Երկրորդային հումքի ազդեցությունը «Լոռի» պանրի կենսատեխնոլոգիական գործընթացների և որակի վրա

History

Ժողովածուն նվիրված է հայոց միջնադարյան պատմության և մշակույթի տարբեր հիմնահարցերի ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով հայ ժողովրդի պատմական զարգացման, հոգևոր ու նյութական ժառանգության և հասարակական կյանքի բազմազան դրսևորումները։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը ներառում է միջնադարյան Հայաստանի պատմական իրադարձությունների, քաղաքական ու հասարակական հարաբերությունների, մշակութային գործընթացների և ազգային ինքնության ձևավորման հարցեր։ Միջնադարյան մշակույթի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու գրականության, պատմագրության, կրթության, գիտության, ճարտարապետության, կերպարվեստի և հոգևոր կյանքի զարգացմանը՝ դիտարկելով դրանք իրենց ժամանակաշրջանի պատմական պայմանների համատեքստում։ Պատմական նյութերի և մշակութային ժառանգության քննությունը նպաստում է տարբեր դարաշրջանների առանձնահատկությունների բացահայտմանը, ինչպես նաև Հայաստանի և հարակից տարածաշրջանների միջև պատմական ու մշակութային կապերի ընկալմանը։ Ժողովածուն կարևոր նշանակություն ունի հայ միջնադարագիտության տարբեր ուղղությունների ներկայացման և գիտական քննարկումների զարգացման տեսանկյունից։ Այն կարող է ծառայել որպես ուսումնասիրման և տեղեկատու աղբյուր հայոց միջնադարյան պատմությամբ, մշակութաբանությամբ, պատմագրությամբ և հայագիտությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների ու ուսանողների համար, ինչպես նաև հետաքրքրել ազգային պատմամշակութային ժառանգության ընթերցողներին։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է բջջային ազդանշանային գործընթացներում և սպիտակուցների քայքայման կարգավորման մեջ ներգրավված ֆերմենտների նկատմամբ ազդեցություն ունեցող նոր ցածրամոլեկուլային արգելակիչների հայտնաբերման և կենսաբանական հատկությունների ուսումնասիրման հիմնախնդիրներին։ Հետազոտության կենտրոնում p38 միտոգենով ակտիվացվող պրոտեին կինազն է՝ որպես բջջի տարբեր արտաքին և ներքին ազդակներին արձագանքող ազդանշանային համակարգերի կարևոր բաղադրիչ, ինչպես նաև պրոտեինազները, որոնք մասնակցում են սպիտակուցների սահմանափակ ճեղքմանը, վերափոխմանը և բազմաթիվ ֆիզիոլոգիական գործընթացների կարգավորմանը։ Քննվում է փոքր մոլեկուլների և թիրախային ֆերմենտների փոխազդեցության ընտրողականության նշանակությունը, քանի որ արդյունավետ արգելակիչների ուսումնասիրության ժամանակ կարևոր է տարբերակել նպատակային ազդեցությունը այլ ֆերմենտների նկատմամբ հնարավոր ոչ ընտրողական ազդեցություններից։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում թեկնածու միացությունների կենսաբանական ակտիվության համեմատական գնահատմանը, կառուցվածքի և ակտիվության միջև հնարավոր կապերի բացահայտմանը և առավել հեռանկարային նյութերի ընտրության ընդհանուր սկզբունքներին։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել կենսաքիմիական, բջջային և հաշվարկային մոտեցումներ՝ գնահատելու ֆերմենտային ակտիվության փոփոխությունները, բջջային ազդանշանային պատասխանները և ուսումնասիրվող միացությունների ազդեցության առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում p38-ով պայմանավորված ազդանշանային ուղիների դերի ուսումնասիրությունը բջջային սթրեսային և բորբոքային պատասխաններում, ինչպես նաև պրոտեինազների գործունեության փոփոխությունների կենսաբանական նշանակության պարզաբանումը։ Դիտարկվում են նաև ցածրամոլեկուլային արգելակիչների ընտրողականության, կենսաբանական հասանելիության և հնարավոր անցանկալի ազդեցությունների հետ կապված ընդհանուր գիտական խնդիրները, որոնք կարևոր են հետագա նախակլինիկական ուսումնասիրությունների հեռանկարները գնահատելու համար։ Նման հետազոտությունները հնարավորություն են տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու ֆերմենտային կարգավորման մեխանիզմները և բացահայտելու կենսաբանական ակտիվությամբ օժտված նոր միացությունների ուսումնասիրման ուղղությունները։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է կենսաքիմիայի, մոլեկուլային կենսաբանության, ֆերմենտաբանության և դեղաբանական հետազոտությունների մոտեցումները՝ կենտրոնանալով թիրախային ֆերմենտների ակտիվության ընտրողական կարգավորման գիտական հիմքերի վրա։

History

Ուսումնասիրությունը նվիրված է Կ. Յա. Զուբալովի անվան Քաղաքային ժողովրդական տան ստեղծման պատմությանը, դրա ձևավորման նախադրյալներին և հասարակական-մշակութային նշանակությանը։ Աշխատության շրջանակում ներկայացվում են այն պատմական և սոցիալական պայմանները, որոնցում առաջացել է ժողովրդական կրթության, մշակույթի և հանրային ժամանցի համար նախատեսված նման հաստատության անհրաժեշտությունը։ Հետազոտության մեջ կարող են լուսաբանվել հաստատության ստեղծման նախաձեռնությունները, կազմակերպչական գործընթացը, դրա գործունեության համար անհրաժեշտ պայմանների ձևավորումը և այն անձանց ու հասարակական շրջանակների դերը, որոնք նպաստել են դրա հիմնադրմանը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում ժողովրդական տան՝ որպես մշակութային և կրթական կենտրոնի գործառույթներին, որտեղ տարբեր սոցիալական խմբերի համար կարող էին կազմակերպվել դասախոսություններ, ներկայացումներ, համերգներ, ընթերցումներ, կրթական միջոցառումներ և այլ հանրային նախաձեռնություններ։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս այդ հաստատության պատմությունը դիտարկել ավելի լայն հասարակական-մշակութային գործընթացների համատեքստում՝ բացահայտելով քաղաքային մշակույթի, հանրային կրթության և ինքնակազմակերպման զարգացման առանձնահատկությունները։ Կարևորվում է նաև անվան հետ կապված պատմական համատեքստը և հաստատության ստեղծման ու զարգացման գործում բարեգործության ու հասարակական աջակցության նշանակությունը։ Աշխատությունը կարող է արժեքավոր լինել տվյալ ժամանակաշրջանի քաղաքի մշակութային կյանքի, հասարակական կազմակերպությունների և կրթամշակութային հաստատությունների պատմությունն ուսումնասիրելու համար։ Հրատարակությունը հատկապես օգտակար է որպես տեղական պատմության աղբյուր, քանի որ նման հաստատությունների գործունեությունը հաճախ արտացոլում է տվյալ ժամանակաշրջանի հասարակական պահանջները, մշակութային նախասիրությունները և քաղաքային կյանքի կազմակերպման ձևերը։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, մշակութաբաններին, թատրոնի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին, Երևանագիտության մասնագետներին, արխիվագետներին, ինչպես նաև քաղաքի պատմությամբ և մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Political Science

Այս հրատարակությունը հայ ազգային և հասարակական մտքի պատմությանն առնչվող աշխատություն է, որի վերնագիրը կենտրոնանում է Հայաստանի գաղափարի, ազգային կյանքի և ապագայի վերաբերյալ պատկերացումների վրա։ «Նոր Հայաստան» անվանումը կարող է արտահայտել հայրենիքի վերափոխման, հասարակական առաջընթացի, ազգային կյանքի բարելավման կամ հայ ժողովրդի ապագայի վերաբերյալ նոր մոտեցումների գաղափարը։ Տասնիններորդ դարում հայ հասարակական և մշակութային կյանքում մեծ նշանակություն էին ձեռք բերել կրթության տարածման, լեզվի զարգացման, ազգային ինքնագիտակցության ամրապնդման և հասարակական հարաբերությունների բարեփոխման հարցերը։ Այս ժամանակաշրջանում հայ մտավորականության տարբեր ներկայացուցիչներ քննարկում էին ժողովրդի կրթական, մշակութային և հասարակական առաջընթացի ուղիները՝ կարևորելով գիտելիքի տարածումը, գրականության զարգացումը և ազգային ինքնության պահպանումը։ Այդ ընդհանուր պատմական միջավայրում «Նոր Հայաստան» վերնագիրը կարող է կապվել նորացված ազգային կյանքի կամ ապագա Հայաստանի վերաբերյալ պատկերացումների հետ, սակայն միայն վերնագրի հիման վրա հնարավոր չէ որոշել, թե տվյալ աշխատությունն ինչ կոնկրետ գաղափարներ է առաջադրում, ինչ հարցեր է քննարկում կամ ինչ ժանրի է պատկանում։ Հրատարակությունը կարող է լինել հասարակական-քաղաքական բնույթի շարադրանք, ազգային թեմաներով գրական ստեղծագործություն, պատմական նյութերի ժողովածու կամ այլ բնույթի աշխատություն։ Այս տարբերակներից որևէ մեկը հաստատելու համար անհրաժեշտ է ուսումնասիրել գրքի տիտղոսաթերթը, նախաբանը և բուն տեքստը։ Հայաստանի գաղափարը հայ գրականության և հասարակական մտքի մեջ ունեցել է բազմաշերտ նշանակություն։ Այն կարող է վերաբերել պատմական հայրենիքին, ժողովրդի հավաքական հիշողությանը, լեզվական ու մշակութային ժառանգությանը, ինչպես նաև ազգային ապագայի վերաբերյալ ձգտումներին։ Հայերի պատմական փորձը՝ քաղաքական փոփոխությունները, տարբեր պետությունների կազմում ապրելու հանգամանքը, արտագաղթը և սփյուռքի համայնքների ձևավորումը, նպաստել է հայրենիքի ու ազգային ինքնության մասին բազմազան պատկերացումների ձևավորմանը։ Այդ պայմաններում Հայաստանի մասին գրված աշխատությունները հաճախ դիտարկվել են ոչ միայն որպես պատմական կամ աշխարհագրական տեղեկությունների աղբյուրներ, այլև որպես ազգային ինքնագիտակցության և մշակութային հիշողության պահպանման միջոցներ։ Այնուամենայնիվ, այս ընդհանուր պատմական համատեքստը չի նշանակում, որ տվյալ հրատարակությունն անպայմանորեն անդրադառնում է թվարկված բոլոր հարցերին։ Դրա բովանդակության վերաբերյալ ավելի որոշակի եզրակացություններ կարելի է անել միայն գրքի տեքստի ուսումնասիրությունից հետո։ Կոստանդնուպոլիսը տասնիններորդ դարում հայալեզու գրականության, մամուլի, կրթության և հասարակական մտքի կարևոր կենտրոններից էր։ Այստեղ գործող տպագրական և հրատարակչական միջավայրը հնարավորություն էր տալիս տարածելու գրքեր, պարբերականներ և տարբեր բնույթի գրավոր նյութեր, որոնք մասնակցում էին հայ համայնքի մտավոր ու մշակութային կյանքին։ Քաղաքի հայ համայնքում զարգանում էին կրթական հաստատությունները, գրական խմբակները և հասարակական քննարկումները, իսկ հայերեն տպագիր խոսքը նպաստում էր նոր գաղափարների շրջանառությանը։ Այդ միջավայրում լույս տեսած աշխատությունները կարող են կարևոր տեղեկություններ պարունակել տվյալ ժամանակաշրջանի լեզվական, մշակութային և հասարակական նախասիրությունների մասին։ «Նոր Հայաստան» վերնագրով գրքի ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել նաև պարզելու, թե ինչպես է Հայաստանի գաղափարը ներկայացվել տասնիններորդ դարի հայերեն տպագիր գրականության մեջ և ինչ իմաստային շեշտադրումներ են ստացել «նորության», ազգային առաջընթացի կամ հայրենիքի վերափոխման հասկացությունները։ Եթե աշխատությունն ունի հասարակական կամ պատմական ուղղվածություն, այն կարող է հետաքրքրել հայ ազգային մտքի պատմությամբ զբաղվողներին, իսկ եթե գեղարվեստական բնույթի է, կարող է դիտարկվել հայ գրականության և ազգային թեմատիկայի զարգացման համատեքստում։ Գրքի նշանակությունը կարող է կապված լինել նաև հայ տպագրության պատմության հետ, քանի որ հին հրատարակությունների վերնագրերը, լեզուն և կառուցվածքը հաճախ արտացոլում են իրենց ժամանակի մտավոր ու մշակութային միջավայրը։ Նման նյութերի մատենագիտական գրանցումը կարևոր է հայերեն գրավոր ժառանգության ամբողջական պատկերը կազմելու, հրատարակությունների թեմատիկ շրջանակը որոշելու և հետագա հետազոտությունների համար աղբյուրներ պահպանելու տեսանկյունից։ Միաժամանակ, քանի որ հրատարակության հեղինակի անունը և բովանդակային մանրամասները տրամադրված տվյալներում բացակայում են, հնարավոր չէ հաստատել աշխատության հեղինակային պատկանելությունը, ժանրը, հիմնական թեզերը կամ այն հանգամանքները, որոնց ներքո այն կազմվել է։ Հետևաբար, այս նկարագրությունը հիմնվում է վերնագրի իմաստի և ժամանակաշրջանի ընդհանուր պատմամշակութային միջավայրի վրա՝ առանց չստուգված տեղեկությունները գրքի փաստացի բովանդակություն ներկայացնելու։ Ընդհանուր առմամբ, հրատարակությունը կարելի է նախնականորեն դասել հայ ազգային և հասարակական մտքի պատմությանն առնչվող գրականության շարքին, իսկ դրա վերջնական թեմատիկ դասակարգումը պետք է ճշտել բնագրի ուսումնասիրությամբ։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է ֆրանսերենի և հայերենի միջև բառային փոխազդեցությունների պատմական զարգացման ուսումնասիրությանը՝ տարբեր ժամանակաշրջաններում երկու լեզուների շփումների, փոխառությունների և բառապաշարային փոխազդեցության առանձնահատկությունների բացահայտման նպատակով։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն հասարակական, պատմական և մշակութային պայմանների վրա, որոնց ազդեցությամբ ֆրանսերեն բառերն ու արտահայտությունները ներթափանցել են հայերենի բառապաշար և աստիճանաբար հարմարվել նրա հնչյունական, ձևաբանական, իմաստային ու բառակազմական համակարգերին։ Տարաժամանակյա մոտեցումը հնարավորություն է տալիս լեզվական փոխազդեցությունը դիտարկել զարգացման տարբեր փուլերում՝ պարզելով փոխառությունների տարածման ժամանակագրությունը, դրանց գործածության փոփոխությունները և բառապաշարում ամրապնդվելու կամ գործածությունից դուրս գալու գործընթացները։ Քննության են առնվում լեզվական շփումների պատմական նախադրյալները, ֆրանսիական մշակույթի, կրթության, գրականության, գիտության, քաղաքական մտքի և հասարակական կյանքի ազդեցությունը հայկական միջավայրի վրա, ինչպես նաև թարգմանական գործունեության և մամուլի դերը նոր բառային միավորների տարածման գործում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում անմիջական և միջնորդավորված փոխառությունների տարբերակմանը՝ պարզելու, թե տվյալ բառային միավորը հայերեն է անցել անմիջապես ֆրանսերենից, թե այլ լեզուների միջնորդությամբ։ Ուսումնասիրվում են փոխառված բառերի հնչյունական հարմարեցման օրինաչափությունները, երբ օտար լեզվի հնչյունային կառուցվածքը համապատասխանեցվում է հայերենի արտասանական համակարգին։ Ձևաբանական մակարդակում դիտարկվում է փոխառությունների ներգրավումը հայերենի քերականական համակարգ՝ հոլովման, հոգնակի թվի կազմության և բառակազմական ածանցների ընդունման տեսանկյունից։ Կարևորվում է նաև բառերի իմաստային զարգացումը, քանի որ փոխառված միավորը նոր լեզվական միջավայրում կարող է պահպանել սկզբնական նշանակությունը, ձեռք բերել լրացուցիչ իմաստներ, նեղացնել կամ ընդլայնել իր իմաստային դաշտը։ Առանձին քննության են ենթարկվում այն ոլորտները, որոնցում ֆրանսերենից կատարված փոխառությունները առավել նկատելի են՝ մշակույթ, արվեստ, գրականություն, նորաձևություն, խոհանոց, հասարակական կյանք, գիտություն, տեխնիկա, դիվանագիտություն և այլ բնագավառներ։ Բառապաշարային նյութի ժամանակագրական համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել, թե պատմական տարբեր փուլերում որ ոլորտներն են առավել ակտիվորեն նպաստել լեզվական փոխառություններին և ինչպես են հասարակական փոփոխություններն արտացոլվել բառային կազմի մեջ։ Ուսումնասիրվում է նաև փոխառված և բնիկ կամ արդեն գոյություն ունեցող հայերեն բառերի փոխհարաբերությունը՝ հոմանիշության, իմաստային տարբերակման և ոճական մասնագիտացման տեսանկյունից։ Որոշ դեպքերում նոր բառային միավորները կարող են գործածվել գոյություն ունեցող հայերեն համարժեքների կողքին՝ ժամանակի ընթացքում ձեռք բերելով հատուկ ոճական կամ իմաստային երանգներ։ Կարևորվում են գրական լեզվի և խոսակցական գործածության միջև տարբերությունները, ինչպես նաև արևելահայերենի և արևմտահայերենի պատմական ու մշակութային միջավայրերի ազդեցությունը փոխառությունների ընդունման և տարածման վրա։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է բառարանների, գրական ստեղծագործությունների, մամուլի, թարգմանական գրականության և պատմական գրավոր աղբյուրների տվյալների համադրումը, որը հնարավորություն է տալիս հետևել առանձին բառերի առաջին վկայություններին և հետագա գործածությանը։ Դիտարկվում է նաև հակառակ ուղղությամբ հնարավոր բառային ազդեցությունը՝ ֆրանսերենում հայկական ծագում ունեցող կամ հայկական մշակութային իրողությունների հետ կապված բառային միավորների առկայության տեսանկյունից։ Այսպիսով լեզվական փոխազդեցությունը ներկայացվում է որպես մշակութային և պատմական կապերի արտացոլում, որի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել ոչ միայն լեզվի ներքին զարգացումը, այլև ժողովուրդների միջև հաղորդակցության և մշակութային փոխանակման առանձնահատկությունները։ Տարաժամանակյա ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակել ժամանակավոր նորաբանությունները երկարաժամկետ կերպով բառապաշարում հաստատված փոխառություններից և բացահայտել օտար բառային նյութի յուրացման հիմնական օրինաչափությունները։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայերենի բառապաշարի պատմության, ֆրանսերեն-հայերեն լեզվական առնչությունների և փոխառությունների տեսության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է օգտակար լինել զուգադրական և պատմական լեզվաբանության, բառագիտության, ստուգաբանության, թարգմանագիտության, ֆրանսագիտության և հայագիտության ոլորտների հետազոտողների, լեզվաբանների, թարգմանիչների, դասախոսների և ուսանողների համար։

Sociology

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի քաղաքական դաշտում առաջնորդների իմիջի ձևավորման սոցիոլոգիական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ շեշտադրելով հանրային կարծիքի, քաղաքական հաղորդակցության և սոցիալական վարքագծի փոխազդեցությունը։ Գրքում վերլուծվում են այն գործոնները, որոնք ազդում են քաղաքական առաջնորդի կերպարի կառուցման վրա՝ ներառյալ մեդիայի դերը, ընտրական գործընթացները, քարոզչական ռազմավարությունները և հասարակական սպասումները։ Հեղինակը ուսումնասիրում է, թե ինչպես են քաղաքական դերակատարները ձևավորում իրենց հանրային կերպարը տարբեր սոցիալական խմբերի շրջանում, ինչպես են օգտագործվում PR տեխնոլոգիաները, խորհրդանշական հաղորդակցությունը և իմիջային կառավարումը քաղաքական մրցակցության պայմաններում։ Աշխատությունում ներկայացվում են սոցիոլոգիական հետազոտությունների արդյունքներ, հարցումների տվյալների վերլուծություն և համեմատական դիտարկումներ՝ բացահայտելու համար հասարակության վստահության մակարդակը քաղաքական ինստիտուտների և առաջնորդների նկատմամբ։ Քննարկվում է նաև Հայաստանի քաղաքական մշակույթի առանձնահատկությունը, հետխորհրդային հասարակության անցումային բնույթը և դրա ազդեցությունը քաղաքական առաջնորդության ընկալումների վրա։ Գիրքը անդրադառնում է նաև գլոբալ մեդիայի և թվային հարթակների աճող ազդեցությանը քաղաքական իմիջի ձևավորման գործընթացում՝ ցույց տալով, թե ինչպես են սոցիալական ցանցերը փոխում քաղաքական հաղորդակցության ավանդական մոդելները։ Աշխատությունը օգտակար է սոցիոլոգների, քաղաքագետների, հաղորդակցության մասնագետների, քաղաքական խորհրդատուների և ուսանողների համար, ովքեր հետաքրքրված են քաղաքական իմիջի ձևավորման և հասարակական ընկալումների վերլուծությամբ։