Արտաքին առևտրատնտեսական կապերի ազդեցությունը տնտեսական աճի վրա Հայաստանի Հանրապետությունում

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության մանրածախ առևտրի կազմակերպություններում առևտրական գործունեության արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը և դրանց լուծման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Այն անդրադառնում է մանրածախ առևտրի կազմակերպման, կառավարման և զարգացման այն կարևոր գործոններին, որոնք անմիջականորեն ազդում են կազմակերպությունների տնտեսական արդյունքների, մրցունակության և շուկայում կայուն դիրքավորման վրա։ Աշխատության շրջանակում մանրածախ առևտուրը դիտարկվում է որպես տնտեսության կարևորագույն ոլորտներից մեկը, որը կապ է ստեղծում արտադրողների, մատակարարների և վերջնական սպառողների միջև և էական դեր ունի բնակչության պահանջարկի բավարարման գործում։ Գրքում ուսումնասիրվում են առևտրային կազմակերպությունների գործունեության արդյունավետությունը բնութագրող հիմնական ցուցանիշները, դրանց ձևավորման վրա ազդող ներքին և արտաքին գործոնները, վաճառքի ծավալների, ապրանքաշրջանառության, ծախսերի, շահույթի և շահութաբերության փոխկապակցվածությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի մանրածախ առևտրի առանձնահատկություններին և այն տնտեսական միջավայրին, որտեղ գործում են ոլորտի կազմակերպությունները։ Քննարկվում են սպառողական պահանջարկի փոփոխությունները, մրցակցության մակարդակը, ապրանքների տեսականու ձևավորումը, գնային քաղաքականությունը, մատակարարման կազմակերպումը, սպասարկման որակը և վաճառքի գործընթացների արդյունավետ կառավարումը։ Աշխատությունը ցույց է տալիս, որ առևտրային կազմակերպության հաջող գործունեությունը պայմանավորված չէ միայն վաճառքի ծավալների աճով․ կարևոր նշանակություն ունեն նաև ծախսերի օպտիմալացումը, առկա ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործումը, ապրանքային պաշարների ճիշտ կառավարումը, հաճախորդների սպասարկման բարելավումը և ժամանակակից կառավարման մեթոդների կիրառումը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է այնպիսի միջոցառումների բացահայտումը, որոնք կարող են նպաստել մանրածախ առևտրի կազմակերպությունների մրցունակության բարձրացմանը և ֆինանսատնտեսական արդյունքների բարելավմանը։ Դրանց շարքում կարող են դիտարկվել ապրանքների տեսականու կատարելագործումը, մատակարարման և պահեստավորման գործընթացների օպտիմալացումը, վաճառքի ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրումը, շուկայավարման արդյունավետ գործիքների կիրառումը և հաճախորդների պահանջների ավելի խորքային ուսումնասիրությունը։ Առանձին նշանակություն ունի նաև աշխատակիցների մասնագիտական պատրաստվածության և սպասարկման մշակույթի բարձրացումը, քանի որ մանրածախ առևտրում հաճախորդի հետ անմիջական շփումը կարող է էականորեն ազդել գնման որոշման և կազմակերպության նկատմամբ ձևավորվող վերաբերմունքի վրա։ Գրքում ներկայացվող մոտեցումները հնարավորություն են տալիս առևտրային գործունեության արդյունավետությունը գնահատել համակարգային տեսանկյունից՝ միաժամանակ հաշվի առնելով կազմակերպության ֆինանսական, կառավարչական, շուկայավարման և կազմակերպական բաղադրիչները։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը կարևոր է Հայաստանի մանրածախ առևտրի ոլորտում առկա խնդիրների վերլուծության և արդյունավետության բարձրացման գործնական մեխանիզմների ուսումնասիրման տեսանկյունից և կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, առևտրի և կառավարման մասնագետների, բիզնեսի ղեկավարների, ուսանողների, հետազոտողների և մանրածախ առևտրի զարգացման հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։

Pedagogy

Այս թեման վերաբերում է անգլերեն ճարտարապետաշինարարական տերմինաբանության ընտրության սկզբունքներին և դրա ուսուցման ռազմավարություններին՝ համակարգչային տեխնոլոգիաների կիրառմամբ, որտեղ ուսումնասիրվում է մասնագիտական լեզվի յուրացման գործընթացը՝ ուղղված ճարտարապետության և շինարարության ոլորտի ուսանողների և մասնագետների լեզվական ու մասնագիտական կոմպետենցիաների զարգացմանը։ Հետազոտության մեջ դիտարկվում են տերմինների ընտրության հիմնական սկզբունքները՝ հաճախականություն, կիրառական նշանակություն, միջազգային ստանդարտներին համապատասխանություն, ինչպես նաև մասնագիտական հաղորդակցության մեջ դրանց գործառական կարևորությունը։ Միաժամանակ ընդգծվում է ուսուցման գործընթացի արդյունավետ կազմակերպման անհրաժեշտությունը՝ օգտագործելով թվային և համակարգչային տեխնոլոգիաներ, ինչպիսիք են էլեկտրոնային ուսուցման հարթակները, ինտերակտիվ բառարանները, CAD և BIM ծրագրերի ինտեգրված ուսումնական մոդուլները, ինչպես նաև մուլտիմեդիա նյութերը, որոնք նպաստում են տերմինների տեսողական և գործնական ընկալմանը։ Հետազոտությունը նաև անդրադառնում է ուսուցման ռազմավարություններին՝ ներառյալ կոմունիկատիվ մոտեցումը, նախագծային ուսուցումը, դեպքերի վերլուծությունը և համագործակցային ուսուցումը, որոնք թույլ են տալիս ուսանողներին կիրառել տերմինաբանությունը իրական մասնագիտական իրավիճակներում։ Ընդգծվում է, որ համակարգչային տեխնոլոգիաների կիրառումը ոչ միայն բարձրացնում է ուսուցման արդյունավետությունը, այլ նաև նպաստում է ինքնուրույն ուսումնառությանը, լեզվական ճշգրտությանը և մասնագիտական հաղորդակցման կարողությունների զարգացմանը։

Technology

Կիրառական մեխանիկայի և հաշվողական մոդելավորման բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է կառուցվածքների լարվածադեֆորմացիոն վիճակի որոշման մեթոդների ուսումնասիրմանը՝ վերջավոր տարրերի եղանակի կիրառմամբ և միջտարրային անընդհատությունների հաշվառմամբ։ Քննության են առնվում կառուցվածքային տարրերի մեխանիկական վարքի մաթեմատիկական նկարագրությունը, արտաքին բեռնվածքների ազդեցությամբ առաջացող լարումների ու դեֆորմացիաների հաշվարկման սկզբունքները և թվային մոդելավորման առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վերջավոր տարրերի միջև սահմանային պայմանների, տեղափոխությունների և լարումների հնարավոր անհամապատասխանությունների գնահատմանը, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը հաշվարկների ճշգրտության վրա։ Վերլուծվում են հաշվարկային ցանցի կառուցման, տարրերի փոխազդեցության և թվային լուծումների ճշգրտման մոտեցումները։ Քննարկվում են նաև միջտարրային անընդհատությունների հաշվառման միջոցով հաշվարկային մոդելների կատարելագործման և իրական կառուցվածքների մեխանիկական վիճակի առավել ճշգրիտ գնահատման հնարավորությունները։ Մեթոդական մոտեցումները կարող են կիրառվել տարբեր բարդության ինժեներական կառուցվածքների ամրության, կոշտության և հուսալիության հաշվարկներում։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել կառուցվածքային մեխանիկայի, շինարարական ճարտարագիտության, հաշվողական մեխանիկայի և թվային մոդելավորման ոլորտների հետազոտողների ու մասնագետների համար։

Linguistics

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է հայերենի բարբառներում բայական եղանակաժամանակային համակարգերի զուգադրական ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տարբեր բարբառներում բայի քերականական ձևերի, եղանակների և ժամանակային հարաբերությունների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Աշխատության կենտրոնում բայական համակարգն է՝ որպես լեզվի քերականական կառուցվածքի առավել բարդ և բազմաշերտ ոլորտներից մեկը։ Հայերենի բարբառները, պահպանելով ընդհանուր լեզվական հիմքը, դարերի ընթացքում զարգացել են տարբեր պատմական, աշխարհագրական և սոցիալ-մշակութային պայմաններում, ինչի հետևանքով դրանցում ձևավորվել են բայական ձևավորման և ժամանակային իմաստների արտահայտման յուրահատուկ առանձնահատկություններ։ Զուգադրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս այդ տարբերությունները դիտարկել համակարգված կերպով՝ միաժամանակ բացահայտելով դրանց ընդհանուր հիմքը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը բայական եղանակների համակարգի քննությունն է։ Եղանակը բայի այն քերականական կարգերից է, որի միջոցով արտահայտվում է գործողության կամ դրության նկատմամբ խոսողի վերաբերմունքը, ինչպես նաև գործողության իրականության, հնարավորության, ցանկության, հրամայականության կամ այլ իմաստային հարաբերությունները։ Բարբառներում այդ իմաստների արտահայտման եղանակները կարող են տարբեր լինել ինչպես ձևաբանական միջոցներով, այնպես էլ օժանդակ բայերի, մասնիկների և կառուցվածքային այլ միջոցների կիրառությամբ։ Հետևաբար յուրաքանչյուր բարբառի համակարգի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս բացահայտել ինչպես ընդհանուր հայերենյան օրինաչափությունները, այնպես էլ տեղային առանձնահատկությունները։ Աշխատության մյուս առանցքային խնդիրն է բայական ժամանակների ուսումնասիրությունը։ Ժամանակային ձևերը ցույց են տալիս գործողության կամ դրության հարաբերությունը խոսքի պահի, անցյալի կամ ապագայի նկատմամբ։ Հայերենի տարբեր բարբառներում ժամանակային իմաստների արտահայտությունը կարող է ունենալ տարբեր կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկություններ։ Որոշ դեպքերում նույն ժամանակային կամ եղանակային իմաստը կարող է արտահայտվել տարբեր ձևերով, իսկ նույն ձևը տարբեր բարբառներում կարող է ձեռք բերել լրացուցիչ իմաստային երանգներ։ Այդ տարբերությունների համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնել հայերենի բարբառային քերականության կառուցվածքը։ Զուգադրական ուսումնասիրության կարևոր առավելությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս ոչ միայն առանձին բարբառների նկարագրություն կատարել, այլև դրանք համեմատել ընդհանուր համակարգի շրջանակում։ Այս մոտեցմամբ հնարավոր է առանձնացնել ձևաբանական զուգահեռները, ընդհանուր քերականական կառուցվածքները, տարբերակային ձևերը և այն երևույթները, որոնք բնորոշ են միայն որոշ բարբառների։ Նման վերլուծությունը հատկապես արժեքավոր է հայերենի պատմական զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ ժամանակակից բարբառներում պահպանված բազմաթիվ ձևեր կարող են վկայել լեզվի ավելի հին վիճակների մասին։ Բայական համակարգի ուսումնասիրության ընթացքում կարևոր նշանակություն ունի նաև օժանդակ բայերի և բարդ ժամանակաձևերի քննությունը։ Հայերենի բարբառներում օժանդակ բաղադրիչների կիրառությունը կարող է տարբերվել գրական հայերենից կամ միմյանցից՝ առաջացնելով ժամանակային և եղանակային տարբեր կառուցվածքներ։ Այդ ձևերի գործառական քննությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչպես են բարբառային խոսքում կառուցվում գործողության ժամանակային հաջորդականությունը, տևականությունը, ավարտվածությունը, կրկնությունը կամ հնարավորությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև ժխտական ձևերի վերլուծությունը։ Բայական ժխտումը տարբեր բարբառներում կարող է ունենալ առանձնահատուկ ձևաբանական և շարահյուսական կառուցվածք, իսկ ժխտական մասնիկների և օժանդակ բաղադրիչների փոխհարաբերությունը կարող է կարևոր տեղեկություններ տալ տվյալ բարբառի քերականական համակարգի մասին։ Այս հարցերի զուգադրական քննությունը թույլ է տալիս ավելի ամբողջական ներկայացնել բայական ձևերի գործառական համակարգը։ Աշխատության մեջ կարող է կարևոր տեղ զբաղեցնել նաև ձևաբանական և իմաստաբանական մակարդակների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Բայական ձևի կառուցվածքը ինքնին ամբողջությամբ չի բացահայտում դրա գործառույթը, քանի որ նույն ձևը տարբեր խոսքային միջավայրերում կարող է արտահայտել տարբեր ժամանակային կամ եղանակային իմաստներ։ Հետևաբար բարբառային նյութի ուսումնասիրության ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել ոչ միայն ձևերի կառուցվածքը, այլև դրանց կիրառության համատեքստը։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել ձևական համընկնումները և իրական գործառական նույնությունները։ Բարբառային բայական համակարգերի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայերենի պատմական քերականության համար։ Բարբառները հաճախ պահպանել են հնագույն քերականական հատկանիշներ, որոնք գրական լեզվում հետագայում փոխվել կամ դուրս են եկել գործածությունից։ Միաժամանակ որոշ բարբառներում ձևավորվել են նորարարություններ, որոնք արտացոլում են լեզվի շարունակական զարգացման գործընթացը։ Այդ պատճառով բարբառային նյութի համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է օգնել վերականգնելու հայերենի քերականական համակարգի զարգացման տարբեր փուլերը և հասկանալու ձևաբանական փոփոխությունների ուղղությունները։ Թեման կարևոր է նաև հայ բարբառագիտության համար, քանի որ բայական համակարգը բարբառների դասակարգման և փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության արժեքավոր չափանիշներից է։ Բայական ձևերի տարածման աշխարհագրությունը, դրանց կառուցվածքային տարբերությունները և ընդհանուր հատկանիշները կարող են լրացուցիչ տվյալներ տրամադրել բարբառների միջև պատմական կապերի և փոխազդեցությունների վերաբերյալ։ Այդ տվյալները կարող են համադրվել հնչյունաբանական, բառապաշարային և շարահյուսական առանձնահատկությունների հետ՝ հայերենի բարբառային բազմազանության ավելի ամբողջական պատկերը ստանալու համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի համադրել հայերենի տարբեր բարբառների բայական եղանակաժամանակային համակարգերը, բացահայտել դրանց կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկությունները և ցույց տալ ընդհանուր հայերենյան համակարգի շրջանակում դրանց փոխհարաբերությունները։ Այն ունի ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական նշանակություն՝ նպաստելով հայերենի բարբառների, պատմական քերականության և ժամանակակից հայերենագիտության զարգացմանը։ Թեման կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, հայագետներին, բարբառագետներին, քերականագետներին, բանասերներին, հայոց լեզվի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Economics

Արժեթղթերը ֆինանսական փաստաթղթեր են, որոնք հաստատում են դրանց տիրոջ գույքային իրավունքները և հնարավորություն են տալիս ստանալ եկամուտ կամ մասնակցել որոշակի ընկերության կառավարմանը։ Դրանք համարվում են կապիտալի շուկայի հիմնական գործիքներից և կարևոր դեր ունեն տնտեսության ֆինանսավորման և ներդրումների կազմակերպման մեջ։ Արժեթղթերի հիմնական տեսակներն են բաժնետոմսերը, պարտատոմսերը, բորսայական վկայագրերը և ածանցյալ ֆինանսական գործիքները։ Բաժնետոմսերը վկայում են ընկերության սեփականության մի մասի մասին և տալիս են իրավունք ստանալ դիվիդենտներ, ինչպես նաև մասնակցել կառավարմանը, մինչդեռ պարտատոմսերը ներկայացնում են պարտքային հարաբերություն, երբ թողարկողը պարտավորվում է վերադարձնել ներդրված գումարը և վճարել տոկոսներ որոշակի ժամկետում։ Ածանցյալ արժեթղթերը կախված են այլ ակտիվների արժեքից և օգտագործվում են հիմնականում ռիսկերի կառավարման կամ շահույթ ստանալու նպատակով։ Տնտեսագիտական տեսանկյունից արժեթղթերը նպաստում են կապիտալի արդյունավետ բաշխմանը, ներդրումային հնարավորությունների ընդլայնմանը և տնտեսական աճի խթանմանը, քանի որ դրանք կապ են ստեղծում խնայողների և ներդրողների միջև։ Իրավական առումով արժեթղթերը կարգավորվում են հատուկ օրենքներով, որոնք սահմանում են դրանց թողարկման, շրջանառության և սեփականության փոխանցման կանոնները, ինչպես նաև պաշտպանում են ներդրողների իրավունքները և ապահովում շուկայի թափանցիկությունը։ Այսպիսով, արժեթղթերը միաժամանակ ունեն և՛ տնտեսական, և՛ իրավական բնույթ, քանի որ դրանք ոչ միայն ֆինանսական գործիքներ են, այլ նաև իրավական հարաբերությունների հաստատման միջոցներ։