Էջեր հայոց միջնադարյան մշակույթի և պատմության

Culture

Աշխատությունը նվիրված է ԽՍՀՄ մշակույթի նախարարության համակարգում գործող կենտրոնացված գրադարանային համակարգերից օգտվելու կարգի, ընթերցողների իրավունքների և պարտականությունների, ինչպես նաև գրադարանային սպասարկման կազմակերպման սկզբունքների ներկայացմանը։ Այն ունի գործնական-մեթոդական բնույթ և նախատեսված է ընթերցողներին ու գրադարանային ծառայություններից օգտվողներին տեղեկացնելու համար, թե ինչպես պետք է կազմակերպել գրադարան այցելությունը, գրանցվել որպես ընթերցող, օգտվել գրքային ֆոնդերից և պահպանել գրադարանի կողմից սահմանված կանոնները։ Խորհրդային գրադարանային համակարգը կառուցված էր կենտրոնացված կառավարման և միասնական գրադարանային ցանցի սկզբունքների վրա։ 1984 թվականի ԽՍՀՄ օրենսդրական դրույթներով գրադարանները դիտարկվում էին որպես միասնական համակարգի մաս, իսկ կենտրոնացված գրադարանային համակարգերը ղեկավարվում էին համապատասխան կենտրոնական գրադարանի կողմից։ Այդ համակարգի կարևոր առանձնահատկություններից էին ֆոնդերի կենտրոնացված համալրումը, գրականության մշակումը, տեղեկատու-մատենագիտական աշխատանքների համակարգումը և տարբեր գրադարանների միջև համագործակցությունը։ Նյութում ներկայացվող կանոնների հիմնական նպատակը գրադարանային ֆոնդերի հնարավորինս արդյունավետ և կարգավորված օգտագործումն էր։ Ընթերցողը հնարավորություն ուներ ժամանակավորապես օգտվել գրքերից, պարբերականներից և այլ տպագիր նյութերից, ստանալ մատենագիտական ու տեղեկատու-տեղեկատվական սպասարկում, ինչպես նաև մասնակցել գրադարանի կազմակերպած միջոցառումներին։ ԽՍՀՄ-ում գրադարաններից օգտվելու իրավունքը նախատեսված էր քաղաքացիների, հիմնարկների, ձեռնարկությունների և կազմակերպությունների համար, իսկ ընդհանուր գրադարանային սպասարկումը հիմնականում անվճար էր։ Կարևոր տեղ էր զբաղեցնում ընթերցողի կողմից գրադարանային ֆոնդերի պահպանության պահանջը։ Օգտվողը պարտավոր էր խնամքով վերաբերվել իրեն տրամադրված գրականությանը, պահպանել դրա ֆիզիկական ամբողջականությունը և վերադարձնել նյութերը սահմանված ժամկետում։ Գրքի կամ այլ նյութի կորուստը կամ անուղղելի վնասումը կարող էր առաջացնել նյութական պատասխանատվություն և պահանջել կորցրած հրատարակության փոխարինում կամ դրա արժեքի փոխհատուցում։ Կենտրոնացված համակարգի կարևոր առավելություններից էր նաև միջգրադարանային աբոնեմենտի կիրառումը։ Եթե անհրաժեշտ գիրքը կամ այլ հրատարակությունը տվյալ գրադարանում առկա չէր, գրադարանը կարող էր այն պահանջել այլ գրադարանից։ Այս մեխանիզմը հնարավորություն էր տալիս ընդլայնել ընթերցողի հասանելիությունը գրականության նկատմամբ և միաժամանակ գրադարանային ֆոնդերը դիտարկել որպես փոխկապակցված ամբողջություն։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ընթերցողների սպասարկման տարբեր ձևերին՝ ընթերցասրահում աշխատելուն, գրականության ժամանակավոր տրամադրմանը, տեղեկատու ծառայություններից օգտվելուն և անհրաժեշտ հրատարակությունների որոնմանը։ Այս ամենը կազմակերպվում էր սահմանված կանոնների համաձայն, որոնք հաստատվում էին ԽՍՀՄ մշակույթի նախարարության կողմից և հիմք էին հանդիսանում համապատասխան գրադարանների տեղական օգտագործման կանոնների մշակման համար։ Կենտրոնացված գրադարանային համակարգի կառուցվածքը ենթադրում էր կենտրոնական և մասնաճյուղային գրադարանների փոխկապակցված աշխատանք։ Այդպիսի կազմակերպումը հնարավորություն էր տալիս միասնականացնել գրքերի հաշվառումը, համալրումը, մշակումը և սպասարկումը, ինչպես նաև ավելի արդյունավետ օգտագործել առկա գրադարանային ռեսուրսները։ Խորհրդային համակարգում գրադարանները միավորվում էին ընդհանուր խնդիրների և գործունեության սկզբունքների շուրջ՝ ընդգրկելով զանգվածային, մանկական և երիտասարդական, գիտական, տեխնիկական և այլ մասնագիտացված գրադարաններ։ Նյութի կարևոր նշանակությունն այն է, որ այն ոչ միայն ներկայացնում է գրադարանային ֆոնդից օգտվելու տեխնիկական կանոնները, այլև արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի գրադարանային մշակույթը, որտեղ ընթերցանությունը, գրքի տարածումը և բնակչության տեղեկատվական սպասարկումը համարվում էին հասարակական և մշակութային կարևոր գործառույթներ։ Գրադարանի և ընթերցողի հարաբերությունները կարգավորվում էին փոխադարձ պարտականությունների համակարգով․ գրադարանը պետք է ապահովեր ֆոնդերի հասանելիությունը և հնարավորինս լիարժեք բավարարեր ընթերցողների պահանջները, իսկ ընթերցողը պարտավոր էր պահպանել գրքային ֆոնդը և սահմանված կարգը։ Ընդհանուր առմամբ, նյութը կարևոր աղբյուր է խորհրդային շրջանի գրադարանային սպասարկման կազմակերպման, կենտրոնացված գրադարանային համակարգերի գործունեության և ընթերցողի՝ գրադարանային ռեսուրսներից օգտվելու կանոնների ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել գրադարանագետներին, մատենագետներին, մշակույթի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ուսանողներին և ԽՍՀՄ ժամանակաշրջանի գրադարանային համակարգի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

History

Այս աշխատությունը ներկայացնում է 1902 թվականի ապրիլից նոյեմբեր ընկած ժամանակահատվածում կատարված գիտահետազոտական և հնագիտական աշխատանքների նախնական հաշվետվությունը, որոնք իրականացվել են Ի. Ա. Ջավախով-ի հետ համագործակցությամբ Սինայի թերակղզի-ում և Երուսաղեմ-ում։ Հաշվետվության մեջ ամփոփվում են արշավախմբի ընթացքում կատարված դիտարկումները, հնագիտական և պատմամշակութային նյութերի հավաքագրումը, ինչպես նաև տարածաշրջանի հուշարձանների, ձեռագրերի, կրոնական կենտրոնների և պատմական աղբյուրների ուսումնասիրության արդյունքները։ Հետազոտությունները կարևոր նշանակություն ունեն Մերձավոր Արևելքի քրիստոնեական և հնագույն մշակութային ժառանգության ուսումնասիրման տեսանկյունից, քանի որ ներառում են արժեքավոր տեղեկություններ տեղանքների, հուշարձանների պահպանվածության, արձանագրությունների և պատմական ավանդույթների վերաբերյալ։ Աշխատությունն արտացոլում է նաև գիտարշավի կազմակերպչական ընթացքը, կիրառված հետազոտական մեթոդները և հետագա ուսումնասիրությունների համար նախատեսված ուղղությունները՝ հանդիսանալով սկզբնաղբյուրային նշանակության նյութ տարածաշրջանի պատմության, հնագիտության և կրոնական մշակույթի ուսումնասիրողների համար։

Religion

Այս աշխատանքը նվիրված է պատարագների պատվիրման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ վիմագիր և մատենագիր աղբյուրների համադրված քննության միջոցով։ Հետազոտության կենտրոնում գտնվում է այն հարցը, թե ինչպես են տարբեր ժամանակաշրջաններում և միջավայրերում արտացոլվել պատարագների պատվիրումը, դրա նպատակները, առիթները և հետապնդվող հոգևոր ու հիշատակային գործառույթները։ Վիմագիր արձանագրությունները՝ եկեղեցիների, վանքերի, խաչքարերի և այլ հուշարձանների վրա պահպանված գրությունները, արժեքավոր տեղեկություններ են հաղորդում պատարագների պատվիրատուների, հիշատակվող անձանց, նվիրատվությունների և կրոնական արարողությունների կազմակերպման վերաբերյալ։ Մատենագիր աղբյուրները, իրենց հերթին, հնարավորություն են տալիս ընդլայնել այդ պատկերացումը՝ ներկայացնելով պատարագների հետ կապված եկեղեցական, հասարակական և անձնական գործելակերպերը, դրանց պատճառներն ու նշանակությունը։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում պատարագների պատվիրելու տարբեր առիթներին՝ ննջեցյալների հիշատակին, հոգևոր և աշխարհիկ անձանց համար, բարեգործական նպատակներով, հիշատակի կամ ուխտի շրջանակներում, ինչպես նաև այլ կրոնական և համայնքային հանգամանքներով պայմանավորված դեպքերին։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև պատվիրատուների սոցիալական կազմի և նրանց կողմից կատարված նվիրատվությունների բնույթի բացահայտման տեսանկյունից, քանի որ նման տեղեկությունները կարող են պատկերացում տալ միջնադարյան և հետագա ժամանակաշրջանների հասարակական հարաբերությունների ու եկեղեցական կյանքի մասին։ Վիմագիր և մատենագիր տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս ոչ միայն լրացնել առանձին աղբյուրների տեղեկատվական բացերը, այլև բացահայտել պատարագների պատվիրման ավանդույթների շարունակականությունն ու փոփոխությունները։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել հայկական եկեղեցական մշակույթի, ծիսական ավանդույթների, հիշատակային պրակտիկաների և հոգևոր կյանքի պատմության ավելի ամբողջական ուսումնասիրությանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ պատարագի պատվիրումը հանդես է եկել ոչ միայն որպես կրոնական արարողության կազմակերպման ձև, այլև որպես հիշողության պահպանման, նվիրատվության, համայնքային կապերի և անձնական կամ ընտանեկան հոգևոր կարիքների արտահայտման կարևոր միջոց, որի մասին արժեքավոր վկայություններ են պահպանվել ինչպես քարեղեն, այնպես էլ գրավոր աղբյուրներում։

Literature

Գրականության և արվեստի մեջ իրականությունը հանդիսանում է հիմնական աղբյուրներից մեկը, որի միջոցով ստեղծագործողը արտահայտում է շրջապատող աշխարհի, մարդու կյանքի, հասարակական հարաբերությունների և ներքին հոգեբանական վիճակների պատկերումը։ Սակայն արվեստում իրականությունը չի փոխանցվում անմիջական և մեխանիկական ձևով, այլ վերափոխվում է ստեղծագործական երևակայության, գեղարվեստական միջոցների և հեղինակի անհատական ընկալման միջոցով։ Գրականության մեջ իրականությունը կարող է ներկայացվել ինչպես ռեալիստական, այնպես էլ խորհրդանշական կամ ընդհանրացված ձևերով՝ կախված հեղինակի նպատակներից և գեղարվեստական ուղղությունից։ Ռեալիզմը փորձում է առավել ճշգրիտ արտացոլել կյանքի իրական պատկերները՝ ցույց տալով հասարակության տարբեր շերտերի կյանքը, սոցիալական խնդիրները և մարդու առօրյա փորձառությունները, մինչդեռ այլ ուղղություններ, օրինակ՝ ռոմանտիզմը կամ մոդեռնիզմը, իրականությունը ներկայացնում են զգացմունքների, գաղափարների և ներքին աշխարհի միջոցով։ Արվեստում իրականությունը հաճախ վերածվում է խորհրդանիշների, պատկերների և գեղագիտական ձևերի, որոնք օգնում են ավելի խորքային կերպով բացահայտել կյանքի իմաստը և մարդու գոյության խնդիրները։ Ստեղծագործական իրականությունը միշտ կապված է հեղինակի աշխարհայացքի, պատմական ժամանակաշրջանի և մշակութային միջավայրի հետ, ինչի շնորհիվ նույն իրականությունը կարող է տարբեր ձևերով արտահայտվել տարբեր արվեստագետների մոտ։ Գրականության և արվեստի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ նրանք ոչ միայն արտացոլում են իրականությունը, այլև այն մեկնաբանում, քննադատում և երբեմն նաև փոխակերպում են՝ առաջարկելով նոր տեսանկյուններ մարդու և աշխարհի մասին։ Այսպիսով, արվեստի մեջ իրականությունը ոչ թե պարզ պատճենում է կյանքի, այլ ստեղծագործական վերարտադրություն, որը նպաստում է մարդու մտածողության, զգացմունքների և աշխարհընկալման զարգացմանը։

Other Subjects

Պտուղ-բանջարեղեն ապրանքների դասակարգումը վերաբերում է գյուղատնտեսական ծագում ունեցող սննդամթերքի բաժանմանը տարբեր խմբերի՝ ըստ բուսաբանական, սննդային, տեխնոլոգիական և առևտրային հատկանիշների, ինչը կարևոր է ինչպես արտադրության կազմակերպման, այնպես էլ պահպանման և իրացման գործընթացներում։ Բուսաբանական տեսակետից պտուղները սովորաբար համարվում են բույսի ծաղկից զարգացած ուտելի մասերը, որտեղ զարգանում են սերմերը (օրինակ՝ խնձոր, տանձ, խաղող), իսկ բանջարեղենը ներառում է բույսի այլ ուտելի մասերը՝ արմատները, տերևները, ցողունները կամ ծաղկաբույլերը (օրինակ՝ գազար, կաղամբ, սոխ)։ Սննդային դասակարգմամբ պտուղները հիմնականում հարուստ են շաքարներով, վիտամիններով և օրգանական թթուներով, իսկ բանջարեղենը՝ հանքանյութերով, մանրաթելերով և կենսաբանական ակտիվ նյութերով, ինչը պայմանավորում է դրանց տարբեր դերը մարդու սննդակարգում։ Տեխնոլոգիական տեսակետից առանձնացվում են թարմ սպառման, պահածոյացման, սառեցման կամ վերամշակման համար նախատեսված տեսակներ, քանի որ տարբեր մշակման եղանակները պահանջում են տարբեր ֆիզիկաքիմիական հատկություններ։ Առևտրային դասակարգումը հաշվի է առնում նաև որակը, չափը, հասունության աստիճանը և պահպանման ժամկետները, ինչը կարևոր է շուկայական հարաբերությունների և գնագոյացման համար։ Այս համակարգված մոտեցումը թույլ է տալիս արդյունավետ կազմակերպել պտուղ-բանջարեղենի արտադրությունը, պահպանումը և սպառումը՝ նվազեցնելով կորուստները և բարձրացնելով սննդի անվտանգությունը։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության արտաքին պետական պարտքի ձևավորման, կառավարման և արդյունավետության հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ հաշվի առնելով երկրի մակրոտնտեսական զարգացման առանձնահատկությունները և անցումային տնտեսության պայմանները։ Հետազոտության առանցքում արտաքին փոխառությունների ներգրավման նպատակահարմարության, դրանց արդյունավետ օգտագործման, պարտքի սպասարկման ծախսերի, պարտքային բեռի և պետական ֆինանսական կայունության փոխկապակցվածության վերլուծությունն է։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում են արտաքին պետական պարտքի կառուցվածքը, դրա ձևավորման հիմնական աղբյուրները, վարկերի ներգրավման պայմանները և պարտքի կառավարման մեխանիզմները, ինչպես նաև պարտքի փոփոխության ազդեցությունը տնտեսական աճի, պետական բյուջեի և երկրի վճարունակության վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում պարտքային ռիսկերի կառավարմանը, այդ թվում՝ արժութային, տոկոսադրույքային և վերաֆինանսավորման ռիսկերին, որոնք հատկապես կարևոր են արտաքին արժույթով ձևավորված պարտավորությունների պարագայում։ Աշխատության մեջ արդյունավետության գնահատումը կապվում է ոչ միայն պարտքի բացարձակ մեծության, այլև այնպիսի ցուցանիշների հետ, ինչպիսիք են պարտք/ՀՆԱ հարաբերակցությունը, պարտքի սպասարկման ծախսերի հարաբերակցությունը պետական եկամուտներին և ՀՆԱ-ին, տնտեսական աճի տեմպերը և արտաքին ֆինանսավորման կառուցվածքը։ P Pan-Armenian Digital Library +1 Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև արտաքին փոխառությունների նպատակային օգտագործմանը․ դրանց ներգրավումը կարող է նպաստել տնտեսական զարգացմանը, եթե միջոցներն ուղղվում են արտադրողական ներդրումների և երկարաժամկետ տնտեսական արդյունք ապահովող ծրագրերի ֆինանսավորմանը։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը շեշտադրում է պարտքի կառավարման համակարգի կատարելագործման, պետական վերահսկողության ուժեղացման, պարտքային պորտֆելի կառուցվածքի օպտիմալացման և ռիսկերի գնահատման մեխանիզմների զարգացման անհրաժեշտությունը։ Աշխատանքի մատենագիտական տվյալների համաձայն՝ այն Ս. Մ. Հովեսյանի գիտական աշխատանքն է, որը 2010 թվականին ներկայացվել է ՀՀ ԳԱԱ Մ. Քոթանյանի անվան տնտեսագիտության ինստիտուտում և ունի 21 էջ ծավալ։ T Tert Հետազոտությունը կարող է արժեքավոր լինել տնտեսագետների, ֆինանսական ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման համակարգի ներկայացուցիչների, հետազոտողների և ուսանողների համար՝ Հայաստանի արտաքին պետական պարտքի կառավարման առանձնահատկությունները, առկա խնդիրներն ու արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները ուսումնասիրելու նպատակով։