Ֆոնդային բորսայում արժեթղթերի հրապարակային առաջարկի հիմնախնդիրները («ՆԱՍԴԱՔ ՕԷՄԷՔՍ Արմենիա» բորսայի օրինակով)

Literature

Գիտական աշխատանքը նվիրված է անտիկ աշխարհի գեղարվեստական և գաղափարական իմաստավորմանը Թորնթոն Ուայլդերի ստեղծագործություններում՝ ուսումնասիրելով, թե ինչպես է գրողը դիմում հին հունական և հռոմեական մշակույթի կերպարներին, առասպելներին, գաղափարներին ու գեղարվեստական սկզբունքներին՝ դրանք վերաիմաստավորելով ժամանակակից մարդու խնդիրների համատեքստում։ Ուայլդերի ստեղծագործական աշխարհում անտիկ մշակույթը պարզապես պատմական անցյալի պատկեր չէ, այլ մտածողության և գեղարվեստական արտահայտության կարևոր միջոց, որի միջոցով հեղինակը անդրադառնում է մարդու գոյության, ժամանակի, մահվան, սիրո, ճակատագրի, հիշողության և մարդկային հարաբերությունների համամարդկային հարցերին։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է անտիկ առասպելների և գրական սյուժեների վերափոխման սկզբունքների բացահայտումը։ Հեղինակը հաճախ օգտագործում է արդեն հայտնի մշակութային նյութը՝ փոխելով դրա շեշտադրումները, կերպարների հոգեբանական մեկնաբանությունը և գաղափարական ենթատեքստը։ Այս գործընթացում անտիկ սյուժեները դուրս են գալիս իրենց սկզբնական պատմամշակութային շրջանակից և ձեռք բերում նոր նշանակություն՝ համապատասխանելով 20-րդ դարի մարդու աշխարհընկալմանը։ Աշխատության շրջանակում կարող են ուսումնասիրվել անտիկ աշխարհի վերաբերյալ Ուայլդերի պատկերացումների ձևավորման աղբյուրները, դասական գրականության և դիցաբանության ազդեցությունը նրա գեղարվեստական մտածողության վրա, ինչպես նաև անտիկ մշակույթի և ժամանակակից ամերիկյան իրականության փոխհարաբերությունը։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել այն հանգամանքին, որ գրողի համար անցյալն ու ներկան ոչ թե մեկուսացված ժամանակաշրջաններ են, այլ փոխկապակցված գոյության ձևեր։ Անտիկ աշխարհի կերպարներն ու գաղափարները նրա ստեղծագործություններում հնարավորություն են տալիս ժամանակակից կյանքի երևույթները դիտարկել ավելի լայն՝ պատմական և փիլիսոփայական հեռանկարում։ Կարևոր թեմա է ժամանակի խնդիրը։ Անտիկ մշակույթի միջոցով Ուայլդերը հաճախ ընդգծում է մարդկային կյանքի անցողիկությունը և միաժամանակ մարդու փորձառությունների կրկնվող բնույթը։ Տարբեր դարաշրջանների մարդկանց ապրումները՝ սերը, կորուստը, սպասումը, հույսը և մահվան գիտակցումը, ներկայացվում են որպես միմյանց հետ կապվող համամարդկային փորձառություններ։ Այս տեսանկյունից անտիկ աշխարհը դառնում է մի յուրօրինակ հայելի, որի միջոցով ժամանակակից մարդը կարող է ճանաչել ինքն իրեն։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև հեղինակի դրամատուրգիական և վիպական տեխնիկային։ Անտիկ թատերական ավանդույթների, դիմակավորման, պայմանականության, երգչախմբային սկզբունքների և բեմական խաղի որոշ տարրերի ստեղծագործական օգտագործումը նպաստում է նրա յուրահատուկ դրամատիկական լեզվի ձևավորմանը։ Դրանք միաժամանակ կարող են ստեղծել ժամանակակից իրականության և անտիկ մշակութային հիշողության միջև երկխոսություն։ Առանձին նշանակություն ունի մարդու և ճակատագրի հարաբերության խնդիրը։ Անտիկ ողբերգության համար բնորոշ ճակատագրի անխուսափելիության գաղափարը Ուայլդերի ստեղծագործություններում կարող է վերափոխվել՝ դառնալով մարդու ընտրության, պատասխանատվության և սեփական կյանքի իմաստը գտնելու խնդրի արտահայտություն։ Այսպիսով, անտիկ ժառանգությունը չի կրկնվում մեխանիկորեն, այլ վերածվում է ժամանակակից փիլիսոփայական հարցադրումների աղբյուրի։ Ուսումնասիրության մեջ կարող են քննվել նաև անտիկ մշակույթի հետ կապված խորհրդանիշները, կերպարները և գեղարվեստական դետալները։ Դրանց միջոցով հեղինակը կառուցում է բազմաշերտ տեքստ, որտեղ առաջին հայացքից պարզ պատմության ներքո կարող են թաքնված լինել պատմական, փիլիսոփայական և մշակութաբանական բազմաթիվ հղումներ։ Միջտեքստային կապերի ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես է Ուայլդերը երկխոսության մեջ մտնում նախորդ դարաշրջանների գրական ժառանգության հետ և ստեղծում նոր իմաստներ։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ցույց է տալիս, որ անտիկ աշխարհը Թորնթոն Ուայլդերի ստեղծագործություններում հանդես է գալիս որպես կենդանի մշակութային հիշողություն և գեղարվեստական մտածողության գործուն բաղադրիչ։ Հին աշխարհի կերպարների, առասպելների և գաղափարների միջոցով հեղինակը բարձրացնում է ժամանակից անկախ հարցեր և դրանք կապում ժամանակակից մարդու հոգեբանական ու հասարակական փորձի հետ։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է ոչ միայն Ուայլդերի ստեղծագործության առանձնահատկությունները հասկանալու, այլև անտիկ ժառանգության ժամանակակից գրականության մեջ վերաիմաստավորման մեխանիզմները բացահայտելու տեսանկյունից։

Technology

Կոմպիլյատորի արդյունավետ օպտիմալացումների ավտոմատ ընտրության մեթոդը՝ հիմնված Պարետո-դոմինացման վրա, վերաբերում է բազմաչափ օպտիմիզացիայի մոտեցմանը, որտեղ տարբեր հակասական չափանիշներ՝ կատարման արագություն, հիշողության օգտագործում, էներգիայի սպառում և կոդի չափ, միաժամանակ գնահատվում են՝ առանց մեկ միասնական նպատակային ֆունկցիայի կրճատման։ Այս մեթոդի հիմքում ընկած է այն գաղափարը, որ օպտիմալ լուծումների բազմությունը ձևավորում է Պարետո-օպտիմալ ճակատ (Pareto front), որտեղ յուրաքանչյուր լուծում լավագույնն է որոշ չափանիշների համադրության մեջ, բայց չի կարող բարելավվել մեկ ցուցանիշով առանց մյուսների վատթարացման։ Կոմպիլյատորի օպտիմալացման համատեքստում սա թույլ է տալիս ավտոմատ կերպով ընտրել տարբեր օպտիմալացման անցումներ (optimization passes), ինչպիսիք են ցիկլերի unfold-ումը, inline-ացումը, dead code elimination-ը և register allocation-ը՝ կախված կոնկրետ կիրառման պահանջներից։ Մեթոդը սովորաբար ներառում է որոնման տարածքի մոդելավորում, որտեղ տարբեր օպտիմալացման հաջորդականություններ գնահատվում են փորձարարական կամ մոդելային կատարման միջոցով, իսկ արդյունքները դասակարգվում են ըստ Պարետո-դոմինացման սկզբունքի։ Ալգորիթմական իրականացման համար հաճախ կիրառվում են էվոլյուցիոն ալգորիթմներ, գենետիկ ծրագրավորում կամ բազմաչափ heuristic որոնման մեթոդներ, որոնք թույլ են տալիս արդյունավետ ուսումնասիրել մեծ կոմբինատորիկ տարածքը։ Այս մոտեցման առավելությունն այն է, որ այն ապահովում է կոմպիլյատորի հարմարեցում կոնկրետ սարքաշարի և կիրառման պահանջներին՝ առանց ձեռքով կարգավորման անհրաժեշտության։ Միաժամանակ մարտահրավերներ են առաջանում հաշվարկային բարդության, չափանիշների ճիշտ ձևակերպման և չափումների կայունության ապահովման հետ կապված, քանի որ տարբեր պլատֆորմներում նույն օպտիմալացումը կարող է տարբեր արդյունքներ տալ։ Ընդհանուր առմամբ, Պարետո-դոմինացման վրա հիմնված ավտոմատ օպտիմալացման մեթոդները համարվում են ժամանակակից կոմպիլյատորների նախագծման կարևոր ուղղություն, որը միավորում է ծրագրային ինժեներիան, արհեստական բանականությունը և բազմաչափ օպտիմիզացիայի տեսությունը։

Economics

Այս աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում միջազգային վարկերի ներգրավման հիմնախնդիրների, դրանց տնտեսական նշանակության և արդյունավետ օգտագործման մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Հեղինակը վերլուծում է արտաքին ֆինանսավորման դերը երկրի տնտեսական զարգացման, պետական բյուջեի հավասարակշռման, ենթակառուցվածքային ծրագրերի իրականացման և սոցիալ-տնտեսական բարեփոխումների ֆինանսավորման գործընթացներում։ Աշխատության մեջ ներկայացվում են միջազգային ֆինանսական կազմակերպությունների և օտարերկրյա վարկատուների հետ համագործակցության առանձնահատկությունները, վարկային քաղաքականության սկզբունքները, արտաքին պարտքի կառավարման խնդիրները և վարկային միջոցների նպատակային ու արդյունավետ օգտագործման կարևորությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում վարկերի ներգրավման հետ կապված տնտեսական, իրավական և ինստիտուցիոնալ մարտահրավերներին, ինչպես նաև դրանց ազդեցությանը մակրոտնտեսական կայունության, պետական ֆինանսների և երկրի ներդրումային գրավչության վրա։ Աշխատությունը ներառում է տեսական հիմնավորումներ, վերլուծական գնահատականներ և գործնական առաջարկություններ, որոնք կարող են նպաստել արտաքին ֆինանսավորման քաղաքականության կատարելագործմանը և տնտեսական կայուն զարգացման ապահովմանը։ Գիրքը նախատեսված է տնտեսագետների, ֆինանսական ոլորտի մասնագետների, պետական կառավարման ներկայացուցիչների, գիտաշխատողների, ուսանողների և բոլոր նրանց համար, ովքեր հետաքրքրված են միջազգային ֆինանսների, պետական պարտքի կառավարման և տնտեսական քաղաքականության հարցերով։

History

Աշխատությունը ուսումնասիրում է հայ հասարակական և մտավոր շրջանակների վերաբերմունքը 1830-1860-ական թվականների լեհական ազգային-ազատագրական շարժումների նկատմամբ՝ դիտարկելով այդ ժամանակաշրջանի քաղաքական իրադարձությունների արձագանքը հայ իրականության մեջ։ Ուսումնասիրության կենտրոնում այն գաղափարներն ու տեսակետներն են, որոնք ձևավորվել են լեհական ազատագրական պայքարի, ազգային ինքնորոշման ձգտումների և եվրոպական քաղաքական փոփոխությունների ազդեցությամբ։ 1830-1831 թվականների Նոյեմբերյան ապստամբությունը, ինչպես նաև 1863-1864 թվականների Հունվարյան ապստամբությունը Լեհաստանի ազգային պատմության կարևորագույն իրադարձություններից էին և լայն արձագանք էին գտնում ժամանակի եվրոպական հասարակական ու մտավոր միջավայրում։ Աշխատությունը բացահայտում է, թե հայ մտավորականությունը և հասարակական գործիչներն ինչպես էին ընկալում այդ պայքարները, ինչ զուգահեռներ էին տեսնում լեհ ժողովրդի ազգային ձգտումների և հայության պատմական ու քաղաքական խնդիրների միջև, ինչպես նաև ինչ նշանակություն էին տալիս ազատության, ազգային իրավունքների, ինքնության պահպանման և քաղաքական ինքնորոշման գաղափարներին։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում ժամանակի հայկական մամուլի, հրապարակախոսության, գրական-հասարակական մտքի և քաղաքական քննարկումների հնարավոր արտացոլումներին՝ ցույց տալու համար, թե եվրոպական ազգային շարժումները ինչպես էին ներգործում հայ հասարակական գիտակցության զարգացման վրա։ Լեհական փորձի ընկալումը դիտարկվում է ոչ միայն որպես արտաքին քաղաքական իրադարձությունների արձագանք, այլև որպես սեփական ազգային խնդիրների վերաիմաստավորման միջոց։ Այդ համատեքստում ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու 19-րդ դարի հայ հասարակական մտքի եվրոպական կողմնորոշումները, ազգային-ազատագրական գաղափարների տարածման առանձնահատկությունները և տարբեր ժողովուրդների ազատագրական շարժումների նկատմամբ ձևավորվող համակրանքն ու հետաքրքրությունը։ Աշխատությունը կարևոր է նաև այն առումով, որ ցույց է տալիս հայ մտավորականության ներգրավվածությունը ժամանակի եվրոպական գաղափարական գործընթացների մեջ և օգնում է ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել հայ ազգային-քաղաքական մտքի զարգացման, նրա գաղափարական աղբյուրների և միջազգային համատեքստի մասին։

History

Այս աշխատությունը նվիրված է Սմբատ Սպարապետի «Տարեգիրք»-ին՝ որպես միջնադարյան հայկական պատմագրության կարևոր աղբյուրի, որը ներկայացնում է XII–XIII դարերի Կիլիկյան Հայաստանի քաղաքական, ռազմական և հասարակական կյանքի իրադարձությունները՝ հեղինակի՝ պետական գործչի և ռազմական առաջնորդի անմիջական դիտարկումների հիման վրա։ Smbat Sparapet Chronicle Գրքում վերլուծվում է տարեգրության պատմական արժեքը՝ ընդգծելով նրա դերը որպես ոչ միայն պատմական իրադարձությունների արձանագրություն, այլ նաև քաղաքական մտածողության և պետական կառավարման ընկալումների արտացոլում։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Կիլիկյան Հայաստանի և շրջակա պետությունների՝ խաչակիրների, Բյուզանդիայի և հարևան իսլամական իշխանությունների միջև հարաբերություններին, ինչպես նաև ռազմական արշավների, դաշինքների և հակամարտությունների մանրամասն նկարագրություններին։ Աշխատությունում քննարկվում է նաև Սմբատ Սպարապետի պատմագրական ոճը, աղբյուրների օգտագործման առանձնահատկությունները և միջնադարյան հայ պատմագրության ընդհանուր ավանդույթների հետ նրա կապը։ Վերլուծվում է «Տարեգիրք»-ի լեզվական և կառուցվածքային առանձնահատկությունը՝ որպես ժամանակագրական և դեպքային պատմության համադրություն, որը թույլ է տալիս վերականգնել տվյալ շրջանի քաղաքական իրականության բազմաշերտ պատկերը։ Գրքի նպատակն է ցույց տալ այս տարեգրության գիտական և պատմագիտական արժեքը՝ որպես Կիլիկյան Հայաստանի պատմության ուսումնասիրության առաջնային աղբյուր։

Psychology

Բռնության և զոհի հոգեբանություն աշխատությունը ուսումնասիրում է բռնության երևույթը հոգեբանական տեսանկյունից՝ բացահայտելով ինչպես ագրեսիայի ձևավորման մեխանիզմները, այնպես էլ զոհի հոգեբանական վիճակները, վարքային արձագանքները և երկարաժամկետ հետևանքները, այն անդրադառնում է ընտանեկան, սոցիալական և երբեմն նաև ինստիտուցիոնալ բռնության դրսևորումներին՝ փորձելով հասկանալ դրանց պատճառները անհատական և հասարակական մակարդակներում, միաժամանակ վերլուծում է զոհի հոգեբանության առանձնահատկությունները՝ վախ, մեղքի զգացում, ինքնագնահատականի անկում և դիմադրողականության փոփոխություններ, ինչպես նաև ընդգծում է վերականգնման և հոգեբանական աջակցության կարևորությունը, ներառյալ թերապևտիկ մոտեցումները և սոցիալական վերաինտեգրման ուղիները, ամբողջությամբ ներկայացնելով թեման որպես բարդ փոխազդեցություն անձի ներքին աշխարհիկ գործընթացների և արտաքին սոցիալական ազդեցությունների միջև։