ԲՆԱԿԱՆ ՌԵՍՈԻՐՍՆԵՐԻ ԵՎ ԲՆԱԿԱՆ ՊԱՅՄԱՆՆԵՐԻ ԳՆԱՀԱՏՈՒՄԸ

Biology

Աշխատությունը նվիրված է միապաղաղության ազդեցության ուսումնասիրությանը մարզիկների ֆիզիոլոգիական գործառույթների և աշխատունակության վրա, ինչպես նաև դրա բացասական հետևանքների կանխարգելման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է միապաղաղ գործունեության ընթացքում առաջացող հոգեֆիզիոլոգիական վիճակը, դրա ազդեցությունը կենտրոնական նյարդային համակարգի գործունեության, ուշադրության, արձագանքման արագության, շարժողական ակտիվության և ընդհանուր աշխատունակության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկարատև և կրկնվող մարզումային գործողությունների պայմաններում հոգնածության, հետաքրքրվածության նվազման, ուշադրության թուլացման և շարժումների արդյունավետության փոփոխության դրսևորումներին։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են մարզիկների օրգանիզմի ֆունկցիոնալ վիճակի գնահատման հնարավոր ցուցանիշները, ինչպես նաև միապաղաղության և ֆիզիկական ու հոգեբանական ծանրաբեռնվածության փոխկապակցվածությունը։ Կարևորվում է այն գործոնների բացահայտումը, որոնք կարող են ուժեղացնել կամ, հակառակը, նվազեցնել միապաղաղության բացասական ազդեցությունը՝ մարզումների կառուցվածքը, վարժությունների բազմազանությունը, ծանրաբեռնվածության և հանգստի հարաբերակցությունը, մարզման պայմանները և հոգեբանական պատրաստվածությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է կանխարգելիչ միջոցառումների մշակումը, որոնք կարող են նպաստել մարզիկների ուշադրության և աշխատունակության պահպանմանը, հոգնածության նվազեցմանը և մարզումային գործընթացի արդյունավետության բարձրացմանը։ Առաջարկվող մոտեցումները կարող են կիրառվել մարզումների պլանավորման, մարզիկների ֆունկցիոնալ վիճակի վերահսկման և գերլարվածության կանխարգելման գործընթացներում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել սպորտային ֆիզիոլոգներին, մարզիչներին, սպորտային բժիշկներին, հոգեբաններին, ֆիզիկական կուլտուրայի մասնագետներին, հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Law

Գիրքը նվիրված է ՀՀ քրեական դատավարության շրջանակներում բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցների կիրառման տեսական և գործնական հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են այդ միջոցների իրավական բնույթը, կիրառման հիմքերը, դատավարական ընթացակարգերը և դրանց նշանակությունը քրեական արդարադատության համակարգում։ Հեղինակը անդրադառնում է անձանց իրավունքների պաշտպանության, բժշկական և իրավական չափանիշների փոխհարաբերության, ինչպես նաև դատարանի, քննության և փորձագիտական մարմինների դերակատարության հարցերին։ Ներկայացվում են գործող իրավակարգավորումների առանձնահատկությունները, իրավակիրառ պրակտիկայում առաջացող խնդիրները և դրանց հնարավոր լուծման ուղիները՝ հաշվի առնելով մարդու իրավունքների պաշտպանության սկզբունքները։ Աշխատությունը արժեքավոր աղբյուր է իրավաբանների, դատավորների, քննիչների, փաստաբանների, քրեական դատավարության ոլորտի հետազոտողների և իրավաբանական մասնագիտությունների ուսանողների համար՝ նպաստելով բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցների վերաբերյալ գիտական և գործնական պատկերացումների խորացմանը։

Religion

Աշխատությունը ներկայացնում է Հայ Առաքելական Եկեղեցու հավատքի համակարգի համառոտ նկարագիրը՝ ընդգրկելով նրա դավանական հիմքերը, պատմական ձևավորումը և ծիսական առանձնահատկությունները։ Հեղինակը վերլուծում է Հայ Եկեղեցու քրիստոսաբանական ուսմունքը՝ դրա կապը վաղ քրիստոնեական ժողովների որոշումների և արևելաքրիստոնեական ավանդույթի հետ։ Գրքում դիտարկվում են նաև եկեղեցու սրբազան ավանդույթները, խորհրդակատարությունները (սակրամենտները), ծիսակարգերը և հոգևոր կյանքի կազմակերպման հիմնական սկզբունքները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում եկեղեցու ինքնության ձևավորմանը պատմական տարբեր փուլերում՝ ընդգծելով նրա դերը հայ ժողովրդի հոգևոր, մշակութային և ազգային ինքնության պահպանման գործում։ Հեղինակը ներկայացնում է նաև եկեղեցու վարչական կառուցվածքի և հոգևոր աստիճանակարգության հիմնական առանձնահատկությունները՝ կաթողիկոսության և թեմական համակարգի համատեքստում։ Աշխատությունը օգտակար է աստվածաբանների, պատմաբանների և հայ եկեղեցական ավանդույթի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար՝ որպես համառոտ, բայց համակարգված պատկերացում Հայ Եկեղեցու դավանաբանական և կազմակերպական հիմքերի վերաբերյալ։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է 1950–1980-ական թվականների հայ բանաստեղծության զարգացման հիմնական միտումների, գեղարվեստական որոնումների և բանաստեղծական մտածողության փոփոխությունների գրականագիտական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում տվյալ ժամանակաշրջանի պոեզիայի թեմատիկ, ժանրային, ոճական և պատկերային համակարգերի զարգացումն է՝ դիտարկված հասարակական ու մշակութային միջավայրի փոփոխությունների համատեքստում։ Քննվում է նախորդ գրական ավանդույթների շարունակականությունը և դրանց վերաիմաստավորումը նոր սերնդի հեղինակների ստեղծագործություններում, ինչպես նաև անհատական գեղարվեստական ոճերի ձևավորման գործընթացը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մարդու ներաշխարհի, հայրենիքի, պատմական հիշողության, բնության, սիրո, ժամանակի, անհատի և հասարակության հարաբերությունների գեղարվեստական արտահայտման եղանակներին։ Դիտարկվում է, թե ինչպես են տարբեր փուլերում փոխվում բանաստեղծական խոսքի կառուցվածքը, քնարական հերոսի կերպարը, պատկերային մտածողությունը և հեղինակային աշխարհընկալման արտահայտման ձևերը։ Հետազոտությունը կարող է ընդգրկել դասական չափածոյի ավանդույթների և ազատ բանաստեղծական ձևերի հարաբերակցությունը, տաղաչափական որոնումները, լեզվական նորարարությունները, փոխաբերական համակարգի հարստացումը և խորհրդանշական մտածողության զարգացումը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ազգային պատմության և մշակութային հիշողության թեմաների վերաիմաստավորումը, ինչպես նաև անհատական փորձառության և հասարակական իրականության հարաբերակցության խնդիրը։ Տարբեր սերունդների բանաստեղծների ստեղծագործությունների համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու գրական զարգացման շարունակականությունն ու ներքին հակասությունները, նոր գեղագիտական սկզբունքների ձևավորումը և բանաստեղծական լեզվի փոփոխությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող է դիտարկվել նաև համաշխարհային գրական գործընթացների և թարգմանական մշակույթի ազդեցությունը հայ պոեզիայի արտահայտչական հնարավորությունների ընդլայնման վրա։ Առանձին ուշադրության է արժանանում բանաստեղծական անհատականության խնդիրը, քանի որ ժամանակաշրջանի ընդհանուր գեղարվեստական միտումները տարբեր հեղինակների ստեղծագործություններում դրսևորվում են յուրահատուկ լեզվական, պատկերային և գաղափարական լուծումներով։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գրականության պատմության, պոետիկայի, ոճագիտության և համեմատական գրականագիտության մոտեցումները՝ ներկայացնելով տվյալ ժամանակաշրջանի հայ բանաստեղծությունը որպես բազմաշերտ և շարունակաբար վերափոխվող գեղարվեստական համակարգ։

Philosophy

Այս աշխատանքը նվիրված է հանդուրժողականության՝ որպես ժամանակակից սոցիոմշակութային տարածության ձևավորման և կառուցարկման կարևոր մեխանիզմի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ բազմազան հասարակության պայմաններում տարբեր աշխարհայացքների, արժեքային համակարգերի, մշակութային ավանդույթների, կենսակերպերի և սոցիալական խմբերի համակեցությունը պահանջում է փոխադարձ ընդունման և հարգանքի որոշակի սկզբունքներ։ Հանդուրժողականությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես անհատի բարոյական հատկանիշ կամ այլոց տարբերությունների նկատմամբ համբերատար վերաբերմունք, այլև որպես սոցիալական հարաբերությունների կազմակերպման և հասարակական միջավայրի կայունության ապահովման կարևոր գործիք։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է հանդուրժողականության հասկացության ձևավորումն ու զարգացումը փիլիսոփայական, սոցիալական և մշակութաբանական մտքի շրջանակում՝ ուշադրություն դարձնելով դրա տարբեր մեկնաբանություններին և պատմական փոփոխություններին։ Քննարկվում է հանդուրժողականության կապը մարդու իրավունքների, ազատության, հավասարության, բազմակարծության և սոցիալական արդարության սկզբունքների հետ։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ հանդուրժողականությունը չի ենթադրում բոլոր տեսակետների կամ վարքագծերի անվերապահ ընդունում, այլ վերաբերում է տարբերությունների պայմաններում խաղաղ և կառուցողական համակեցության հնարավորությանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժամանակակից սոցիոմշակութային տարածքի բազմազանությանը, որտեղ գլոբալացման, միգրացիայի, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների և մշակույթների փոխազդեցության հետևանքով տարբեր սոցիալական ու մշակութային խմբերի շփումն ավելի ինտենսիվ է դարձել։ Այս պայմաններում հանդուրժողականությունը կարող է նպաստել սոցիալական լարվածության նվազեցմանը, փոխադարձ վստահության ձևավորմանը և հասարակության ներսում երկխոսության մշակույթի զարգացմանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև անհանդուրժողականության դրսևորումներին՝ կարծրատիպերին, նախապաշարմունքներին, խտրականությանը, սոցիալական օտարմանը և «ուրիշի» նկատմամբ բացասական վերաբերմունքին՝ ցույց տալով դրանց ազդեցությունը սոցիալական համերաշխության վրա։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կրթության, մշակույթի, զանգվածային հաղորդակցության և հանրային երկխոսության դերին հանդուրժողական արժեքների ձևավորման գործում։ Կրթական միջավայրը հատկապես կարևոր է, քանի որ այն կարող է նպաստել տարբերությունների ճանաչմանը, քննադատական մտածողության զարգացմանը և այլ տեսակետների նկատմամբ հարգալից վերաբերմունքի ձևավորմանը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հանդուրժողականությունը դիտարկել որպես հասարակության ինքնակազմակերպման գործընթացի բաղադրիչ, որի միջոցով հնարավոր է ստեղծել համագործակցության և փոխըմբռնման վրա հիմնված սոցիալական հարաբերություններ։ Միաժամանակ աշխատանքում կարող է քննարկվել հանդուրժողականության սահմանների հարցը՝ այն իրավիճակները, երբ հանդուրժողականության գաղափարը բախվում է մարդու իրավունքների, արժանապատվության կամ հասարակական անվտանգության պաշտպանության անհրաժեշտությանը։ Այս տեսանկյունից հանդուրժողականությունը ներկայացվում է որպես հավասարակշռված սոցիոմշակութային սկզբունք, որը պահանջում է ոչ միայն տարբերությունների ընդունում, այլև պատասխանատու վերաբերմունք հասարակական ընդհանուր արժեքների նկատմամբ։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել սոցիոլոգներին, մշակութաբաններին, փիլիսոփաներին, մանկավարժներին, հոգեբաններին, հասարակական կազմակերպությունների մասնագետներին և ժամանակակից հասարակության սոցիոմշակութային գործընթացներով զբաղվող հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը հանդուրժողականությունը ներկայացնում է որպես բազմազան հասարակության կայունության, սոցիալական երկխոսության և փոխադարձ հարգանքի վրա հիմնված սոցիոմշակութային միջավայրի ձևավորման կարևոր մեխանիզմ։

French

Այս ուսումնական ձեռնարկը նվիրված է ֆրանսերենի քերականության գործնական ուսուցմանը և նախատեսված է լեզուն սովորողների համար՝ որպես քերականական գիտելիքների ձեռքբերման ու ամրապնդման օժանդակ միջոց։ Այն նպատակ ունի ներկայացնել ֆրանսերեն լեզվի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, օգնել հասկանալու բառերի ձևափոխության, խոսքի մասերի գործածության և նախադասությունների կազմության հիմնական սկզբունքները։ Գործնական ուղղվածությունը ենթադրում է քերականական կանոնների կիրառական յուրացում՝ լեզուն ավելի ճիշտ հասկանալու, կարդալու և գրավոր արտահայտվելու հմտությունները զարգացնելու նպատակով։ Նման ձեռնարկները կարևոր դեր են ունեցել օտար լեզուների դասավանդման ավանդույթների ձևավորման գործում՝ սովորողներին հնարավորություն տալով համակարգված կերպով ուսումնասիրել լեզվի կանոնները և կիրառել դրանք ուսումնական գործընթացում։ Գիրքը նշանակալի է նաև հայալեզու ֆրանսերենի ուսուցման պատմության ուսումնասիրության համար՝ ներկայացնելով 19-րդ դարի կրթական միջավայրում գործածվող լեզվական ձեռնարկների տեսակը։ Այն կարող է օգտակար լինել ֆրանսերենի ուսուցիչներին, լեզվաբաններին, կրթության պատմությամբ հետաքրքրվողներին և հին հայկական ուսումնական գրականության հետազոտողներին։