Динамика берегов полуострова Мианкале (Горганской косы) и прилегающих участков Южного берега Каспийского моря (Иран)

Agriculture

Աշխատությունը նվիրված է Լոռու մարզում մշակվող հիմնական գյուղատնտեսական մշակաբույսերի ցանքատարածություններում մոլախոտային բուսականության տարածվածության, տեսակային կազմի և դրա դեմ պայքարի արդյունավետ համակարգերի մշակման ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում գնահատվում է տարբեր մշակաբույսերի դաշտերի մոլախոտվածության աստիճանը, բացահայտվում են առավել տարածված և տնտեսապես վնասակար մոլախոտերի տեսակները, ուսումնասիրվում դրանց կենսաբանական առանձնահատկությունները, տարածման օրինաչափությունները և գյուղատնտեսական մշակաբույսերի աճի ու բերքատվության վրա ունեցած ազդեցությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Լոռու մարզի բնակլիմայական, հողային և ագրոէկոլոգիական պայմաններին, որոնք կարող են էական ազդեցություն ունենալ մոլախոտերի տեսակային բազմազանության, զարգացման ինտենսիվության և տարածման վրա։ Քննության են առնվում հողագործության կիրառվող եղանակները, ցանքաշրջանառությունը, հողի մշակման համակարգերը և այլ ագրոտեխնիկական գործոններ՝ պարզելու դրանց կապը դաշտերի մոլախոտվածության մակարդակի հետ։ Վերլուծվում են մոլախոտերի դեմ պայքարի մեխանիկական, ագրոտեխնիկական, կենսաբանական և քիմիական մեթոդների կիրառման հնարավորությունները, դրանց արդյունավետությունը և համակցված օգտագործման առավելությունները։ Կարևորվում է այնպիսի համալիր մոտեցումների մշակումը, որոնք հնարավորություն կտան նվազեցնել մոլախոտերի վնասակար ազդեցությունը՝ միաժամանակ պահպանելով հողի բերրիությունը, գյուղատնտեսական էկոհամակարգերի կայունությունը և մշակաբույսերի զարգացման համար նպաստավոր պայմանները։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են համեմատվել պայքարի տարբեր եղանակներ և գնահատվել դրանց ազդեցությունը մոլախոտերի քանակի, տեսակային կազմի, մշակաբույսերի բերքատվության ու արտադրության արդյունավետության վրա։ Աշխատանքը կարևոր նշանակություն ունի Լոռու մարզի գյուղատնտեսական արտադրության կատարելագործման համար, քանի որ առաջարկվող մոտեցումները կարող են նպաստել դաշտերի մոլախոտվածության նվազեցմանը, մշակաբույսերի մրցունակության բարձրացմանը, բերքի քանակական և որակական ցուցանիշների բարելավմանը և բուսաբուծության առավել արդյունավետ ու կայուն համակարգերի ձևավորմանը։

History

Ուսումնասիրությունը նվիրված է 1915-1917 թվականներին Հայոց ցեղասպանության և Ամերիկայի Միացյալ Նահանգների փոխհարաբերությունների պատմաքաղաքական վերլուծությանը՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով ամերիկյան հասարակության, պետական կառույցների, դիվանագիտական ներկայացուցչությունների, մամուլի, բարեգործական կազմակերպությունների և հասարակական գործիչների արձագանքին Օսմանյան կայսրությունում հայերի նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնությունների ու տեղահանությունների նկատմամբ։ Աշխատանքի կենտրոնում այն հարցն է, թե ինչպես ձևավորվեց ամերիկյան ընկալումը հայերի ողբերգության վերաբերյալ, ինչպիսի տեղեկատվություն էր հասնում ԱՄՆ, ինչպես էին դրան արձագանքում հասարակությունը և պետական իշխանությունները, և ինչպիսի քաղաքական ու մարդասիրական քայլեր ձեռնարկվեցին այդ ժամանակահատվածում։ Ուսումնասիրության համար կարևոր նախադրյալ է Առաջին համաշխարհային պատերազմի միջազգային իրավիճակը, որի պայմաններում Օսմանյան կայսրության տարածքում հայ բնակչության նկատմամբ իրականացվող բռնությունները զարգանում էին լայնածավալ ռազմական և քաղաքական գործընթացների համատեքստում։ 1915 թվականից սկսված զանգվածային տեղահանությունները, սպանությունները, բռնությունները և բռնագաղթերը հանգեցրին հայ բնակչության հսկայական կորուստների և ստեղծեցին մարդասիրական աղետ, որի մասին տեղեկությունները աստիճանաբար տարածվեցին նաև ԱՄՆ-ում։ Ամերիկյան հասարակության իրազեկման գործում կարևոր դեր ունեցան Օսմանյան կայսրությունում գործող ամերիկյան դիվանագետների, միսիոներների, բժիշկների, ուսուցիչների և այլ ականատեսների հաղորդումները։ Նրանց տեղեկությունները հնարավորություն էին տալիս ամերիկյան հասարակությանը պատկերացում կազմել տեղի ունեցող իրադարձությունների մասշտաբների և հայ բնակչության վիճակի մասին։ Դիվանագիտական հաղորդագրություններն ու անձնական վկայությունները հետագայում դարձան ժամանակաշրջանի կարևոր սկզբնաղբյուրներ՝ արտացոլելով տեղահանությունների, բռնությունների, գաղթականների և որբերի ծանր դրությունը։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ամերիկյան մամուլի դերին։ Թերթերում և պարբերականներում հրապարակվող նյութերը նպաստեցին Օսմանյան կայսրությունում հայերի նկատմամբ իրականացվող բռնությունների վերաբերյալ տեղեկատվության տարածմանը։ Լրագրողական հրապարակումները, ականատեսների պատմությունները և դիվանագիտական հաղորդագրությունների հիման վրա կազմված նյութերը ձևավորեցին հասարակական արձագանք, որի արդյունքում հայերի օգնության խնդիրը աստիճանաբար դարձավ ԱՄՆ-ում քննարկվող կարևոր մարդասիրական հարցերից մեկը։ Ամերիկյան հասարակության արձագանքը դրսևորվեց նաև բարեգործական գործունեության ընդլայնմամբ։ Տարբեր հասարակական և կրոնական կազմակերպություններ, ինչպես նաև անհատ բարերարներ միջոցներ էին հավաքում հայ գաղթականների, որբերի և բռնություններից տուժած մարդկանց օգնության համար։ Այդ գործունեությունը հետագայում ձևավորեց լայնածավալ մարդասիրական նախաձեռնությունների հիմք, որոնց նպատակն էր սննդով, հագուստով, բժշկական օգնությամբ և կացարանով աջակցել ծանր վիճակում հայտնված հայ բնակչությանը։ Ուսումնասիրության կարևոր թեման է ամերիկյան դիվանագիտական ներկայացուցչությունների գործունեությունը։ ԱՄՆ դեսպանատան և հյուպատոսական պաշտոնյաների հաղորդագրությունները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն բռնությունների մասին ստացված տեղեկությունները, այլև ամերիկյան դիվանագետների վերաբերմունքն ու հնարավոր գործողությունները։ Դիվանագիտական փաստաթղթերում արձանագրվում էին տեղահանությունների ընթացքը, բնակչության վիճակը, գաղթականների շարժը, բռնությունների մասին հաղորդումները և մարդասիրական օգնության անհրաժեշտությունը։ Այս աղբյուրների ուսումնասիրությունը կարևոր է ժամանակաշրջանի իրադարձությունների վերաբերյալ ԱՄՆ-ի տեղեկացվածության մակարդակը և քաղաքական արձագանքի սահմանները հասկանալու համար։ 1915-1917 թվականների ընթացքում ԱՄՆ-ի դիրքորոշումը անհրաժեշտ է դիտարկել նաև երկրի արտաքին քաղաքականության ընդհանուր շրջանակում։ ԱՄՆ-ը Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկզբնական տարիներին պաշտոնապես չեզոք դիրք էր պահպանում և փորձում էր չեզոքության քաղաքականությունը համատեղել միջազգային իրադարձությունների նկատմամբ իր տնտեսական, դիվանագիտական և հասարակական շահերի հետ։ Այդ պայմաններում հայերի նկատմամբ իրականացվող բռնությունների վերաբերյալ հասարակական և մարդասիրական արձագանքը միշտ չէ, որ վերածվում էր ուղղակի քաղաքական կամ ռազմական միջամտության։ Հետևաբար աշխատանքը կարևորում է մարդասիրական, հասարակական և պետական արձագանքների միջև եղած տարբերությունները։ Հայերի օգնության կազմակերպման գործում առանձնահատուկ նշանակություն ունեցավ ամերիկյան հասարակական կազմակերպվածությունը։ Հայկական հարցի շուրջ հասարակական քարոզչությունը նպաստեց դրամահավաքների, օգնության ծրագրերի և հանրային միջոցառումների կազմակերպմանը։ Այդ գործընթացում կարևոր էր հասարակության ուշադրությունը պահպանելը, քանի որ պատերազմի պայմաններում բազմաթիվ ժողովուրդներ էին հայտնվել ծանր վիճակում, իսկ միջազգային տեղեկատվական դաշտը սահմանափակված էր ռազմական գրաքննությամբ և քաղաքական հակասություններով։ Հայերի վիճակի մասին տեղեկությունների տարածումը նպաստեց նրանց նկատմամբ համակրանքի և օգնության տրամադրվածության ձևավորմանը։ Ուսումնասիրության առանձին ուղղություն կարող է լինել ամերիկյան միսիոներական կառույցների դերը։ Մինչև պատերազմը ԱՄՆ-ից ժամանած բազմաթիվ միսիոներներ և կրթական ու կրոնական հաստատությունների ներկայացուցիչներ երկար տարիներ գործունեություն էին ծավալել Օսմանյան կայսրության հայաբնակ շրջաններում։ Նրանց կապերը տեղի բնակչության հետ և տեղում ունեցած փորձը հնարավորություն տվեցին պատերազմի տարիներին տեղեկություններ փոխանցել հայերի վիճակի մասին և մասնակցել օգնության կազմակերպմանը։ Միաժամանակ նրանց հաղորդումները կարևոր փաստագրական նյութ են պատմական հետազոտությունների համար։ Աշխատության ժամանակագրական շրջանակը՝ 1915-1917 թվականները, հնարավորություն է տալիս հետևելու իրադարձությունների զարգացմանը սկզբնական զանգվածային տեղահանություններից մինչև ԱՄՆ-ի՝ Առաջին համաշխարհային պատերազմին պաշտոնապես մասնակցելու շրջանը։ 1917 թվականը կարևոր սահմանագիծ է, քանի որ ԱՄՆ-ի պատերազմի մեջ մտնելը փոխեց երկրի արտաքին քաղաքականության ընդհանուր պայմանները և ազդեց միջազգային հարաբերությունների համակարգում նրա դերակատարության վրա։ Այս ժամանակաշրջանի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր փոխվում ամերիկյան քաղաքական միջավայրը և ինչպիսի տեղ էր զբաղեցնում հայերի խնդիրը այդ գործընթացներում։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել նաև ԱՄՆ-ում հայերի և ամերիկյան հասարակության միջև ձևավորված կապերի դերը։ Ամերիկահայ համայնքը, հասարակական գործիչները և տարբեր կազմակերպություններ մասնակցում էին հայերի պաշտպանության և օգնության կազմակերպման գործընթացներին։ Նրանց գործունեությունը նպաստեց ինչպես դրամահավաքների կազմակերպմանը, այնպես էլ հասարակական կարծիքի ձևավորմանը։ Այս գործընթացները կարևոր նշանակություն ունեցան հետագա հայ-ամերիկյան հասարակական և քաղաքական հարաբերությունների զարգացման համար։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է սկզբնաղբյուրների համադրական ուսումնասիրությունը։ Դիվանագիտական փաստաթղթերը, մամուլի հրապարակումները, անձնական նամակները, հուշագրությունները, կազմակերպությունների հաշվետվությունները և ականատեսների վկայությունները հնարավորություն են տալիս տարբեր տեսանկյուններից վերականգնելու ժամանակաշրջանի իրադարձությունները։ Աղբյուրների համադրումը հատկապես կարևոր է, քանի որ պատերազմի պայմաններում տեղեկատվության տարածումն ու ընկալումը կարող էին պայմանավորված լինել քաղաքական շահերով, գրաքննությամբ և հաղորդակցության սահմանափակումներով։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ 1915-1917 թվականներին Հայոց ցեղասպանության և ԱՄՆ-ի փոխհարաբերությունները ներառում էին միաժամանակ մի քանի մակարդակ՝ դիվանագիտական տեղեկությունների փոխանցում, հասարակական իրազեկում, մամուլի արձագանք, մարդասիրական օգնություն, բարեգործական կազմակերպությունների գործունեություն և պետական քաղաքականության ձևավորում։ Այս գործընթացների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել ոչ միայն ամերիկյան արձագանքի բնույթի և սահմանների, այլև այն հասարակական ու մարդասիրական շարժումների մասին, որոնք ձևավորվեցին հայ ժողովրդի նկատմամբ իրականացված զանգվածային բռնությունների հետևանքով։

Biology

Նյարդաֆիզիոլոգիական և էվոլյուցիոն կենսաբանության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է ուսուցման և նոր հմտությունների ձեռքբերման գործընթացներում գլխուղեղի ենթակեղևային կառուցվածքների մասնակցության մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ ուղեղի էվոլյուցիոն զարգացման համատեքստում։ Քննության են առնվում նյարդային համակարգի տարբեր մակարդակներում տեղեկատվության մշակման, փորձառության կուտակման և վարքային արձագանքների ձևավորման ֆիզիոլոգիական հիմքերը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ենթակեղևային նյարդային կենտրոնների, մասնավորապես՝ հիմային հանգույցների, թալամուսի և լիմբիական համակարգի որոշ կառուցվածքների դերին ուսուցման, հիշողության, շարժողական հմտությունների և հարմարվողական վարքագծի ձևավորման գործընթացներում։ Վերլուծվում են նյարդային կապերի փոփոխականության, պայմանական ռեֆլեքսների ձևավորման և նյարդային համակարգի տարբեր բաժինների փոխգործակցության առանձնահատկությունները։ Քննարկվում են նաև ողնաշարավոր կենդանիների գլխուղեղի էվոլյուցիոն փոփոխությունները, ենթակեղևային և կեղևային կառույցների գործառական փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև ուսուցման մեխանիզմների աստիճանական բարդացման հնարավոր օրինաչափությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համադրելու նյարդաֆիզիոլոգիական և համեմատական-էվոլյուցիոն մոտեցումները՝ բացահայտելու ուսուցման գործընթացների կենսաբանական հիմքերն ու դրանց զարգացման առանձնահատկությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել նյարդաֆիզիոլոգիայի, էվոլյուցիոն նյարդաբանության, վարքաբանության և ճանաչողական գիտությունների ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

History

Պատմաքաղաքական և փաստագրական բնույթի այս հրատարակությունը ներկայացնում է Հայ Յեղափոխական Դաշնակցության ծրագրային դրույթների այն հատվածը, որը ձևակերպում էր կուսակցության տվյալ ժամանակաշրջանի նվազագույն քաղաքական, սոցիալական և տնտեսական պահանջները։ Պատմական աղբյուրներում ծրագիրը կապվում է 1907 թվականի կուսակցական համագումարում հաստատված ծրագրային վերափոխումների հետ, երբ քաղաքական նպատակները համադրվում էին սոցիալիստական գաղափարների և հայ բնակչության ազգային ու հասարակական շահերի պաշտպանության վերաբերյալ մոտեցումների հետ։ Փաստաթղթում արտացոլվում են պետական կառավարման, քաղաքական ազատությունների, հասարակական հարաբերությունների, աշխատավորության իրավունքների, տնտեսական համակարգի և ազգային խնդիրների վերաբերյալ կուսակցության դիրքորոշումները։ Ծրագրային դրույթների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու XX դարի սկզբի հայկական քաղաքական մտքի զարգացման, հեղափոխական և սոցիալիստական գաղափարների տարածման ու ազգային հարցի վերաբերյալ ձևավորված մոտեցումների մասին։ Այն նաև կարևոր սկզբնաղբյուր է կուսակցության գաղափարական զարգացման տարբեր փուլերը և ժամանակի քաղաքական միջավայրի ազդեցությունը ուսումնասիրելու համար։ Փաստաթուղթը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, քաղաքագիտության մասնագետների, հայագետների, աղբյուրագետների և XIX դարի վերջի ու XX դարի սկզբի հայկական հասարակական-քաղաքական շարժումների պատմությունն ուսումնասիրող ընթերցողների համար։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է անգլերեն գեղարվեստական դիսկուրսում քննադատական խոսքային գործողությունների ազդեցության ուսումնասիրությանը՝ գործաբանական և դիսկուրսային մոտեցումների համադրությամբ։ Հետազոտության կենտրոնում այն լեզվական և հաղորդակցական միջոցներն են, որոնց միջոցով քննադատություն արտահայտող խոսքը ներգործում է հասցեատիրոջ զգացմունքների, վերաբերմունքի, վարքի կամ հետագա հաղորդակցական գործողությունների վրա։ Պերլոկուտիվ ազդեցությունը դիտարկվում է որպես խոսքային ակտի արդյունքում առաջացող ազդեցություն, որը կարող է տարբեր լինել խոսողի անմիջական հաղորդակցական նպատակից և պայմանավորված լինել համատեքստով, մասնակիցների փոխհարաբերություններով ու արտահայտության լեզվական ձևակերպմամբ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ուղղակի և անուղղակի քննադատության ձևերին, գնահատողական բառապաշարին, հեգնանքին, ակնարկին, մեղմացման և ուժգնացման միջոցներին, ինչպես նաև դրանց միջոցով ձևավորվող հաղորդակցական ազդեցությանը։ Քննվում է կերպարների սոցիալական կարգավիճակի, հոգեբանական փոխհարաբերությունների, հաղորդակցական իրավիճակի և նախորդ խոսքային համատեքստի նշանակությունը քննադատության ընկալման ու արձագանքի ձևավորման համար։ Գեղարվեստական դիսկուրսը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն առանձին արտահայտություններ, այլև քննադատական խոսքային գործողությունների տեղը երկխոսության, կերպարային հարաբերությունների և ստեղծագործության ընդհանուր հաղորդակցական կառուցվածքի մեջ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ այնպիսի հնարավոր պերլոկուտիվ հետևանքների, ինչպիսիք են համաձայնությունը, առարկությունը, ինքնարդարացումը, հաղորդակցական լարվածությունը, վարքային փոփոխությունը կամ փոխհարաբերությունների վերաիմաստավորումը՝ դրանք դիտարկելով կոնկրետ տեքստային համատեքստի շրջանակում։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում խոսողի մտադրության և հասցեատիրոջ փաստացի արձագանքի տարբերակումը, քանի որ նույն քննադատական արտահայտությունը տարբեր իրավիճակներում կարող է առաջացնել տարբեր ազդեցություններ։ Ուսումնասիրվում է նաև հեղինակի դերը կերպարների խոսքային վարքի կառուցման և ընթերցողի կողմից դրանց մեկնաբանման ուղղորդման գործում։ Լեզվական նյութի գործաբանական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են բառային ընտրությունը, շարահյուսական կառուցվածքը, համատեքստային ենթադրությունները և հաղորդակցական ռազմավարությունները միասին ձևավորում քննադատության ներգործական ուժը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է գործաբանության, խոսքային ակտերի տեսության, դիսկուրսի վերլուծության և ոճագիտության մոտեցումները՝ բացահայտելու քննադատության՝ որպես հաղորդակցական գործողության գործառույթներն ու ազդեցության մեխանիզմները անգլերեն գեղարվեստական տեքստերում։

History

Այս գիրքը հուշագրական և պատմական ուսումնասիրություն է, որը միավորում է անձնական որոնման պատմությունը և Օսմանյան կայսրության վերջին տարիների հայերի ցեղասպանության հիշողությունները։ Պատմության առանցքում հեղինակի փորձն է՝ վերականգնելու իր պապի՝ Հայոց ցեղասպանությունը վերապրած մարդու անցած ճանապարհը՝ փաստաթղթերի, արխիվային նյութերի և բանավոր վկայությունների միջոցով։ Ստեղծագործությունը համադրում է հետազոտական լրագրության և ընտանեկան պատմության տարրերը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են անձնական հիշողությունները կապվում մեծ պատմական ողբերգությունների հետ։ Գրքում առանձնահատուկ տեղ ունի ինքնության, հիշողության պահպանման և պատմական արդարության որոնման թեմատիկան, ինչպես նաև սերունդների միջև փոխանցվող փորձի և տրավմայի ազդեցությունը։ Հեղինակը՝ Dawn Anahid MacKeen, ներկայացնում է ոչ միայն պատմական փաստերի վերականգնում, այլ նաև անձնական ներգրավվածությամբ պայմանավորված որոնման ճանապարհ, որը միաժամանակ գիտական և հուզական բնույթ ունի։