Եղանակավորման իմաստաշարահյուսական միջոցները ժամանակակից ֆրանսիական լրագրային խոսույթում

Economics

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության Արարատի մարզի գինեգործական կազմակերպություններում գինեգործական արտադրանքի արտադրության և իրացման ծախսերի հաշվառման ու վերահսկողության համակարգի կատարելագործման ուղիների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են արտադրական ծախսերի հաշվառման տեսական հիմքերը, հաշվապահական հաշվառման միջազգային և ազգային ստանդարտները, ինչպես նաև դրանց կիրառման առանձնահատկությունները գինեգործության ոլորտում։ Հեղինակը վերլուծում է ծախսերի ձևավորման կառուցվածքը՝ ներառյալ հումքի, արտադրական գործընթացների, աշխատուժի, էներգիայի և իրացման ծախսերը՝ ընդգծելով դրանց ազդեցությունը արտադրանքի ինքնարժեքի վրա։ Աշխատությունում քննարկվում են նաև հաշվառման և ներքին վերահսկողության համակարգերի արդյունավետության բարձրացման մեթոդները, կառավարչական հաշվառման գործիքները, բյուջետավորման և ծախսերի պլանավորման մեխանիզմները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում վերահսկողական ընթացակարգերի կատարելագործմանը, կորուստների նվազեցմանը և արտադրական արդյունավետության բարձրացմանը՝ Արարատի մարզի գինեգործական ձեռնարկությունների օրինակով։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, հաշվապահների, աուդիտորների, ձեռնարկատերերի, արտադրության կառավարման մասնագետների և ուսանողների համար՝ առաջարկելով ինչպես տեսական հիմքեր, այնպես էլ կիրառական լուծումներ գինեգործական արտադրության ծախսերի հաշվառման և վերահսկողության ոլորտում։

History

Աշխատությունը նվիրված է Էջմիածնի հայրապետական աթոռի և ռուսական պետական իշխանությունների միջև հարաբերությունների սկզբնական շրջանի պատմական ուսումնասիրությանը՝ լուսաբանելով դրանց ձևավորման քաղաքական, եկեղեցական և դիվանագիտական նախադրյալները։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն պատմական պայմանների վրա, որոնցում Հայոց եկեղեցու բարձրագույն հոգևոր իշխանությունը սկսեց կապեր հաստատել Ռուսաստանի հետ՝ տարածաշրջանում տեղի ունեցող քաղաքական փոփոխությունների և հայ բնակչության անվտանգության ու եկեղեցական շահերի պաշտպանության խնդիրների համատեքստում։ Քննության են առնվում Էջմիածնի կաթողիկոսների, հոգևորականների և հայ հասարակական շրջանակների նախաձեռնությունները, ռուսական իշխանություններին ուղղված դիմումները, նամակագրությունը և տարբեր ներկայացուցիչների միջոցով իրականացվող բանակցությունները։ Այս հարաբերությունները դիտարկվում են Հարավային Կովկասում և հարակից տարածքներում Ռուսաստանի քաղաքական ազդեցության աստիճանական ընդլայնման, ինչպես նաև Օսմանյան և Պարսկական տերությունների հետ նրա հարաբերությունների ընդհանուր համապատկերում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն շարժառիթներին, որոնք հայկական եկեղեցական շրջանակներին դրդում էին Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների զարգացմանը։ Դրանց թվում կարևորվում էին քրիստոնյա բնակչության պաշտպանության ակնկալիքները, եկեղեցական հաստատությունների իրավունքների ու ունեցվածքի պահպանման հարցերը, քաղաքական անկայունության պայմաններում անվտանգության ապահովման ձգտումները և արտաքին հովանավորություն ձեռք բերելու հնարավորությունները։ Միաժամանակ ուսումնասիրվում են ռուսական կառավարության շահերն ու նպատակները՝ պարզելու, թե հայկական եկեղեցական կառույցների հետ կապերը ինչ նշանակություն կարող էին ունենալ Ռուսաստանի կովկասյան և արևելյան քաղաքականության համար։ Էջմիածնի հայրապետական աթոռը ներկայացվում է ոչ միայն որպես հոգևոր կենտրոն, այլև որպես հայկական հասարակության կազմակերպման և արտաքին կապերի հաստատման կարևոր հաստատություն, որն իր հեղինակության շնորհիվ կարող էր մասնակցել քաղաքական ու դիվանագիտական գործընթացներին։ Քննության են առնվում եկեղեցական դիվանագիտության առանձնահատկությունները, պատվիրակությունների գործունեությունը, պաշտոնական և ոչ պաշտոնական հաղորդակցության ձևերը, ինչպես նաև տարբեր միջնորդների դերը հայ-ռուսական կապերի հաստատման գործում։ Հատուկ նշանակություն է տրվում նամակագրական և վավերագրական նյութերին, քանի որ դրանց միջոցով հնարավոր է բացահայտել կողմերի ակնկալիքները, քաղաքական հաշվարկները և հարաբերությունների զարգացման կոնկրետ փուլերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևել, թե ինչպես սկզբնական առանձին շփումները ժամանակի ընթացքում վերածվեցին ավելի համակարգված հարաբերությունների և ստեղծեցին հետագա քաղաքական ու եկեղեցական համագործակցության նախադրյալներ։ Կարևորվում է նաև կրոնական գործոնի նշանակությունը, սակայն հայ-ռուսական կապերը չեն սահմանափակվում միայն քրիստոնեական ընդհանրությամբ։ Դրանք դիտարկվում են քաղաքական շահերի, տարածաշրջանային մրցակցության, առևտրական կապերի և հայկական համայնքների սոցիալական ու իրավական դրության հետ փոխկապակցված։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե տարբեր պատմական իրավիճակներում որքանով էին համընկնում կամ տարբերվում Էջմիածնի և ռուսական պետական իշխանությունների նպատակները։ Այդ մոտեցումը հնարավորություն է տալիս հարաբերությունների պատմությունը ներկայացնել ոչ թե որպես միակողմանի գործընթաց, այլ որպես տարբեր շահեր ունեցող կողմերի փոխգործակցություն։ Աշխատության աղբյուրագիտական արժեքը պայմանավորված է նաև պաշտոնական գրագրության, եկեղեցական փաստաթղթերի, դիվանագիտական հաղորդագրությունների և ժամանակաշրջանի այլ վավերագրերի օգտագործման հնարավորությամբ, որոնք տեղեկություններ են հաղորդում ինչպես քաղաքական իրադարձությունների, այնպես էլ Հայոց եկեղեցու արտաքին գործունեության մասին։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի հետագա հայ-ռուսական հարաբերությունների պատմական հիմքերը հասկանալու համար, քանի որ սկզբնական կապերի ընթացքում ձևավորված քաղաքական պատկերացումները, հաղորդակցության ուղիները և փոխադարձ ակնկալիքները հետագայում ազդեցություն ունեցան տարածաշրջանում տեղի ունեցող զարգացումների վրա։ Միաժամանակ նյութը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Էջմիածնի հայրապետական աթոռի քաղաքական և հասարակական դերակատարության, Հայոց եկեղեցու արտաքին հարաբերությունների և Ռուսաստանի հարավկովկասյան քաղաքականության ձևավորման մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել հայոց պատմության, Հայոց եկեղեցու պատմության, հայ-ռուսական հարաբերությունների, Ռուսաստանի արտաքին քաղաքականության, Կովկասի պատմության և պատմական դիվանագիտության ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, պատմաբանների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է Թեթև արդյունաբերության տեխնոլոգիա ոլորտի կարևոր ուղղություններից մեկին՝ կաշվի և մորթու մշակման հիմունքներին։ Գրքում ներկայացվում են կենդանական հումքի՝ կաշվի և մորթու ստացման, նախնական մշակման և հետագա տեխնոլոգիական փուլերի հիմնական սկզբունքները։ Հեղինակը մանրամասնորեն անդրադառնում է հումքի պահպանման, մաքրման, թթվացման, քրոմացման և չորացման գործընթացներին՝ բացատրելով դրանց նշանակությունը պատրաստի արտադրանքի որակի ապահովման գործում։ Աշխատությունում նկարագրվում են նաև կաշվի և մորթու ֆիզիկաքիմիական հատկությունները, դրանց կառուցվածքը և մշակման ընթացքում տեղի ունեցող փոփոխությունները։ Կարևոր տեղ է հատկացվում արտադրության հիգիենիկ պայմաններին, անվտանգության կանոններին և շրջակա միջավայրի պահպանությանը՝ հաշվի առնելով քիմիական նյութերի կիրառման առանձնահատկությունները։ Գիրքը ներառում է նաև գործնական ցուցումներ և տեխնոլոգիական սխեմաներ, որոնք նպաստում են արտադրական գործընթացների ճիշտ կազմակերպմանը և արդյունավետության բարձրացմանը։ Ընդհանուր առմամբ այն հանդիսանում է արժեքավոր ուսումնական և մասնագիտական ձեռնարկ, որը օգտակար է թե ուսանողների, թե ոլորտի մասնագետների համար՝ ապահովելով տեսական և գործնական գիտելիքների համադրություն կաշվի և մորթու մշակման բնագավառում։

History

Այս աշխատությունը նվիրված է Արևմտյան Հայաստանի խնդրի և դրա նկատմամբ Գերմանիայի քաղաքականության ուսումնասիրությանը Առաջին աշխարհամարտի տարիներին՝ 1914 թվականի օգոստոսից մինչև 1918 թվականի մարտը։ Հետազոտության կենտրոնում Օսմանյան կայսրության տարածքում գտնվող հայկական նահանգների նկատմամբ Գերմանիայի ռազմաքաղաքական և դիվանագիտական մոտեցումներն են, ինչպես նաև այդ քաղաքականության ձևավորման վրա ազդող գերմանական, օսմանյան և եվրոպական շահերի փոխհարաբերությունները։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում է Առաջին աշխարհամարտի նախօրեին և պատերազմի ընթացքում Գերմանիայի ու Օսմանյան կայսրության միջև ձևավորված ռազմավարական համագործակցությունը, որի պայմաններում հայկական հարցը ձեռք էր բերում ոչ միայն մարդասիրական և ազգային, այլև աշխարհաքաղաքական նշանակություն։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Արևմտյան Հայաստանի տարածքների ռազմավարական դիրքին, գերմանական քաղաքական և ռազմական շրջանակների հետաքրքրություններին, ինչպես նաև տարածաշրջանում ազդեցության ընդլայնման ձգտումներին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է պատերազմի ընթացքում հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված բռնությունների, տեղահանությունների և զանգվածային կոտորածների վերաբերյալ գերմանական իշխանությունների, դիվանագետների և ռազմական շրջանակների դիրքորոշումների վերլուծությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել այն հակասությունները, որոնք առաջանում էին քաղաքական և ռազմական դաշնակցային շահերի ու հայկական բնակչության նկատմամբ տեղի ունեցող հանցագործությունների արձագանքման միջև։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում գերմանական դիվանագիտական փաստաթղթերին, պաշտոնական հաղորդագրություններին, հուշագրություններին և այլ աղբյուրներին, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքական որոշումների և դիրքորոշումների ձևավորման ընթացքը։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև Բեռլինի և Կոստանդնուպոլսի հարաբերություններին, Օսմանյան կայսրության ներքին քաղաքականությանը, ռազմական գործողությունների զարգացմանը և դրանց ազդեցությանը հայկական բնակչության վիճակի վրա։ 1917 թվականի ռուսական հեղափոխություններից հետո տարածաշրջանում ստեղծված նոր ռազմաքաղաքական իրավիճակը և 1918 թվականի Բրեստ-Լիտովսկի պայմանագիրը նույնպես կարևոր նշանակություն ունեն հետազոտության ժամանակագրական շրջանակում, քանի որ դրանք փոխեցին Կովկասում ուժերի հարաբերակցությունը և ազդեցության հնարավորությունները։ Աշխատության արդյունքները հնարավորություն են տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել Առաջին աշխարհամարտի տարիներին Արևմտյան Հայաստանի շուրջ ընթացող միջազգային քաղաքականության մասին և գնահատել Գերմանիայի դերը այդ գործընթացներում։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն Հայոց ցեղասպանության պատմության, այլև Առաջին աշխարհամարտի դիվանագիտական և աշխարհաքաղաքական պատմության տեսանկյունից։ Նյութը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, հայագետներին, միջազգային հարաբերությունների և դիվանագիտության պատմության մասնագետներին, ցեղասպանագիտությամբ զբաղվող հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցականների էկոլոգիական կուլտուրայի ձևավորման մանկավարժական պայմանների, մեթոդների և միջոցների ուսումնասիրությանը հանրակրթական առարկաների ուսուցման գործընթացում։ Դիտարկվում է բնապահպանական գիտելիքների, արժեքային կողմնորոշումների, պատասխանատու վարքագծի և շրջակա միջավայրի նկատմամբ գիտակցված վերաբերմունքի ձևավորումը որպես սովորողների ընդհանուր կրթության կարևոր բաղադրիչ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարբեր հանրակրթական առարկաների բովանդակության մեջ բնապահպանական թեմաների ներառմանը և միջառարկայական կապերի օգտագործմանը՝ բնության, հասարակության ու մարդու փոխհարաբերությունների վերաբերյալ ամբողջական պատկերացում ձևավորելու նպատակով։ Քննարկվում են դասավանդման այնպիսի մեթոդներ և կազմակերպական ձևեր, որոնք նպաստում են սովորողների ճանաչողական ակտիվության, ինքնուրույն մտածողության, բնապահպանական խնդիրները վերլուծելու և դրանց լուծման հնարավոր ուղիներ առաջարկելու կարողությունների զարգացմանը։ Անդրադարձ է կատարվում գործնական առաջադրանքների, նախագծային աշխատանքի, քննարկումների, դիտարկումների և հետազոտական գործունեության կիրառման հնարավորություններին։ Կարևորվում է ոչ միայն տեսական գիտելիքների փոխանցումը, այլև դրանց կապը առօրյա վարքագծի և բնապահպանական պատասխանատվության հետ։ Վերլուծվում են սովորողների էկոլոգիական գիտակցության և կուլտուրայի ձևավորման մակարդակի գնահատման մոտեցումները, ինչպես նաև ուսուցչի դերը այդ գործընթացի կազմակերպման և ուղղորդման գործում։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել հանրակրթական ուսուցման բովանդակության և մեթոդների կատարելագործմանը՝ ուղղված բնապահպանական խնդիրների նկատմամբ տեղեկացված, պատասխանատու և ակտիվ վերաբերմունք ունեցող սովորողների ձևավորմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել մանկավարժների, ուսուցիչների, կրթության ոլորտի հետազոտողների, մեթոդիստների և մանկավարժական մասնագիտություններով սովորող ուսանողների համար։

Political Science

Աշխատությունը նվիրված է հանրակրթական դպրոցում բացօթյա նկարչության դասավանդման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրա արդյունավետ կազմակերպման մեթոդական մոտեցումներին։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է բնության անմիջական միջավայրում նկարչական գործունեության կազմակերպումը՝ որպես սովորողների գեղագիտական ընկալման, դիտողականության, ստեղծագործական մտածողության և գործնական հմտությունների զարգացման արդյունավետ միջոց։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բացօթյա դասերի պլանավորմանը, թեմաների և առաջադրանքների ընտրությանը, աշակերտների տարիքային ու անհատական առանձնահատկությունների հաշվառմանը, ինչպես նաև բնական լուսավորության, գույնի, տարածության և միջավայրի փոփոխությունների դիտարկմանն ու պատկերմանը։ Աշխատության մեջ կարող են ներկայացվել ուսուցման տարբեր մեթոդներ և կազմակերպչական ձևեր, ուսուցչի դերը ստեղծագործական գործընթացի ուղղորդման գործում, սովորողների ինքնուրույն աշխատանքի խթանման եղանակները և նրանց աշխատանքների գնահատման չափանիշները։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է կերպարվեստի ուսուցման բովանդակության կատարելագործման և դասապրոցեսում բնության ու իրական միջավայրի առավել արդյունավետ օգտագործման տեսանկյունից։ Այն կարող է օգտակար լինել կերպարվեստի ուսուցիչների, մանկավարժների, գեղարվեստական կրթության մասնագետների, ուսանողների և հանրակրթական դպրոցներում ստեղծագործական ուսուցման մեթոդներով հետաքրքրվող մասնագետների համար։