Երեք զրույց քահանայի և աշխարհիկ մարդու միջև

Literature

Արևմտահայ բանաստեղծության լեզուն աշխատությունը գրականագիտության և լեզվաբանության միջդիսցիպլինար ուսումնասիրություն է, որը վերլուծում է արևմտահայ պոեզիայի լեզվական առանձնահատկությունները՝ ընդգրկելով բառապաշարի, շարահյուսության, պատկերավորման միջոցների և ոճական կառուցվածքների ուսումնասիրությունը, այն բացատրում է, թե ինչպես է ձևավորվել արևմտահայ բանաստեղծական լեզուն տարբեր պատմական և մշակութային պայմաններում, ինչպես նաև ինչ ազդեցություն են ունեցել բարբառները, գրական ավանդույթները և եվրոպական գրական ուղղությունները, գիրքը անդրադառնում է նաև բանաստեղծական ձևերի էվոլյուցիային՝ չափածո կառուցվածք, ռիթմ, հանգավորում և պատկերային համակարգ, միաժամանակ ընդգծելով լեզվի դերը որպես ազգային ինքնության և մշակութային հիշողության պահպանման միջոց, ինչը այն դարձնում է կարևոր աղբյուր հայ գրականության և լեզվաբանության ուսումնասիրության համար։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է Երևանի նահանգում բորոտության տարածման, դրա բժշկական և հասարակական ընկալման, ինչպես նաև հիվանդության դեմ ձեռնարկված առողջապահական միջոցառումների պատմական ուսումնասիրությանը։ Նյութը վերաբերում է այն ժամանակաշրջանին, երբ տարածաշրջանը գտնվում էր Ռուսական կայսրության վարչական համակարգում, և հնարավորություն է տալիս վարակիչ հիվանդությունների պատմությունը դիտարկել տեղական բնակչության սոցիալական պայմանների, բժշկական ծառայությունների զարգացման և պետական առողջապահական քաղաքականության համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում հիվանդության հայտնաբերման և տարածվածության վերաբերյալ տվյալներն են, հիվանդների սոցիալական ու կենցաղային պայմանները, բժշկական դիտարկումների առանձնահատկությունները և վարակի վերաբերյալ ժամանակի գիտական պատկերացումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում այն հարցին, թե բժիշկները և վարչական մարմինները ինչպես էին արձանագրում հիվանդության դեպքերը, ինչպիսի մոտեցումներ էին կիրառվում հիվանդների հաշվառման և վերահսկման համար, և ինչպես էին կազմակերպվում բժշկական օգնությունն ու մեկուսացման միջոցառումները։ Պատմական բժշկական աղբյուրների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ նաև տվյալ ժամանակաշրջանի ախտորոշման սահմանափակումները, քանի որ հիվանդությունների դասակարգման և լաբորատոր հաստատման հնարավորությունները տարբերվում էին ժամանակակից բժշկության մեթոդներից։ Քննվում են հիվանդության տարածման հետ հնարավոր կապ ունեցող ժողովրդագրական, կենցաղային և սոցիալ-տնտեսական պայմանները՝ միաժամանակ խուսափելով պատմական համայնքների կամ բնակչության առանձին խմբերի նկատմամբ հիվանդությունը պարզեցված ձևով վերագրելուց։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հասարակության վերաբերմունքը հիվանդների նկատմամբ, քանի որ բորոտությունը պատմականորեն ուղեկցվել է վախով, մեկուսացմամբ և սոցիալական խարանմամբ։ Այդ պատճառով նյութը կարող է արժեքավոր լինել ոչ միայն համաճարակաբանական, այլև բժշկասոցիալական պատմության ուսումնասիրության համար։ Անդրադարձ է կատարվում տարածաշրջանում առողջապահական հաստատությունների զարգացմանը, բժիշկների գործունեությանը և վարակիչ հիվանդությունների դեմ պայքարի կազմակերպական մեխանիզմներին։ Նման աղբյուրների քննադատական վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնել հիվանդության պատմական պատկերը՝ հաշվի առնելով վիճակագրական տվյալների հնարավոր թերիությունը և ժամանակի բժշկական գիտելիքների սահմանափակումները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը միավորում է բժշկության պատմության, պատմական համաճարակաբանության, սոցիալական պատմության և տարածաշրջանային ուսումնասիրությունների մոտեցումները՝ ներկայացնելով Երևանի նահանգի առողջապահական վիճակի և վարակիչ հիվանդությունների դեմ պայքարի պատմության կարևոր դրվագներից մեկը։

Religion

Այս հրատարակությունը նվիրված է հայ առաքելական եկեղեցու հոգևոր երաժշտական ժառանգության կարևորագույն բաղադրիչներից մեկին՝ շարականներին, որոնք դարեր շարունակ ուղեկցել են եկեղեցական պաշտամունքը, պահպանել հայ քրիստոնեական հոգևոր ավանդույթը և արտահայտել հայ ժողովրդի կրոնական ու գեղարվեստական ինքնությունը։ Ձայնքաղ բնույթով այն առնչվում է շարականների երաժշտական կատարման, ձայնակարգային համակարգի և հոգևոր երգեցողության ավանդական կանոնների ներկայացմանն ու պահպանմանը։ Շարականները հայ եկեղեցական երաժշտության ինքնատիպ ժանրային ձևերից են, որոնցում միավորվում են աստվածաբանական բովանդակությունը, բանաստեղծական խոսքը և երաժշտական արտահայտչամիջոցները։ Դրանք նվիրված են քրիստոնեական հավատի հիմնարար գաղափարներին, Սուրբ Երրորդությանը, Քրիստոսի տնօրինական գործունեությանը, Աստվածածնին, սրբերին, եկեղեցական տոներին և փրկագործության խորհրդին։ Շարականների միջոցով արտահայտվում են աստվածային փառաբանությունը, աղոթքը, ապաշխարությունը, հոգևոր խոնարհությունը, հավատարմությունը և մարդու ձգտումը դեպի աստվածային ճշմարտություն։ Երաժշտական առումով շարականների առանձնահատկությունը պայմանավորված է հայ հոգևոր երգեցողության բազմադարյան ավանդույթով, որի հիմքում ընկած են ձայնակարգային կազմակերպվածությունը, մեղեդիական դարձվածքների հաջորդականությունը, երգեցողության կանոնական սկզբունքներն ու ծիսական նշանակությունը։ Ձայնքաղի կարևորությունը հատկապես կապված է հոգևոր երգերի ձայնային և երաժշտական համակարգման հետ, քանի որ հայ միջնադարյան երաժշտական մշակույթում ձայնը ոչ միայն մեղեդիական կազմակերպման միջոց էր, այլև եկեղեցական երգեցողության ավանդույթի պահպանման և փոխանցման հիմնարար սկզբունք։ Հայ շարականերգությունը ձևավորվել և զարգացել է դարերի ընթացքում՝ իր մեջ ներառելով հայ եկեղեցու հայրերի, շարականագիրների և երաժշտական ավանդույթի կրողների ստեղծագործական ու հոգևոր ժառանգությունը։ Այն միաժամանակ հանդիսանում է գրական և երաժշտական մշակույթի արժեքավոր հուշարձան, քանի որ շարականների տեքստերում արտացոլված են հայ միջնադարյան աստվածաբանական միտքը, բանաստեղծական պատկերավոր լեզուն, խորհրդանշական մտածողությունն ու հոգևոր աշխարհընկալումը։ Այս հրատարակության նշանակությունը պայմանավորված է նաև այն հանգամանքով, որ շարականների գրավոր ամրագրումը նպաստել է եկեղեցական երգեցողության կանոնակարգմանը, ծիսական միասնության պահպանմանը և երաժշտական ժառանգության փոխանցմանը հաջորդ սերունդներին։ Այն առնչվում է հայ հոգևոր երաժշտության ուսուցման, երգչական պատրաստության և եկեղեցական արարողությունների իրականացման ավանդույթներին՝ կարևոր նյութ հանդիսանալով հոգևորականների, դպիրների, երգիչների և երաժշտության ուսումնասիրողների համար։ 19-րդ դարի հայ գրատպության և հոգևոր մշակույթի պատմության համատեքստում այս հրատարակությունը կարևոր վկայություն է Էջմիածնի՝ որպես հայ եկեղեցական կյանքի, հոգևոր կրթության և գրքի տարածման կենտրոնի գործունեության։ Այն արտահայտում է հայ եկեղեցու ձգտումը՝ պահպանելու իր ծիսական ու երաժշտական ինքնատիպությունը և գրավոր մշակույթի միջոցով շարունակելու դարավոր ավանդույթը։ Հրատարակությունն ունի նշանակալի աղբյուրագիտական, երաժշտագիտական, աստվածաբանական և մշակութաբանական արժեք, քանի որ հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու հայ շարականերգության կառուցվածքը, հոգևոր երաժշտության զարգացման պատմությունը, ձայնակարգային մտածողությունը և եկեղեցական ծեսի երաժշտական բաղադրիչը։ Այն կարևոր է նաև հայ ազգային ինքնության պահպանման տեսանկյունից, քանի որ շարականները ոչ միայն պաշտամունքային երգեր են, այլև հայ ժողովրդի պատմական հիշողության, լեզվական ժառանգության, գեղարվեստական մտածողության և հոգևոր շարունակականության արտահայտություններից մեկը։ Այս առումով հրատարակությունը արժեքավոր է ինչպես մասնագիտական ուսումնասիրությունների, այնպես էլ հայ հոգևոր երաժշտությամբ, եկեղեցական ավանդույթներով և ազգային մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Agriculture

Աշխատությունը ներկայացնում է գյուղատնտեսության բնագավառում նոր գյուտերի հեղինակային վկայագրությունների և պատենտների վերաբերյալ համակարգված տեղեկատվական-մատենագիտական նյութ, որի նպատակն է մասնագետներին և հետազոտողներին տեղեկացնել գյուղատնտեսական արտադրության տարբեր ոլորտներում ստեղծված և արտոնագրված տեխնիկական ու տեխնոլոգիական նորարարությունների մասին։ Այն ընդգրկում է գյուղատնտեսության հետ կապված գյուտերի վերաբերյալ տվյալներ և կարող է ծառայել որպես գիտատեխնիկական տեղեկատվության որոնման ու օգտագործման կարևոր աղբյուր։ Հավաքածուում ներկայացված նյութերը վերաբերում են գյուղատնտեսական արտադրության կատարելագործմանը, տեխնիկական միջոցների զարգացմանը, արտադրական գործընթացների մեքենայացմանն ու արդյունավետացմանը, մշակաբույսերի մշակության և բերքահավաքի գործընթացների բարելավմանը, ինչպես նաև գյուղատնտեսության այլ ուղղություններում կիրառվող նորարարական լուծումներին։ Հեղինակային վկայագրությունների և պատենտների համակարգված ներկայացումը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանում գյուղատնտեսական տեխնիկայի և տեխնոլոգիաների զարգացման ուղղությունների մասին, բացահայտել նորարարական գործունեության հիմնական ոլորտները և հետևել տարբեր տեխնիկական լուծումների զարգացման ընթացքին։ Նման տեղեկատվությունը կարևոր նշանակություն ունի հատկապես այն մասնագետների համար, ովքեր զբաղվում են գյուղատնտեսության մեքենայացմամբ, արտադրական գործընթացների կատարելագործմամբ, տեխնիկական սարքավորումների մշակմամբ և գյուղատնտեսական արտադրության արդյունավետության բարձրացմամբ։ Նյութի արժեքավոր կողմերից է նաև գյուտերի մասին տեղեկատվության մատենագիտական բնույթը, որը հնարավորություն է տալիս անհրաժեշտ նորարարությունը որոնել և նույնականացնել համապատասխան հեղինակային վկայագրի կամ պատենտի տվյալներով։ Այս առումով աշխատանքը ոչ միայն տեղեկատու, այլև որոնողական նշանակություն ունեցող աղբյուր է, որը կարող է հեշտացնել մասնագիտական գրականության և արտոնագրային փաստաթղթերի հետ աշխատանքը։ Գյուղատնտեսական գյուտերի վերաբերյալ տվյալների ամբողջացումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել տեխնիկական առաջընթացի տարբեր ուղղությունները և գնահատել, թե ինչպիսի խնդիրների լուծմանն են ուղղված եղել տվյալ ժամանակաշրջանի նորարարությունները։ Հատուկ նշանակություն ունի նաև գյուտերի դասակարգման հնարավորությունը՝ ըստ գյուղատնտեսության ճյուղերի, տեխնիկական նշանակության և կիրառման ոլորտների, ինչը մեծացնում է տեղեկատվության գործնական օգտագործման հնարավորությունները։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել գյուղատնտեսության, ագրոտեխնիկայի, գյուղատնտեսական մեքենաների և մեխանիզացիայի մասնագետներին, գիտատեխնիկական տեղեկատվության աշխատակիցներին, գյուտարարության և արտոնագրային գործի մասնագետներին, ինչպես նաև գյուղատնտեսական գիտությունների հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Հատկապես կարևոր է դրա նշանակությունը պատմական և գիտատեխնիկական ուսումնասիրությունների համար, քանի որ նման մատենագիտական ցանկերը հնարավորություն են տալիս վերականգնել խորհրդային ժամանակաշրջանում գյուղատնտեսության ոլորտում իրականացված գյուտարարական գործունեության պատկերը և հետևել տեխնիկական նորարարությունների տարածմանը։ Հայաստանի ազգային գրադարանի մատենագիտական տվյալները ցույց են տալիս, որ այս հրատարակությունը լույս է տեսել տարբեր տարիների համարներով, այդ թվում՝ 1970–1979 թվականներին, իսկ 1975 թվականի թողարկումը ներկայացված է որպես գյուղատնտեսության վերաբերյալ նոր հեղինակային վկայագրությունների և գյուտերի պատենտների տեղեկատվական ցուցիչ։ Ըստ գրադարանային նկարագրության՝ նյութը ռուսերեն է և ունի մատենագիտական ցանկի բնույթ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը գյուղատնտեսության բնագավառում գյուտարարական և արտոնագրային տեղեկատվության համակարգված աղբյուր է, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել գյուղատնտեսական տեխնիկայի և տեխնոլոգիաների նորարարական զարգացումները, որոնել համապատասխան գյուտերի վերաբերյալ տեղեկություններ և գնահատել տվյալ ժամանակաշրջանի գյուղատնտեսական արտադրության տեխնիկական կատարելագործման հիմնական ուղղությունները։

Psychology

Խառնվածքը մարդու հոգեբանական բնածին առանձնահատկությունների ամբողջություն է, որը որոշում է նրա զգացմունքների ուժը, արձագանքների արագությունը, ակտիվության մակարդակը և վարքագծի ընդհանուր դինամիկան։ Այն համարվում է անհատի հոգեկանի համեմատաբար կայուն բնութագիր և ձևավորվում է հիմնականում նյարդային համակարգի առանձնահատկությունների հիման վրա։ Խառնվածքը չի պայմանավորում մարդու կարողությունները կամ բարոյական որակները, սակայն զգալի ազդեցություն է ունենում նրա վարքագծի արտահայտման ձևի վրա։ Հոգեբանության մեջ առանձնացվում են խառնվածքի չորս հիմնական տիպեր՝ սանգվինիկ, խոլերիկ, ֆլեգմատիկ և մելանխոլիկ։ Սանգվինիկ տիպի մարդիկ սովորաբար ակտիվ են, շփվող և հեշտությամբ հարմարվում են նոր իրավիճակներին։ Խոլերիկները արագ են արձագանքում, հուզականորեն ուժեղ են և հաճախ ունենում են իմպուլսիվ վարք։ Ֆլեգմատիկները հանգիստ են, հավասարակշռված և կայուն, սակայն երբեմն դանդաղ են արձագանքում փոփոխություններին։ Մելանխոլիկները ավելի զգայուն են, խորապես են ընկալում իրադարձությունները և հաճախ հակված են ներհայեցողության։ Խառնվածքի ուսումնասիրությունը կարևոր է հոգեբանության մեջ, քանի որ այն օգնում է հասկանալ մարդու վարքագծի անհատական տարբերությունները, բարելավել հաղորդակցությունը և ճիշտ կազմակերպել ուսուցման ու աշխատանքի գործընթացները։

History

Աշխատությունը նվիրված է պատմական Հայաստանի տարածքում ոստիկանության և հասարակական կարգի պահպանության ինստիտուտների ձևավորման ու զարգացման ուսումնասիրությանը՝ պատմաաշխարհագրական տեսանկյունից։ Հետազոտության կենտրոնում պետական կառավարման և իրավակարգի պահպանության այն կառույցներն են, որոնք տարբեր ժամանակաշրջաններում պատասխանատու են եղել բնակչության անվտանգության, հասարակական կարգի, վարչական վերահսկողության և իրավական նորմերի պահպանման համար։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ոստիկանության պատմությունը դիտարկել ոչ միայն որպես իրավապահ համակարգի զարգացման պատմություն, այլև որպես տվյալ ժամանակաշրջանների պետական կառուցվածքի, վարչական կազմակերպման և հասարակական հարաբերությունների կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատանքում ուշադրություն է դարձվում պատմական Հայաստանի վարչատարածքային բաժանմանը, քաղաքների և բնակավայրերի կառավարման առանձնահատկություններին և այն աշխարհագրական միջավայրին, որտեղ ձևավորվել ու գործել են հասարակական կարգի պահպանության տարբեր մարմիններ։ Հատուկ նշանակություն ունի տարբեր ժամանակաշրջանների համադրական ուսումնասիրությունը, քանի որ քաղաքական իշխանության փոփոխությունները, պետական կառավարման ձևերի վերափոխումը և արտաքին ազդեցությունները անդրադարձել են նաև իրավակարգի պահպանության մեխանիզմների վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են քննարկվել ոստիկանության գործառույթների պատմական փոփոխությունները, իրավապահ մարմինների և տեղական վարչական կառույցների փոխհարաբերությունները, հանցավորության ու հասարակական անկարգությունների դեմ պայքարի ձևերը, ինչպես նաև բնակչության և իշխանության միջև իրավական հարաբերությունների առանձնահատկությունները։ Պատմաաշխարհագրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս այդ գործընթացները կապել կոնկրետ տարածքների, բնակավայրերի, ճանապարհների, վարչական կենտրոնների և բնակչության տեղաբաշխման հետ՝ ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելով իրավապահ համակարգի գործունեության տարածքային առանձնահատկությունների վերաբերյալ։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև աղբյուրագիտական նյութերի ուսումնասիրությանը՝ վարչական փաստաթղթերի, պատմական վկայությունների, քարտեզների և այլ տեղեկությունների համադրմանը, ինչը կարևոր է պատմական իրադարձությունների և կառույցների տեղային ու ժամանակագրական պատկերը վերականգնելու համար։ Հետազոտության արժեքը հատկապես ընդգծվում է այն հանգամանքով, որ ոստիկանության պատմությունը դիտարկվում է լայն պատմական համատեքստում՝ պետականության, վարչական կառավարման, հասարակական կարգի և տարածքային կազմակերպման փոխկապակցվածության շրջանակում։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, պատմական աշխարհագրությամբ զբաղվող հետազոտողներին, իրավունքի և իրավապահ համակարգերի պատմությամբ հետաքրքրվող մասնագետներին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի բացահայտելու պատմական Հայաստանի տարածքներում հասարակական կարգի պահպանության համակարգերի ձևավորման և գործունեության առանձնահատկությունները՝ դրանք ներկայացնելով ժամանակի քաղաքական, վարչական և աշխարհագրական իրողությունների համատեքստում։