Ֆինանսների էությունն ու ծագումը, դրամաշրջանառություն, դրամի շրջապտույտի արագությունը

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է անգլերենի բանասիրական ուղղվածությամբ ուսուցման գործընթացում սովորողների լեզվաբանական իրազեկության ձևավորման և զարգացման տեսական ու մեթոդական հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում լեզվի ոչ միայն գործնական տիրապետումն է, այլև դրա կառուցվածքի, գործառույթների, համակարգային կապերի և հաղորդակցական կիրառության գիտակցված ընկալումը։ Լեզվաբանական իրազեկությունը դիտարկվում է որպես բազմաբաղադրիչ կարողություն, որը ներառում է հնչյունաբանական, բառագիտական, քերականական, իմաստաբանական, ոճական և գործաբանական երևույթները ճանաչելու, վերլուծելու ու համապատասխան հաղորդակցական իրավիճակներում մեկնաբանելու ունակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բանասիրական կրթության առանձնահատկություններին, քանի որ տվյալ ուղղության ուսանողից պահանջվում է ոչ միայն ճիշտ օգտագործել օտար լեզուն, այլև կարողանալ գիտակցաբար բացատրել լեզվական միավորների կառուցվածքը, ընտրության պատճառները և դրանց միջև առկա հարաբերությունները։ Քննվում է տեսական լեզվաբանական գիտելիքների և գործնական լեզվական կարողությունների փոխկապակցման խնդիրը՝ պարզելու, թե ինչպես կարող է լեզվի համակարգային ուսումնասիրությունը նպաստել խոսքային, ընթերցողական, գրավոր և վերլուծական հմտությունների զարգացմանը։ Կարևորվում է սովորողի ինքնուրույն դիտարկման և լեզվական փաստերի համեմատության կարողությունը, որի շնորհիվ ուսուցումը կարող է անցնել կանոնների մեխանիկական յուրացումից դեպի լեզվական օրինաչափությունների գիտակցված ընկալում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է մայրենի և ուսումնասիրվող լեզուների համադրական դիտարկումը, որը հնարավորություն է տալիս բացահայտել կառուցվածքային նմանություններն ու տարբերությունները, կանխատեսել բնորոշ դժվարությունները և զարգացնել լեզվական երևույթների նկատմամբ վերլուծական վերաբերմունք։ Ուշադրություն է դարձվում նաև համատեքստային ուսուցմանը, իսկական լեզվական նյութերի կիրառմանը, տեքստերի լեզվաբանական վերլուծությանը և հաղորդակցական առաջադրանքների համադրմանը։ Դասավանդողի դերը դիտարկվում է որպես սովորողի ինքնուրույն լեզվական հետազոտությունն ուղղորդող և քննադատական մտածողությունը խթանող գործունեություն։ Կարող են ուսումնասիրվել նաև լեզվաբանական իրազեկության մակարդակի գնահատման չափանիշները և ուսուցման արդյունավետության որոշման մեթոդական մոտեցումները։ Այսպիսի պատրաստվածությունը կարևոր է ապագա բանասերների, լեզվի ուսուցիչների, թարգմանիչների և լեզվաբանական գործունեությամբ զբաղվող մասնագետների համար, քանի որ այն նպաստում է լեզվական փաստերի խորքային վերլուծությանը և մասնագիտական մտածողության ձևավորմանը։ Աշխատությունը միավորում է լեզվաբանության, օտար լեզուների դասավանդման մեթոդիկայի և բանասիրական կրթության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել անգլերենի մասնագիտական ուսուցման առավել գիտակցված և վերլուծական կազմակերպման սկզբունքները։

Mathematics

Գրքում ուսումնասիրվում են ռադիոհաճախականային պլազմայի վերահսկման և ղեկավարման մեթոդները՝ ուշադրություն դարձնելով նրանց կիրառությանը ժամանակակից տեխնոլոգիական գործընթացներում, վերլուծվում են պլազմայի ֆիզիկական և էլեկտրամագնիսական հատկությունները, ներկայացվում են ռադիոհաճախականության միջոցով պլազմայի ձևավորման, խթանման և կայունության ապահովման սկզբունքները, դիտարկվում են նավթի, մետաղների և հիդրոէներգետիկ գործընթացներում պլազմայի կառավարման գործնական կիրառությունները, առաջարկվում են ավտոմատացված և ճշգրիտ հսկման համակարգեր՝ ռեակցիաների ընթացքի օպտիմալացման համար, ուսումնասիրվում են ազդանշանների մոնիթորինգի և հետադարձ կապի մեխանիզմները, օգտագործվում են ինչպես փորձարարական, այնպես էլ թվային մոդելավորման մեթոդներ, աշխատանքը համադրում է ֆիզիկայի, ինժեներիայի և ավտոմատացման գիտելիքները՝ նպաստելով պլազմայի կիրառական գործընթացների արդյունավետության բարձրացմանը և ժամանակակից տեխնոլոգիական արտադրության զարգացմանը։

Other Subjects

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի դպրոցական շենքերի ճարտարապետական կազմակերպման զարգացմանը՝ հասարակական, կրթական և սոցիալ-տնտեսական փոփոխությունների պայմաններում։ Հետազոտության առանցքում հանրակրթական հաստատությունների տարածական կառուցվածքի վերափոխումն է՝ պայմանավորված կրթական գործընթացի նոր պահանջներով, ուսուցման մեթոդների փոփոխությամբ և դպրոցական միջավայրի նկատմամբ ժամանակակից մոտեցումներով։ Քննվում են ավանդական դպրոցական շենքերի հատակագծային սկզբունքները և դրանց համապատասխանությունը կրթության նոր կազմակերպական ձևերին՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով դասասենյակների, լաբորատորիաների, գրադարանների, մարզական, մշակութային և ընդհանուր օգտագործման տարածքների փոխադարձ կապերին։ Կարևորվում է ճկուն և բազմագործառույթ տարածքների ձևավորումը, որոնք կարող են հարմարեցվել անհատական, խմբային և համատեղ ուսուցման տարբեր ձևերին։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում դպրոցական շենքի և շրջակա միջավայրի փոխհարաբերությանը, տարածքի կազմակերպմանը, բնական լուսավորությանը, օդափոխությանը, ակուստիկական պայմաններին և սովորողների համար հարմարավետ միջավայրի ձևավորմանը։ Դիտարկվում են նաև Հայաստանի բնակլիմայական պայմանների ազդեցությունը ճարտարապետական և կառուցվածքային լուծումների ընտրության վրա։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գոյություն ունեցող դպրոցական շենքերի վերակառուցման և արդիականացման խնդիրը՝ հաշվի առնելով դրանց ֆունկցիոնալ հնարավորությունները, տեխնիկական վիճակը և ժամանակակից կրթական պահանջներին համապատասխանեցնելու անհրաժեշտությունը։ Անդրադարձ է կատարվում մատչելի միջավայրի ձևավորմանը՝ տարբեր կարիքներ ունեցող սովորողների համար դպրոցական տարածքների հնարավորինս հավասար օգտագործման տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել տարբեր ժամանակաշրջաններում ձևավորված դպրոցական շենքերի տիպաբանական առանձնահատկությունները՝ բացահայտելով դրանց առավելությունները, սահմանափակումները և զարգացման հնարավոր ուղղությունները։ Դպրոցը դիտարկվում է ոչ միայն որպես ուսումնական գործառույթ իրականացնող շենք, այլև որպես համայնքային և սոցիալական միջավայր, որտեղ կազմակերպվում են հաղորդակցություն, ստեղծագործական գործունեություն, մշակութային միջոցառումներ և արտադասարանական աշխատանք։ Կարևորվում են նաև շենքի էներգաարդյունավետության, շահագործման նպատակահարմարության և տարածքների երկարաժամկետ հարմարվողականության հարցերը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ճարտարապետության, քաղաքաշինության, կրթական միջավայրի նախագծման և շենքերի տիպաբանության մոտեցումները՝ նպատակ ունենալով բացահայտել Հայաստանի դպրոցական ճարտարապետության զարգացման այն սկզբունքները, որոնք համապատասխանում են փոփոխվող հասարակական և կրթական պահանջներին։

Law

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում քրեական դատավարության ընթացքում վարույթին մասնակցող անձանց անաչառությունն ու անկախությունն ապահովող իրավական մեխանիզմների ուսումնասիրությանը՝ հատկապես այն հանգամանքների տեսանկյունից, որոնց առկայությունը կարող է անհնար դարձնել տվյալ անձի հետագա մասնակցությունը վարույթին։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է քրեական դատավարության օրենսդրությամբ նախատեսված բացառման և ինքնաբացարկի հիմքերի բովանդակության, դրանց կիրառման պայմանների և գործնական նշանակության վրա։ Այս իրավական ինստիտուտը դիտարկվում է որպես արդար դատաքննության, դատավարական անաչառության և վարույթի մասնակիցների իրավունքների պաշտպանության կարևոր երաշխիք։ Քննության են առնվում այն իրավիճակները, երբ դատավորը, դատախազը, քննիչը կամ վարույթում որոշակի մասնագիտական գործառույթ իրականացնող այլ անձ կարող է ունենալ անձնական, ընտանեկան, ծառայողական կամ այլ բնույթի կապեր ու շահագրգռվածություն, որոնք կարող են հիմնավոր կասկած առաջացնել նրա անկողմնակալության վերաբերյալ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում իրական շահերի բախման և անաչառության վերաբերյալ արտաքին ընկալման տարբերակմանը, քանի որ արդարադատության նկատմամբ վստահության համար կարևոր է ոչ միայն փաստացի կողմնակալության բացակայությունը, այլև այնպիսի հանգամանքների բացառումը, որոնք կարող են ողջամիտ կասկած առաջացնել դատավարական որոշումների օբյեկտիվության նկատմամբ։ Ուսումնասիրվում են վարույթին նախկինում այլ դատավարական կարգավիճակով մասնակցելու, գործի արդյունքի նկատմամբ ուղղակի կամ անուղղակի շահագրգռվածության, կողմերի հետ որոշակի կապերի և այլ հնարավոր հիմքերի իրավական հետևանքները։ Կարևորվում է բացառման հիմքերի հստակ և կանխատեսելի ձևակերպումը, քանի որ չափազանց ընդհանուր կարգավորումները կարող են հանգեցնել ոչ միատեսակ իրավակիրառ պրակտիկայի, իսկ չափազանց սահմանափակ թվարկումը՝ չընդգրկել իրականում անաչառության վերաբերյալ կասկած առաջացնող բոլոր իրավիճակները։ Առանձին քննության առարկա են ինքնաբացարկի և բացարկի ընթացակարգերը, համապատասխան միջնորդության ներկայացման պայմանները, դրա քննարկման իրավասությունը և ընդունվող որոշումների հիմնավորման պահանջները։ Դիտարկվում է նաև, թե դատավարության որ փուլում կարող են ի հայտ գալ մասնակցությունը բացառող հանգամանքները և ինչպիսի իրավական հետևանքներ պետք է առաջանան դրանց ուշ բացահայտման դեպքում։ Կարևորվում է դատավարական իրավունքների չարաշահման կանխարգելումը, քանի որ բացարկի մեխանիզմը, լինելով անաչառության ապահովման կարևոր միջոց, չպետք է օգտագործվի վարույթն անհիմն ձգձգելու կամ դատավարության բնականոն ընթացքին խոչընդոտելու նպատակով։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է ապահովել, որ բացարկի վերաբերյալ դիմումները ենթարկվեն իրական և հիմնավորված քննության և չմերժվեն միայն ձևական պատճառաբանություններով։ Ուսումնասիրության շրջանակում ուշադրություն է հատկացվում դատավորի անկախության և անաչառության սկզբունքների հարաբերակցությանը, ինչպես նաև մեղադրանքի, պաշտպանության և դատական իշխանության գործառույթների տարանջատման նշանակությանը։ Քննության են առնվում նաև փորձագետի, թարգմանչի և դատավարությանը մասնագիտական աջակցություն ցուցաբերող այլ անձանց մասնակցության հետ կապված հնարավոր հակասությունները, քանի որ նրանց մասնագիտական եզրակացությունների կամ գործողությունների օբյեկտիվությունը կարող է էական նշանակություն ունենալ ապացույցների գնահատման և վարույթի արդյունքների համար։ Իրավական կարգավորումների արդյունավետությունը գնահատվում է ոչ միայն նորմերի ձևակերպման, այլև դրանց գործնական կիրառման տեսանկյունից՝ բացահայտելով հնարավոր օրենսդրական բացերը, հակասությունները և մեկնաբանման դժվարությունները։ Կարևորվում է ազգային օրենսդրության համապատասխանությունը արդար դատաքննության միջազգային իրավական չափանիշներին, հատկապես անկախ և անկողմնակալ դատարանի պահանջին։ Համեմատական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս գնահատել տարբեր իրավական համակարգերում կիրառվող լուծումները և որոշել, թե դրանցից որոնք կարող են օգտակար լինել ներպետական կարգավորումների կատարելագործման համար։ Առանձին նշանակություն է տրվում դատական պրակտիկայի ուսումնասիրությանը, քանի որ կոնկրետ գործերում բացարկի և ինքնաբացարկի հիմքերի մեկնաբանությունը ցույց է տալիս օրենսդրական դրույթների իրական գործառնական սահմանները։ Նման վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտել միատեսակ իրավակիրառության խնդիրները և ձևակերպել դատավարական երաշխիքների ամրապնդմանն ուղղված առաջարկություններ։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը պայմանավորված է քրեական դատավարության մասնակիցների անաչառության ապահովման, շահերի բախման կանխարգելման, բացարկների քննության ընթացակարգերի կատարելագործման և արդարադատության նկատմամբ հասարակական վստահության ամրապնդման հնարավորությամբ։ Այն կարող է օգտակար լինել քրեական դատավարության, դատական իրավունքի և մարդու իրավունքների ոլորտների մասնագետների, դատավորների, դատախազների, քննիչների, փաստաբանների, հետազոտողների, դասախոսների և իրավաբանական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Culture

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Գյումրի քաղաքի XIX դարի և XX դարի առաջին կեսի հասարակական շենքերի ճարտարապետական առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը և դրանց արդիականացման հիմնախնդիրներին։ Գրքում ներկայացվում է քաղաքի քաղաքաշինական զարգացման պատմական ընթացքը՝ ընդգծելով հասարակական նշանակության կառույցների ձևավորման փուլերը, ճարտարապետական ոճերի բազմազանությունը և կառուցապատման ավանդույթների ազդեցությունը քաղաքային միջավայրի ձևավորման վրա։ Հեղինակը վերլուծում է կրթական, վարչական, մշակութային և ծառայողական նշանակության շենքերի ճարտարապետական լուծումները, շինարարական տեխնոլոգիաները, դեկորատիվ տարրերը և դրանց փոխկապակցվածությունը ժամանակի սոցիալ-տնտեսական պայմանների հետ։ Աշխատությունում առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նաև պատմամշակութային արժեքների պահպանության, վերականգնման և ժամանակակից քաղաքաշինական պահանջներին համապատասխանեցման խնդիրներին՝ քննարկելով հին կառույցների ինտեգրման հնարավորությունները նոր քաղաքային միջավայրում։ Գիրքը կարևոր աղբյուր է ճարտարապետների, քաղաքաշինարարների, արվեստաբանների, պատմաբանների և մշակութային ժառանգության պահպանության ոլորտի մասնագետների համար՝ առաջարկելով ինչպես վերլուծական մոտեցում, այնպես էլ գործնական լուծումների շրջանակ։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է գրունտային պատվարների հաշվարկման և նախագծման մեթոդների կատարելագործմանը՝ դրանց հուսալիության, կայունության և շահագործման արդյունավետության բարձրացման նպատակով։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են գրունտային պատվարների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, դրանց վրա ազդող հիմնական բեռնվածություններն ու բնական գործոնները, ինչպես նաև գրունտների ֆիզիկամեխանիկական հատկությունների ազդեցությունը պատվարների ամրության և կայունության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատվարների նախագծման ժամանակ կիրառվող հաշվարկային մեթոդների կատարելագործմանը, լարվածադեֆորմացիոն վիճակի գնահատմանը, հիմքի և մարմնի կայունության վերլուծությանը, ջրի ներթափանցման ու ֆիլտրացիոն գործընթացների հաշվարկին և հնարավոր վտանգավոր դեֆորմացիաների կանխատեսմանը։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են կիրառվել տեսական, հաշվարկային և մոդելավորման մոտեցումներ՝ նախագծային լուծումների ճշգրտությունն ու հիմնավորվածությունը բարձրացնելու համար։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հիդրոտեխնիկական կառույցների անվտանգ նախագծման և շահագործման տեսանկյունից, քանի որ հաշվարկային մեթոդների կատարելագործումը հնարավորություն է տալիս առավել ճիշտ գնահատել պատվարների աշխատանքային պայմանները, նվազեցնել վթարային ռիսկերը և ապահովել կառույցների երկարաժամկետ հուսալիությունը։ Այն կարող է օգտակար լինել հիդրոտեխնիկների, շինարար-ինժեներների, երկրատեխնիկների, նախագծողների, հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։