Ազգային կենտրոնական վարչության հաշվետվությունը՝ 1872–1873 թվականների գործունեության մասին, ներկայացված Ազգային ընդհանուր ժողովին

History

Պատմական բնույթի այս աշխատությունը նվիրված է հայ ժողովրդի պատմության ողբերգական իրադարձությունների, զանգվածային բռնությունների, տեղահանությունների և դրանց հետևանքների ներկայացմանն ու ուսումնասիրմանը։ Քննության են առնվում պատմական իրադարձությունների ձևավորման քաղաքական և հասարակական նախադրյալները, բնակչության նկատմամբ իրականացված բռնությունների ընթացքը և դրանց ազդեցությունը հայկական համայնքների կյանքի վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում մարդկային կորուստներին, բռնի տեղահանություններին, բնակավայրերի ու մշակութային միջավայրի կորստին և փրկվածների հետագա ճակատագրերին։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տարբեր պատմական աղբյուրների, վկայությունների, փաստաթղթերի և ժամանակակիցների արձագանքների նշանակությանը՝ տեղի ունեցած իրադարձությունների ուսումնասիրության և փաստագրման տեսանկյունից։ Քննարկվում են աղետի ժողովրդագրական, սոցիալական և մշակութային հետևանքները, ինչպես նաև հայկական համայնքների վերակազմավորման ու պատմական հիշողության պահպանման խնդիրները։ Աշխատությունը կարող է նպաստել տվյալ ժամանակաշրջանի պատմական գործընթացների, դրանց պատճառահետևանքային կապերի և հայ ժողովրդի հետագա պատմության վրա ունեցած ազդեցության առավել ամբողջական ընկալմանը։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց պատմությամբ, ցեղասպանագիտությամբ, պատմական հիշողությամբ և սփյուռքի ձևավորման պատմությամբ զբաղվող հետազոտողների ու ընթերցողների համար։

Biology

Կենսաբանական և վիրուսաբանական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ՌՆԹ պարունակող վիրուսների և դրանց բազմացման ընթացքում առաջացող ածանցյալների ազդեցության ուսումնասիրությանը տարբեր աստիճանի փոխակերպված փոխպատվաստվող բջջային կուլտուրաների կորիզային ապարատի վրա։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են վիրուսային վարակի պայմաններում բջջի կորիզում տեղի ունեցող կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ փոփոխությունները, ինչպես նաև դրանց կապը բջիջների փոխակերպման մակարդակի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վիրուսային ՌՆԹ-ի, դրա վերարտադրության միջանկյալ ձևերի և այլ ածանցյալների հնարավոր ազդեցությանը կորիզային բաղադրիչների, գենետիկական նյութի կազմակերպման և բջջային գործընթացների վրա։ Համեմատվում են տարբեր կենսաբանական հատկություններ և փոխակերպման աստիճան ունեցող բջջային կուլտուրաների արձագանքները՝ պարզելու համար դրանց զգայունության և վիրուս-բջիջ փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են նաև վիրուսների բազմացման, բջջային նյութափոխանակության փոփոխությունների և կորիզային ապարատի ֆունկցիոնալ վիճակի միջև հնարավոր փոխկապակցվածությունները։ Նման ուսումնասիրությունները կարևոր նշանակություն ունեն վիրուսային վարակների բջջային և մոլեկուլային մեխանիզմների, ինչպես նաև տարբեր վիճակում գտնվող բջիջների վրա վիրուսների ազդեցության առանձնահատկությունների ըմբռնման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել վիրուսաբանների, բջջաբանների, մոլեկուլային կենսաբանների, կենսաբժշկական հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Medicine

Աշխատության վերնագիրը միավորում է երկու հիմնական թեմա՝ հայ ժողովրդի՝ Հայկի և Արամի սերունդների խորհրդանշական կերպարներով ներկայացվող պատմական ու հասարակական դժբախտությունների նկարագրությունը և դրանցից ազատվելու կամ դրանք բուժելու միջոցների որոնումը։ Հայկի և Արամի անունները հայ ավանդական պատմական հիշողության մեջ կապված են ժողովրդի ծագման, ինքնության և ազգային շարունակականության գաղափարների հետ։ Դրանց հիշատակումը գրքին հաղորդում է ազգային-խրատական երանգ՝ ընթերցողին ուղղորդելով խորհելու հայության անցած դժվարությունների, հասարակական վիճակի և հավաքական կյանքի խնդիրների շուրջ։ Վերնագրի երկրորդ մասը՝ դեղամիջոցների և բժշկության հիշատակմամբ, մատնանշում է նաև առողջապահական ու բուժական ուղղվածություն։ Այս երկու թեմաների համադրությունը կարող է արտահայտել ժամանակաշրջանին բնորոշ այն մոտեցումը, երբ ժողովրդի ֆիզիկական առողջությունը, բարոյական վիճակը և հասարակական բարօրությունը դիտարկվում էին փոխկապակցված։ Աշխատությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայերեն բժշկական և ժողովրդական բուժական գրականության, ազգային ինքնագիտակցության արտահայտությունների ու հասարակական խրատական մտածողության ուսումնասիրության համար։ Այն նաև հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես էին առողջության, տառապանքի և բուժման գաղափարները ներկայացվում հայերեն գրավոր մշակույթում։

Religion

Աստվածաշունչը քրիստոնեական հավատքի և հոգևոր ավանդության հիմնարար սուրբ ժողովածուն է, որի բովանդակությունն ընդգրկում է Հին և Նոր կտակարանների գրությունները։ Այն ներկայացնում է Աստծո և մարդու հարաբերության, աշխարհի արարման, մարդկության պատմության, հավատքի, բարոյական պատասխանատվության և հոգևոր կատարելագործման վերաբերյալ գաղափարների ու ուսմունքների ամբողջություն։ Հին կտակարանը ներառում է պատմական պատմություններ, օրենքներ, իմաստության գրություններ, սաղմոսներ և մարգարեական խոսքեր՝ արտացոլելով աստվածաշնչյան ավանդության զարգացումն ու կրոնական աշխարհընկալումը։ Նոր կտակարանը ներկայացնում է Հիսուս Քրիստոսի կյանքն ու քարոզչությունը, նրա ուսմունքը, առաքյալների գործունեությունը և վաղ քրիստոնեական համայնքների ձևավորումը։ Այս գրությունները կարևոր նշանակություն ունեն քրիստոնեական դավանանքի, եկեղեցական կյանքի, աղոթքի, պաշտամունքի և հոգևոր դաստիարակության համար։ Ժողովածուն ընթերցողին հնարավորություն է տալիս ծանոթանալու աստվածաշնչյան պատմություններին, առակներին, բարոյական պատգամներին և հավատքի հիմնադրույթներին, ինչպես նաև խորհելու մարդկային կյանքի իմաստի, խղճի, պատասխանատվության, սիրո և ներողամտության մասին։ Այն արժեքավոր է նաև պատմական, գրական և մշակութային տեսանկյունից, քանի որ դարերի ընթացքում մեծ ազդեցություն է ունեցել հայ հոգևոր կյանքի, գրավոր մշակույթի, լեզվի և հասարակական մտածողության վրա։

Literature

Այս աշխատությունը նվիրված է Charles Dowsettի հայագիտական գործունեության ուսումնասիրությանը և նրա ներդրման գնահատմանը հայագիտության զարգացման գործում։ Չարլզ Դաուսեթը բրիտանացի նշանավոր հայագետ էր, որը մեծ ճանաչում է ձեռք բերել հայկական պատմության, գրականության, աղբյուրագիտության և միջնադարյան մշակույթի ուսումնասիրությունների շնորհիվ։ Նրա գիտական գործունեության կարևոր ուղղություններից էին հայկական ձեռագրերի, պատմական աղբյուրների և միջնադարյան մատենագրական հուշարձանների հետազոտությունն ու թարգմանությունը, որոնց միջոցով հայ մշակութային ժառանգությունը հասանելի դարձավ միջազգային գիտական հանրությանը։ Դաուսեթի աշխատությունները նպաստել են Հայաստանի և հայ ժողովրդի պատմության վերաբերյալ բազմաթիվ հարցերի լուսաբանմանը, ինչպես նաև հայագիտական ուսումնասիրությունների զարգացմանը արևմտյան ակադեմիական շրջանակներում։ Նրա հետազոտություններին բնորոշ են աղբյուրագիտական ճշգրտությունը, համեմատական վերլուծության մեթոդների կիրառումը և հայկական նյութի ներկայացումը լայն պատմամշակութային համատեքստում։ Այսպիսով, Չարլզ Դաուսեթի գիտական ժառանգությունը կարևոր դեր է ունեցել հայագիտության միջազգային հեղինակության բարձրացման և հայկական պատմամշակութային արժեքների ճանաչման գործում։

Psychology

Այս թեման վերաբերում է հատուկ կարիքներ ունեցող երեխաների նկատմամբ ծնողական վերաբերմունքի սոցիալ-հոգեբանական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով ընտանիքի դերը երեխայի զարգացման, սոցիալականացման և հուզական կայունության ապահովման գործընթացում։ Ծնողական վերաբերմունքը ձևավորվում է մի շարք գործոնների ազդեցությամբ՝ այդ թվում՝ երեխայի առողջական վիճակը, հաշմանդամության կամ զարգացման առանձնահատկության բնույթը, ընտանիքի սոցիալ-տնտեսական պայմանները, մշակութային պատկերացումները և հոգեբանական պատրաստվածությունը։ Սկզբնական փուլում ծնողները հաճախ անցնում են ուժեղ հուզական ճգնաժամի փուլեր՝ շոկ, մերժում, մեղքի զգացում կամ անհանգստություն, որոնք հետագայում կարող են փոխվել ընդունման և ակտիվ աջակցման դիրքորոշման, եթե ընտանիքը ստանում է համապատասխան հոգեբանական և սոցիալական աջակցություն։ Կարևոր սոցիալ-հոգեբանական առանձնահատկություններից է նաև ծնողական վերաբերմունքի տատանվող բնույթը՝ պաշտպանողականության, գերխնամքի կամ հակառակը՝ հուզական հեռացման դրսևորումներով, որոնք կարող են ազդել երեխայի ինքնագնահատականի և սոցիալական հմտությունների զարգացման վրա։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում է ընտանիքի սոցիալական միջավայրի ազդեցությունը՝ հասարակական վերաբերմունքը, խարանի (ստիգմայի) առկայությունը և աջակցության ծառայությունների հասանելիությունը, որոնք կարող են կամ ուժեղացնել ծնողների դիմակայողականությունը, կամ հակառակը՝ խորացնել հոգեբանական լարվածությունը։ Այս թեմայի ուսումնասիրությունը կարևոր է ներառական կրթության զարգացման, սոցիալական աշխատանքի արդյունավետ կազմակերպման և հոգեբանական աջակցության համակարգերի կատարելագործման համար՝ նպատակ ունենալով բարելավել ինչպես երեխաների, այնպես էլ նրանց ընտանիքների կյանքի որակը։