Բայի սեռի ձևաբանական, շարահյուսական և իմաստային յուրահատկությունները ժամանակակից թուրքերենում (հայերենի զուգադրությամբ)

Մշակույթ

Աշխատությունը նվիրված է հայ անվանի քանդակագործ և նկարիչ Խաչատուր Մարտիրոսի Իսկանդարյանի բազմաբնույթ ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրությանը։ Այն ներկայացնում է արվեստագետի ստեղծագործական ուղին, գեղարվեստական մտածողության առանձնահատկությունները և նրա ներդրումը 20-րդ դարի երկրորդ կեսի ու 21-րդ դարի սկզբի հայկական կերպարվեստի զարգացման գործում։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում նրա քանդակագործական, գեղանկարչական, գրաֆիկական և կերամիկական աշխատանքներին՝ բացահայտելով դրանցում առկա թեմատիկ, ոճական և արտահայտչական ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Իսկանդարյանի արվեստում կարևոր տեղ է զբաղեցնում մարդը՝ իր առօրյա կյանքով, մասնագիտությամբ, բնավորությամբ և սոցիալական միջավայրով, ինչի շնորհիվ նրա փոքրածավալ ժանրային կոմպոզիցիաները առանձնանում են կենսականությամբ, դիտողականությամբ և մարդկային ջերմությամբ։ Հատուկ նշանակություն ունի հին Երևանի կյանքին նվիրված ստեղծագործությունների շարքը, որտեղ արվեստագետը պատկերում է քաղաքի անցյալի կերպարները, փողոցային տեսարանները, արհեստավորներին, առևտրականներին, երաժիշտներին և այլ կերպարներ։ Այս աշխատանքները ոչ միայն ունեն գեղարվեստական արժեք, այլև պահպանել են հին Երևանի կենցաղի, սովորույթների ու քաղաքային միջավայրի վերաբերյալ կարևոր ազգագրական տեղեկություններ։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է նաև նրա մոնումենտալ քանդակագործությանը, որի շրջանակում արվեստագետը ստեղծել է մի շարք հուշարձաններ և դիմաքանդակներ՝ անդրադառնալով հայ մշակույթի, գրականության, գիտության և արվեստի նշանավոր ներկայացուցիչների կերպարներին։ Նրա հեղինակած գործերից են Արմեն Տիգրանյանի, Ավետիք Իսահակյանի, Հակոբ Մեղապարտի և այլ մշակութային գործիչների հուշարձաններն ու քանդակները։ Առանձին ուշադրության է արժանի Իսկանդարյանի գործունեությունը որպես նկարիչ և գրաֆիկ․ այդ բնագավառում նրա ստեղծագործության մեջ հատկապես արտահայտված է բնանկարի ժանրը, ինչը ցույց է տալիս արվեստագետի հետաքրքրությունը ոչ միայն մարդկային կերպարի, այլև բնության ու միջավայրի գեղարվեստական մեկնաբանության նկատմամբ։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս արվեստագետի ժառանգությունը դիտարկել ամբողջական համատեքստում՝ նրա ստեղծագործական զարգացումը կապելով ժամանակաշրջանի գեղարվեստական գործընթացների, հայկական քանդակագործության ավանդույթների և քաղաքային մշակույթի հետ։ Հեղինակը կարևորում է նաև Իսկանդարյանի մասնակցությունը ցուցահանդեսներին և մրցույթներին, նրա ստացած պարգևներն ու ճանաչումը, որոնք վկայում են արվեստագետի նշանակալի դերակատարության մասին հայկական մշակութային կյանքում։ Գիրքը արժեքավոր աղբյուր է հայկական քանդակագործության պատմությամբ, 20-րդ դարի հայ կերպարվեստով, հին Երևանի մշակութային միջավայրով և Խաչատուր Իսկանդարյանի ստեղծագործական ժառանգությամբ հետաքրքրվող արվեստաբանների, մշակութաբանների, ուսանողների, հետազոտողների և արվեստասեր ընթերցողների համար։ Մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ այս ուսումնասիրությունը հրատարակվել է որպես Նարե Նադարյանի արվեստագիտության թեկնածուի գիտական աստիճանի ատենախոսություն՝ 2018 թվականին, 26 էջ ծավալով։

Փիլիսոփայություն

Այս աշխատությունը նվիրված է փիլիսոփայության և գիտական իմացության փոխհարաբերության ուսումնասիրությանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով գիտության զարգացման գործում փիլիսոփայական մտածողության ստեղծագործական ներուժին։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ փիլիսոփայությունը գիտության համար միայն արդեն ձևավորված գիտելիքի մեկնաբանման միջոց չէ, այլ կարող է հանդես գալ որպես նոր հարցադրումների, գաղափարների, տեսական մոտեցումների և հետազոտական ուղղությունների ձևավորման կարևոր գործոն։ Աշխատության շրջանակում դիտարկվում են գիտական իմացության բնույթը, կառուցվածքը, զարգացման օրինաչափությունները և այն մեթոդաբանական ու աշխարհայացքային նախադրյալները, որոնց միջոցով հնարավոր է գիտական նորարարության առաջացումը։ Հեղինակը ուշադրություն է դարձնում փիլիսոփայական վերլուծության այն հնարավորություններին, որոնք նպաստում են գիտական հասկացությունների վերաիմաստավորմանը, առկա տեսությունների քննադատական գնահատմանը և նոր տեսական լուծումների որոնմանը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում ստեղծագործական մտածողությանը՝ որպես գիտական հետազոտության անբաժանելի բաղադրիչի, և դրա կապին տրամաբանության, ինտուիցիայի, վերացարկման, կանխադրույթների ու աշխարհայացքային դիրքորոշումների հետ։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել նաև գիտության և փիլիսոփայության պատմական փոխազդեցությունը՝ ցույց տալով, որ բազմաթիվ գիտական գաղափարների ձևավորումը կապված է եղել ավելի լայն փիլիսոփայական հարցադրումների և պատկերացումների հետ։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են քննարկվել գիտական գիտելիքի սահմանները, օբյեկտիվության և ճշմարտության խնդիրները, մեթոդաբանական ընտրության նշանակությունը, ինչպես նաև նոր գիտելիքի ստեղծման գործընթացում քննադատական մտածողության դերը։ Հատուկ նշանակություն ունի միջգիտակարգային մոտեցումը, քանի որ ժամանակակից գիտության բազմաթիվ խնդիրներ պահանջում են տարբեր գիտակարգերի միջև կապերի հաստատում և հասկացությունների նոր համադրություններ։ Այս տեսանկյունից փիլիսոփայական մտածողությունը կարող է նպաստել գիտական խնդիրների ոչ ստանդարտ ձևակերպմանը և նոր հետազոտական հեռանկարների բացահայտմանը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել փիլիսոփայությամբ, գիտության մեթոդաբանությամբ, իմացաբանությամբ և գիտական ստեղծագործականության խնդիրներով զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը ներկայացնում է փիլիսոփայությունը որպես գիտական իմացության զարգացման ակտիվ և ստեղծագործական բաղադրիչ՝ ընդգծելով դրա դերը գիտելիքի սահմանների ընդլայնման, նոր գաղափարների ձևավորման և գիտական մտածողության մեթոդաբանական խորացման գործում։

Քաղաքագիտություն

Գիրքը նվիրված է երկարատև քաղաքական և տարածքային հակամարտությունների բնույթին, դրանց առաջացման պատճառներին և խաղաղ կարգավորման ճանապարհին առկա խոչընդոտների ուսումնասիրությանը։ Աշխատությունում վերլուծվում են հակամարտությունների զարգացման փուլերը, ներգրավված կողմերի քաղաքական և ռազմավարական շահերը, միջազգային կազմակերպությունների միջնորդական դերակատարությունը, ինչպես նաև դիվանագիտական գործընթացների արդյունավետությունն ու սահմանափակումները։ Քննարկվում են ուժային և քաղաքական լուծումների հնարավորությունները, բանակցային գործընթացների առանձնահատկությունները, միջազգային իրավունքի ազդեցությունը և տարածաշրջանային անվտանգության հիմնախնդիրները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հակամարտությունների սոցիալական, տնտեսական և հումանիտար հետևանքներին, ինչպես նաև կայուն խաղաղության հաստատման համար անհրաժեշտ նախադրյալներին։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների մասնագետների, պատմաբանների, իրավաբանների, հետազոտողների, ուսանողների և հակամարտությունների կարգավորման խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Իրավաբանություն

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է կոնցեսիոն պայմանագրերի իրավական կարգավորման տեսական և գործնական հիմնախնդիրների վերլուծությանը՝ պետական և մասնավոր հատվածների համագործակցության համատեքստում։ Աշխատությունում դիտարկվում են կոնցեսիայի իրավական բնույթը, պայմանագրային կողմերի իրավունքներն ու պարտականությունները, պետական գույքի օգտագործման և շահագործման պայմանները, ինչպես նաև ռիսկերի բաշխման մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում կոնցեսիոն հարաբերությունների կարգավորման ազգային օրենսդրությանը, միջազգային իրավական փորձին և ներդրումային միջավայրի վրա դրանց ազդեցությանը։ Քննարկվում են նաև պայմանագրերի կնքման, կատարման և դադարեցման իրավական ընթացակարգերը, վեճերի լուծման մեխանիզմները և պետական վերահսկողության դերը հանրային շահերի պաշտպանության գործում։ Աշխատությունը ընդգծում է կոնցեսիոն գործիքների կարևորությունը ենթակառուցվածքների զարգացման, տնտեսական արդյունավետության բարձրացման և հանրային ծառայությունների որակի բարելավման համատեքստում։

Մանկավարժություն

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի երկրորդ կեսից մինչև 20-րդ դարի սկիզբ ընկած ժամանակահատվածում հայ պարբերական մամուլում անձի համակողմանի ձևավորման և զարգացման հիմնախնդրի արտացոլման ուսումնասիրությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական, կրթական և մշակութային միջավայրի առանձնահատկությունները, որոնց պայմաններում հայ մամուլը հանդես էր գալիս ոչ միայն որպես տեղեկատվության տարածման, այլև հասարակական մտածողության, կրթական գաղափարների և ազգային ինքնագիտակցության ձևավորման կարևոր գործոն։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում անձի մտավոր, բարոյական, ֆիզիկական և սոցիալական զարգացման վերաբերյալ առաջադրված գաղափարներին, կրթության և դաստիարակության նպատակներին, ընտանիքի ու դպրոցի դերին, ինչպես նաև հասարակական միջավայրի ազդեցությանը անհատի ձևավորման գործընթացում։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու հայ պարբերականներում տարածված մանկավարժական և հասարակական պատկերացումների զարգացումը, դրանցում ներկայացված կրթական արժեքներն ու դաստիարակչական մոտեցումները, ինչպես նաև ժամանակի առաջադեմ մտածողների կողմից անձի ազատ, գիտակից և բազմակողմանի զարգացման կարևորության շեշտադրումը։ Ուսումնասիրության միջոցով հայ մամուլը դիտարկվում է որպես պատմական և մանկավարժական արժեքավոր աղբյուր, որն արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակության կրթական պահանջները, մտավոր որոնումները և ազգային-մշակութային առաջնահերթությունները։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, պատմաբաններին, մշակութաբաններին, հայագետներին, կրթության պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ուսանողներին և հայ մամուլի ու հասարակական մտքի զարգացման պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Լրագրություն

Այս գիրքը նվիրված է հեռուստատեսության ազդեցության և դեռահասների արժեհամակարգային փոխակերպումների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության հեռուստաընկերությունների օրինակով 2010-2015 թվականների ժամանակահատվածում։ Աշխատանքում վերլուծվում է հեռուստատեսային բովանդակության ազդեցությունը դեռահասների աշխարհայացքի, արժեքային կողմնորոշումների, վարքագծային դրսևորումների և սոցիալական ընկալումների ձևավորման վրա։ Գրքում ուսումնասիրվում են մեդիայի դերը երիտասարդ սերնդի դաստիարակության գործընթացում, հեռուստատեսային հաղորդումների թեմատիկ առանձնահատկությունները և տեղեկատվական միջավայրի ազդեցության մեխանիզմները։ Ներկայացված են սոցիոլոգիական և մեդիագիտական մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն են տալիս հասկանալ զանգվածային լրատվության միջոցների և հասարակական արժեքների փոխկապակցվածությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել լրագրողների, մեդիա մասնագետների, սոցիոլոգների, մանկավարժների, հետազոտողների, ուսանողների և երիտասարդության խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։