Բնօգտագործման էկոնոմիկա : մեթոդական ուղեցույցներ գործնական պարապմունքների համար

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից թուրքերենում բայի սեռի քերականական համակարգի ձևաբանական, շարահյուսական և իմաստային առանձնահատկությունների համալիր ուսումնասիրությանը՝ հայերենի համապատասխան կառուցվածքների հետ զուգադրական վերլուծության միջոցով։ Հետազոտության կենտրոնում գործողության և դրա մասնակիցների միջև քերականական հարաբերությունների արտահայտման միջոցներն են, ինչպես նաև այն լեզվական մեխանիզմները, որոնց օգնությամբ տարբերակվում են ներգործական, կրավորական, անդրադարձ և փոխադարձ հարաբերություններ արտահայտող բայական կառույցները։ Ձևաբանական մակարդակում քննվում են բայահիմքին միացող համապատասխան քերականական ցուցիչների գործառույթները, դրանց համակցելիությունը և բայի կառուցվածքի վրա ունեցած ազդեցությունը։ Շարահյուսական տեսանկյունից ուսումնասիրվում են ենթակայի, խնդրի և գործողության այլ մասնակիցների դերերի փոփոխությունները՝ պարզելու համար, թե բայի սեռային ձևափոխություններն ինչպես են վերակազմավորում նախադասության անդամների միջև հարաբերությունները։ Իմաստաբանական վերլուծության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում գործողության կատարողի, կրողի, շահառուի և այլ իմաստային դերերի արտահայտմանը, ինչպես նաև այն դեպքերին, երբ նույն ձևաբանական կառուցվածքը համատեքստից կախված կարող է ձեռք բերել տարբեր գործառական նշանակություններ։ Հայերենի հետ զուգադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու երկու լեզուների միջև ինչպես կառուցվածքային ընդհանրությունները, այնպես էլ էական տարբերությունները՝ հատկապես բայական սեռի քերականականացման եղանակների և շարահյուսական դրսևորումների առումով։ Կարևորվում են այն դեպքերը, երբ մի լեզվում ձևաբանական միջոցներով արտահայտվող հարաբերությունը մյուսում կարող է փոխանցվել շարահյուսական, բառային կամ համակցված միջոցներով։ Նման համեմատությունը նպաստում է նաև թուրքերենից հայերեն և հակառակ ուղղությամբ թարգմանության ընթացքում առաջացող քերականական համապատասխանությունների ավելի հստակ ընկալմանը։ Հետազոտությունը կարող է ներառել ժամանակակից գրավոր և խոսակցական լեզվից ընտրված օրինակների դասակարգում՝ ըստ կառուցվածքի, իմաստի և հաղորդակցական գործառույթի։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ձևաբանության, շարահյուսության, իմաստաբանության և զուգադրական լեզվաբանության մոտեցումները՝ երկու լեզուների բայական համակարգերի կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկությունները համակարգված կերպով բացահայտելու նպատակով։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է ապակեթելային կոմպոզիտային նյութերի հոգնածային ամրության, վնասվածքների կուտակման և քայքայման օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը ծրագրային բեռնավորման պայմաններում։ Դիտարկվում են կոմպոզիտային նյութերի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ապակեթելերի և կապակցող նյութի փոխազդեցությունը, ինչպես նաև փոփոխական մեխանիկական բեռնվածքների ազդեցությունը դրանց ամրության և երկարակեցության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կրկնվող և փոփոխական ամպլիտուդով բեռնավորումների հետևանքով առաջացող հոգնածային գործընթացներին, միկրովնասվածքների զարգացմանը, ճաքերի առաջացմանն ու տարածմանը և նյութի կրողունակության աստիճանական նվազմանը։ Քննարկվում են ծրագրային բեռնավորման տարբեր ռեժիմների, բեռնվածքների հաջորդականության, ցիկլերի քանակի և լարվածությունների մակարդակի ազդեցությունները կոմպոզիտային կառուցվածքների մեխանիկական վարքագծի վրա։ Անդրադարձ է կատարվում հոգնածային ամրության փորձարարական գնահատման, լարվածադեֆորմացիոն վիճակի վերլուծության, վնասվածքների կուտակման մոդելավորման և նյութերի ծառայության ժամկետի կանխատեսման մեթոդներին։ Կարևորվում են կոմպոզիտային կառուցվածքների հուսալիության բարձրացումը, քայքայման չափանիշների կատարելագործումը և ինժեներական նախագծման ընթացքում հոգնածային երևույթների հաշվառումը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել նյութագետների, մեխանիկայի մասնագետների, կոնստրուկտորների, մեքենաշինարարների, կոմպոզիտային նյութերի հետազոտողների և տեխնիկական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Economics

Եվրոպական վալյուտային միությունը (European Monetary Union, EMU) տնտեսական և դրամավարկային համագործակցության համակարգ է, որի նպատակն է ապահովել անդամ երկրների միասնական դրամավարկային քաղաքականություն և ընդհանուր արժույթ՝ եվրոն։ Այն հանդիսանում է Եվրոպական միություն ինտեգրացիոն գործընթացի կարևոր փուլերից մեկը և ուղղված է անդամ երկրների տնտեսությունների կայունացմանը, առևտրի հեշտացմանը և ֆինանսական համակարգերի միավորմանը։ Վալյուտային միության հիմնական տարրը միասնական արժույթի՝ եվրոյի ներդրումն է, որը կառավարվում է Եվրոպական կենտրոնական բանկի կողմից։ Այս համակարգում անդամ երկրները կորցնում են իրենց ազգային դրամավարկային քաղաքականության ինքնուրույնությունը՝ փոխանցելով այն ընդհանուր կառավարման մարմիններին։ Եվրոպական վալյուտային միության նպատակներն են գնաճի վերահսկումը, փոխարժեքների կայունության ապահովումը, տնտեսական ինտեգրացիայի խորացումը և ներքին շուկայի արդյունավետության բարձրացումը։ Միաժամանակ այն նպաստում է գործարքների ծախսերի նվազեցմանը և ներդրումների խթանմանը անդամ երկրներում։ Սակայն համակարգը նաև ունի մարտահրավերներ, օրինակ՝ տարբեր երկրների տնտեսական անհավասար զարգացվածությունը և միասնական դրամավարկային քաղաքականության սահմանափակ ճկունությունը։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից տեղեկատվական և հաղորդակցական տեխնոլոգիաների կիրառմամբ հեռավար կրթության կազմակերպման, կառավարման և շարունակական զարգացման արդյունավետ մոդելի ձևավորմանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է կրթական գործընթացի այնպիսի կառուցվածքի մշակման վրա, որը հնարավորություն է տալիս ուսուցումը կազմակերպել տարածական սահմանափակումներից անկախ՝ ապահովելով ուսումնական նյութերի հասանելիությունը, դասավանդողի և սովորողի փոխգործակցությունը, գիտելիքների վերահսկումը և կրթական գործընթացի համակարգված կառավարումը։ Քննության են առնվում հեռավար կրթության տեսական և մեթոդական հիմքերը, դրա կազմակերպական առանձնահատկությունները, տեխնիկական ենթակառուցվածքի պահանջները և ուսումնական գործընթացում թվային միջոցների կիրառման հնարավորությունները։ Կարևորվում է էլեկտրոնային ուսումնական նյութերի, վիրտուալ կրթական միջավայրերի, հաղորդակցման գործիքների, տվյալների շտեմարանների և ուսուցման կառավարման համակարգերի համակցված օգտագործումը։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում ուսումնական բովանդակության կառուցվածքին, դասընթացների նախագծման սկզբունքներին, սովորողների ինքնուրույն աշխատանքի կազմակերպմանը և դասավանդողների հետ հետադարձ կապի ապահովմանը։ Ուսումնասիրվում են գիտելիքների գնահատման և վերահսկման էլեկտրոնային մեխանիզմները, թեստավորման համակարգերը, առաջադրանքների տրամադրման և արդյունքների մշակման հնարավորությունները։ Մոդելի կարևոր բաղադրիչներից է կրթական գործընթացի մասնակիցների միջև արդյունավետ հաղորդակցության կազմակերպումը՝ համաժամանակյա և ոչ համաժամանակյա տեխնոլոգիաների կիրառմամբ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև տեղեկատվական ռեսուրսների կառավարման, ուսումնական տվյալների պահպանման, համակարգի հուսալիության և օգտագործման հարմարավետության խնդիրներին։ Հեռավար ուսուցման զարգացումը դիտարկվում է որպես տեխնոլոգիական և մանկավարժական փոխկապակցված գործընթաց, որտեղ միայն տեխնիկական միջոցների առկայությունը բավարար չէ, և անհրաժեշտ է դրանք համապատասխանեցնել ուսուցման նպատակներին, մեթոդներին ու սովորողների կարիքներին։ Կարևորվում են համակարգի ճկունությունը, ընդլայնելիությունը և տարբեր կրթական ծրագրերին ու սովորողների խմբերին հարմարվելու հնարավորությունները։ Տեղեկատվական տեխնոլոգիաների կիրառումը հնարավորություն է տալիս նաև հավաքագրել և վերլուծել ուսումնական գործունեության վերաբերյալ տվյալներ՝ կրթության արդյունավետության գնահատման և հետագա կատարելագործման նպատակով։ Աշխատությունը կարող է ունենալ կիրառական նշանակություն էլեկտրոնային կրթական հարթակների նախագծման, հեռավար դասընթացների կազմակերպման և կրթական հաստատություններում թվային ուսուցման համակարգերի ներդրման համար։ Նյութը կարող է օգտակար լինել կրթական տեխնոլոգիաների, տեղեկատվական համակարգերի, մանկավարժության և հեռավար կրթության ոլորտներում աշխատող հետազոտողների, ծրագրավորողների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Economics

Այս աշխատությունը նվիրված է անցումային տնտեսության պայմաններում տեխնոլոգիական զարգացման և միջազգային տեխնոլոգիաների փոխանցման նշանակության ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության օրինակով։ Գրքում վերլուծվում է, թե ինչպես կարող են արտերկրում ստեղծված նորարարական տեխնոլոգիաների, գիտելիքի, կառավարման փորձի, արտադրական մեթոդների և տեխնիկական լուծումների ներգրավումն ու արդյունավետ կիրառումը նպաստել տնտեսական համակարգի կայունացմանը, արտադրողականության բարձրացմանը և մրցունակության ամրապնդմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում անցումային տնտեսություններին բնորոշ կառուցվածքային փոփոխություններին, շուկայական ինստիտուտների ձևավորմանը, արտադրության արդիականացման անհրաժեշտությանը և այն խնդիրներին, որոնք առաջանում են տեխնոլոգիական հետամնացության հաղթահարման գործընթացում։ Հայաստանի օրինակով ներկայացվում են տեխնոլոգիական փոխանցման հնարավորությունները, դրա հիմնական ուղղություններն ու մեխանիզմները, ինչպես նաև այն գործոնները, որոնք կարող են խթանել կամ սահմանափակել նոր տեխնոլոգիաների ներմուծումն ու տեղայնացումը։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է օտարերկրյա ներդրումների, միջազգային տնտեսական համագործակցության, գիտության և կրթության համակարգերի, մասնավոր հատվածի ու պետական քաղաքականության փոխկապակցված դերը տեխնոլոգիական զարգացման գործում։ Քննարկվում են նաև տեխնոլոգիական կախվածության, ֆինանսական սահմանափակումների, մասնագիտական կադրերի պակասի, ինստիտուցիոնալ միջավայրի և նորարարությունների յուրացման կարողությունների հետ կապված խնդիրները։ Աշխատության հիմնական գաղափարն այն է, որ տեխնոլոգիաների միջազգային փոխանցումը միայն պատրաստի տեխնիկական միջոցների կամ սարքավորումների ներմուծման գործընթաց չէ, այլ գիտելիքի, հմտությունների, կառավարչական փորձի և նորարարական մշակույթի տարածման համալիր մեխանիզմ, որի արդյունավետությունը մեծապես կախված է ընդունող երկրի ներքին տնտեսական և ինստիտուցիոնալ պայմաններից։ Հայաստանի համար այս գործընթացի ճիշտ կազմակերպումը կարող է նպաստել արտադրության տեխնոլոգիական վերազինմանը, արտահանման ներուժի ընդլայնմանը, բարձր ավելացված արժեք ունեցող ոլորտների զարգացմանը, աշխատուժի որակավորման բարձրացմանը և երկարաժամկետ տնտեսական կայունությանը։ Միաժամանակ ընդգծվում է, որ տեխնոլոգիական փոխանցման արդյունքները առավել արդյունավետ են դառնում այն դեպքում, երբ ներմուծվող լուծումները համապատասխանեցվում են երկրի տնտեսական առանձնահատկություններին և զուգակցվում են տեղական գիտական, կրթական ու ձեռնարկատիրական ներուժի զարգացման հետ։ Այսպիսով, աշխատությունը կարող է հետաքրքրել տնտեսագետներին, հետազոտողներին, ուսանողներին, պետական կառավարման և տնտեսական քաղաքականության ոլորտի մասնագետներին, ինչպես նաև տեխնոլոգիական զարգացման, ներդրումների և միջազգային համագործակցության հարցերով զբաղվող անձանց։

Law

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության իրավական համակարգում նորմատիվ իրավական ակտերի փոխհարաբերության, իրավաբանական ուժի և աստիճանակարգային կառուցվածքի տեսական ու կիրառական խնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում իրավական նորմերի համակարգվածության ապահովման, տարբեր մակարդակների իրավական ակտերի միջև հակասությունների կանխարգելման և իրավակարգավորման միասնականության պահպանման հիմնահարցերն են։ Վերլուծվում է իրավական ակտերի աստիճանակարգության գաղափարի տեսական բովանդակությունը, դրա նշանակությունը իրավական պետության, օրինականության և իրավական որոշակիության սկզբունքների իրականացման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է հատկացվել Սահմանադրության, օրենքների, ենթաօրենսդրական նորմատիվ ակտերի և իրավական կարգավորման համակարգում ընդգրկված այլ ակտերի հարաբերակցությանը՝ ուսումնասիրելով դրանց իրավաբանական ուժի տարբերությունները և ստորադաս ակտերի՝ ավելի բարձր իրավաբանական ուժ ունեցող նորմերին համապատասխանելու պահանջը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է իրավական ակտերի միջև առաջացող հակասությունների բնույթի և դրանց հաղթահարման իրավական մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Այդ համատեքստում կարող են քննարկվել ավելի բարձր իրավաբանական ուժ ունեցող նորմի գերակայության, հատուկ և ընդհանուր իրավակարգավորումների հարաբերակցության, ինչպես նաև տարբեր ժամանակներում ընդունված իրավական նորմերի կիրառման տեսական սկզբունքները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև իրավաստեղծ գործունեության որակին, իրավական ակտերի կառուցվածքային համաձայնեցվածությանը և օրենսդրական փոփոխությունների ազդեցությանը ամբողջ իրավական համակարգի ներքին տրամաբանության վրա։ Կարևորվում է պետական մարմինների իրավաստեղծ լիազորությունների սահմանների հստակեցումը, քանի որ աստիճանակարգային համակարգի արդյունավետ գործունեությունը կապված է յուրաքանչյուր մարմնի կողմից իր իրավասության շրջանակում ակտեր ընդունելու պահանջի հետ։ Առանձին ուսումնասիրության առարկա կարող են լինել սահմանադրական վերահսկողության, դատական մեկնաբանության և իրավակիրառ պրակտիկայի դերը նորմատիվ հակասությունների բացահայտման ու իրավական համակարգի հետևողականության ապահովման գործում։ Տեսական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու նաև իրավական աստիճանակարգության կապը մարդու իրավունքների պաշտպանության, իրավական կանխատեսելիության և պետական իշխանության սահմանափակման սկզբունքների հետ։ Ընդհանուր առմամբ ուսումնասիրությունը համադրում է պետության և իրավունքի տեսության, սահմանադրական իրավունքի, իրավաստեղծ գործունեության և իրավակիրառման հիմնահարցերը՝ նպատակ ունենալով համակարգված պատկերացում ձևավորել Հայաստանի իրավական համակարգում նորմատիվ իրավական ակտերի փոխկապակցվածության և դրանց աստիճանակարգային կազմակերպման վերաբերյալ։