Ֆինանսական ածանցյալ գործիքների մոդելավորումը ՀՀ օրինակով

Culture

Գիրքը նվիրված է Գոհար Մարկոսյան-Կասպերի ստեղծագործության պոետիկայում էթնոմշակութային դիսկուրսի դրսևորումների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով ազգային ինքնության, մշակութային հիշողության, լեզվի և պատմական փորձի գեղարվեստական արտահայտման առանձնահատկությունները։ Աշխատության մեջ հեղինակի գրական ժառանգությունը դիտարկվում է այն մշակութային և պատմական միջավայրի համատեքստում, որտեղ փոխազդում են ազգային և համամարդկային արժեքները, անհատական ու հավաքական հիշողությունը, հայրենիքի և օտար միջավայրի մասին պատկերացումները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն պոետիկական միջոցներին, որոնց օգնությամբ ստեղծագործություններում կառուցվում են ազգային և մշակութային ինքնության պատկերները, ներկայացվում պատմական իրադարձությունների հիշողությունը և արտահայտվում մշակութային պատկանելության զգացումը։ Ուսումնասիրվում են լեզվական և ոճական առանձնահատկությունները, խորհրդանիշները, պատկերները, մշակութային հղումները, միջտեքստային կապերը և տարբեր մշակույթների փոխներգործությունը։ Առանձին դիտարկվում է նաև երկակի կամ բազմաշերտ մշակութային ինքնության խնդիրը, երբ գրական հերոսների և հեղինակի աշխարհընկալման մեջ միահյուսվում են տարբեր մշակութային փորձառություններ ու արժեքային համակարգեր։ Գիրքը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է գրական տեքստը դառնալ մշակութային հիշողության պահպանման, ազգային ինքնության վերաիմաստավորման և տարբեր մշակույթների միջև երկխոսության միջոց։ Աշխատության մեջ էթնոմշակութային դիսկուրսը ներկայացվում է ոչ միայն որպես թեմատիկ շերտ, այլև որպես գեղարվեստական աշխարհի կառուցման կարևոր սկզբունք, որն ազդում է կերպարների, տարածության, ժամանակի, լեզվի և պատմողական կառուցվածքի ձևավորման վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, մշակութաբաններին, հայագետներին, սփյուռքագիտության մասնագետներին, լեզվաբաններին, դասախոսներին, ուսանողներին և ժամանակակից հայկական գրականության մեջ ինքնության ու մշակութային հիշողության խնդիրներով զբաղվող հետազոտողներին։

History

Աշխատությունը նվիրված է Հայոց ցեղասպանության տարիներին Ֆրանսիայի դիրքորոշման, քաղաքականության և հայ ժողովրդի հետ ունեցած հարաբերությունների ուսումնասիրությանը՝ 1915–1918 թվականների պատմական իրադարձությունների համատեքստում։ Հետազոտության մեջ դիտարկվում են Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության նկատմամբ իրականացված զանգվածային տեղահանությունների, կոտորածների և բնաջնջման մասին տեղեկությունների տարածումը Ֆրանսիայում, ինչպես նաև ֆրանսիական պետական ու հասարակական շրջանակների արձագանքը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն քաղաքական, դիվանագիտական և մարդասիրական գործոններին, որոնք պայմանավորել են Ֆրանսիայի վերաբերմունքը տեղի ունեցող ողբերգական իրադարձությունների նկատմամբ։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են ֆրանսիական մամուլի հրապարակումները, քաղաքական գործիչների հայտարարությունները, դիվանագիտական հաղորդագրությունները և հասարակական կազմակերպությունների գործունեությունը, որոնց միջոցով Ֆրանսիայում ձևավորվում էր տեղեկացվածություն հայերի նկատմամբ իրականացվող բռնությունների վերաբերյալ։ Կարևոր տեղ է հատկացվում նաև ֆրանսիական մարդասիրական նախաձեռնություններին և այն օգնությանը, որը ցուցաբերվել է ցեղասպանությունից փրկված հայերին։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև Ֆրանսիայի և դաշնակից մյուս պետությունների դիրքորոշումների փոխհարաբերությանը, քանի որ պատերազմի տարիներին Հայկական հարցը կապված էր ոչ միայն մարդասիրական, այլև միջազգային քաղաքականության և Մերձավոր Արևելքի ապագա կարգավորման խնդիրների հետ։ Ուսումնասիրվում է նաև ֆրանսիական քաղաքական շրջանակների վերաբերմունքի փոփոխությունը պատերազմի տարբեր փուլերում և այն հանգամանքները, որոնք ազդել են այդ քաղաքականության վրա։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչներից է 1915–1918 թվականներին հայերի վիճակի և նրանց նկատմամբ իրականացված բռնությունների վերաբերյալ ֆրանսիական հասարակության տեղեկացվածության ուսումնասիրությունը։ Այս տեսանկյունից Ֆրանսիայի պատմությունը դիտարկվում է ոչ միայն պետական քաղաքականության, այլև հասարակական կարծիքի, մամուլի, մտավորականների և մարդասիրական կառույցների գործունեության միջոցով։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու Հայոց ցեղասպանության միջազգային արձագանքի մասին և հասկանալու, թե ինչպիսի տեղ է զբաղեցրել հայկական ողբերգությունը Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիների ֆրանսիական քաղաքական և հասարակական օրակարգում։ Աշխատությունը կարևոր աղբյուրագիտական և պատմագիտական նշանակություն ունի Հայոց ցեղասպանության միջազգային արձագանքի, հայ-ֆրանսիական հարաբերությունների և Ֆրանսիայի արտաքին քաղաքականության ուսումնասիրության համար։ Այն կարող է հետաքրքրել պատմաբաններին, ցեղասպանագիտությամբ զբաղվող հետազոտողներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, հայագետներին և Առաջին համաշխարհային պատերազմի պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է հայ բանագիտության ձևավորման և զարգացման ավանդական գիտական մոտեցումների քննությանը և ժամանակակից տեղեկատվական ու հաղորդակցական միջավայրում առաջացած նոր մարտահրավերների բացահայտմանը՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով համացանցային բանահյուսության ուսումնասիրման անհրաժեշտությանը։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ բանահյուսությունը փոփոխվող հասարակական և տեխնոլոգիական պայմաններին զուգընթաց փոխում է իր գոյության, տարածման և փոխանցման ձևերը, ուստի դրա ուսումնասիրության ավանդական մեթոդները անհրաժեշտ է լրացնել նոր մեթոդաբանական գործիքներով։ Աշխատությունը դիտարկում է հայ բանագիտության ավանդույթները՝ դրանց ձևավորման պատմությունը, հիմնական ուսումնասիրության առարկաները, աղբյուրագիտական սկզբունքները և բանահյուսական նյութի հավաքման, գրանցման ու դասակարգման եղանակները։ Դասական բանագիտության շրջանակում կարևոր նշանակություն են ունեցել բանավոր կերպով փոխանցվող հեքիաթների, առասպելների, ավանդազրույցների, երգերի, առածների, ասացվածքների, հանելուկների, ծեսերի և ժողովրդական այլ ստեղծագործությունների հավաքագրումն ու գիտական համակարգումը։ Սակայն թվային հաղորդակցության տարածումը ստեղծել է բանահյուսական ստեղծագործության նոր միջավայր, որտեղ նյութը կարող է առաջանալ, փոփոխվել և տարածվել ոչ միայն բանավոր շփման, այլև սոցիալական ցանցերի, առցանց հարթակների, քննարկումների, բլոգների, տեսանյութերի և հաղորդագրությունների միջոցով։ Հետազոտության առանցքային հասկացություններից է համացանցային բանահյուսությունը, որը կարելի է դիտարկել որպես ժողովրդական ստեղծագործության ժամանակակից դրսևորումների ամբողջություն։ Դրա օրինակներ կարող են լինել ինտերնետային մեմերը, կատակները, անեկդոտները, տարածվող պատմությունները, առցանց լեգենդները, շղթայական հաղորդագրությունները, ժողովրդական մեկնաբանությունները և թվային միջավայրում ձևավորվող այլ կայուն կամ կիսակայուն տեքստեր։ Այդ նյութերի առանձնահատկությունն այն է, որ դրանք հաճախ չունեն մեկ հաստատուն հեղինակ, արագորեն տարածվում են բազմաթիվ օգտատերերի միջոցով, ենթարկվում են փոփոխությունների և կարող են միաժամանակ գոյություն ունենալ տարբեր տեքստային, պատկերային ու տեսաձայնային տարբերակներով։ Աշխատությունը կարևորում է հենց այս փոփոխականության ուսումնասիրությունը, քանի որ ավանդական բանահյուսության նյութի համեմատ թվային ստեղծագործությունները հաճախ ունեն տարածման շատ ավելի արագ և լայն մեխանիզմներ։ Համացանցային միջավայրը փոխում է նաև հեղինակի և լսարանի հարաբերությունը․ օգտատերը կարող է միաժամանակ լինել նյութի սպառող, վերարտադրող, փոփոխող և նոր տարբերակի ստեղծող։ Այս հանգամանքը մարտահրավեր է առաջացնում բանագիտության դասական հեղինակային և տեքստաբանական մոտեցումների համար և պահանջում է մշակել թվային նյութի գրանցման, պահպանման, տարբերակների համադրման ու տարածման պատմության ուսումնասիրման նոր եղանակներ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև բանահյուսական նյութի համատեքստի խնդիրը։ Եթե ավանդական բանահյուսական տեքստը հաճախ գրանցվում էր կատարողի, բնակավայրի, ժամանակի և ծիսական կամ սոցիալական միջավայրի մասին տեղեկությունների հետ միասին, ապա առցանց նյութի դեպքում անհրաժեշտ է հաշվի առնել հրապարակման հարթակը, օգտատերերի փոխազդեցությունը, տարածման ժամանակագրությունը, մեկնաբանությունները, հղումները և նյութի փոփոխության տարբեր փուլերը։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու ոչ միայն տեքստը, այլև դրա թվային «կյանքը»։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև համացանցային բանահյուսության լեզվական առանձնահատկություններին՝ խոսակցական բառապաշարի, ժարգոնի, կրճատումների, նորաբանությունների, հումորի, պատկերային և տեքստային համադրությունների, ինչպես նաև տարբեր լեզուների ու մշակույթների տարրերի փոխներթափանցման դրսևորումներին։ Հատուկ նշանակություն ունի հայալեզու թվային բովանդակության ուսումնասիրությունը, քանի որ այն կարող է արտացոլել ժամանակակից հայ հասարակության արժեքները, կարծրատիպերը, հումորային պատկերացումները, հասարակական արձագանքները և առօրյա հաղորդակցության առանձնահատկությունները։ Հետազոտության գիտական նշանակությունն այն է, որ այն հիմնավորում է հայ բանագիտության մեթոդաբանական շրջանակի ընդլայնման անհրաժեշտությունը՝ ավանդական բանահյուսական ժառանգության ուսումնասիրությունը համադրելով թվային մշակույթի հետազոտության ժամանակակից մեթոդների հետ։ Համացանցային նյութերի համակարգված հավաքագրումը կարող է նաև կարևոր լինել մշակութային հիշողության պահպանման տեսանկյունից, քանի որ թվային բովանդակությունը հաճախ արագ փոփոխվում կամ անհետանում է։ Ուսումնասիրությունը կարող է հետաքրքրել բանագետներին, ազգագրագետներին, մշակութաբաններին, լեզվաբաններին, մեդիա և թվային մշակույթի հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ բանահյուսությունը չի սահմանափակվում միայն ավանդական բանավոր ժառանգությամբ․ այն շարունակում է ստեղծվել և վերարտադրվել նոր հաղորդակցական միջավայրերում, իսկ համացանցը դարձել է ժողովրդական ստեղծագործության կարևոր տարածք։ Այդ պատճառով ժամանակակից հայ բանագիտության համար համացանցային բանահյուսության ուսումնասիրությունը ոչ միայն նոր թեմատիկ ուղղություն է, այլև անհրաժեշտ պայման՝ ժամանակակից մշակութային գործընթացները լիարժեք փաստագրելու, վերլուծելու և հայ բանահյուսության շարունակական զարգացումն ըմբռնելու համար։

Geography

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության հարավային ջրավազանային կառավարման տարածքում ընտրված ստորերկրյա և մակերևութային ջրային ռեսուրսների որակական վիճակի համալիր ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում բնական ջրերի ֆիզիկաքիմիական բնութագրերի գնահատումն է, դրանց տարածական փոփոխությունների բացահայտումը և ջրի որակի վրա բնական ու մարդածին գործոնների հնարավոր ազդեցությունների վերլուծությունը։ Դիտարկվում են մակերևութային և ստորերկրյա ջրերի հիմնական առանձնահատկությունները՝ հաշվի առնելով ջրային համակարգերի ձևավորման պայմանները, երկրաբանական միջավայրը, ջրահավաք ավազանների առանձնահատկությունները, բնակավայրերի և տնտեսական գործունեության ազդեցությունը։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են գնահատվել ջրի թթվահիմնային վիճակը, հանքայնացումը, էլեկտրահաղորդականությունը, հիմնական իոնների և կենսածին տարրերի պարունակությունը, ինչպես նաև ջրի էկոլոգիական ու օգտագործման որակը բնութագրող այլ ցուցանիշներ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում տարբեր ջրային աղբյուրներից ստացված տվյալների համեմատությանը, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ստորերկրյա և մակերևութային ջրերի քիմիական կազմի ու որակական վիճակի տարբերությունները։ Կարևորվում է նաև ցուցանիշների տարածական բաշխման ուսումնասիրությունը՝ հնարավոր աղտոտման կամ բնական հանքայնացման առավել արտահայտված հատվածները որոշելու և դրանց ձևավորման պատճառները գնահատելու նպատակով։ Ստացված տվյալների համադրումը ջրի որակի համապատասխան չափանիշների հետ հնարավորություն է տալիս բնութագրելու ուսումնասիրված ջրային ռեսուրսների վիճակը և դրանց հնարավոր օգտագործման սահմանափակումները։ Հետազոտությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև ջրային էկոհամակարգերի պահպանության տեսանկյունից, քանի որ ջրի որակի պարբերական գնահատումը թույլ է տալիս ժամանակին արձանագրել շրջակա միջավայրում տեղի ունեցող փոփոխությունները և տարբերակել բնական գործընթացների ու մարդածին ազդեցությունների դերը։ Մակերևութային և ստորերկրյա ջրերի միասնական դիտարկումը նպաստում է տարածքի ջրային համակարգերի փոխկապակցվածության առավել ամբողջական ընկալմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը կարող է ծառայել որպես գիտական հիմք ջրային ռեսուրսների վիճակի գնահատման, բնապահպանական մոնիթորինգի կատարելագործման և ջրավազանային սկզբունքով դրանց կայուն կառավարման համար։

Economics

Տնտեսագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է անցումային տնտեսության պայմաններում գործազրկության ձևավորման պատճառների, դրսևորման առանձնահատկությունների և դրա հաղթահարման հնարավոր ուղղությունների ուսումնասիրությանը՝ Տավուշի մարզի օրինակով։ Քննության են առնվում աշխատաշուկայի կառուցվածքային փոփոխությունները, աշխատուժի առաջարկի և պահանջարկի անհամապատասխանությունները, զբաղվածության մակարդակի վրա ազդող տնտեսական ու սոցիալական գործոնները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տարածաշրջանային աշխատաշուկայի առանձնահատկություններին, բնակչության զբաղվածության հնարավորություններին, աշխատատեղերի ստեղծման խնդիրներին և աշխատանքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը։ Վերլուծվում են գործազրկության տարբեր ձևերի առաջացման նախադրյալները, դրանց սոցիալ-տնտեսական հետևանքները և բնակչության կենսամակարդակի հետ ունեցած փոխկապակցվածությունը։ Քննարկվում են նաև պետական զբաղվածության քաղաքականության, մասնագիտական պատրաստման և վերապատրաստման, ձեռնարկատիրության խթանման ու տարածաշրջանային տնտեսական զարգացման միջոցով գործազրկության նվազեցման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու անցումային տնտեսության պայմաններում տարածքային զբաղվածության հիմնախնդիրները և աշխատաշուկայի կարգավորման արդյունավետ ուղղությունները։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել աշխատանքի տնտեսագիտության, տարածաշրջանային տնտեսագիտության, զբաղվածության քաղաքականության և սոցիալ-տնտեսական զարգացման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում ստորգետնյա տարածությունների հաշվառման, գրանցման և կադաստրային տեղեկատվության համակարգված վարման կազմակերպական ու մեթոդական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է ստորգետնյա տարածքների՝ որպես տարածական և անշարժ գույքային համակարգի առանձնահատուկ բաղադրիչների նույնականացման, նկարագրման, չափագրման և համապատասխան տեղեկատվական համակարգերում արտացոլման սկզբունքների վրա։ Քննության են առնվում ստորգետնյա կառույցների, հաղորդակցուղիների, ինժեներական ցանցերի, թունելների, ստորգետնյա կայանատեղիների, պահեստային և տեխնիկական տարածքների ու այլ օբյեկտների կադաստրային հաշվառման առանձնահատկությունները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում այն հանգամանքին, որ նման օբյեկտների դիրքը և սահմանները հնարավոր չէ ամբողջությամբ ներկայացնել միայն հողամասերի ավանդական երկչափ կադաստրային նկարագրությամբ, ինչի պատճառով կարևորվում են տարածական տվյալների և եռաչափ ներկայացման մեթոդների կիրառման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրվում են ստորգետնյա օբյեկտների տարածական կոորդինատների, խորության, ծավալի, սահմանների, գործառնական նշանակության և վերգետնյա անշարժ գույքի հետ դրանց փոխկապակցվածության վերաբերյալ տվյալների հավաքագրման ու համակարգման սկզբունքները։ Կարևորվում են գեոդեզիական չափագրումների, քարտեզագրական նյութերի, աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի և թվային տվյալների բազաների կիրառման հնարավորությունները՝ կադաստրային տեղեկատվության ճշգրտության և հասանելիության բարձրացման նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ստորգետնյա տարածքների նկատմամբ սեփականության, օգտագործման և այլ գույքային իրավունքների գրանցման առանձնահատկություններին, ինչպես նաև տարբեր պետական և համայնքային մարմինների միջև տեղեկատվության փոխանակման ու կառավարման համակարգման անհրաժեշտությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում է գործող իրավական և ինստիտուցիոնալ միջավայրը, բացահայտվում են կադաստրի կազմակերպման ընթացքում առաջացող տեխնիկական, իրավական և տեղեկատվական խնդիրները։ Առանձին նշանակություն է տրվում միասնական տվյալների համակարգի ձևավորմանը, որը կարող է նվազեցնել տարբեր ենթակառուցվածքների վերաբերյալ տեղեկատվության անհամապատասխանությունները և նպաստել տարածքային պլանավորման արդյունավետությանը։ Ստորգետնյա տարածքների ամբողջական հաշվառումը դիտարկվում է նաև քաղաքաշինության, շինարարության, ենթակառուցվածքների կառավարման և տարածքների անվտանգ օգտագործման տեսանկյունից։ Հատկապես խիտ կառուցապատված քաղաքային միջավայրերում ստորգետնյա տարածքների վերաբերյալ ճշգրիտ տվյալների առկայությունը կարևոր նշանակություն ունի նոր նախագծերի մշակման, ինժեներական ցանցերի պահպանման և տարածքային ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման համար։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հիմնավորել կադաստրային համակարգի կատարելագործման, ժամանակակից տարածական տեխնոլոգիաների ներդրման և ստորգետնյա օբյեկտների վերաբերյալ միասնական ու արդիական տեղեկատվական բազայի ստեղծման անհրաժեշտությունը։ Նյութը կարող է օգտակար լինել կադաստրի, գեոդեզիայի, հողաշինարարության, քաղաքաշինության, աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերի և անշարժ գույքի կառավարման ոլորտներում աշխատող մասնագետների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։