Ազգային ընդհանուր ժողովի արձանագրություններ․ տասնութերորդ նիստ

Economics

Արժեքի աշխատանքային տեսությունը տնտեսական տեսություն է, որը բացատրում է ապրանքների արժեքի ձևավորումը՝ որպես դրանց արտադրության համար անհրաժեշտ աշխատանքի արդյունք։ Այս տեսության էությունը կայանում է նրանում, որ ապրանքի արժեքը որոշվում է այն հասարակորեն անհրաժեշտ աշխատաժամանակով, որը ծախսվում է դրա արտադրության վրա։ Այսինքն՝ որքան ավելի շատ աշխատանք է պահանջվում որևէ ապրանքի ստեղծման համար, այնքան բարձր է նրա արժեքը։ Տեսությունը զարգացել է դասական տնտեսագետների՝ Ադամ Սմիթի, Դավիդ Ռիկարդոյի աշխատություններում և հետագայում առավել ամբողջական ձևով ներկայացվել է Կարլ Մարքսի կողմից։ Մարքսը տարբերակում էր ապրանքի օգտագործման արժեքը և փոխանակային արժեքը՝ նշելով, որ փոխանակային արժեքի հիմքում ընկած է մարդկային աշխատանքը։ Նրա մոտեցմամբ՝ աշխատանքի միջոցով է ստեղծվում հավելյալ արժեք, որը կապիտալիստական համակարգում յուրացվում է գործատուի կողմից որպես շահույթ։ Արժեքի աշխատանքային տեսությունը կարևոր դեր է խաղացել տնտեսագիտության զարգացման մեջ, քանի որ այն փորձել է բացատրել տնտեսական հարաբերությունները արտադրության իրական գործընթացների միջոցով։ Սակայն ժամանակակից տնտեսագիտության մեջ այս տեսությունը համարվում է մասնակի բացատրություն, քանի որ ապրանքի արժեքի վրա ազդում են նաև այլ գործոններ՝ պահանջարկը, առաջարկը, տեխնոլոգիաները և սպառողների նախասիրությունները։ Այդուհանդերձ, աշխատանքային տեսությունը շարունակում է մնալ տնտեսական մտքի պատմության կարևոր հիմքերից մեկը և օգտագործվում է տնտեսական համակարգերի վերլուծության մեջ։

Economics

Այս աշխատանքը նվիրված է բնական մենաշնորհների սակագնային կարգավորման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը Հայաստանի Հանրապետությունում՝ ոռոգման և խմելու ջրի համակարգերի օրինակով՝ ընդգծելով պետական կարգավորման, տնտեսական արդյունավետության և սոցիալական արդարության միջև հավասարակշռության պահպանման բարդությունները։ Հեղինակը վերլուծում է բնական մենաշնորհների էությունը՝ որպես ոլորտներ, որտեղ տեխնոլոգիական և ենթակառուցվածքային առանձնահատկությունների պատճառով մրցակցությունը սահմանափակ է, իսկ ծառայությունների մատուցումը կենտրոնացված է մեկ կամ մի քանի օպերատորների ձեռքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում սակագնային քաղաքականության ձևավորման սկզբունքներին՝ ծախսերի փոխհատուցում, ներդրումային կայունության ապահովում, սպառողների սոցիալական պաշտպանություն և ծառայությունների մատչելիության պահպանում։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է ջրային տնտեսության ոլորտի առանձնահատկությունները Հայաստանում՝ ներառյալ ջրային ռեսուրսների սահմանափակությունը, ենթակառուցվածքների մաշվածությունը և կառավարման արդյունավետության խնդիրները, որոնք ուղղակիորեն ազդում են սակագների ձևավորման վրա։ Ներկայացվում են կարգավորման տարբեր մոդելներ՝ պետական վերահսկողություն, անկախ կարգավորող մարմինների գործունեություն և խթանիչ սակագնային մեխանիզմներ, ինչպես նաև դրանց կիրառման միջազգային փորձը։

Mathematics

Այս գիրքը նվիրված է մանիպուլյացիոն համակարգերի շարժման օպտիմալ կառավարման և ուղղման խնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով ավտոմատ կառավարման տեսության և ռոբոտատեխնիկայի կարևորագույն ուղղություններից մեկը։ Աշխատանքում քննարկվում են մեխանիկական համակարգերի շարժման կառավարման սկզբունքները, օպտիմալացման մեթոդները, կառավարման ալգորիթմների մշակման մոտեցումները և շարժման ճշգրտության բարձրացման եղանակները։ Գրքում ուսումնասիրվում են այն խնդիրները, որոնք կապված են մանիպուլյատորների արդյունավետ աշխատանքի, կայունության, հուսալիության և ծրագրավորված շարժումների իրականացման հետ։ Ներկայացված տեսական և գործնական մոտեցումները կարող են օգտակար լինել ռոբոտաշինության, ավտոմատացման, կառավարման համակարգերի նախագծման ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, ինժեներների և ուսանողների համար։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է էպիկական ստեղծագործություններում կերպարի ձևավորման սկզբունքների, գեղարվեստական առանձնահատկությունների և կառուցվածքային օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում են այն հիմնական միջոցներն ու չափանիշները, որոնց միջոցով ձևավորվում է էպիկական հերոսի անհատականությունը, բացահայտվում նրա բնավորությունը, աշխարհընկալումը, գործողությունների շարժառիթները և դերը ստեղծագործության ընդհանուր համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կերպարի և սյուժեի փոխկապակցվածությանը, հերոսի զարգացման ընթացքին, գործողությունների, հակամարտությունների, նկարագրությունների և հեղինակային բնութագրումների նշանակությանը։ Քննարկվում են նաև առասպելական, պատմական և ժողովրդական պատկերացումների ազդեցությունը էպիկական կերպարների ձևավորման վրա, հերոսի և հասարակության հարաբերությունները, ինչպես նաև ազգային մտածողության ու մշակութային արժեքների արտացոլումը կերպարային համակարգում։ Ուսումնասիրվում են կերպարի գեղարվեստական ամբողջականության ձևավորման եղանակները, խորհրդանշական հատկանիշների կիրառումը, հերոսի վարքագծի և բարոյական արժեքների ներկայացման առանձնահատկությունները։ Անդրադարձ է կատարվում էպիկական ավանդույթի զարգացման ընթացքում կերպարակերտման տարբեր մոտեցումներին և դրանց փոփոխություններին՝ պայմանավորված պատմական ու մշակութային միջավայրով։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ էպիկական ստեղծագործության կառուցվածքը, հերոսի գեղարվեստական նշանակությունը և կերպարի միջոցով արտահայտվող գաղափարական ու մշակութային բովանդակությունը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գրականագետների, բանագետների, մշակութաբանների, հետազոտողների, դասախոսների և բանասիրական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Political Science

Հրատարակությունը ներառում է Ազգային ընդհանուր ժողովի հիսունութերորդ և հիսունիններորդ նիստերի պաշտոնական ատենագրությունները՝ ներկայացնելով ժողովական աշխատանքի ընթացքը և երկու նիստերի քննարկումների գրավոր արձանագրությունը։ Այն կարևոր վավերագրական աղբյուր է 19-րդ դարի երկրորդ կեսի Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի հասարակական-քաղաքական կյանքի, ազգային ներկայացուցչական կառույցների և ինքնակառավարման համակարգի ուսումնասիրության համար։ Արձանագրությունները հնարավորություն են տալիս հետևելու ժողովի աշխատանքների կազմակերպմանը, քննարկման ներկայացված հարցերին, մասնակիցների ելույթներին և արտահայտված դիրքորոշումներին։ Դրանք արժեքավոր տեղեկություններ են պահպանում համայնքային կառավարման գործելակերպի, ազգային հաստատությունների գործունեության և հասարակական նշանակության խնդիրների քննարկման ձևերի մասին։ Նիստերի գրավոր վավերագրումը կարևոր է նաև ժամանակաշրջանի պաշտոնական լեզվի, վարչական բառապաշարի և ժողովական հաղորդակցության մշակույթի ուսումնասիրության տեսանկյունից։ Հրատարակությունը նպաստում է Ազգային ընդհանուր ժողովի գործունեության ժամանակագրական վերակազմությանը և հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու արևմտահայ համայնքի կազմակերպական կյանքի զարգացումները՝ հիմնվելով ժամանակակից փաստաթղթային նյութերի վրա։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է Եղիշե Չարենցի կյանքի, ստեղծագործական ժառանգության և գրականագիտական ուսումնասիրման հետ կապված հարցերի քննությանը՝ ընդգծելով չարենցագիտական հետազոտությունների զարգացման համար նոր նյութերի, մեկնաբանությունների և գիտական մոտեցումների նշանակությունը։ Հետազոտության առանցքում բանաստեղծի ստեղծագործական աշխարհի բազմակողմ ուսումնասիրությունն է՝ նրա պոեզիայի թեմատիկ, գաղափարական, գեղարվեստական և լեզվաոճական առանձնահատկությունների բացահայտմամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում գրողի ստեղծագործական տարբեր շրջանների փոխկապակցվածությանը, աշխարհայացքի փոփոխություններին, գրական ուղղությունների ազդեցությանը և անհատական բանաստեղծական համակարգի ձևավորմանը։ Քննվում են հայրենիքի, պատմության, մարդու, ժամանակի, հեղափոխության, մշակույթի, սիրո և անհատական ճակատագրի թեմաների արտահայտման առանձնահատկությունները՝ դրանք դիտարկելով 20-րդ դարի հայ գրականության և ժամանակաշրջանի հասարակական-մշակութային միջավայրի համատեքստում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գրողի լեզվի ուսումնասիրությունը՝ բառապաշարի, պատկերային համակարգի, խորհրդանշական շերտերի, ռիթմի, բանաստեղծական կառուցվածքի և ժանրային նորարարությունների տեսանկյունից։ Անդրադարձ է կատարվում նաև գրական ավանդույթի և նորարարության փոխհարաբերությանը՝ բացահայտելով հայ դասական գրականության, համաշխարհային գրական շարժումների և ժամանակակից մշակութային երևույթների հետ ստեղծագործական կապերը։ Հետազոտությունը կարող է կարևորել ձեռագրերի, նամակների, արխիվային փաստաթղթերի, ժամանակակիցների հուշերի, մամուլի հրապարակումների և ստեղծագործությունների տարբեր հրատարակությունների ուսումնասիրությունը՝ որպես գրողի կենսագրության ու ստեղծագործական պատմության որոշ հարցերի ճշգրտման միջոց։ Առանձին նշանակություն ունի գրական քննադատության և չարենցագիտության պատմության դիտարկումը, որը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե տարբեր ժամանակաշրջաններում ինչպես են մեկնաբանվել գրողի ստեղծագործությունները և ինչպես են փոխվել նրա ժառանգության գիտական գնահատման մոտեցումները։ Ուշադրություն է դարձվում նաև խորհրդային ժամանակաշրջանի գաղափարական միջավայրի ազդեցությանը գրողի ստեղծագործությունների ընկալման, հրատարակման և ուսումնասիրության վրա։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է չարենցագիտությունը որպես շարունակաբար զարգացող գրականագիտական ուղղություն, որտեղ նոր աղբյուրների շրջանառությունը, տեքստաբանական աշխատանքը և տարբեր մեկնաբանական մոտեցումների համադրումը հնարավորություն են տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Եղիշե Չարենցի ստեղծագործական անհատականության և հայ գրականության պատմության մեջ նրա ժառանգության մասին։