Բաքվի նահանգի հայությունը XIX դարի երկրորդ կեսին և XX դարի սկզբներին (Պատմաժողովրդագրական ուսումնասիրություն)

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է սրտամկանի այտուցային փոփոխությունների դատաբժշկական և ախտաբանական նշանակության ուսումնասիրությանը սրտի գործունեության սուր խանգարման դեպքերում։ Հետազոտության հիմնական նպատակը սրտամկանում դիտվող հյուսվածքային փոփոխությունների գնահատումն է՝ որպես սրտային ֆունկցիայի խանգարման հետ կապված գործընթացների հնարավոր ձևաբանական ցուցանիշ։ Քննության են առնվում սրտամկանի հյուսվածքային կառուցվածքի փոփոխությունները, հեղուկային հավասարակշռության խանգարումների դերը և դրանց կապը սրտի ֆունկցիոնալ վիճակի հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե սրտամկանի այտուցը որքանով կարող է ունենալ ախտորոշիչ նշանակություն և ինչ սահմանափակումներ պետք է հաշվի առնել դրա գնահատման ժամանակ։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է տարբեր ձևաբանական հատկանիշների համակցված վերլուծությունը, քանի որ առանձին փոփոխությունը միշտ չէ, որ բավարար է ախտաբանական գործընթացի բնույթը միանշանակ գնահատելու համար։ Դիտարկվում են սրտամկանի միկրոշրջանառության, անոթային թափանցելիության և հյուսվածքային նյութափոխանակության խանգարումների ընդհանուր փոխկապակցվածությունները՝ առանց որևէ մեկ հատկանիշի բացարձակ ախտորոշիչ նշանակություն վերագրելու։ Համեմատական հյուսվածաբանական ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել տարբեր սրտային վիճակներում հանդիպող փոփոխությունների տարբերակմանը և դրանց դատաբժշկական մեկնաբանության հստակեցմանը։ Կարևորվում է նաև կլինիկական, ախտաբանական և լաբորատոր տվյալների համադրումը, քանի որ պատճառահետևանքային գնահատումը պահանջում է բազմակողմանի մոտեցում։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ախտաբանական անատոմիայի, սրտային մորֆոլոգիայի և դատաբժշկական փորձաքննության մոտեցումները՝ սրտամկանի այտուցային փոփոխությունների ախտորոշիչ արժեքը և դրանց մեկնաբանման հնարավորությունները գիտականորեն գնահատելու նպատակով։

Culture

Աշխատանքը ներկայացնում է մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նոր գրականության համակարգված մատենագիտական ցանկ, որը նախատեսված է ոլորտի արդի հրատարակություններին ծանոթանալու, անհրաժեշտ աղբյուրների որոնումը հեշտացնելու և մասնագիտական ու գիտական աշխատանքների համար համապատասխան գրականության ընտրությունը դյուրացնելու նպատակով։ Ցանկում կարող են ընդգրկվել մշակութաբանությանը, արվեստաբանությանը, կերպարվեստին, ճարտարապետությանը, թատրոնին, երաժշտությանը, գրականությանը, կինոյին, ժողովրդական արվեստին, մշակութային ժառանգությանը և հարակից ոլորտներին վերաբերող գրքեր, ժողովածուներ, գիտական ուսումնասիրություններ, հոդվածներ, կատալոգներ և այլ մատենագիտական նյութեր։ Նյութերի համակարգումն ու նկարագրությունը հնարավորություն են տալիս ընթերցողին արագ կողմնորոշվել առկա գրականության մեջ և ընտրել իր հետազոտական կամ ուսումնական նպատակներին համապատասխան աղբյուրներ։ Աշխատանքը հատկապես արժեքավոր է մշակույթի և արվեստի ոլորտների ժամանակակից զարգացումների վերաբերյալ տեղեկատվության համախմբման տեսանկյունից, քանի որ մատենագիտական ցանկը ոչ միայն ներկայացնում է առանձին հրատարակություններ, այլև ձևավորում է տվյալ թեմատիկ ուղղությամբ հետագա ուսումնասիրությունների համար անհրաժեշտ տեղեկատվական հիմք։ Ներառված գրականությունը կարող է օգտակար լինել արվեստաբանների, մշակութաբանների, գրականագետների, ուսանողների, դասախոսների, հետազոտողների, գրադարանավարների և մշակութային հաստատությունների մասնագետների համար։ Այն կարող է ծառայել որպես օժանդակ աղբյուր ինչպես ակադեմիական հետազոտությունների և ուսումնական աշխատանքների պատրաստման, այնպես էլ մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ նորագույն գիտական ու մասնագիտական հրատարակություններին հետևելու համար։ Մատենագիտական նյութի հիմնական արժեքը գրականության ընտրության, դասակարգման և ներկայացման մեջ է, որի շնորհիվ տարբեր թեմաներով աղբյուրները դառնում են ավելի հասանելի և գործածելի։ Ընդհանուր առմամբ, ցանկը կարող է դիտարկվել որպես մշակույթի և արվեստի վերաբերյալ արդի գրականության կողմնորոշիչ տեղեկատու, որն աջակցում է գիտելիքի որոնմանը, մասնագիտական տեղեկատվության շրջանառությանը և ոլորտային հետազոտությունների զարգացմանը։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է առևտրային կազմակերպություններում անձնակազմի կառավարման կատարելագործման գերակայությունների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության առևտրային բանկերի գործունեության նյութերի հիման վրա։ Գրքում մարդկային ռեսուրսների կառավարումը դիտարկվում է որպես կազմակերպության արդյունավետության, մրցունակության և կայուն զարգացման առանցքային գործոն՝ հատկապես ֆինանսական ծառայությունների ոլորտում, որտեղ աշխատակիցների մասնագիտական որակը, պատասխանատվությունը և հաճախորդների հետ աշխատանքի մակարդակը անմիջականորեն ազդում են կազմակերպության արդյունքների վրա։ Ուսումնասիրվում են անձնակազմի կառավարման տեսական և մեթոդաբանական հիմքերը, աշխատուժի պլանավորման, հավաքագրման, ընտրության, տեղաբաշխման և մասնագիտական զարգացման հիմնական սկզբունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բանկային համակարգում մարդկային ռեսուրսների կառավարման առանձնահատկություններին՝ հաշվի առնելով ֆինանսական ծառայությունների արագ փոփոխվող միջավայրը, թվայնացումը, մասնագիտական պահանջների աճը և մրցակցային պայմանները։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են աշխատակիցների աշխատանքի արդյունավետության գնահատման, մոտիվացման, վարձատրության և խրախուսման մեխանիզմները, ինչպես նաև կարիերայի պլանավորման և կադրերի մասնագիտական առաջխաղացման հնարավորությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում անձնակազմի վերապատրաստմանը և շարունակական կրթությանը, քանի որ բանկային ոլորտում տեխնոլոգիական ու կարգավորող փոփոխությունները պահանջում են աշխատակիցների գիտելիքների և հմտությունների մշտական թարմացում։ Հեղինակը քննարկում է նաև կազմակերպական մշակույթի, ղեկավարության ոճի, ներքին հաղորդակցության և աշխատակիցների ներգրավվածության ազդեցությունը աշխատանքի արդյունքների վրա։ ՀՀ առևտրային բանկերի գործունեության ուսումնասիրության միջոցով բացահայտվում են անձնակազմի կառավարման առկա մոտեցումները, դրանց ուժեղ և թույլ կողմերը, ինչպես նաև այն խնդիրները, որոնք կարող են սահմանափակել մարդկային ռեսուրսների ներուժի լիարժեք օգտագործումը։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են կառավարման կատարելագործման հնարավոր ուղղություններ՝ հիմնված աշխատակիցների կատարողականի ավելի օբյեկտիվ գնահատման, մոտիվացիոն համակարգերի բարելավման, մասնագիտական զարգացման ծրագրերի ընդլայնման, թվային գործիքների կիրառման և աշխատակիցների կազմակերպական ներգրավվածության բարձրացման վրա։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է այն տեսանկյունից, որ բանկային կազմակերպության մրցունակությունը դիտարկվում է ոչ միայն ֆինանսական ցուցանիշների, այլև մարդկային կապիտալի արդյունավետ կառավարման համատեքստում։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել բանկային և ֆինանսական ոլորտի ղեկավարներին, մարդկային ռեսուրսների մասնագետներին, տնտեսագետներին, կառավարման մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին, ինչպես նաև առևտրային կազմակերպություններում անձնակազմի կառավարման համակարգերի կատարելագործմամբ հետաքրքրվող մասնագետներին։

Philosophy

Աշխատությունը նվիրված է ցանցային հասարակության կառուցվածքային առանձնահատկությունների և սոցիալական նույնականության ձևավորման գործընթացների ուսումնասիրությանը։ Վերլուծվում է ժամանակակից հասարակության փոխակերպումը տեղեկատվական և հաղորդակցական ցանցերի ազդեցության ներքո, ինչպես նաև այն փոփոխությունները, որոնք տեղի են ունենում անհատի, խմբերի և սոցիալական ինստիտուտների փոխհարաբերություններում։ Ուսումնասիրվում են սոցիալական ինքնության ձևավորման մեխանիզմները, վիրտուալ միջավայրի ազդեցությունը անձի ինքնընկալման, արժեքային համակարգերի և հասարակական կապերի վրա։ Աշխատությունում քննարկվում են ցանցային հաղորդակցության հնարավորություններն ու մարտահրավերները, գլոբալացման ազդեցությունը սոցիալական պատկանելիության ընկալման վրա և ժամանակակից հասարակությունում նոր ինքնությունների ձևավորման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրությունը նպաստում է հասկանալու, թե ինչպես են թվային տեխնոլոգիաները և տեղեկատվական հոսքերը վերափոխում սոցիալական հարաբերությունների կառուցվածքը և մարդու տեղը նոր հասարակական համակարգում։

Economics

Տնտեսամաթեմատիկական և ֆինանսական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է մաքսիմալ էնտրոպիայի մեթոդի կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությանը ֆինանսական ռիսկերի կառավարման և ակտիվների արժեքի գնահատման խնդիրներում։ Քննության են առնվում անորոշության պայմաններում հավանականային բաշխումների կառուցման և սահմանափակ տեղեկատվության հիման վրա ֆինանսական ցուցանիշների գնահատման տեսական ու հաշվարկային մոտեցումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն իրավիճակներին, երբ շուկայի վերաբերյալ տվյալները թերի են կամ անհրաժեշտ է խուսափել չհիմնավորված լրացուցիչ ենթադրություններից։ Վերլուծվում են մեթոդի կիրառման հնարավորությունները ակտիվների եկամտաբերության և ռիսկի գնահատման, ֆինանսական կորուստների հավանականության որոշման, ներդրումային որոշումների հիմնավորման և պորտֆելային կառավարման խնդիրներում։ Քննարկվում են նաև ֆինանսական շուկաների անորոշության, գների փոփոխականության և հավանականային մոդելների ընտրության հետ կապված հարցերը։ Մեթոդի կիրառումը հնարավորություն է տալիս առկա սահմանափակումների շրջանակում կառուցել հավանականային մոդելներ և դրանց հիման վրա իրականացնել քանակական վերլուծություն։ Աշխատանքը կարող է նպաստել ֆինանսական մոդելավորման և ռիսկերի գնահատման մեթոդների կատարելագործմանը և օգտակար լինել ֆինանսիստների, տնտեսագետների, ռիսկերի կառավարման մասնագետների, քանակական վերլուծաբանների, հետազոտողների ու համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Pedagogy

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության քրեակատարողական հիմնարկներում կրթության կազմակերպման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ կրթությունը դիտարկելով որպես անձի վերասոցիալականացման, զարգացման և հասարակություն վերաինտեգրվելու կարևոր միջոց։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է բացահայտել ազատությունից զրկված անձանց կրթական կարիքները, քրեակատարողական միջավայրում ուսուցման կազմակերպման առանձնահատկությունները և այն գործոնները, որոնք կարող են նպաստել կրթական ծրագրերի արդյունավետության բարձրացմանը։ Աշխատության հիմքում ընկած է այն մոտեցումը, որ կրթության իրավունքի իրացումը չի կորցնում իր նշանակությունը ազատազրկման պայմաններում, իսկ կրթական գործընթացը կարող է կարևոր դեր ունենալ անձի գիտելիքների, հմտությունների, ինքնագնահատականի և հասարակական պատասխանատվության ձևավորման գործում։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են դիտարկվել քրեակատարողական հիմնարկներում հանրակրթական, մասնագիտական և այլ կրթական ծրագրերի կազմակերպման ձևերը, դրանց բովանդակությունը, հասանելիությունը և համապատասխանությունը սովորողների անհատական կարիքներին։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կրթության կազմակերպման այնպիսի պայմաններին, ինչպիսիք են ուսումնական տարածքների և նյութատեխնիկական միջոցների առկայությունը, դասավանդողների պատրաստվածությունը, ուսուցման մեթոդների ընտրությունը, կրթական ռեսուրսների հասանելիությունը և ուսումնական գործընթացի շարունակականության ապահովումը։ Քրեակատարողական միջավայրի առանձնահատկությունները կարող են ստեղծել լրացուցիչ կազմակերպչական և մանկավարժական դժվարություններ, քանի որ կրթական գործընթացը պետք է համատեղվի անվտանգության պահանջների, հաստատության ներքին կանոնակարգի և ազատազրկված անձանց տարբեր սոցիալական ու կրթական կարիքների հետ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է նաև կրթության և վերասոցիալականացման փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Կրթական գործընթացը կարող է նպաստել հաղորդակցական և մասնագիտական հմտությունների զարգացմանը, օրինական կենսակերպի ձևավորմանը, աշխատանքի շուկա հետագայում ինտեգրվելու հնարավորությունների ընդլայնմանը և կրկնահանցագործության ռիսկի նվազեցմանը։ Այդ տեսանկյունից կարևոր է ոչ միայն կրթական ծրագրերի առկայությունը, այլև դրանց շարունակականությունը և կապը ազատ արձակվելուց հետո անձին անհրաժեշտ սոցիալական ու մասնագիտական աջակցության համակարգերի հետ։ Հետազոտության մեջ կարող են ուսումնասիրվել նաև կրթական մոտիվացիայի խնդիրները, քանի որ ազատազրկված անձանց կրթական նախապատմությունը, տարիքը, սոցիալական վիճակը և նախկին փորձը կարող են տարբեր կերպ ազդել ուսուցման նկատմամբ նրանց վերաբերմունքի վրա։ Անհատականացված և ներառական մոտեցումների կիրառումը կարող է հնարավորություն տալ առավել արդյունավետ արձագանքելու այդ տարբերություններին։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև քրեակատարողական հիմնարկների և կրթական հաստատությունների, սոցիալական ծառայությունների, հասարակական կազմակերպությունների ու այլ կառույցների համագործակցության անհրաժեշտությանը։ Նման բազմակողմանի համագործակցությունը կարող է նպաստել կրթական ծրագրերի բովանդակության բարելավմանը, մասնագիտական կրթության հնարավորությունների ընդլայնմանը և ազատազրկված անձանց հետագա սոցիալական ինտեգրմանը։ Ուսումնասիրության գործնական նշանակությունն այն է, որ դրա արդյունքները կարող են օգտագործվել քրեակատարողական կրթության քաղաքականության և ծրագրերի կատարելագործման, ուսուցման կազմակերպման մեխանիզմների բարելավման և վերասոցիալականացման արդյունավետ միջոցների մշակման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, սոցիալական աշխատողներին, քրեակատարողական համակարգի մասնագետներին, կրթության կառավարման ոլորտի ներկայացուցիչներին, իրավաբաններին և վերականգնողական ծրագրերի մշակմամբ զբաղվող մասնագետներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը կրթությունը ներկայացնում է որպես քրեակատարողական միջավայրում մարդու զարգացման և հասարակական վերաինտեգրման կարևոր գործիք՝ բացահայտելով դրա կազմակերպման առկա խնդիրները և դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղությունները Հայաստանի Հանրապետության պայմաններում։