Դեղագիտությունը հին Հայաստանում – Ս․Ա․Վարդանյան

Informatics

Աշխատությունը նվիրված է բարձր արագությամբ հաշվողական միջավայրերում բաշխված մուլտիմեդիա կիրառությունների վերլուծության, նախագծման և իրականացման մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են այն ծրագրային և ցանցային մեխանիզմները, որոնք անհրաժեշտ են ձայնային, տեսողական, գրաֆիկական և այլ տեսակի մուլտիմեդիա տվյալների արդյունավետ մշակման, փոխանցման ու համաժամացման համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բաշխված համակարգերի ճարտարապետությանը, որտեղ տարբեր հաշվողական հանգույցներ և ծրագրային բաղադրիչներ համագործակցում են միասնական կիրառության շրջանակում՝ տվյալների փոխանակումն իրականացնելով բարձր արագությամբ հաղորդակցական ցանցերի միջոցով։ Քննվում են մեծ ծավալի տեղեկատվական հոսքերի փոխանցման ժամանակ առաջացող խնդիրները, այդ թվում՝ թողունակության սահմանափակումները, փոխանցման ուշացումները, տվյալների կորստի հավանականությունը, ցանցային ծանրաբեռնվածությունը և տարբեր մուլտիմեդիա հոսքերի ժամանակային համաձայնեցման անհրաժեշտությունը։ Կարևորվում է իրական ժամանակում աշխատող կիրառությունների առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը, քանի որ ձայնի և տեսանյութի փոխանցման դեպքում նույնիսկ փոքր ուշացումները կամ տվյալների անհամաչափ ստացումը կարող են ազդել ծառայության ընդհանուր որակի վրա։ Հետազոտության մեջ կարող են համեմատվել տվյալների բաշխման, պահպանման և մշակման տարբեր ճարտարապետական մոտեցումներ՝ գնահատելով դրանց արտադրողականությունը, մասշտաբայնությունը և հուսալիությունը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ծրագրային բաղադրիչների միջև հաղորդակցությանը, ցանցային արձանագրությունների ընտրությանը, հաշվողական ռեսուրսների բաշխմանը և համակարգի տարբեր հանգույցների աշխատանքի համակարգմանը։ Ուսումնասիրվում են նաև տվյալների սեղմման և հոսքային փոխանցման մեթոդները, որոնք հնարավորություն են տալիս նվազեցնել ցանցային ռեսուրսների ծանրաբեռնվածությունը՝ պահպանելով մուլտիմեդիա բովանդակության անհրաժեշտ որակը։ Համակարգերի արդյունավետության գնահատման ընթացքում կարող են կիրառվել թողունակության, արձագանքման ժամանակի, մշակման արագության և միաժամանակ սպասարկվող հոսքերի քանակի հետ կապված ցուցանիշներ։ Տեսական վերլուծության, ծրագրային մոդելավորման և փորձարարական իրականացման համադրումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու տարբեր տեխնիկական լուծումների առավելություններն ու սահմանափակումները և մշակելու բաշխված մուլտիմեդիա համակարգերի աշխատանքի օպտիմալացման մոտեցումներ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառական նշանակություն ունենալ տեսահաղորդակցության, հեռավար ուսուցման, ցանցային մեդիա ծառայությունների, ինտերակտիվ համակարգերի և իրական ժամանակում տվյալների մշակման այլ ծրագրային լուծումների նախագծման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել համակարգչային գիտության, բաշխված համակարգերի, համակարգչային ցանցերի, մուլտիմեդիա տեխնոլոգիաների և ծրագրային համակարգերի նախագծման ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար։

History

Հայկական ինքնության հիմնաքարերը գիրքը Արմեն Այվազյանի գիտական և վերլուծական աշխատություն է, որը նպատակ ունի բացահայտելու հայ ազգային ինքնության ձևավորման հիմնական պատմական, մշակութային, հոգևոր և քաղաքական հիմքերը։ Ստեղծագործության մեջ հեղինակը ուսումնասիրում է այն գործոնները, որոնք դարերի ընթացքում ձևավորել են հայ ժողովրդի ինքնագիտակցությունը՝ սկսած պետականության վաղ ձևերից մինչև ժամանակակից ազգային և հասարակական խնդիրներ։ Գրքում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվի, կրոնի, պատմական հիշողության, մշակութային ավանդույթների և պետական մտածողության դերին՝ որպես հայկական ինքնության պահպանման և զարգացման հիմնական բաղադրիչներ։ Այվազյանը վերլուծում է նաև արտաքին քաղաքական ազդեցությունները և պատմական ճնշումները, որոնք ձևավորել են հայ ժողովրդի գոյատևման մարտահրավերները՝ ընդգծելով դիմադրողականության և ինքնապահպանման կարևորությունը։ Ստեղծագործությունը ոչ միայն պատմագիտական ուսումնասիրություն է, այլ նաև գաղափարական վերլուծություն, որտեղ քննարկվում են ազգային ինքնության պահպանման ժամանակակից խնդիրները և դրանց հնարավոր լուծումները։ Գիրքը արժեքավոր է պատմաբանների, քաղաքագետների, մշակութաբանների և ազգային ինքնության հարցերով հետաքրքրվող ընթերցողների համար, քանի որ այն համակարգված կերպով ներկայացնում է հայ ինքնության կառուցվածքային հիմքերը և դրանց փոխկապակցվածությունը։

Literature

Գիրքը ներկայացնում է Տարոն գավառի հստակ, վերլուծական և համապարփակ պատմությունը՝ հնագույն ժամանակներից մինչ ժամանակակից ժամանակները, ինչը թույլ է տալիս ընթերցողին ընկալել տարածաշրջանի մշակութային, քաղաքական և սոցիալական զարգացումները համընդհանուր պատմական կոնտեքստում։ Հովհան Մամիկոնյանի ուսումնասիրությունը հիմնված է պատմական աղբյուրների խորը վերլուծության, ավանդ oral պատմության և դյուրին հասկանալի պատմագրական լեզվի վրա, ինչը ստեղծում է մի ամբողջական ու վառ պատկեր Տարոնի գավառի անցյալի, նրա բնակիչների, տոհմերի և կարևոր իրադարձությունների մասին։ Գրքում համադրել է հնագիտական, գավառագիտական և քաղաքական վերլուծությունները, բացահայտելով Տարոնի ռազմավարական նշանակությունը հայ ժողովրդի պատմության մեջ, այդ թվում առանձին դարաշրջաններում տեղի ունեցած պատերազմներն ու դիվանագիտական հարաբերությունները հարևան երկրների հետ։ «Տարոնի պատմություն»-ը միայն տվյալ գավառի պատմությունը չէ, այն նաև հայ ժողովրդի ինքնության, մշակույթի և արժեքային համակարգի ձևավորման կարևոր բաղադրիչն է, որը ընթերցողին թույլ է տալիս դիտարկել ազգային պատմությունը տեղական և համաշխարհային համատեքստում՝ բացահայտելով այն համակենտրոն կապերը, որոնք ձևավորում են պատմության ընդհանուր հոսքը։ Գրքի լեզուն հստակ, գրավիչ և վերլուծական է, ինչը ընթերցողին հնարավորություն է տալիս ոչ միայն տեղեկանալ փաստերին, այլև մտորել դրանց պատճառների, հետևանքների և ազդեցությունների մասին, ինչպես նաև հասկանալ, թե ինչպես անցյալի դասերը կարող են կիրառվել ժամանակակից աշխարհում։ Այս աշխատանքը դառնում է արժեքավոր ուղեցույց՝ պատմագետների, ուսուցիչների, ուսանողների և յուրաքանչյուրի համար, ով ցանկանում է խորապես ճանաչել Տարոնի տարածքի և դրա բնակչության պատմությունը, զարգացումն ու դերակատարությունը հայ ազգային մշակույթում, ինչպես նաև զգալ կապը անցյալի և ներկայիս միջավայրի միջև՝ ապահովելով համապարփակ և ինտելեկտուալ խորությամբ դիտարկում այն դարերի ու իրադարձությունների, որոնք ձևավորել են գավառի պատմական պատկերն ու նրա նշանակությունը հայ ժողովրդի պատմության մեջ։

Sociology

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է հետխորհրդային Հայաստանում ձևավորված միգրացիոն գործընթացների համակողմանի ուսումնասիրությանը, դրանց առաջացման պատճառների, զարգացման հիմնական փուլերի, սոցիալ-տնտեսական և ժողովրդագրական հետևանքների, ինչպես նաև պետական կարգավորման հնարավոր ուղղությունների և հեռանկարների վերլուծությանը։ Հետխորհրդային ժամանակաշրջանում Հայաստանի միգրացիոն պատկերը կտրուկ փոխվել է․ խորհրդային համակարգի փլուզումը, տնտեսական ճգնաժամը, գործազրկությունը, կենսամակարդակի անկումը, տարածաշրջանային հակամարտությունները և սոցիալական անորոշությունը նպաստել են բնակչության լայնածավալ արտագաղթին։ Պաշտոնական քաղաքականության մակարդակում միգրացիայի կառավարումը հետագայում ձևավորվել է որպես առանձին պետական ուղղություն, իսկ երկարաժամկետ արտահոսքը դիտարկվել է նաև ժողովրդագրական և զարգացման խնդիրների համատեքստում։ Ուսումնասիրության առանցքային խնդիրներից է միգրացիոն գործընթացների պատճառահետևանքային կապերի բացահայտումը։ Հայաստանից բնակչության արտահոսքը պայմանավորվել է ոչ միայն տնտեսական գործոններով, այլև աշխատանքի և եկամուտների ավելի բարձր հնարավորություններ որոնելու, ընտանիքի անդամների միավորման, սոցիալական և քաղաքական անորոշության, կրթական ու մասնագիտական հեռանկարների, ինչպես նաև միջազգային միգրացիոն ցանցերի ձևավորման ազդեցությամբ։ Հատկապես կարևոր է այն հանգամանքը, որ մեկնելու որոշումը հաճախ պայմանավորված է միաժամանակ մի քանի գործոններով․ տնտեսական դժվարությունները կարող են զուգակցվել ընտանիքի անդամների նախկին միգրացիայով, արտերկրում աշխատանքի հնարավորությունների առկայությամբ և տվյալ երկրի հետ ձևավորված սոցիալական կապերով։ Հետխորհրդային Հայաստանում միգրացիոն գործընթացների առանձնահատկություններից է դրանց բազմաձև բնույթը։ Արտագաղթի կողքին գոյություն են ունեցել ժամանակավոր և սեզոնային աշխատանքային միգրացիաներ, վերադարձի հոսքեր, ներքին տեղաշարժեր, փախստականների և հարկադիր տեղահանվածների շարժեր, ինչպես նաև օտարերկրյա քաղաքացիների ներհոսք։ Հայաստանի պետական միգրացիոն քաղաքականության փաստաթղթերը 1990-ականներից ի վեր առանձնացրել են փախստականների ընդունման և պաշտպանության, արտագաղթի կարգավորման, սեզոնային աշխատանքային միգրանտների իրավունքների պաշտպանության, վերադարձողների վերաինտեգրման և այլ ուղղություններ։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ է միգրացիայի ժողովրդագրական ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Երկարատև բնակչության արտահոսքը կարող է ազդել բնակչության թվաքանակի, տարիքային և սեռային կառուցվածքի, ծնելիության, աշխատունակ բնակչության մասնաբաժնի և տարածքային բնակեցման վրա։ Առանձնահատուկ խնդիր է երիտասարդ և բարձր որակավորում ունեցող մասնագետների արտահոսքը, որը կարող է թուլացնել երկրի մարդկային կապիտալը և սահմանափակել տնտեսական զարգացման ներուժը։ «Ուղեղների արտահոսքի» կանխարգելումն ու ժողովրդագրական իրավիճակի բարելավումը վաղուց ընդգրկվել են Հայաստանի միգրացիոն քաղաքականության նպատակների շրջանակում։ Միգրացիան, սակայն, ունի ոչ միայն բացասական հետևանքներ։ Արտերկրում աշխատող քաղաքացիների դրամական փոխանցումները կարող են նշանակալի դեր ունենալ տնային տնտեսությունների եկամուտների, սպառման, կրթության, բնակարանային պայմանների և որոշ դեպքերում նաև ներդրումների համար։ Արտաքին աշխատանքային փորձը կարող է նպաստել մասնագիտական հմտությունների ձեռքբերմանը, որոնք վերադարձի դեպքում հնարավոր է օգտագործել Հայաստանի տնտեսության մեջ։ Այդ պատճառով արդյունավետ քաղաքականությունը պետք է ոչ թե միայն փորձի սահմանափակել բնակչության շարժունակությունը, այլ ստեղծի անվտանգ, օրինական և փոխշահավետ միգրացիայի պայմաններ։ Միգրացիայի կարգավորման կարևոր ուղղություն է աշխատանքային միգրացիայի կառավարումը։ Հայաստանի քաղաքացիների արտագնա աշխատանքի դեպքում անհրաժեշտ է ապահովել նրանց իրավունքների և շահերի պաշտպանությունը, օրինական աշխատանքի հնարավորությունների ընդլայնումը, օտարերկրյա աշխատաշուկաների վերաբերյալ տեղեկատվության հասանելիությունը և անօրինական միջնորդությունների ու շահագործման ռիսկերի նվազեցումը։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս միգրացիան դիտարկել ոչ միայն որպես սոցիալական խնդիր, այլև որպես աշխատաշուկայի և տնտեսական զարգացման կառավարման բաղադրիչ։ Պետական քաղաքականության մյուս կարևոր ուղղությունը վերադարձի և վերաինտեգրման խթանումն է։ Արտերկրից վերադարձած անձանց համար աշխատանքի, բնակության, կրթության, սոցիալական ծառայությունների և ձեռնարկատիրական գործունեության հասանելիության ապահովումը կարող է մեծացնել վերադարձի կայունությունը։ Հայաստանի միգրացիոն քաղաքականության ավելի նոր հայեցակարգային փաստաթղթերում վերադարձի և հայրենադարձության խրախուսումը կապվում է նաև ժողովրդագրական իրավիճակի բարելավման նպատակների հետ։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է նաև ներգաղթի և օտարերկրյա քաղաքացիների ինտեգրման հարցը։ Հայաստանի համար միգրացիոն գործընթացների փոփոխվող բնույթը նշանակում է, որ երկիրը աստիճանաբար պետք է հաշվի առնի ոչ միայն քաղաքացիների արտագաղթի, այլև օտարերկրյա քաղաքացիների մուտքի, կացության, աշխատանքի և հասարակության մեջ ինտեգրման խնդիրները։ Միգրացիայի կառավարման արդի մոտեցումները ներառում են օտարերկրացիների հետ կապված վարչական ընթացակարգերի կատարելագործում, ծառայությունների մատուցման արդյունավետության բարձրացում, միգրացիոն տվյալների բարելավում և պետական կառույցների միջև համակարգված համագործակցություն։ Միգրացիոն գործընթացների կարգավորման համար առանցքային նշանակություն ունի նաև վիճակագրական և տեղեկատվական համակարգերի կատարելագործումը։ Միգրացիայի իրական ծավալների և կառուցվածքի գնահատումը բարդ է, քանի որ ժամանակավոր և մշտական տեղաշարժերը միշտ չէ, որ ամբողջությամբ արտացոլվում են պաշտոնական վիճակագրության մեջ։ Հետևաբար արդյունավետ քաղաքականության համար անհրաժեշտ է ունենալ հնարավորինս ամբողջական տվյալներ՝ ըստ տարիքային, սեռային, կրթական, մասնագիտական և տարածքային հատկանիշների։ Հայաստանի գործող միգրացիոն քաղաքականության փաստաթղթերում ևս ընդգծվում է միգրացիոն հոսքերի և գործընթացների վիճակագրության բարելավման անհրաժեշտությունը և քաղաքականության ձևավորման ավելի մեծ փաստահենությունը։ Կարևոր ուղղություն է միգրացիայի և տնտեսական զարգացման փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը։ Եթե երկրում ստեղծվում են բարձր արտադրողականությամբ աշխատատեղեր, մրցունակ աշխատավարձեր, մասնագիտական առաջխաղացման հնարավորություններ և ձեռնարկատիրական բարենպաստ միջավայր, կարող է նվազել հարկադիր կամ տնտեսական դրդապատճառներով արտագաղթի ճնշումը։ Միաժամանակ տնտեսական քաղաքականությունը կարող է օգտագործել միգրացիոն կապիտալը՝ վերադարձողների գիտելիքները, սփյուռքի մասնագիտական ցանցերը, դրամական փոխանցումները և ներդրումային ներուժը երկրի զարգացման նպատակներով ուղղորդելու համար։ Հետազոտության մեջ կարևոր տեղ ունի նաև միգրացիայի սոցիալական կողմը։ Միգրացիան կարող է փոխել ընտանիքի կառուցվածքը, երեխաների դաստիարակության պայմանները, համայնքային հարաբերությունները և սոցիալական կապերը։ Երկարատև բաժանումը կարող է առաջացնել ընտանիքի անդամների միջև սոցիալական և հոգեբանական խնդիրներ, մինչդեռ վերադարձը միշտ չէ, որ ինքնաբերաբար նշանակում է լիարժեք վերաինտեգրում։ Հետևաբար միգրացիոն քաղաքականությունը պետք է ներառի ոչ միայն վարչական և տնտեսական, այլև սոցիալական աջակցության մեխանիզմներ։ Հետխորհրդային Հայաստանի միգրացիոն քաղաքականության զարգացման ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ ոլորտը աստիճանաբար անցել է առանձին խնդիրների լուծումից դեպի ավելի համապարփակ կառավարման մոտեցում։ 2000 թվականից ի վեր ընդունվել են մի շարք հայեցակարգային և ռազմավարական փաստաթղթեր, որոնք տարբեր փուլերում սահմանել են միգրացիոն քաղաքականության առաջնահերթությունները։ Դրանցում ընդգրկվել են անկանոն միգրացիայի կանխարգելումը, սահմանների և օտարերկրացիների կացության կառավարումը, վերադարձողների վերաինտեգրումը, աշխատուժի միջազգային շարժունակությունը, ապաստանի համակարգը և միգրացիոն տվյալների բարելավումը։ Արդի փուլում կարգավորման հեռանկարներից մեկը ինստիտուցիոնալ համակարգի հետագա ամրապնդումն է։ 2026 թվականին Հայաստանի ՆԳ նախարարության ներկայացմամբ՝ միգրացիայի կառավարումը շարունակում է մնալ երկրի կարևոր օրակարգային ուղղություններից, իսկ առաջնահերթությունների շարքում նշվում են ինստիտուցիոնալ դիմակայունությունը, քաղաքացիակենտրոն ծառայությունները, թվային փոխակերպումը, բնակչության պետական ռեգիստրի կատարելագործումը և աշխատանքի ու կեցության թույլտվությունների թվայնացումը։ Նշվել է նաև նոր միգրացիոն ռազմավարության մշակման առաջնահերթությունը։ Այս ամենը վկայում է այն մասին, որ միգրացիայի կառավարման ապագա համակարգը պետք է հիմնված լինի տվյալների վրա, արագ արձագանքի միգրացիոն հոսքերի փոփոխություններին և միաժամանակ համադրի ժողովրդագրական, տնտեսական, սոցիալական և անվտանգության նպատակները։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միգրացիան ներկայացնում է որպես Հայաստանի հետխորհրդային զարգացման ամենաբարդ և բազմաշերտ խնդիրներից մեկը։ Դրա կարգավորումը չի կարող սահմանափակվել արտագաղթի կանխարգելմամբ․ անհրաժեշտ է միաժամանակ զարգացնել աշխատաշուկան, բարձրացնել կյանքի որակը, պաշտպանել արտագնա աշխատողների իրավունքները, խթանել վերադարձն ու հայրենադարձությունը, աջակցել վերադարձողների վերաինտեգրմանը, կատարելագործել օտարերկրյա քաղաքացիների ընդունման և ինտեգրման համակարգերը, զարգացնել միգրացիոն վիճակագրությունը և օգտագործել սփյուռքի մարդկային ու տնտեսական ներուժը։ Այս մոտեցման դեպքում միգրացիան կարող է աստիճանաբար վերածվել ոչ միայն ժողովրդագրական մարտահրավերի, այլև մարդկային կապիտալի, միջազգային շարժունակության և տնտեսական զարգացման կառավարվող ռեսուրսի։

Technology

Монография рассматривает принципы построения и функционирования приемников прямого преобразования в современных телекоммуникационных системах, включая теоретические основы гомодинного приема, особенности схемотехники, влияние фазовых шумов и смещения нуля на качество сигнала, а также методы подавления паразитных составляющих и улучшения чувствительности; подробно анализируются архитектуры радиоприемных трактов для цифровых и аналоговых систем связи, вопросы интеграции таких приемников в микросхемы, а также практические аспекты их применения в мобильной и беспроводной связи, включая стандарты связи нового поколения и требования к энергоэффективности и компактности устройств.

Medicine

Բժշկակենսաբանական և փորձարարական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է լիմֆոիդ հյուսվածքի ձևաբանական և գործառութային փոփոխությունների ուսումնասիրությանը հակածնային խթանման և աուտոսենսիբիլիզացիայի պայմաններում։ Քննության են առնվում իմունային համակարգի լիմֆոիդ կառուցվածքների արձագանքները տարբեր բնույթի իմունաբանական ազդեցություններին և դրանց հետ կապված բջջային ու հյուսվածքային վերափոխումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լիմֆոիդ հյուսվածքի կառուցվածքային կազմակերպմանը, բջջային կազմի փոփոխություններին, իմունային պատասխանին մասնակցող տարրերի ակտիվությանը և դրանց գործառութային փոխկապակցվածությանը։ Վերլուծվում են հակածնային ազդեցության հետևանքով առաջացող ձևաբանական փոփոխությունները և օրգանիզմի սեփական բաղադրիչների նկատմամբ զգայունության ձևավորման պայմաններում զարգացող իմունաբանական գործընթացները։ Քննարկվում են փորձարարական մոդելների կիրառման, հյուսվածաբանական և ձևաչափական հետազոտությունների միջոցով լիմֆոիդ համակարգի վիճակի գնահատման մոտեցումները։ Ուսումնասիրությունը նպաստում է իմունային պատասխանի կառուցվածքային հիմքերի և աուտոսենսիբիլիզացիայի ընթացքում լիմֆոիդ հյուսվածքում տեղի ունեցող փոփոխությունների մեխանիզմների առավել ամբողջական ընկալմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել իմունաբանության, հյուսվածաբանության, ախտաբանական անատոմիայի և փորձարարական բժշկության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։