Առողջապահություն

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է երկաթի դեֆիցիտային վիճակների ժամանակ ցինկի անբավարարության կլինիկական և պաթոգենետիկ նշանակության ուսումնասիրմանը։ Հեղինակը մանրամասն վերլուծում է երկաթի և ցինկի կենսաբանական դերը մարդու օրգանիզմում, դրանց փոխազդեցության մեխանիզմները, ինչպես նաև այս միկրոտարրերի պակասի ազդեցությունը տարբեր օրգանների և համակարգերի գործունեության վրա։ Հետազոտության ընթացքում ներկայացվում են երկաթի դեֆիցիտի և ցինկի անբավարարության համակցված դրսևորումները, դրանց ազդեցությունը արյունաստեղծ համակարգի, իմունային պատասխանի, նյութափոխանակության գործընթացների և ընդհանուր առողջական վիճակի վրա։ Աշխատությունում քննարկվում են ախտորոշման ժամանակակից մոտեցումները, լաբորատոր ցուցանիշների գնահատման առանձնահատկությունները և բուժական ռազմավարությունները, որոնք կարող են նպաստել հիվանդների վիճակի առավել արդյունավետ կարգավորմանը։ Գիրքը կարևոր գիտական աղբյուր է հեմատոլոգների, թերապևտների, մանկաբույժների, կլինիկական հետազոտողների, ինչպես նաև բժշկական բուհերի ուսանողների և առողջապահության ոլորտի մասնագետների համար, ովքեր հետաքրքրված են միկրոտարրային անբավարարությունների և դրանց կլինիկական հետևանքների ուսումնասիրությամբ։

Literature

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Հայկ Խաչատրյանի պատմավեպերի գեղարվեստական առանձնահատկությունների, թեմատիկ ընդգրկման և պատմական մտածողության քննությանը՝ բացահայտելով նրա տեղն ու դերը հայ պատմավիպասանության զարգացման մեջ։ Հեղինակի ստեղծագործության հիմքում ընկած է հայ ժողովրդի պատմական անցյալի գեղարվեստական վերակերտման ձգտումը, որի միջոցով պատմական իրադարձությունները, նշանավոր անհատները, պետականության գաղափարը, ազգային ինքնությունը և ժողովրդի ճակատագիրը ներկայացվում են ոչ միայն որպես անցյալի փաստեր, այլև որպես ժամանակակից ընթերցողի համար կարևոր արժեքային ու բարոյական խնդիրներ։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատմական նյութի և գեղարվեստական երևակայության փոխհարաբերությանը։ Հայկ Խաչատրյանը պատմական իրականությունը վերարտադրում է ոչ թե պարզապես փաստերի հաջորդական շարադրանքով, այլ ստեղծում է կենդանի գեղարվեստական աշխարհ, որտեղ պատմական անձինք և իրադարձությունները ստանում են հոգեբանական ու մարդկային մեկնաբանություն։ Նրա պատմավեպերում պատմությունը միահյուսվում է կերպարների անձնական ճակատագրերին, նրանց ապրումներին, նպատակներին, պայքարին և բարոյական ընտրություններին, ինչի շնորհիվ անցյալի մեծ իրադարձությունները ներկայացվում են մարդու անհատական փորձառության միջոցով։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ազգային ինքնագիտակցության և հայրենասիրության թեման։ Պատմական անցյալի պատկերումը հաճախ ծառայում է ազգային հիշողության պահպանմանն ու վերաիմաստավորմանը, իսկ հերոսների պայքարը հայրենիքի, ազատության և պետականության համար ներկայացվում է որպես ոչ միայն քաղաքական, այլև բարոյական արժեքների դրսևորում։ Միաժամանակ հեղինակի պատմավեպերում հերոսները չեն ներկայանում միայն իբրև իդեալականացված ազգային կերպարներ․ նրանց մարդկային հատկանիշները, ներքին հակասությունները, ձգտումները և դժվարությունները հնարավորություն են տալիս պատմական կերպարին հաղորդել հոգեբանական ամբողջականություն։ Ուսումնասիրության մեջ անդրադարձ է կատարվում նաև պատմության և գեղարվեստական ժամանակի հարաբերությանը։ Անցյալի դեպքերը ներկայացվում են այնպես, որ դրանց ազդեցությունը տարածվում է նաև ներկայի վրա․ պատմական հիշողությունը դառնում է ինքնաճանաչման միջոց և հնարավորություն է տալիս հասկանալու ազգային ու հասարակական արժեքների ձևավորման ընթացքը։ Այս առումով պատմավեպը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես անցյալի մասին պատմող գրական ժանր, այլև որպես ներկայի հետ երկխոսության ձև։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև հեղինակի լեզվական և ոճական առանձնահատկություններին։ Պատմական միջավայրի ստեղծման համար կարևոր դեր ունեն ժամանակաշրջանին համապատասխան կենցաղային մանրամասները, սովորույթների և բարքերի նկարագրությունները, ռազմական ու քաղաքական իրադարձությունների պատկերումը, ինչպես նաև կերպարների խոսքի անհատականացումը։ Այս բոլոր բաղադրիչները նպաստում են պատմական միջավայրի հավաստիությանն ու գեղարվեստական ամբողջականությանը։ Հայկ Խաչատրյանի պատմավեպերի ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ դրանք հնարավորություն են տալիս դիտարկել պատմական գրականության հիմնական խնդիրներից մեկը՝ ինչպես կարելի է փաստական անցյալը վերածել գեղարվեստական իրականության՝ չկորցնելով պատմական իրադարձությունների նշանակությունը և միաժամանակ ստեղծելով ինքնուրույն գրական աշխարհ։ Ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ պատմական թեման հեղինակի համար դառնում է մարդու, ժողովրդի և պետության փոխհարաբերությունների մասին խորհելու միջոց։ Նրա ստեղծագործություններում անցյալի հերոսական և ողբերգական էջերը միավորվում են ազգային հիշողության, արժանապատվության, ազատության և պատմական պատասխանատվության գաղափարների շուրջ։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել հայ գրականության, պատմավեպի և պատմական թեմայով գեղարվեստական արձակի ուսումնասիրությամբ զբաղվողներին, ուսանողներին, ուսուցիչներին և ընթերցողներին՝ օգնելով ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Հայկ Խաչատրյանի պատմավիպասանական ժառանգության, նրա գեղարվեստական մտածողության և հայ պատմավեպի զարգացման մեջ ունեցած նշանակության մասին։

History

Աշխատությունը նվիրված է Արցախահայության մասնակցության ուսումնասիրությանը Հայրենական մեծ պատերազմի տարիներին՝ 1941–1945 թվականների պատմական իրադարձությունների համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում Արցախից պատերազմի մեկնած զինվորների և սպաների մասնակցությունն է ռազմական գործողություններին, նրանց մարտական ուղին, ծառայության պայմանները, ցուցաբերած խիզախությունն ու ներդրումը հաղթանակի գործում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատերազմի պատմությունը դիտարկել նաև տարածաշրջանային և տեղական համայնքի փորձառության տեսանկյունից՝ բացահայտելով, թե ինչպես են համընդհանուր ռազմական իրադարձությունները դրսևորվել Արցախի հայ բնակչության կյանքում։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել զորակոչի կազմակերպման առանձնահատկությունները, ռազմաճակատ մեկնածների թվաքանակը, նրանց ընդգրկվածությունը տարբեր զորատեսակներում և ռազմաճակատներում, ինչպես նաև առանձին զինծառայողների ու ռազմական ստորաբաժանումների մարտական կենսագրությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատերազմի ընթացքում ցուցաբերած հերոսությանը, զինվորական պարգևներին և այն անձանց գործունեությանը, ովքեր աչքի են ընկել ռազմական գործողությունների տարբեր փուլերում։ Միաժամանակ հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ թիկունքի կյանքին՝ պատերազմի տարիներին Արցախի բնակչության աշխատանքի, նյութական աջակցության, գյուղատնտեսական արտադրության և ռազմաճակատի կարիքների ապահովման ուղղությամբ կատարված ջանքերին։ Այդ տեսանկյունից ուսումնասիրությունը ներկայացնում է ոչ միայն զինվորական մասնակցությունը, այլև պատերազմի տարիներին հասարակության ընդհանուր մոբիլիզացիան։ Կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել նաև պատերազմի ժողովրդագրական և սոցիալական հետևանքների ուսումնասիրությունը՝ զոհերի, անհետ կորածների, վերադարձած զինվորների և նրանց ընտանիքների դրության, ինչպես նաև պատերազմական տարիների հասարակական հիշողության հարցերը։ Աշխատանքի աղբյուրագիտական հիմքը կարող է ներառել արխիվային փաստաթղթեր, զորակոչային տվյալներ, պարգևատրման նյութեր, հուշագրություններ, մամուլի հրապարակումներ և բանավոր պատմության վկայություններ, որոնց համադրումը հնարավորություն է տալիս վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանի առավել ամբողջական պատկերը։ Հետազոտության կարևորությունը պայմանավորված է նրանով, որ տեղական պատմական փորձի ուսումնասիրությունը լրացնում է Հայրենական մեծ պատերազմի ընդհանուր պատմությունը՝ ընդգծելով տարբեր համայնքների և տարածաշրջանների ներդրումը պատերազմի հաղթանակում։ Այն կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, ռազմական պատմության մասնագետների, տարածաշրջանագետների, ուսանողների և Արցախահայության պատմությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է 1941–1945 թվականներին Արցախահայության ռազմական և հասարակական մասնակցության հիմնական դրսևորումները՝ ուշադրություն դարձնելով ռազմաճակատի հերոսական ուղուն, թիկունքի աշխատանքին, պատերազմի մարդկային հետևանքներին և այդ պատմական փորձի պահպանմանն ու ուսումնասիրմանը։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է գերխոշոր ինտեգրալ սխեմաների էլեկտրաստատիկ պարպման ժամանակ առաջացող անցանկալի երևույթների ուսումնասիրությանը և դրանցից պաշտպանման արդյունավետ միջոցների մշակմանը։ Միկրոէլեկտրոնային տարրերի չափերի փոքրացման և ինտեգրման աստիճանի բարձրացման պայմաններում կիսահաղորդչային կառուցվածքները դառնում են առավել զգայուն կարճատև էլեկտրական գերլարումների նկատմամբ, ինչի հետևանքով էլեկտրաստատիկ լիցքի նույնիսկ կարճատև ազդեցությունը կարող է խախտել առանձին տարրերի կամ ամբողջ ինտեգրալ սխեմայի բնականոն աշխատանքը։ Հետազոտության առանցքում էլեկտրաստատիկ պարպման ընթացքում առաջացող էլեկտրական և ջերմային անցողիկ գործընթացներն են, հոսանքի տեղային բարձր խտությունները, էլեկտրական դաշտի անհավասար բաշխումը և դրանց ազդեցությունը կիսահաղորդչային կառուցվածքների հուսալիության վրա։ Քննվում են ինչպես անմիջական խափանումների, այնպես էլ թաքնված վնասվածքների առաջացման նախադրյալները, որոնք կարող են սկզբնական շրջանում չազդել սարքի աշխատանքի վրա, սակայն հետագայում նվազեցնել դրա ծառայության կայունությունն ու հուսալիությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում պաշտպանական կառուցվածքների և սխեմատեխնիկական լուծումների սկզբունքներին, որոնց նպատակն է անցանկալի էլեկտրական էներգիան անվտանգ ուղղությամբ հեռացնել և սահմանափակել ներքին զգայուն տարրերի վրա առաջացող գերլարումները։ Դիտարկվում է պաշտպանական տարրերի ազդեցությունը ինտեգրալ սխեմայի հիմնական էլեկտրական պարամետրերի, արագագործության, մակերեսի և էներգասպառման վրա, քանի որ պաշտպանության արդյունավետության բարձրացումը պետք է համատեղվի սարքի հիմնական ֆունկցիոնալ բնութագրերի պահպանման հետ։ Կարևորվում են նաև մուտքային և ելքային հանգույցների, սնուցման շղթաների ու ներքին ֆունկցիոնալ բլոկների պաշտպանության առանձնահատկությունները։ Հետազոտությունը կարող է ներառել անցողիկ գործընթացների մոդելավորում, կառուցվածքային և սխեմատեխնիկական տարբերակների համեմատական գնահատում, ինչպես նաև հուսալիության չափանիշների ուսումնասիրություն։ Էական նշանակություն ունի էլեկտրաստատիկ ազդեցությունների նկատմամբ կայունության ապահովումը ոչ միայն նախագծման, այլև արտադրության, փորձարկման, տեղափոխման և շահագործման փուլերում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կիսահաղորդչային ֆիզիկայի, միկրոէլեկտրոնիկայի, ինտեգրալ սխեմաների նախագծման և հուսալիության տեսության մոտեցումները՝ ուղղված բարձր ինտեգրման աստիճան ունեցող էլեկտրոնային համակարգերի պաշտպանվածության և երկարաժամկետ կայունության բարձրացմանը։

Medicine

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է եռաչափ սոնոգրաֆիայի կիրառման դերին ներարգանդային լևոնորգեստրել-ազատող համակարգի (հայտնի որպես Mirena) տեղադրումից հետո հնարավոր արտամղման (էքսպուլսիայի) ռիսկի կանխատեսման գործընթացում։ Աշխատանքը կենտրոնանում է այն գաղափարի վրա, որ բարձր ճշգրտության ուլտրաձայնային պատկերագրական մեթոդները կարող են ապահովել ներարգանդային սարքի դիրքի, տեղակայման խորության և արգանդի խոռոչի անատոմիական առանձնահատկությունների ավելի մանրակրկիտ գնահատում, քան ավանդական երկչափ հետազոտությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն կառուցվածքային գործոններին, որոնք կարող են բարձրացնել սարքի տեղաշարժման կամ արտամղման հավանականությունը, ներառյալ արգանդի ձևի անոմալիաները, էնդոմետրիումի առանձնահատկությունները և տեղադրման տեխնիկական նրբությունները։ Ուսումնասիրությունը վերլուծում է նաև եռաչափ սոնոգրաֆիայի հնարավորությունները բուժման վաղ փուլում ռիսկային խմբերի նույնականացման համար, ինչը թույլ է տալիս կանխարգելիչ մոտեցումներ կիրառել և նվազեցնել բարդությունների հաճախականությունը։ Ներկայացվում է, որ այս մեթոդը կարող է բարելավել կլինիկական որոշումների կայացումը՝ ապահովելով ավելի բարձր ախտորոշիչ ճշգրտություն և օպտիմալացնելով հիվանդների հետևողականությունը ներարգանդային համակարգի կիրառման ընթացքում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ընդգծում է ժամանակակից պատկերային տեխնոլոգիաների կարևորությունը վերարտադրողական առողջության ոլորտում՝ որպես կանխատեսման և անվտանգության բարձրացման գործիք։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է XVIII դարի հայերենի պատմության կարևոր սկզբնաղբյուրներից մեկի և նույն հեղինակի նամակագրական ժառանգության լեզվական համակարգի համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում տարբեր ժանրերի տեքստերում դրսևորվող հնչյունական, բառապաշարային, բառակազմական, ձևաբանական, շարահյուսական և ոճական առանձնահատկություններն են, որոնց քննությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տվյալ ժամանակաշրջանի գրավոր հայերենի զարգացման միտումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գրաբարի, միջին հայերենի, ձևավորվող նոր գրական հայերենի և բարբառային տարրերի փոխհարաբերությանը։ Պատմագրական շարադրանքը հիմնականում հիմնվում է գրաբարյան լեզվական ավանդույթի վրա, մինչդեռ նամակներում առավել նկատելի են ժամանակի կենդանի խոսակցական լեզվին, բարբառներին և նոր ձևավորվող աշխարհաբարին բնորոշ երևույթները։ Այս տարբերությունը կարևոր նյութ է տալիս ժանրի, հաղորդակցական նպատակի և լեզվական միջոցների ընտրության փոխկապակցվածությունը գնահատելու համար։ Բառապաշարի ուսումնասիրության ընթացքում քննվում են տարբեր ժամանակագրական շերտերի բառերը, ժողովրդախոսակցական և բարբառային միավորները, փոխառությունները, դարձվածային արտահայտությունները և տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական ու քաղաքական իրականությունն արտացոլող բառային միջոցները։ Քերականական մակարդակում կարևորվում են հոլովական և խոնարհման ձևերի, դերանունների, կապերի, շաղկապների, բայական կառուցվածքների և նախադասությունների կազմության առանձնահատկությունները՝ դրանք հայերենի նախորդ և հետագա փուլերի հետ համադրելու նպատակով։ Ոճական քննությունը հնարավորություն է տալիս ցույց տալու պատմագրական և նամակագրական խոսքի տարբերությունները․ առաջինում գերակշռում են գրավոր պատմագրությանը բնորոշ կառուցվածքներն ու ավանդական ձևերը, իսկ նամակներում խոսքը հաճախ ավելի անմիջական, ազատ և հաղորդակցական բնույթ ունի։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայերենի պատմական զարգացման այն շրջանի ուսումնասիրության համար, երբ գրաբարյան ավանդույթին զուգահեռ ավելի ակնհայտ էին դառնում նոր գրական լեզվի ձևավորման գործընթացները։ Տարբեր լեզվական շերտերի համատեղ քննությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու XVIII դարի հայերենի անցումային վիճակի բազմազան պատկերը և գնահատելու ուսումնասիրվող գրավոր ժառանգության արժեքը որպես պատմալեզվաբանական աղբյուր։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է պատմական լեզվաբանության, բառագիտության, քերականագիտության և ոճագիտության մոտեցումները՝ տվյալ ժամանակաշրջանի հայերենի զարգացման օրինաչափությունները և հեղինակի լեզվական առանձնահատկությունները համակարգված ներկայացնելու նպատակով։