Առևտրային բանկերի էությունն ու գործառույթները

Law

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության հարկային քաղաքականության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ իրավական համակարգի արդիականացման և սահմանադրական կարգավորումների համատեքստում։ Աշխատանքի կենտրոնում հարկային քաղաքականության և սահմանադրական իրավական սկզբունքների փոխհարաբերությունն է, ինչպես նաև այն իրավական հիմքերի ուսումնասիրությունը, որոնց շրջանակում պետությունը ձևավորում և իրականացնում է հարկման համակարգը։ Ուսումնասիրության ընթացքում ուշադրություն է դարձվում հարկերի սահմանման և գանձման օրինականության, հարկային պարտավորությունների արդարացի բաշխման, իրավական որոշակիության, հավասարության և համաչափության սկզբունքներին։ Առանձնահատուկ կարևորություն ունի հարկ վճարողների իրավունքների և օրինական շահերի պաշտպանության խնդիրը, քանի որ արդյունավետ հարկային համակարգը պետք է միաժամանակ ապահովի պետական ֆինանսական ռեսուրսների ձևավորումը և կանխի հարկային հարաբերություններում անհարկի կամ անհամաչափ միջամտությունները։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ հարկային օրենսդրության զարգացմանը, դրա փոփոխությունների սահմանադրաիրավական հիմքերին և հարկային մարմինների ու հարկ վճարողների միջև իրավահարաբերությունների կատարելագործմանը։ Սահմանադրական վերլուծության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել նաև սեփականության իրավունքի, տնտեսական գործունեության ազատության, իրավական պաշտպանության և պետական կառավարման արդյունավետության հետ հարկային քաղաքականության ունեցած կապերը։ Կարևոր ուղղություն է հարկային վարչարարության արդիականացումը, դրա թափանցիկության և կանխատեսելիության բարձրացումը, թվային գործիքների կիրառումը և հարկային վեճերի արդյունավետ լուծման մեխանիզմների կատարելագործումը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն հակասություններն ու իրավական բացերը, որոնք կարող են առաջանալ հարկային քաղաքականության նպատակների և սահմանադրական երաշխիքների միջև, ինչպես նաև գնահատելու դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղիները։ Աշխատանքի արդյունքում կարող են առաջարկվել հարկային օրենսդրության և վարչարարության կատարելագործման ուղղություններ, որոնք կնպաստեն հարկային համակարգի արդյունավետության, արդարության, իրավական կանխատեսելիության և սահմանադրական սկզբունքներին համապատասխանության բարձրացմանը։

History

Աշխատությունը նվիրված է Արևելյան Հայաստանի բնակչության էթնաժողովրդագրական ուսումնասիրությանը՝ ընդգրկելով XIX դարը և XX դարի սկիզբը։ Այս ժամանակաշրջանը կարևոր նշանակություն ունի Հայաստանի պատմության մեջ՝ քաղաքական, վարչական, տնտեսական և հասարակական փոփոխությունների, բնակչության տեղաշարժերի ու բնակեցման կառուցվածքի վերափոխումների տեսանկյունից։ Էթնաժողովրդագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու բնակչության թվաքանակը, կազմը, տարածքային բաշխումը և ժողովրդագրական փոփոխությունների ընթացքը՝ դիտարկելով տարբեր էթնիկ խմբերի բնակեցման առանձնահատկությունները և նրանց հարաբերակցությունը տարածաշրջանի ընդհանուր բնակչության մեջ։ Աշխատանքի թեմատիկ շրջանակը վերաբերում է նաև բնակչության աճի ու տեղաշարժերի, բնակավայրերի զարգացման, սոցիալական և տնտեսական պայմանների, ինչպես նաև պատմական իրադարձությունների՝ ժողովրդագրական գործընթացների վրա ունեցած ազդեցության քննությանը։ Արևելյան Հայաստանի բնակչության պատմության ուսումնասիրությունը կարևոր է տարածաշրջանի էթնիկ պատկերի ձևավորման, բնակեցման պատմական առանձնահատկությունների և հասարակական կառուցվածքի փոփոխությունների վերաբերյալ գիտական պատկերացում կազմելու համար։ Էթնաժողովրդագրական տվյալների ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել պատմական աղբյուրների համադրմանը, ժողովրդագրական միտումների բացահայտմանը և Հայաստանի անցյալի ավելի ամբողջական վերակազմությանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել հայ պատմաբաններին, ժողովրդագրագետներին, ազգագրագետներին, սոցիալական պատմության և պատմական աշխարհագրության մասնագետներին, ինչպես նաև XIX դարի և XX դարի սկզբի Հայաստանի բնակչության պատմությամբ հետաքրքրվող ուսանողներին ու հետազոտողներին։

Culture

Հրատարակությունը տեղեկատվական-մատենագիտական բնույթի ցանկ է, որը ներկայացնում է մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրականության համակարգված նկարագրություններ։ Այն նախատեսված է ընթերցողներին, հետազոտողներին, մշակույթի և արվեստի ոլորտի մասնագետներին ու տեղեկատվական կառույցներին նոր հրատարակությունների մասին արագ և ամբողջական պատկերացում տալու համար։ Մատենագիտական ցանկում կարող են ընդգրկվել արվեստագիտությանը, կերպարվեստին, երաժշտությանը, թատրոնին, կինոյին, ճարտարապետությանը, գրականությանը, մշակութաբանությանը, ժողովրդական ստեղծագործությանը, թանգարանային գործին և մշակութային ժառանգությանը վերաբերող գրքեր, ժողովածուներ, ուսումնասիրություններ, կատալոգներ և այլ մասնագիտական հրատարակություններ։ Նյութի հիմնական արժեքը ոչ թե առանձին ստեղծագործությունների բովանդակային մեկնաբանությունն է, այլ համապատասխան գրականության բացահայտումը, դասակարգումը և ընթերցողին կողմնորոշիչ տեղեկատվության տրամադրումը։ Հրատարակության կառուցվածքը հնարավորություն է տալիս համակարգված կերպով հետևելու մշակույթի և արվեստի տարբեր բնագավառներում նոր գիտական, տեսական, պատմական և գործնական աշխատությունների հրապարակմանը։ Մատենագիտական նկարագրությունները կարող են ներառել հրատարակությունների հեղինակների, վերնագրերի, հրատարակչական տվյալների և թեմատիկ պատկանելության վերաբերյալ տեղեկություններ, ինչի շնորհիվ ցանկը կարող է ծառայել որպես հետազոտական աշխատանքի նախնական տեղեկատվական հիմք։ Այն հատկապես օգտակար է գրականության որոնման, թեմատիկ մատենագիտությունների կազմման, գիտական աշխատանքների նախապատրաստման և մասնագիտական ընթերցանության պլանավորման համար։ Հրատարակությունը նաև արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանում մշակույթի և արվեստի ուսումնասիրության հիմնական ուղղությունները և հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու հրատարակչական ու գիտական հետաքրքրությունների փոփոխության մասին։ Այն կարող է արժեքավոր լինել գրադարանների, տեղեկատվական կենտրոնների, բուհերի, գիտական հաստատությունների և մշակութային կազմակերպությունների համար՝ որպես նոր մասնագիտական գրականության հաշվառման և տարածման գործիք։ Մատենագիտական ցանկը նախատեսված է մշակույթի և արվեստի պատմությամբ ու տեսությամբ հետաքրքրվող հետազոտողների, արվեստաբանների, մշակութաբանների, գրականագետների, թանգարանագետների, դասախոսների, ուսանողների, գրադարանավարների և ընթերցողների համար՝ նպաստելով համապատասխան ոլորտներում նոր գիտական և մասնագիտական գրականության հայտնաբերմանն ու օգտագործմանը։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է նորագույն ժամանակաշրջանում հայկական գրավոր մշակույթի և գրության պատմության ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով դրա զարգացման հիմնական փուլերը, առանձնահատկություններն ու պատմամշակութային նշանակությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են հայկական գրի կիրառության և զարգացման գործընթացները նոր և նորագույն պատմական պայմաններում, ինչպես նաև այն հասարակական, քաղաքական, կրթական և մշակութային փոփոխությունները, որոնք ազդեցություն են ունեցել գրավոր մշակույթի պահպանման ու տարածման վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայկական գրի՝ որպես ազգային ինքնության, մշակութային ժառանգության և պատմական հիշողության պահպանման կարևոր գործոնի նշանակությանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ գրական ու կրթական միջավայրերի զարգացմանը, հայկական տպագրության և հրատարակչական գործունեության ընդլայնմանը, դպրոցներում ու մշակութային հաստատություններում գրի տարածմանը, ինչպես նաև տարբեր ժամանակաշրջաններում դրա գործածության առանձնահատկություններին։ Քննարկվում են նաև լեզվական և ուղղագրական փոփոխությունների, գրային համակարգի կիրառության, ձեռագրային և տպագիր ժառանգության փոխհարաբերության հարցերը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս հայկական գրավոր մշակույթը դիտարկել ոչ միայն որպես լեզվական հաղորդակցության միջոց, այլև որպես ազգային մշակույթի շարունակականության ապահովման կարևոր բաղադրիչ, որի միջոցով պահպանվել և փոխանցվել են պատմական, գրական, գիտական և հոգևոր արժեքներ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել հայագետներին, լեզվաբաններին, գրականագետներին, պատմաբաններին և հայկական մշակույթի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է նորագույն ժամանակներում հայկական գրի զարգացման և կիրառության պատմական ընթացքը՝ ընդգծելով դրա կենսունակությունը, մշակութային նշանակությունը և ազգային ինքնության պահպանման գործում ունեցած կարևոր դերը։

History

Խորհրդային Հայաստանում գիտության զարգացումը եղել է պետական քաղաքականության կարևոր ուղղություններից մեկը, որի նպատակն էր ստեղծել զարգացած գիտական համակարգ և այն ծառայեցնել արդյունաբերականացման, տնտեսության և կրթության առաջընթացին։ Խորհրդային շրջանում Հայաստանում ձևավորվեցին գիտական հաստատություններ, այդ թվում՝ գիտահետազոտական ինստիտուտներ, որոնք համակարգված զբաղվում էին մաթեմատիկայի, ֆիզիկայի, քիմիայի, բժշկության, պատմության և այլ ոլորտների ուսումնասիրությամբ։ Հատկապես մեծ դեր է ունեցել Հայաստանի գիտությունների ակադեմիայի ստեղծումը, որը դարձավ գիտական կյանքի կենտրոն և համակարգեց տարբեր գիտական ուղղությունների զարգացումը։ Այս շրջանում գիտությունը սերտորեն կապված էր բարձրագույն կրթության հետ, և բուհերը հանդիսանում էին գիտական կադրերի պատրաստման հիմնական օջախներ։ Խորհրդային Հայաստանի գիտության զարգացման մեջ կարևոր ձեռքբերումներ են գրանցվել ինչպես բնական, այնպես էլ տեխնիկական և հումանիտար գիտությունների ոլորտներում՝ ներառյալ մաթեմատիկական դպրոցների ձևավորումը, ֆիզիկայի և ռադիոէլեկտրոնիկայի զարգացումը, ինչպես նաև հայագիտության խորացումը։ Միևնույն ժամանակ գիտական զարգացումը իրականացվում էր կենտրոնացված պետական համակարգի պայմաններում, ինչը ապահովում էր ֆինանսավորում և կազմակերպվածություն, սակայն սահմանափակում էր որոշակի ազատ ստեղծագործական նախաձեռնություններ։ Ընդհանուր առմամբ, Խորհրդային Հայաստանում գիտության զարգացումը մեծապես նպաստել է երկրի կրթական մակարդակի բարձրացմանը, գիտական ներուժի ձևավորմանը և ժամանակակից գիտական մտածողության հաստատմանը տարածաշրջանում։

Environmental Science

Աշխատությունը նվիրված է Արարատյան հարթավայրի սոդային աղուտ-ալկալի հողերի մելիորացման նպատակով բնական հանքային նյութերի, գործարանային թափոնների և դրանց ակտիվացրած ձևերի կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում գտնվում է բարձր ալկալիությամբ և անբարենպաստ ֆիզիկաքիմիական հատկություններով հողերի բերրիության վերականգնման և գյուղատնտեսական օգտագործման համար դրանց պիտանիության բարձրացման խնդիրը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են աղուտ-ալկալի հողերի առաջացման և տարածման առանձնահատկությունները, դրանց քիմիական կազմը, հողային լուծույթի հատկությունները, փոխանակային կլանման գործընթացները, կառուցվածքային վիճակը, ջրաթափանցելիությունը և բույսերի աճի համար կարևոր սննդատարրերի մատչելիությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր բնական հանքային նյութերի և արդյունաբերական թափոնների ֆիզիկաքիմիական հատկություններին ու դրանց՝ որպես մելիորատորների օգտագործման նպատակահարմարությանը։ Ուսումնասիրվում է նաև այդ նյութերի ակտիվացման հնարավորությունը, որի նպատակն է բարձրացնել դրանց ռեակցիոնունակությունը և մեծացնել հողի անբարենպաստ հատկությունների փոփոխման արդյունավետությունը։ Աշխատանքում կարող են գնահատվել տարբեր մելիորատորների և դրանց չափաքանակների ազդեցությունը հողի ալկալիության, աղայնության, փոխանակային նատրիումի պարունակության, հողի կառուցվածքի և ջրաֆիզիկական հատկությունների վրա։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև բույսերի աճի և զարգացման վրա իրականացվող մելիորատիվ միջոցառումների ազդեցության ուսումնասիրությունը, քանի որ հողի քիմիական բարելավման վերջնական նպատակներից մեկը մշակաբույսերի համար ավելի բարենպաստ սննդային և ֆիզիկական միջավայրի ձևավորումն է։ Գործարանային թափոնների օգտագործման դեպքում առանձնահատուկ կարևորություն է ստանում դրանց բնապահպանական անվտանգությունը, քիմիական կազմի գնահատումը և հնարավոր վնասակար տարրերի առկայության վերահսկումը, որպեսզի հողի վերականգնման գործընթացը չստեղծի երկրորդային աղտոտման վտանգ։ Հետազոտությունը կարող է ներառել տարբեր նյութերի համեմատական գնահատում, դրանց ազդեցության արդյունավետության որոշում և Արարատյան հարթավայրի պայմաններին առավել համապատասխան մելիորատիվ տարբերակների ընտրություն։ Միաժամանակ կարևորվում է բնական և արդյունաբերական երկրորդային հումքի ռացիոնալ օգտագործումը, ինչը կարող է հնարավորություն տալ միաժամանակ լուծելու հողերի դեգրադացիայի և արտադրական թափոնների օգտակար վերամշակման խնդիրները։ Աշխատության արդյունքները կարող են ունենալ ինչպես գիտական, այնպես էլ գործնական նշանակություն՝ նպաստելով աղուտ-ալկալի հողերի բերրիության վերականգնմանը, գյուղատնտեսական հողային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը, շրջակա միջավայրի պահպանությանը և Արարատյան հարթավայրում կայուն հողօգտագործման համակարգերի ձևավորմանը։