Բաժնետիրական ընկերությունների տնտեսական անվտանգության հիմնահարցերը Հայաստանի Հանրապետությունում

Other Subjects

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է մետաղահատ հաստոցների և դրանց հարմարանքների արտադրության ոլորտում արձանագրված նորագույն ձեռքբերումներին նվիրված գրականության անոտացված մատենագիտական ցանկ։ Այն համակարգում և դասակարգում է մասնագիտական աղբյուրներ, որոնք վերաբերում են հաստոցաշինության տեխնոլոգիական զարգացմանը, մետաղների մեխանիկական մշակման մեթոդներին, հաստոցների կառուցվածքին, աշխատանքի ճշգրտության բարձրացմանը և արտադրական գործընթացների կատարելագործմանը։ Նյութը կարող է ընդգրկել տարբեր տեսակի մետաղահատ հաստոցների, դրանց հանգույցների, կտրող գործիքների, օժանդակ սարքավորումների և հարմարանքների վերաբերյալ գիտատեխնիկական հրապարակումներ։ Յուրաքանչյուր մատենագիտական միավորի համառոտ անոտացիան ընթերցողին հնարավորություն է տալիս արագ հասկանալու տվյալ աղբյուրի բովանդակությունը, թեմատիկ ուղղվածությունը և գործնական կամ գիտական նշանակությունը՝ առանց ամբողջական հրատարակությունն ուսումնասիրելու։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հաստոցների արտադրողականության, մշակման ճշգրտության, հուսալիության և արդյունավետության բարձրացմանն ուղղված տեխնիկական լուծումներին։ Մատենագիտական ցանկը կարող է օգտակար լինել նաև ավտոմատացման, արտադրական գործընթացների մեքենայացման, նոր տեխնոլոգիական սարքավորումների կիրառման և մետաղամշակման առաջադեմ մեթոդների վերաբերյալ տեղեկություններ որոնող մասնագետների համար։ Հրատարակության կառուցվածքային և տեղեկատու բնույթը այն դարձնում է արժեքավոր գործիք գիտահետազոտական ու նախագծային աշխատանքների, տեխնիկական գրականության որոնման և մասնագիտական թեմաների հետագա ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել ինժեներներին, մեքենաշինության և մետաղամշակման մասնագետներին, հաստոցաշինության ոլորտի հետազոտողներին, տեխնիկական բուհերի դասախոսներին և ուսանողներին, ինչպես նաև գիտատեխնիկական գրադարանների ու տեղեկատվական ծառայությունների աշխատակիցներին։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը ծառայում է որպես համակարգված տեղեկատու աղբյուր՝ հնարավորություն տալով կողմնորոշվել մետաղահատ հաստոցների և դրանց հարմարանքների արտադրությանն առնչվող գիտատեխնիկական գրականության մեջ և գտնել ոլորտի առաջընթացը ներկայացնող համապատասխան նյութեր։

Political Science

Հրապարակումը ներկայացնում է ռազմական հակամարտության հետևանքով առաջացած հումանիտար ճգնաժամի զարգացումները՝ անդրադառնալով պայթյունի հետևանքով գրանցված մարդկային զոհերին և տուժածներին, ինչպես նաև բնակչության զանգվածային տեղահանությանը։ Նյութում լուսաբանվում են արտակարգ իրավիճակի պատճառներն ու հետևանքները, փախստականների հոսքը, նրանց առջև ծառացած սոցիալական և մարդասիրական խնդիրները, ինչպես նաև պետական և միջազգային կառույցների արձագանքը ստեղծված իրավիճակին։ Անդրադարձ է կատարվում տարածաշրջանում անվտանգության, քաղաքացիական բնակչության պաշտպանության և մարդասիրական օգնության կազմակերպման հարցերին՝ ներկայացնելով դեպքերի ընդհանուր ընթացքն ու դրանց ազդեցությունը տարածաշրջանային կայունության վրա։ Նյութը հետաքրքրություն կարող է ներկայացնել միջազգային հարաբերությունների, քաղաքական գործընթացների, հակամարտությունների և հումանիտար ճգնաժամերի ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

History

Կիլիկյան Հայաստանը միջնադարյան հայկական պետականություն էր, որը գոյություն է ունեցել 11-14-րդ դարերում Կիլիկիա տարածաշրջանում՝ Միջերկրական ծովի արևելյան ափին, և ձևավորվել է այն ժամանակ, երբ Armenia-ի բնակչության մի մասը սելջուկյան արշավանքների և քաղաքական ճնշումների հետևանքով տեղափոխվել է այդ տարածք։ Կիլիկյան Հայաստանի հիմքում կանգնած էր հայ իշխանական տների և ռազմաքաղաքական առաջնորդների գործունեությունը, որոնք աստիճանաբար ստեղծեցին ինքնուրույն պետական համակարգ, իսկ հետագայում այն վերածվեց թագավորության՝ հայտնի որպես Cilician Armenia։ Այս պետությունը կարևոր դեր է խաղացել տարածաշրջանային քաղաքականության մեջ՝ համագործակցելով խաչակիրների հետ, ինչպես նաև պայքարելով Բյուզանդիայի, սելջուկների և այլ ուժերի դեմ։ Կիլիկիան դարձել էր տնտեսական և մշակութային զարգացած կենտրոն, որտեղ զարգացել են առևտուրը, ծովային կապերը և հայկական միջնադարյան մշակույթը՝ ձեռագրերի արվեստը, ճարտարապետությունը և իրավական համակարգը։ Մայրաքաղաքներն էին Տարսոնը, Սիսը և այլ քաղաքներ, որոնք դարձել էին քաղաքական և մշակութային կենտրոններ։ Կիլիկյան Հայաստանը նաև կարևոր դեր է ունեցել որպես միջնորդ Արևելքի և Արևմուտքի միջև՝ հատկապես խաչակրաց արշավանքների ժամանակաշրջանում, ինչը նպաստել է նրա միջազգային կապերի ընդլայնմանը։ Սակայն 14-րդ դարում ներքին թուլացման, արտաքին հարձակումների և աշխարհաքաղաքական փոփոխությունների հետևանքով Կիլիկյան հայկական թագավորությունը կորցրեց իր անկախությունը և վերջնականապես անկում ապրեց։ Ընդհանուր առմամբ, Կիլիկյան Հայաստանը համարվում է հայկական պետականության կարևոր փուլերից մեկը, որը շարունակել է հայկական պետական և մշակութային ավանդույթները նոր աշխարհագրական և քաղաքական պայմաններում։

Literature

Արևմտահայ բանաստեղծության լեզուն աշխատությունը գրականագիտության և լեզվաբանության միջդիսցիպլինար ուսումնասիրություն է, որը վերլուծում է արևմտահայ պոեզիայի լեզվական առանձնահատկությունները՝ ընդգրկելով բառապաշարի, շարահյուսության, պատկերավորման միջոցների և ոճական կառուցվածքների ուսումնասիրությունը, այն բացատրում է, թե ինչպես է ձևավորվել արևմտահայ բանաստեղծական լեզուն տարբեր պատմական և մշակութային պայմաններում, ինչպես նաև ինչ ազդեցություն են ունեցել բարբառները, գրական ավանդույթները և եվրոպական գրական ուղղությունները, գիրքը անդրադառնում է նաև բանաստեղծական ձևերի էվոլյուցիային՝ չափածո կառուցվածք, ռիթմ, հանգավորում և պատկերային համակարգ, միաժամանակ ընդգծելով լեզվի դերը որպես ազգային ինքնության և մշակութային հիշողության պահպանման միջոց, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր հայ գրականության և լեզվաբանության ուսումնասիրության համար։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է հայ դասական գրականության մեջ աստվածաշնչյան ավանդույթի գեղարվեստական արտահայտությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով կրոնական պատկերների, խորհրդանիշների, սյուժետային տարրերի և բարոյափիլիսոփայական գաղափարների դերը գրողի ստեղծագործական աշխարհում։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում այն ստեղծագործությունները, որոնցում ուղղակի կամ անուղղակի կերպով արտահայտվում են աստվածաշնչյան պատմությունների, կերպարների, գաղափարների և պատկերային համակարգի ազդեցությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բարու և չարի, մեղքի և հատուցման, արդարության, սիրո, գթասրտության, զոհաբերության, հավատի, ներողամտության, մարդկային արժանապատվության և բարոյական ընտրության խնդիրների գեղարվեստական մեկնաբանությանը։ Վերլուծվում է, թե ինչպես են ավանդական կրոնական պատկերներն ու գաղափարները վերաիմաստավորվում ազգային մշակույթի, ժողովրդական աշխարհընկալման և հեղինակի մարդասիրական հայեցակարգի շրջանակում։ Քննության են առնվում աստվածաշնչյան ակնարկները, խորհրդանիշները, համեմատությունները, փոխաբերությունները և կերպարային զուգահեռները՝ պարզելու դրանց նշանակությունը ստեղծագործությունների գաղափարական ու գեղարվեստական կառուցվածքում։ Կարևոր տեղ է հատկացվում քրիստոնեական բարոյական արժեքների և ժողովրդական մտածողության փոխհարաբերությանը, ինչպես նաև այն հարցին, թե համամարդկային բարոյական գաղափարներն ինչպիսի նոր արտահայտություն են ստանում ազգային գրական միջավայրում։ Ուսումնասիրվում են նաև մարդու և Աստծո, մարդու և հասարակության, անհատի և բարոյական պատասխանատվության հարաբերությունների գեղարվեստական ընկալումները։ Աստվածաշնչյան շերտի քննությունը հնարավորություն է տալիս առավել խորությամբ բացահայտելու ստեղծագործությունների ենթատեքստը, խորհրդանշական իմաստները և փիլիսոփայական ընդհանրացումները։ Միաժամանակ դիտարկվում են ժողովրդական բանահյուսության և քրիստոնեական մշակույթի փոխազդեցությունները, որոնք կարող են միավորվել նույն գեղարվեստական համակարգում և ձևավորել յուրահատուկ ազգային պատկերաշխարհ։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի գրողի աշխարհայացքի, գեղագիտական մտածողության և բարոյափիլիսոփայական գաղափարների առավել ամբողջական ընկալման համար՝ միաժամանակ հնարավորություն տալով գնահատել աստվածաշնչյան մշակութային ժառանգության դերը հայ գրականության զարգացման և ազգային գրական մտածողության ձևավորման գործընթացներում։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է թույլ տեսողություն ունեցող երեխաների տեսողական ընկալման զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և խաղային գործունեության հնարավորությունների կիրառմանը կրթադաստիարակչական ու շտկող-զարգացնող աշխատանքում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն մանկավարժական պայմանների, մեթոդների և խաղային առաջադրանքների վրա, որոնք կարող են նպաստել պահպանված տեսողական հնարավորությունների առավել արդյունավետ օգտագործմանը, առարկաների ու երևույթների ճանաչմանը, տարբերակմանը և շրջակա միջավայրում կողմնորոշման կարողությունների զարգացմանը։ Տեսողական ընկալումը դիտարկվում է որպես բարդ ճանաչողական գործընթաց, որը ներառում է առարկաների ձևի, չափի, գույնի, դիրքի, տարածական հարաբերությունների և այլ հատկանիշների տարբերակումն ու ամբողջական պատկերի ձևավորումը։ Թույլ տեսողության պայմաններում այդ գործընթացների զարգացումը կարող է պահանջել նպատակային և համակարգված մանկավարժական աջակցություն՝ հաշվի առնելով յուրաքանչյուր երեխայի տեսողական հնարավորությունները, զարգացման մակարդակը և անհատական առանձնահատկությունները։ Խաղը ներկայացվում է որպես երեխայի համար բնական և հետաքրքրություն առաջացնող գործունեություն, որի ընթացքում հնարավոր է միաժամանակ զարգացնել ընկալումը, ուշադրությունը, հիշողությունը, մտածողությունը, խոսքը և շարժողական կարողությունները։ Քննության են առնվում առարկայական, դիդակտիկ, շարժողական, կառուցողական և դերային խաղերի կիրառման հնարավորությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն առաջադրանքներին, որոնց ընթացքում երեխան սովորում է ճանաչել և համեմատել առարկաները, տարբերակել դրանց գույները, ձևերն ու չափերը, գտնել նմանություններ և տարբերություններ, որոշել առարկաների դիրքը տարածության մեջ և հետևել շարժվող օբյեկտներին։ Կարևորվում է տեսողական ուշադրության և դիտողականության զարգացումը, քանի որ երեխայի կողմից տեսողական տեղեկատվության նպատակային որոնումը և կարևոր հատկանիշների առանձնացումը նպաստում են շրջակա աշխարհի առավել ամբողջական ընկալմանը։ Խաղային գործընթացում հնարավոր է տեսողական տեղեկատվությունը համադրել շոշափողական, լսողական և շարժողական փորձի հետ՝ ձևավորելով առարկաների և երևույթների մասին ավելի ամբողջական պատկերացումներ։ Առանձին նշանակություն է տրվում խաղային նյութերի ընտրությանը՝ դրանց չափի, հստակության, հակադրության, կառուցվածքի և երեխայի համար ընկալելիության հաշվառմամբ։ Մանկավարժական աշխատանքի կազմակերպման ընթացքում կարևորվում է առաջադրանքների աստիճանական բարդացումը՝ պարզ ճանաչողական գործողություններից անցնելով համեմատության, դասակարգման, տարածական կողմնորոշման և ինքնուրույն խնդրի լուծման պահանջող խաղերի։ Ուսուցչի կամ հատուկ մանկավարժի դերը դիտարկվում է որպես երեխայի գործունեությունը կազմակերպող և ուղղորդող՝ միաժամանակ պահպանելով խաղի ազատ և հետաքրքիր բնույթը։ Հատուկ ուշադրություն է հատկացվում անհատական մոտեցմանը, քանի որ տեսողական սահմանափակումների բնույթն ու աստիճանը, ինչպես նաև երեխայի ճանաչողական և շարժողական զարգացման մակարդակը կարող են տարբեր լինել։ Ուստի խաղային առաջադրանքների բովանդակությունը, տևողությունը և բարդությունը նպատակահարմար է համապատասխանեցնել երեխայի հնարավորություններին և զարգացման ընթացքին։ Կարևորվում է նաև առաջընթացի պարբերական գնահատումը՝ պարզելու, թե ինչպես են փոփոխվում տեսողական ճանաչման, տարբերակման, ուշադրության և տարածական կողմնորոշման կարողությունները։ Խաղային մեթոդների կիրառումը նպաստում է ոչ միայն տեսողական ընկալման զարգացմանը, այլև երեխայի ինքնուրույնության, հաղորդակցական ակտիվության, հետաքրքրասիրության և կրթական գործունեության նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորմանը։ Հետազոտության կիրառական նշանակությունը կապված է հատուկ կրթության և զարգացման աջակցության համակարգում արդյունավետ խաղային մեթոդների ընտրության ու կազմակերպման հետ։ Նյութը կարող է օգտակար լինել հատուկ մանկավարժների, տիֆլոմանկավարժների, նախադպրոցական և դպրոցական կրթության մասնագետների, հոգեբանների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։