Էներգետիկ համակարգի զարգացման խնդիրները շուկայական տնտեսության պայմաններում

Literature

Գիրքը Ալեքսանդր Դյումայի «Երեք հրացանակիրները» վեպի հայերեն հրատարակության երրորդ հատորն է։ Ստեղծագործությունը ֆրանսիական արկածային և պատմական արձակի հայտնի նմուշներից է, որի իրադարձությունները ծավալվում են 17-րդ դարի Ֆրանսիայում՝ թագավորական արքունիքի, քաղաքական հակասությունների և պալատական հարաբերությունների միջավայրում։ Պատումի կենտրոնում են դ’Արտանյանը և երեք հրացանակիրները՝ Աթոսը, Պորտոսը և Արամիսը, որոնց ընկերությունը, հավատարմությունը, խիզախությունն ու փոխադարձ աջակցությունը կարևոր դեր են խաղում պատմության զարգացման մեջ։ Վեպում արկածային դրվագները զուգորդվում են սուսերամարտով, գաղտնի առաքելություններով, ինտրիգներով և պատվի ու պարտքի շուրջ բախումներով։ Հեղինակի աշխույժ պատումը և կերպարների տարբեր բնավորությունները ստեղծագործությունը դարձրել են լայն ընթերցողական հետաքրքրություն ունեցող երկ։ Հայերեն հրատարակության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու 19-րդ դարում եվրոպական գեղարվեստական գրականության տարածմանը հայ ընթերցողների շրջանում և թարգմանական գրականության դերին հայ գրական մշակույթի զարգացման գործում։ Հատորը կարող է հետաքրքրել Ալեքսանդր Դյումայի ստեղծագործությամբ, արկածային վեպի պատմությամբ և հայերեն թարգմանական գրականության ուսումնասիրությամբ զբաղվող ընթերցողներին ու հետազոտողներին։

History

Աշխատությունը պատկանում է կրոնական-քննադատական և բանավիճային գրականության այն շրջանակին, որտեղ վարդապետական ու պատմական հարցերը քննվում են ճշմարտության և կեղծիքի հակադրության միջոցով։ Վերնագիրը մատնանշում է հեղինակի մտադրությունը՝ անդրադառնալու կրոնական ուսմունքի և պատմական իրողությունների վերաբերյալ ներկայացված պնդումներին, բացահայտելու դրանցում առկա հակասությունները և պաշտպանելու այն տեսակետները, որոնք հեղինակը համարում է հավաստի ու հիմնավորված։ «Վարդապետության և պատմության» համադրությունը ցույց է տալիս, որ քննարկման շրջանակը կարող է ընդգրկել ինչպես հավատի դրույթների մեկնաբանությունը, այնպես էլ եկեղեցական անցյալի իրադարձությունների ու ավանդությունների գնահատումը։ Քրիստոնեական բանավիճային գրականության մեջ նման մոտեցումը հաճախ նպատակ ունի հիմնավորել դավանաբանական դիրքորոշումը, պարզաբանել պատմական փաստերի նշանակությունը և հակադարձել հակառակորդ կողմի մեկնաբանություններին։ Այս ժանրին բնորոշ են փաստարկների համադրումը, հակադիր տեսակետների քննադատությունը, պատմական վկայությունների և ուսմունքային դրույթների վերլուծությունը, ինչպես նաև ընթերցողին որոշակի եզրակացության հանգեցնելու ձգտումը։ Աշխատությունը կարելի է դիտարկել նաև որպես տասնիններորդ դարի հայ կրոնական մտքի և հրապարակախոսության արտահայտություն, երբ եկեղեցական ինքնության, դավանանքի մեկնաբանության և պատմական ժառանգության շուրջ բանավեճերը կարևոր տեղ էին զբաղեցնում հայ մտավոր կյանքում։ Այդպիսի երկերը նպաստում են ժամանակաշրջանի գաղափարական հակասությունների, կրոնական փաստարկման եղանակների և հայալեզու գիտական ու հրապարակախոսական խոսքի զարգացման ուսումնասիրությանը։ Դրանց միջոցով հնարավոր է դիտարկել, թե ինչպես էին հեղինակները տարբերակում վարդապետական համոզմունքները պատմական վկայություններից և ինչպես էին օգտագործում պատմությունը՝ կրոնական դիրքորոշումներ պաշտպանելու կամ քննադատելու նպատակով։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ եկեղեցական մտքի պատմությամբ, աստվածաբանությամբ, դավանաբանական բանավեճերով և տասնիններորդ դարի հայ տպագիր գրականությամբ զբաղվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։

Chemistry

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է 5-րդ դիրքում ցիկլոհեպտանի հետ սպիրոհամակցված բենզո[h]խինազուլինների սինթեզի, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և քիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Գրքում ներկայացվում են բարդ հետերոցիկլիկ միացությունների ստացման նոր մոտեցումներ, սինթեզի փուլերը, ռեակցիաների պայմանները և ստացված միացությունների կառուցվածքի հաստատման մեթոդները։ Հեղինակը վերլուծում է սպիրո-կառուցվածքների ձևավորման օրինաչափությունները, մոլեկուլների ֆիզիկաքիմիական հատկությունները և դրանց հնարավոր կիրառական նշանակությունը օրգանական ու դեղագործական քիմիայի ոլորտներում։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև ստացված միացությունների ռեակտիվությունը, կառուցվածք-հատկություն փոխկապակցությունները և հետագա քիմիական ձևափոխումների հնարավորությունները։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի նոր կենսաակտիվ նյութերի որոնման, բարդ օրգանական միացությունների նախագծման և ժամանակակից սինթետիկ քիմիայի զարգացման համար։ Գիրքը նախատեսված է օրգանական քիմիկոսների, հետերոցիկլիկ միացությունների ոլորտի մասնագետների, դեղագործական քիմիայի հետազոտողների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և քիմիական գիտությունների համապատասխան ուղղություններով սովորող ուսանողների համար։

Other Subjects

«Հայաստանի ձկները» աշխատությունը, որի հեղինակն է Դադիկյան Մ.Գ., գիտական-ուսումնասիրական բնույթի ձեռնարկ է, որը նվիրված է Հայաստանի տարածքում հանդիպող ձկնատեսակների բազմազանության, տարածվածության և կենսաբանական առանձնահատկությունների համակողմանի նկարագրությանը։ Գիրքը ներկայացնում է Հայաստանի գետային, լճային և ջրամբարային համակարգերում բնակվող հիմնական ձկնատեսակները՝ ընդգրկելով դրանց մորֆոլոգիական բնութագրերը, կենսաբանական ցիկլերը, սննդային հարաբերությունները և էկոլոգիական դերերը ջրային էկոհամակարգերում։ Հեղինակը մանրամասն անդրադառնում է յուրաքանչյուր տեսակի տարածման աշխարհագրությանը, կենսամիջավայրի պահանջներին և պոպուլյացիաների վիճակին՝ ընդգծելով բնական և մարդածին գործոնների ազդեցությունը ձկնաշխարհի վրա։ Աշխատությունում ներկայացվում են նաև ձկնաբանական ուսումնասիրությունների մեթոդները, տեսակների նույնականացման հիմնական սկզբունքները և պահպանության խնդիրները՝ հատուկ ուշադրություն դարձնելով հազվագյուտ և վտանգված տեսակներին։ Գիրքը կարևորում է նաև Հայաստանի ջրային կենսաբազմազանության պահպանության և կայուն օգտագործման հարցերը՝ կապելով դրանք էկոլոգիական հավասարակշռության և բնապահպանական քաղաքականության հետ։ Այն նախատեսված է կենսաբանների, ձկնաբանների, էկոլոգների, ուսանողների և բնության ուսումնասիրությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար՝ ծառայելով որպես հիմնարար գիտական աղբյուր Հայաստանի ձկնաշխարհի ուսումնասիրության համար։

Other Subjects

Ծառայությունների էկոնոմիկա աշխատությունը նվիրված է ծառայությունների ոլորտի տնտեսական էության, կառուցվածքի և զարգացման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ընդգծելով դրա աճող դերը ժամանակակից տնտեսություններում։ Հեղինակը՝ Խաչատրյան Ն., գրքում ներկայացնում է ծառայությունների էկոնոմիկայի տեսական հիմքերը և գործնական կիրառությունները՝ ցույց տալով, թե ինչպես է այս ոլորտը ձևավորում զբաղվածության կառուցվածքը, համախառն ներքին արդյունքը և տնտեսական աճի դինամիկան։ Աշխատությունում մանրամասն վերլուծվում են ծառայությունների ոլորտի հիմնական ենթաճյուղերը՝ ֆինանսական ծառայություններ, բանկային և ապահովագրական համակարգ, տրանսպորտ, կապ, առողջապահություն, կրթություն, զբոսաշրջություն և այլ ծառայություններ։ Հեղինակը բացատրում է, որ ծառայությունների ոլորտը ունի ոչ նյութական բնույթ, ինչը այն տարբերում է արտադրական ոլորտից, սակայն այն նույնքան կարևոր է տնտեսական համակարգի արդյունավետ գործունեության համար։ Գրքում քննարկվում են ծառայությունների շուկայի առանձնահատկությունները՝ առաջարկի և պահանջարկի ձևավորումը, գնագոյացման մեխանիզմները, մրցակցային միջավայրը և պետական կարգավորման դերը։ Հեղինակը ընդգծում է, որ ծառայությունների ոլորտում որակը, հասանելիությունը և արդյունավետությունը հիմնական մրցակցային գործոններ են։ Աշխատությունում անդրադարձ է կատարվում նաև ծառայությունների ոլորտի զարգացման ժամանակակից միտումներին՝ թվայնացում, տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ներդրում, էլեկտրոնային ծառայություններ և գլոբալիզացիայի ազդեցություն։ Հեղինակը նշում է, որ տեխնոլոգիական առաջընթացը էապես փոխում է ծառայությունների մատուցման ձևերը՝ դարձնելով դրանք ավելի արագ, մատչելի և արդյունավետ։ Գրքում վերլուծվում է նաև ծառայությունների ոլորտի դերը Հայաստանի տնտեսությունում՝ շեշտելով դրա նշանակությունը զբաղվածության ստեղծման, ներդրումների ներգրավման և տնտեսական դիվերսիֆիկացիայի տեսանկյունից։ Աշխատությունը նախատեսված է տնտեսագիտության, մարքեթինգի, կառավարման, ծառայությունների ոլորտի և պետական քաղաքականության ուսանողների ու մասնագետների համար։

Pedagogy

Գիտական աշխատանքը նվիրված է աշխատանքային դաստիարակության հիմնահարցի ուսումնասիրությանը հայ մանկավարժության պատմության մեջ՝ XIX դարի երկրորդ կեսից մինչև XX դարի սկիզբ ընկած ժամանակաշրջանում։ Ուսումնասիրության կենտրոնում աշխատանքի միջոցով անձի ձևավորման, աշխատասիրության դաստիարակության, գործնական հմտությունների զարգացման և կրթության ու աշխատանքի փոխկապակցության վերաբերյալ հայ մանկավարժական մտքի մոտեցումներն են։ Նշված ժամանակաշրջանը կարևոր փուլ էր հայ կրթական և մանկավարժական մտքի զարգացման համար, երբ հասարակական, տնտեսական և մշակութային փոփոխությունների պայմաններում ավելի մեծ ուշադրություն էր դարձվում կրթության բովանդակության արդիականացմանը և դպրոցը կյանքի պահանջներին համապատասխանեցնելուն։ Աշխատանքային դաստիարակությունը դիտարկվում էր ոչ միայն որպես մասնագիտական կամ կենցաղային հմտությունների ձևավորման միջոց, այլև որպես երեխայի բարոյական, կամային, մտավոր և սոցիալական զարգացման կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել հայ մանկավարժական մտքի ներկայացուցիչների տեսակետները աշխատանքի դաստիարակչական նշանակության վերաբերյալ։ Նրանց գաղափարներում աշխատանքը կարող էր ընկալվել որպես աշխատասիրության, պատասխանատվության, կարգապահության, ինքնուրույնության և նպատակասլացության ձևավորման միջոց։ Միաժամանակ կարևորվում էր մտավոր և ֆիզիկական աշխատանքի ներդաշնակ համադրումը, քանի որ կրթության նպատակներից մեկը պետք է լիներ ոչ միայն գիտելիքներով զինված, այլև գործնական կյանքին պատրաստ, նախաձեռնող և հասարակության մեջ իր տեղը գիտակցող անհատի ձևավորումը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է աշխատանքային դաստիարակության կապը դպրոցական կրթության հետ։ Կարող են քննվել այն մանկավարժական գաղափարները, որոնց համաձայն ուսումնական գործընթացը պետք է հնարավորինս մոտ լինի իրական կյանքին և ներառի գործնական գործունեության տարրեր։ Աշխատանքի միջոցով երեխան հնարավորություն է ստանում կիրառելու տեսական գիտելիքները, զարգացնելու գործնական մտածողությունը, սովորելու համագործակցել ուրիշների հետ և պատասխանատվություն կրել իր կատարած աշխատանքի արդյունքի համար։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել գյուղատնտեսական աշխատանքի և արհեստների ուսուցման դերին։ Ժամանակաշրջանի հայկական կրթական միջավայրում, հատկապես գյուղական բնակավայրերում, կրթության և առօրյա աշխատանքի կապը կարևոր գործնական նշանակություն ուներ։ Աշխատանքային գործունեության ներառումը կրթության մեջ կարող էր նպաստել երեխաների օգտակար հմտությունների զարգացմանը և միաժամանակ բարձրացնել դպրոցի կապը համայնքի և հասարակական կյանքի հետ։ Աշխատանքային դաստիարակության բարոյական կողմը ևս կարևոր տեղ է զբաղեցնում։ Աշխատանքի նկատմամբ դրական վերաբերմունքի ձևավորումը կարող էր կապվել ազնվության, պարտքի գիտակցության, համառության, փոխօգնության և հասարակական պատասխանատվության արժեքների հետ։ Այս տեսանկյունից աշխատանքը ներկայացվում է ոչ միայն որպես նյութական արդյունք ստեղծող գործունեություն, այլև որպես մարդու բնավորության և աշխարհայացքի ձևավորման միջոց։ Աշխատանքի շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև ընտանիքի և դպրոցի դերը աշխատանքային դաստիարակության իրականացման գործում։ Երեխայի աշխատանքային սովորությունների ձևավորումը սկսվում է ընտանիքում և շարունակվում կրթական միջավայրում, ուստի արդյունավետ դաստիարակությունը պահանջում է այդ երկու միջավայրերի փոխկապակցվածություն։ Դպրոցի խնդիրն է երեխայի աշխատանքային փորձը դարձնել գիտակցված, նպատակային և մանկավարժորեն կազմակերպված գործունեություն։ Կարևոր է նաև աշխատանքային դաստիարակության և ազգային կրթության փոխհարաբերությունը։ Հայ մանկավարժական մտքի զարգացման ընթացքում կրթությունը հաճախ դիտարկվում էր որպես ազգային ինքնության պահպանման և հասարակության առաջընթացի կարևոր միջոց։ Աշխատասիրության, ինքնուրույնության և օգտակար գործունեության արժեքների ձևավորումը կարող էր կապվել ազգային համայնքի սոցիալական և մշակութային զարգացման խնդիրների հետ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև ժամանակաշրջանի կրթական հաստատությունների փորձին, դասագրքերին, մանկավարժական հոդվածներին և տեսական աշխատություններին՝ բացահայտելու, թե ինչպես էին աշխատանքային դաստիարակության գաղափարները արտացոլվում կրթական պրակտիկայում։ Այս աղբյուրների համադրումը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու տեսական սկզբունքները դրանց գործնական կիրառությունից և գնահատելու տվյալ շրջանի մանկավարժական ժառանգության նշանակությունը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը նպատակ ունի ցույց տալու, որ XIX դարի երկրորդ կեսից մինչև XX դարի սկիզբ աշխատանքային դաստիարակության գաղափարը հայ մանկավարժական մտքում ձևավորվում էր որպես բազմակողմանի կրթական խնդիր։ Այն ներառում էր ոչ միայն աշխատանքի հմտությունների ուսուցում, այլև աշխատասիրության, պատասխանատվության, ինքնուրույնության, բարոյական արժեքների և հասարակական ակտիվության զարգացում։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու այդ շրջանի հայ մանկավարժական ժառանգության դերը աշխատանքային դաստիարակության տեսության ձևավորման գործում և բացահայտելու դրա հնարավոր նշանակությունը ժամանակակից կրթական գործընթացի համար։