Ազգային ժողովի արձանագրություններ, նիստ 12

Literature

Աշխատությունը նվիրված է 1950–2000 թվականների պոլսահայ արձակի ձևավորման, զարգացման և գեղարվեստական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի գրական կյանքի կարևորագույն դրսևորումները նորագույն շրջանի համատեքստում։ Հետազոտության կենտրոնում պոլսահայ արձակագիրների ստեղծագործական ժառանգությունն է, նրանց թեմատիկ նախասիրությունները, կերպարային համակարգը, լեզվաոճական առանձնահատկությունները և պատմամշակութային իրականության գեղարվեստական արտացոլումը։ Աշխատության մեջ արձակը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գրական երևույթ, այլև որպես համայնքային հիշողության, ինքնության պահպանման և սփյուռքահայ մշակութային կյանքի արտահայտման կարևոր միջոց։ Ուսումնասիրվում են այն պատմական, հասարակական և մշակութային պայմանները, որոնք ազդել են պոլսահայ գրականության զարգացման ընթացքի վրա՝ ներառելով համայնքային կյանքի փոփոխությունները, ազգային ինքնության խնդիրները, հայրենիքի և սփյուռքի հարաբերության ընկալումները, մշակութային ժառանգության պահպանման ձգտումը և ժամանակակից աշխարհի ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արձակ ստեղծագործությունների թեմատիկ բազմազանությանը՝ անդրադառնալով ընտանիքի, քաղաքի, հիշողության, կորստի, գաղթի, ազգային պատկանելության, առօրյա կյանքի և մարդու ներաշխարհի թեմաներին։ Վերլուծվում են նաև գրական լեզվի և ոճի առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով արևմտահայերենի դերը պոլսահայ գրական ինքնության ձևավորման և պահպանման գործում։ Ժամանակաշրջանի գրական գործընթացի դիտարկումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր սերունդների արձակագիրների ստեղծագործական մոտեցումների շարունակականությունն ու փոփոխությունները, ինչպես նաև ավանդական և նորարարական գեղարվեստական սկզբունքների փոխազդեցությունը։ Աշխատությունը կարևոր ներդրում է պոլսահայ գրականության պատմության ուսումնասիրման գործում՝ համակարգելով և արժևորելով 20-րդ դարի երկրորդ կեսի արձակ ժառանգությունը և այն ներկայացնելով հայ գրականության ավելի լայն զարգացման գործընթացի համատեքստում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել գրականագետներին, հայագետներին, սփյուռքագիտությամբ զբաղվող հետազոտողներին, արևմտահայ գրականության մասնագետներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին, ուսանողներին և հայ գրականության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է կոհերենտ ատոմական համակարգերում քվանտային հիշողության երևույթի և ժամանակային խճճված վիճակներով ֆոտոնների գեներացման գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում քվանտային տեղեկատվության պահպանման, փոխանցման և վերականգնման մեխանիզմներն են, ինչպես նաև ատոմական համակարգերի և լուսային դաշտի փոխազդեցության միջոցով քվանտային վիճակների կառավարման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրվում են կոհերենտ ատոմական համակարգերի հատկությունները, դրանցում քվանտային տեղեկատվության ժամանակավորապես պահպանման և հետագայում վերարտադրման պայմանները, ինչպես նաև հիշողության գործընթացի վրա ազդող ֆիզիկական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ֆոտոնների ժամանակային խճճված վիճակների ձևավորմանը, դրանց փոխկապակցվածության բնույթին և այն մեխանիզմներին, որոնց միջոցով հնարավոր է ստանալ ու կառավարել նման քվանտային վիճակներ։ Աշխատության մեջ դիտարկվում են քվանտային կոհերենտության պահպանման, ֆոտոնների գեներացման, քվանտային վիճակների վերահսկման և դրանց բնութագրերի չափման հետ կապված խնդիրները։ Նման համակարգերի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի քվանտային կապի, քվանտային հաշվարկների, քվանտային ցանցերի և տեղեկատվության անվտանգ փոխանցման տեխնոլոգիաների զարգացման համար, քանի որ արդյունավետ քվանտային հիշողությունը և խճճված ֆոտոնային վիճակների ստացումը համարվում են քվանտային տեղեկատվական համակարգերի առանցքային բաղադրիչներ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել քվանտային օպտիկայի և քվանտային տեղեկատվության մասնագետներին, ատոմային և լազերային ֆիզիկայով զբաղվող հետազոտողներին, ֆոտոնիկայի ոլորտի մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան ուղղություններով գիտական աշխատանք կատարող ուսանողներին և ասպիրանտներին։

Literature

Գրականագիտական և կենսագրական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Երվանդ Օտյանի կյանքի ուղու, գրական գործունեության և ստեղծագործական ժառանգության համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում գրողի կենսագրության կարևոր փուլերը, նրա մտավոր ու գրական ձևավորման միջավայրը, հասարակական գործունեությունը և ժամանակի մշակութային կյանքի հետ ունեցած առնչությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արձակ ստեղծագործություններին, երգիծական ժառանգությանը, հրապարակախոսությանը և գրական գործունեության մյուս ուղղություններին։ Վերլուծվում են ստեղծագործությունների թեմատիկ, գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկությունները, կերպարների կառուցման սկզբունքները, լեզվաոճական միջոցները և երգիծանքի դերը հասարակական երևույթների ներկայացման մեջ։ Քննարկվում են նաև հեղինակի ստեղծագործության կապերը ժամանակաշրջանի պատմական ու հասարակական միջավայրի հետ և նրա տեղը հայ գրականության զարգացման գործընթացում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու գրողի անհատականության, աշխարհայացքի և գրական վաստակի վերաբերյալ։ Այն կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմությամբ, գրականագիտությամբ, երգիծական գրականությամբ և հայ մշակույթի պատմությամբ հետաքրքրվող մասնագետների, ուսանողների ու ընթերցողների համար։

Other Subjects

Ժողովուրդների բարեկամության շքանշանակիր ՀՍՍՀ Ալեքսանդր Մյասնիկյանի անվան պետական գրադարանի զարգացման հիմնական ուղղությունները 1986–1990 թվականներին և մինչև 2000 թվականը (այսինքն՝ 12-րդ հնգամյա պլանի և հետագա անցումային շրջանի համատեքստում) ձևավորվել են Խորհրդային Միության վերջին փուլում սկսված գիտատեխնիկական առաջընթացի, տեղեկատվականացման միտումների և գրադարանային համակարգի արդիականացման պահանջների ազդեցությամբ։ Այդ շրջանում գրադարանի գլխավոր ռազմավարական ուղղություններից մեկը համարվել է գրքային ֆոնդերի համալրումն ու համակարգված պահպանումը, մասնավորապես՝ հայերեն, ռուսերեն և օտարալեզու գիտական, հասարակական-քաղաքական և գեղարվեստական գրականության ամբողջական հավաքագրումը, ինչպես նաև հազվագյուտ և արժեքավոր հրատարակությունների պահպանությունը հատուկ պահոցներում։ Կարևոր ուղղություն էր նաև մատենագիտական աշխատանքի կատարելագործումը՝ ազգային մատենագիտության զարգացումը, կատալոգների համակարգման բարելավումը և միասնական տեղեկատու-տեղեկատվական համակարգի ստեղծման փորձերը, որոնք պետք է հեշտացնեին գիտական և կրթական ոլորտների համար տեղեկատվության հասանելիությունը։ 1986–1990 թվականներին առանձնահատուկ ուշադրություն էր դարձվում գրադարանի նյութատեխնիկական բազայի արդիականացմանը, ընթերցասրահների ընդլայնմանը, ծառայությունների որակի բարձրացմանը և օգտվողների թվի աճին համապատասխան աշխատանքների կազմակերպմանը։ Միաժամանակ սկսվում էին առաջին քայլերը գրադարանային գործընթացների ավտոմատացման ուղղությամբ՝ փորձելով ներդնել հաշվառման և կատալոգավորման նոր տեխնիկական միջոցներ, որոնք հետագայում պետք է հիմք դառնային թվային համակարգերի զարգացման համար։ Մինչև 2000 թվականը, արդեն հետխորհրդային շրջանում, գրադարանի զարգացման հիմնական ուղղությունները վերափոխվեցին՝ պայմանավորված քաղաքական և տնտեսական փոփոխություններով․ առաջնային դարձավ տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ներդրումը, էլեկտրոնային կատալոգների ստեղծումը, միջազգային գրադարանային ցանցերին ինտեգրումը և տեղեկատվական փոխանակման ընդլայնումը։

Pedagogy

Սա մանկավարժական և լեզվամեթոդական ուսումնասիրություն է, որը նվիրված է ընթերցանության դերին որպես գրագիտության զարգացման հիմնական գործոնի, որտեղ վերլուծվում է ընթերցանության ազդեցությունը լեզվական հմտությունների՝ բառապաշարի հարստացման, ընթերցողական ընկալման և գրավոր արտահայտման կարողությունների ձևավորման վրա, աշխատանքը ընդգրկում է նաև դպրոցական կրթության մեջ ընթերցանության կազմակերպման ձևերը, տարբեր տեքստերի ընտրության սկզբունքները և ուսուցման մեթոդները, որոնք նպաստում են սովորողների քննադատական մտածողության և հաղորդակցական կարողությունների զարգացմանը, միաժամանակ դիտարկվում է ընտանիքի և դպրոցական միջավայրի դերը ընթերցանության մշակույթի ձևավորման գործում, ինչպես նաև ժամանակակից տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ազդեցությունը ընթերցանության սովորությունների վրա՝ նպատակ ունենալով բարձրացնել գրագիտության մակարդակը և լեզվական կրթության արդյունավետությունը։

Journalism

Գիրքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում քաղաքական զարգացման գործընթացների և ժամանակակից զանգվածային լրատվության միջոցների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը։ Այն դիտարկում է, թե ինչպես են քաղաքական համակարգի ձևավորումը, ժողովրդավարական ինստիտուտների զարգացումը, հասարակական-քաղաքական փոփոխությունները և տեղեկատվական միջավայրը փոխազդում միմյանց վրա։ Աշխատության շրջանակում ԶԼՄ-ները ներկայացվում են ոչ միայն որպես տեղեկատվություն տարածող կառույցներ, այլև որպես հասարակական կարծիքի ձևավորման, քաղաքական օրակարգի կառուցման, իշխանության և հասարակության միջև հաղորդակցության ու հանրային վերահսկողության կարևոր գործոն։ Հեղինակը անդրադառնում է Հայաստանի քաղաքական գործընթացների առանձնահատկություններին՝ դիտարկելով անցումային և զարգացող քաղաքական համակարգի պայմաններում լրատվամիջոցների դերը, դրանց ազդեցությունը քաղաքացիների քաղաքական դիրքորոշումների ու մասնակցության վրա, ինչպես նաև քաղաքական հաղորդակցության ձևավորման մեխանիզմները։ Ուշադրություն է դարձվում ավանդական և ժամանակակից մեդիայի գործառույթներին, տեղեկատվության տարածման արագությանն ու հասանելիությանը, քաղաքական իրադարձությունների լուսաբանման առանձնահատկություններին և լրատվամիջոցների միջոցով տարբեր քաղաքական ուժերի ու հասարակական խմբերի դիրքավորման խնդիրներին։ Գիրքը կարևոր է նաև նրանով, որ հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես կարող է մեդիա միջավայրը նպաստել ժողովրդավարական մշակույթի ամրապնդմանը, քաղաքական մասնակցության ընդլայնմանը և հանրային երկխոսության զարգացմանը, բայց միաժամանակ ինչպիսի խնդիրներ կարող են առաջանալ տեղեկատվության կողմնակալ ներկայացման, քաղաքական ազդեցության, մեդիայի սեփականության, տեղեկատվական մանիպուլյացիաների և հանրային կարծիքի ուղղորդման պայմաններում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել քաղաքագիտությամբ, լրագրությամբ, հաղորդակցության տեսությամբ, հասարակական կառավարման և ժամանակակից քաղաքական գործընթացների ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողներին, քանի որ միավորում է քաղաքական զարգացման և մեդիայի փոխազդեցության վերաբերյալ տեսական ու կիրառական դիտարկումները՝ կենտրոնանալով Հայաստանի Հանրապետության հասարակական-քաղաքական իրականության վրա։