հումքի օգտահանում և արտադրական գործընթացների տնտեսական ու բնապահպանական արդյունավետության բարելավում։

Chemistry

Այս աշխատանքը նվիրված է օրգանական քիմիայի ոլորտում բրոմ պարունակող նոր քիրալային օժանդակ ռեագենտների սինթեզին և դրանց ամինաթթվային կոմպլեքսների ուսումնասիրությանը՝ α-ամինաթթուների ասիմետրիկ սինթեզի գործընթացներում կիրառման նպատակով։ Նյութում ներկայացվում են քիրալային միացությունների ստացման սինթետիկ ուղիները, ռեակցիոն մեխանիզմների առանձնահատկությունները և ստերեոքիմիական վերահսկման գործոնները։ Աշխատությունը վերլուծում է բրոմատոմ պարունակող խմբերի ազդեցությունը ռեակցիայի ընտրողականության, ելքի և էնանտիոմերային մաքրության վրա, ինչպես նաև դրանց կոմպլեքսավորման վարքագիծը ամինաթթուների հետ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ասիմետրիկ ինդուկցիայի մեխանիզմներին և այն պայմաններին, որոնք ապահովում են բարձր էնանտիոսելեկտիվություն։ Նյութը ներառում է նաև փորձարարական տվյալների վերլուծություն և հնարավոր կիրառություններ դեղագործական քիմիայում՝ կենսաակտիվ α-ամինաթթուների նպատակային ստացման համար։

Law

Աշխատությունը նվիրված է քրեական իրավունքում սխալի ինստիտուտի հիմնախնդիրների համեմատական-իրավական ուսումնասիրությանը՝ վերլուծելով դրա տեսական հիմքերը, իրավական նշանակությունը և գործնական կիրառման առանձնահատկությունները։ Ներկայացվում են քրեական պատասխանատվության վրա սխալի ազդեցության հարցերը, սխալի տարբեր տեսակների դասակարգումը, դրանց սահմանազատման չափանիշները և իրավական հետևանքները։ Աշխատությունում ուսումնասիրվում են տարբեր իրավական համակարգերում սխալի վերաբերյալ մոտեցումները, օրենսդրական կարգավորումները և դատական պրակտիկան՝ բացահայտելով ընդհանուր և տարբերակիչ առանձնահատկությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում փաստական և իրավական սխալների բնույթին, մեղքի ձևերի գնահատմանը, հանցակազմի տարրերի ընկալման խնդիրներին և քրեական իրավունքի արդարացի կիրառման ապահովման մեխանիզմներին։ Ուսումնասիրությունը նպաստում է քրեական իրավունքի տեսության զարգացմանը, իրավակիրառ պրակտիկայի կատարելագործմանը և անձի քրեական պատասխանատվության հիմնավորված որոշմանը։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել իրավաբանների, դատավորների, փաստաբանների, քննիչների, քրեական իրավունքի մասնագետների, գիտաշխատողների, ուսանողների, ինչպես նաև քրեական իրավունքի հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Economics

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է փոխարժեքի փոփոխությունների ազդեցության ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետության հիմնական մակրոտնտեսական ցուցանիշների վրա։ Աշխատության կենտրոնում փոխարժեքի և տնտեսական գործընթացների փոխկապակցվածությունն է՝ հաշվի առնելով, որ փոխարժեքի տատանումները կարող են անդրադառնալ գնաճի, տնտեսական աճի, արտաքին առևտրի, ներմուծման և արտահանման, ներդրումների, պետական ֆինանսների և այլ մակրոտնտեսական ցուցանիշների վրա։ ՀՀ տնտեսության պայմաններում փոխարժեքի նշանակությունը հատկապես կարևոր է արտաքին առևտրի և ներմուծվող ապրանքների գների տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են դրամի արժևորման և արժեզրկման հնարավոր տնտեսական հետևանքները, ինչպես նաև այդ փոփոխությունների փոխանցման մեխանիզմները ներքին տնտեսություն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում փոխարժեքի ազդեցությանը գնաճի վրա․ ժամանակակից ուսումնասիրությունները Հայաստանի համար ցույց են տալիս, որ փոխարժեքի փոխանցման ազդեցությունն առավել արտահայտված է ներմուծվող և արտահանելի ապրանքների գների դեպքում, մինչդեռ ծառայությունների և ոչ արտահանելի հատվածի արձագանքը համեմատաբար սահմանափակ է։

Mathematics

Վահրամ Դումանյանի «Մաթեմատիկական ֆիզիկայի հավասարումներ» նյութը բարձրագույն մաթեմատիկայի և տեսական ֆիզիկայի կարևոր ուսումնական ձեռնարկ է, որը նվիրված է մասնակի դիֆերենցիալ հավասարումների ուսումնասիրությանը և դրանց կիրառություններին ֆիզիկական գործընթացների մոդելավորման մեջ։ Նյութում ներկայացվում են մաթեմատիկական ֆիզիկայի հիմնական հավասարումները՝ էլիպտիկ, պարաբոլիկ և հիպերբոլիկ տիպերի, որոնք համապատասխանաբար նկարագրում են հավասարակշռության վիճակներ, տարածվող գործընթացներ և ալիքային երևույթներ։ Ձեռնարկում մանրամասն բացատրվում են նաև սկզբնական և եզրային խնդիրների ձևակերպման սկզբունքները, որոնք կարևոր են ֆիզիկական իմաստ ունեցող լուծումներ ստանալու համար։ Բացի տեսական հիմունքներից, ներկայացվում են դասական լուծման մեթոդներ, ինչպիսիք են փոփոխականների բաժանումը, Ֆուրիեի շարքերի կիրառումը և սեփական արժեքների գաղափարի օգտագործումը։ Նյութը ցույց է տալիս, թե ինչպես են այս մաթեմատիկական կառուցվածքները կիրառվում իրական աշխարհի խնդիրներում՝ ջերմահաղորդման, ալիքների տարածման, էլեկտրամագնիսական դաշտերի և այլ ինժեներական ու ֆիզիկական համակարգերի ուսումնասիրության համար՝ կապ ստեղծելով մաթեմատիկայի և ֆիզիկայի միջև։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է Հովհաննես Իմաստասեր Օձնեցու գրական և եկեղեցագիտական ժառանգության լեզվական առանձնահատկությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը՝ նրա երկերը դիտարկելով VIII դարի հայ գրավոր մշակույթի և գրաբարի զարգացման համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է հեղինակի ստեղծագործություններում գործածված բառապաշարի, ձևաբանության, շարահյուսության, դարձվածաբանության և ոճական արտահայտչամիջոցների քննության վրա՝ նպատակ ունենալով բացահայտել ինչպես ժամանակաշրջանին բնորոշ ընդհանուր լեզվական օրինաչափությունները, այնպես էլ անհատական հեղինակային լեզվի առանձնահատկությունները։ Քննության են առնվում բառերի իմաստային կառուցվածքը, բառընտրության սկզբունքները, եկեղեցական, աստվածաբանական, դավանաբանական և կանոնագիտական հասկացությունների արտահայտման համար կիրառվող եզրույթները, ինչպես նաև դրանց տեղը միջնադարյան հայերեն մասնագիտական բառապաշարի համակարգում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում գրաբարյան բառապաշարի տարբեր շերտերին, հոմանիշային հարաբերություններին, վերացական հասկացությունների անվանումներին և այն լեզվական միջոցներին, որոնց օգնությամբ ձևակերպվում են աստվածաբանական ու փիլիսոփայական բարդ գաղափարներ։ Ձևաբանական մակարդակում ուսումնասիրվում են անվանական և բայական համակարգերի կիրառության առանձնահատկությունները, հոլովական ու խոնարհման ձևերը, դերանունների, մակբայների, կապերի և շաղկապների գործածությունը՝ դրանք համադրելով դասական գրաբարի լեզվական նորմերի հետ։ Շարահյուսական քննության ընթացքում կարևորվում են պարզ և բարդ նախադասությունների կառուցվածքը, ստորադասական հարաբերությունների արտահայտման եղանակները, շարադասությունը, նախադասության անդամների կապակցման ձևերը և ծավալուն տրամաբանական կառուցվածքների կազմակերպման միջոցները։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն լեզվական կառույցներին, որոնք պայմանավորված են երկերի աստվածաբանական, մեկնողական, կանոնական կամ բանավիճային բնույթով։ Ոճագիտական տեսանկյունից դիտարկվում են կրկնությունները, հակադրությունները, զուգահեռ կառուցվածքները, հռետորական հարցերը, դիմումները և այլ արտահայտչամիջոցներ, որոնց միջոցով հեղինակն ուժեղացնում է խոսքի տրամաբանական, համոզիչ կամ հուզական ազդեցությունը։ Ուսումնասիրվում է նաև աստվածաշնչյան լեզվի և վաղ քրիստոնեական մատենագրական ավանդույթի ազդեցությունը՝ պարզելու դրանց դերը հեղինակի բառապաշարի, շարահյուսության և ոճի ձևավորման գործում։ Միաժամանակ կարևորվում են այն առանձնահատկությունները, որոնք կարող են վկայել լեզվի պատմական զարգացման և դասական գրաբարի հետագա փոփոխությունների մասին։ Երկերի լեզվական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնել VIII դարի հայերենի վիճակը, գրական լեզվի գործառական հնարավորությունները և եկեղեցագիտական ու գիտական մտքի արտահայտման համար ձևավորված լեզվական համակարգը։ Առանձին նշանակություն ունի հեղինակային լեզվի և ժամանակաշրջանի ընդհանուր մատենագրական ավանդույթի հարաբերակցության բացահայտումը, քանի որ այդ համեմատությունը հնարավորություն է տալիս որոշել, թե որ լեզվական հատկանիշներն են ընդհանուր գրաբարյան ժառանգության դրսևորումներ, իսկ որոնք կարող են բնորոշ լինել հենց հեղինակի անհատական ոճին։ Հետազոտությունը կարևոր աղբյուրագիտական նշանակություն ունի նաև հայերենի պատմական բառագիտության և տերմինաբանության ուսումնասիրության համար, քանի որ եկեղեցական ու աստվածաբանական բնույթի երկերում պահպանվել են բազմաթիվ հասկացություններ և արտահայտություններ, որոնք արտացոլում են միջնադարյան հայկական մտավոր մշակույթի զարգացումը։ Լեզվական փաստերի համակարգված քննությունը նպաստում է ոչ միայն տվյալ հեղինակի մատենագրական ժառանգության առավել խոր ընկալմանը, այլև գրաբարի պատմության տարբեր փուլերի, հայ աստվածաբանական լեզվի և միջնադարյան գիտական ու եկեղեցական տերմինաբանության զարգացման ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայոց լեզվի պատմության, գրաբարի, պատմական քերականության, բառագիտության, ոճագիտության, հայ միջնադարյան մատենագրության և Հայոց եկեղեցու գրավոր ժառանգության ուսումնասիրությամբ զբաղվող լեզվաբանների, հայագետների, բանասերների, հետազոտողների, դասախոսների և ուսանողների համար։