Ֆրանսերենի քերականություն, երկրորդ հատոր

French

Բ. Պոզաճյանի աշխատությունը ֆրանսերենի քերականության ուսուցման համար նախատեսված հայերեն բացատրություններով ուսումնական ձեռնարկ է, որը նպատակ ունի հայախոս ընթերցողին մատչելի ձևով ներկայացնելու ֆրանսերենի լեզվական կառուցվածքն ու հիմնական քերականական կանոնները։ Հայերեն մեկնաբանությունների կիրառումը հնարավորություն է տալիս սովորողին մայրենի լեզվով հասկանալու ֆրանսերենի քերականական առանձնահատկությունները և համադրելու երկու լեզուների կառուցվածքային տարբերությունները։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակը վերաբերում է քերականության այն հիմնական բաժիններին, որոնք անհրաժեշտ են լեզվի սկզբնական և հետագա ուսուցման համար՝ խոսքի մասեր, գոյականի և ածականի գործածություն, դերանուններ, բայերի խոնարհում, ժամանակաձևեր, նախադասության կառուցվածք և բառերի միջև քերականական կապեր։ Նման ձեռնարկները կարևոր դեր են ունեցել օտար լեզուների տարածման և հայերենով լեզվական գիտելիքի փոխանցման գործում՝ ֆրանսերեն սովորելը հասանելի դարձնելով հայ ընթերցողին։ Գիրքը արժեքավոր է նաև XIX դարի վերջի հայալեզու կրթական գրականության, ֆրանսերենի դասավանդման մեթոդների և հայերեն քերականագիտական տերմինաբանության ձևավորման պատմության ուսումնասիրության համար։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում հանրային ծառայությունների կառավարման արդյունավետության բարձրացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ ՀՀ Ազգային վիճակագրական ծառայության նյութերի և համապատասխան վիճակագրական տվյալների հիման վրա։ Ուսումնասիրության շրջանակում հանրային ծառայությունների կառավարումը դիտարկվում է որպես պետական կառավարման համակարգի կարևորագույն ուղղություններից մեկը, որն անմիջականորեն կապված է բնակչության կենսամակարդակի, սոցիալական բարեկեցության, տնտեսական զարգացման և պետական կառույցների նկատմամբ հասարակության վստահության հետ։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են հանրային ծառայությունների ոլորտի հիմնական ցուցանիշները, դրանց զարգացման դինամիկան, կառուցվածքային առանձնահատկությունները և տարածքային տարբերությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բնակչության պահանջարկի և մատուցվող ծառայությունների համապատասխանությանը, ծառայությունների որակին, հասանելիությանը, կառավարման ծախսերի արդյունավետությանը և պետական միջոցների նպատակային օգտագործմանը։ ՀՀ ԱՎԾ տվյալների կիրառումը հնարավորություն է տալիս քանակականորեն գնահատել հանրային ծառայությունների ոլորտում առկա միտումները և բացահայտել կառավարման համակարգի արդյունավետության վրա ազդող հիմնական գործոնները։ Քննարկվում են նաև ծառայությունների մատուցման գործընթացի կազմակերպման, պետական և տեղական կառավարման մարմինների փոխգործակցության, տեղեկատվական ապահովման, հաշվետվողականության և վերահսկողության հիմնահարցերը։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է կառավարման ժամանակակից մեթոդների կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրությունը՝ ներառյալ թվայնացումը, էլեկտրոնային ծառայությունների զարգացումը, տվյալների վրա հիմնված որոշումների ընդունումը, վարչարարության պարզեցումը և քաղաքացիների հետ հետադարձ կապի բարելավումը։ Առաջարկվող ուղղությունները նպատակ ունեն բարձրացնել ծառայությունների արագությունը, որակը, մատչելիությունը և թափանցիկությունը՝ միաժամանակ նվազեցնելով կառավարման անհարկի ծախսերն ու վարչական խոչընդոտները։ Ուսումնասիրությունը կարող է օգտակար լինել պետական կառավարման մասնագետների, տնտեսագետների, վիճակագիրների, հանրային քաղաքականություն մշակողների, տեղական ինքնակառավարման մարմինների աշխատակիցների, գիտաշխատողների, դասախոսների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

History

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է հայոց պատրիարք Խրիմյանի՝ երեսփոխանական ժողովի նիստում արտասանած հրաժարականի խոսքը։ Վերնագրում նշված ամսաթիվը և ժողովի նիստի համարը փաստաթուղթը կապում են Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի եկեղեցական և ազգային կառավարման պատմության որոշակի իրադարձության հետ։ Հրաժարականի խոսքը պատմական սկզբնաղբյուրի նշանակություն ունի, քանի որ կարող է արտացոլել պատրիարքի դիրքորոշումը, նրա ծառայության ընթացքում առաջացած խնդիրները և այն հանգամանքները, որոնք հանգեցրել են պաշտոնից հրաժարվելու որոշմանը։ Երեսփոխանական ժողովը հայ համայնքի կառավարման կարևոր մարմիններից էր, որտեղ քննարկվում էին եկեղեցական, վարչական, կրթական և հասարակական նշանակության հարցեր։ Այդ պատճառով նման ելույթը կարող է տեղեկություններ պարունակել ոչ միայն պատրիարքի անձնական որոշման, այլև համայնքի կառավարման համակարգի, ժողովական հարաբերությունների, պատասխանատվության և ազգային-եկեղեցական կյանքի վերաբերյալ տարաձայնությունների մասին։ Խրիմյանի խոսքը կարևոր է նաև նրա հասարակական և հոգևոր գործունեության ուսումնասիրության համար, քանի որ պաշտոնական հրաժարականի ելույթները հաճախ ներկայացնում են առաջնորդի գնահատականը ստեղծված իրավիճակի և իր պարտականությունների կատարման հնարավորությունների վերաբերյալ։ Հրատարակությունը կարող է օգտագործվել որպես սկզբնաղբյուր՝ XIX դարի երկրորդ կեսի Կոստանդնուպոլսի հայ համայնքի պատմությունը, պատրիարքական իշխանության և երեսփոխանական կառավարման փոխհարաբերությունները, ինչպես նաև հայ ազգային հաստատությունների գործունեությունն ուսումնասիրելիս։ Միևնույն ժամանակ, առանց ամբողջական բնագրի հնարավոր չէ ճշգրտորեն ներկայացնել հրաժարականի պատճառները, ելույթում բարձրացված կոնկրետ հարցերը կամ ժողովականների արձագանքը։

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում շարժական կապի ծառայությունների զարգացման գործընթացում առաջացող մարքեթինգային հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ շուկայի կառուցվածքի, սպառողական վարքագծի, մրցակցության և հեռահաղորդակցական ընկերությունների զարգացման ռազմավարությունների տեսանկյունից։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են շարժական կապի շուկայի ձևավորման և ընդլայնման առանձնահատկությունները, ծառայությունների պահանջարկի փոփոխությունները, տեխնոլոգիական առաջընթացի ազդեցությունը և բաժանորդների սպասումների զարգացման միտումները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում շուկայի հատվածավորմանը, նպատակային սպառողական խմբերի առանձնացմանը և տարբեր խմբերի պահանջմունքներին համապատասխան ծառայությունների ու սակագնային առաջարկների ձևավորմանը։ Վերլուծվում են գների և սակագնային քաղաքականության, ծառայությունների որակի, ծածկույթի, սպասարկման մակարդակի, ապրանքանիշի ճանաչելիության և հաճախորդների հավատարմության ազդեցությունները ընկերությունների մրցակցային դիրքերի վրա։ Կարևորվում է սպառողների վարքագծի ուսումնասիրությունը՝ պարզելու ծառայություններ մատուցող ընկերության ընտրության, օպերատորի փոփոխության, նոր ծառայությունների օգտագործման և գնային առաջարկների նկատմամբ արձագանքի հիմնական գործոնները։ Քննարկվում են գովազդային հաղորդակցության, վաճառքի խթանման, հաճախորդների հետ հարաբերությունների կառավարման և շուկայում ծառայությունների առաջխաղացման մեխանիզմները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է մրցակցային միջավայրի գնահատումը և այն մարքեթինգային գործիքների բացահայտումը, որոնց միջոցով ընկերությունները կարող են տարբերակել իրենց առաջարկները և պահպանել կամ ընդլայնել հաճախորդների բազան։ Անդրադարձ է կատարվում նաև նոր տեխնոլոգիաների և թվային ծառայությունների տարածման ազդեցությանը, որոնք փոխում են շարժական կապի ավանդական ծառայությունների կառուցվածքը և ստեղծում նոր պահանջներ մարքեթինգային քաղաքականության նկատմամբ։ Շուկայի զարգացման պայմաններում կարևորվում են տվյալների վրա հիմնված մարքեթինգը, անհատականացված առաջարկները, թվային սպասարկման ալիքները և հաճախորդների փորձի բարելավումը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են համադրվել շուկայի վիճակագրական ցուցանիշները, սպառողների հարցումների արդյունքները և ընկերությունների գործունեության տնտեսական տվյալները՝ ոլորտի զարգացման հիմնական միտումները և խնդիրները բացահայտելու նպատակով։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու նաև պետական կարգավորման, մրցակցային քաղաքականության և հեռահաղորդակցության ոլորտի ընդհանուր տնտեսական միջավայրի ազդեցությունը մարքեթինգային որոշումների վրա։ Արդյունքները կարող են կիրառվել շարժական կապի ծառայությունների զարգացման ռազմավարությունների կատարելագործման, սպառողների պահանջներին առավել համապատասխան առաջարկների մշակման և ընկերությունների շուկայական գործունեության արդյունավետության բարձրացման համար։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրություն ներկայացնել մարքեթինգի, հեռահաղորդակցության տնտեսագիտության, ծառայությունների կառավարման և Հայաստանի շարժական կապի շուկայի զարգացման խնդիրներով զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Geography

Աշխարհագրական մեծ հայտնագործությունները վերաբերում են 15–17-րդ դարերում եվրոպացի ծովագնացների և հետազոտողների իրականացրած ճանապարհորդություններին, որոնք հանգեցրին նոր մայրցամաքների, ծովային ուղիների և մշակույթների բացահայտմանը։ Այս ժամանակաշրջանը հաճախ կոչվում է նաև Մեծ աշխարհագրական հայտնագործությունների դարաշրջան և կապված է այնպիսի երկրների հետ, ինչպիսիք են Պորտուգալիան և Իսպանիան, որոնք առաջինն էին սկսում համակարգված ծովային հետազոտություններ՝ նպատակ ունենալով գտնել նոր առևտրային ուղիներ դեպի Ասիա և այլ տարածաշրջաններ։ Նավարկողները, ինչպիսիք են Քրիստափոր Կոլումբոսը, որը 1492 թվականին հասավ Ամերիկա՝ կարծելով, թե հայտնաբերել է Ասիայի արևմտյան ճանապարհը, Վասկո դա Գաման, ով շրջանցելով Աֆրիկան հասավ Հնդկաստան, և Ֆեռնան Մագելանը, որի արշավախումբը առաջին անգամ իրականացրեց աշխարհը շրջանցող ճանապարհորդություն, զգալիորեն ընդլայնեցին մարդկության պատկերացումները Երկրի մասին։ Այս հայտնագործությունները ոչ միայն փոխեցին աշխարհագրական գիտելիքները, այլ նաև խթանեցին միջազգային առևտուրը, գաղութացման գործընթացները, մշակութային փոխազդեցությունները և երբեմն նաև հակամարտությունները տարբեր ժողովուրդների միջև՝ ձևավորելով ժամանակակից աշխարհաքաղաքական և տնտեսական համակարգերի հիմքերը։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է մայրենի լեզվի ուսուցման ժամանակակից և այլընտրանքային մոտեցումների տեսական ու մեթոդական ուսումնասիրությանը՝ ուշադրության կենտրոնում պահելով սովորողի լեզվական, հաղորդակցական, ճանաչողական և ստեղծագործական կարողությունների համակողմանի զարգացումը։ Ուսուցման այլընտրանքային մոդելները դիտարկվում են որպես ավանդական բացատրական, վերարտադրողական և ուսուցչակենտրոն մեթոդները լրացնող կամ վերափոխող կրթական համակարգեր, որոնցում սովորողը հանդես է գալիս ոչ միայն պատրաստի գիտելիք ընդունողի, այլև լեզվական նյութը հետազոտող, մեկնաբանող, կիրառող և սեփական խոսքային փորձի միջոցով յուրացնող ակտիվ մասնակից։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այնպիսի ուսումնական միջավայրի ձևավորման վրա, որտեղ լեզվական գիտելիքը կապվում է իրական հաղորդակցության, ընթերցանության, գրավոր և բանավոր խոսքի, ստեղծագործական աշխատանքի, համագործակցության և ինքնուրույն ճանաչողական գործունեության հետ։ Քննության են առնվում սովորողակենտրոն, հաղորդակցական, համագործակցային, նախագծային, հետազոտական, խաղային, ինտեգրված, տարբերակված և խնդիրահեն ուսուցման հնարավորությունները։ Այս մոտեցումների ընդհանուր առանձնահատկությունն այն է, որ լեզվական նյութը չի սահմանափակվում կանոնների և սահմանումների հիշողությամբ, այլ կիրառվում է իմաստավորված խոսքային գործունեության մեջ։ Քերականական, բառագիտական, ուղղագրական և ոճական գիտելիքները կարող են յուրացվել տեքստերի վերլուծության, լեզվական դիտարկումների, համեմատությունների, ստեղծագործական առաջադրանքների և հաղորդակցական իրավիճակների միջոցով։ Այսպիսով, սովորողը ոչ միայն սովորում է լեզվի կառուցվածքը, այլև հասկանում է դրա գործառույթը տարբեր խոսքային իրավիճակներում։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում հաղորդակցական մոդելին, որի դեպքում լեզվի ուսուցման հիմնական նպատակը արդյունավետ հաղորդակցվելու կարողության ձևավորումն է։ Դասի ընթացքում կարող են կիրառվել երկխոսություններ, քննարկումներ, դերային իրավիճակներ, պատմողական առաջադրանքներ, կարծիք արտահայտելու և հիմնավորելու աշխատանքներ։ Նման միջավայրում քերականական և բառապաշարային նյութը ներկայացվում է հաղորդակցական նպատակի հետ փոխկապակցված։ Սովորողները հնարավորություն են ստանում լեզվական միավորները գործածել տարբեր իրավիճակներում և աստիճանաբար զարգացնել համապատասխան բառապաշար ու խոսքային ճկունություն։ Կարևոր ուղղություն է համագործակցային ուսուցումը։ Խմբային և զույգային աշխատանքի ժամանակ սովորողները համատեղ լուծում են լեզվական խնդիրներ, քննարկում տեքստեր, խմբագրում գրավոր աշխատանքներ, կազմում պատմություններ կամ ներկայացնում հետազոտության արդյունքները։ Այս գործընթացում զարգանում են ոչ միայն լեզվական կարողությունները, այլև լսելու, համագործակցելու, փաստարկելու և ուրիշի տեսակետը հասկանալու հմտությունները։ Ուսուցիչը նման մոդելում ավելի հաճախ հանդես է գալիս որպես ուսումնական գործընթացի կազմակերպիչ և ուղղորդող՝ ստեղծելով պայմաններ սովորողների ինքնուրույն գործունեության համար։ Առանձին տեղ է զբաղեցնում նախագծային ուսուցումը, որը հնարավորություն է տալիս լեզուն կիրառել իրական կամ իրականությանը մոտ խնդիրների լուծման ընթացքում։ Սովորողները կարող են պատրաստել թեմատիկ նյութեր, հարցազրույցներ, փոքր հետազոտություններ, ներկայացումներ, դասարանական թերթեր, պատմություններ կամ այլ ստեղծագործական աշխատանքներ։ Նախագծի ընթացքում նրանք որոնում և ընտրում են տեղեկություն, մշակում տեքստեր, քննարկում դրանց կառուցվածքը, խմբագրում լեզվական սխալները և ներկայացնում վերջնական արդյունքը։ Այս մոտեցումը նպաստում է լեզվական գիտելիքի և գործնական գործունեության միավորմանը։ Հետազոտական ուսուցման մոդելում սովորողներին հնարավորություն է տրվում ինքնուրույն բացահայտել լեզվական օրինաչափությունները։ Պատրաստի կանոնը անմիջապես ներկայացնելու փոխարեն ուսուցիչը կարող է առաջարկել օրինակների շարք, որոնց ուսումնասիրության և համեմատության միջոցով սովորողները ձևակերպում են համապատասխան եզրակացություններ։ Նման մոտեցումը զարգացնում է դիտարկելու, համեմատելու, դասակարգելու, պատճառահետևանքային կապեր գտնելու և սեփական եզրակացությունը հիմնավորելու կարողությունները։ Լեզուն այս դեպքում հանդես է գալիս նաև որպես ճանաչողական ուսումնասիրության առարկա։ Կարևորվում է խնդիրահեն ուսուցման կիրառումը։ Սովորողին ներկայացվում է լեզվական կամ հաղորդակցական խնդիր, որի լուծման համար անհրաժեշտ է կիրառել նախկին գիտելիքները, ուսումնասիրել նոր նյութ և ընտրել համապատասխան լեզվական միջոցներ։ Խնդիրը կարող է վերաբերվել տեքստի կառուցվածքին, բառի նշանակությանը, արտահայտության ոճական նպատակահարմարությանը, ուղղագրական տարբերակին կամ հաղորդակցական իրավիճակում ճիշտ ձևակերպման ընտրությանը։ Նման առաջադրանքները խթանում են ինքնուրույն մտածողությունը և ցույց տալիս, որ լեզվական կանոնը գործնական խնդիրների լուծման միջոց է։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում խաղային տեխնոլոգիաներին, հատկապես ուսուցման սկզբնական և միջին փուլերում։ Լեզվական խաղերը, բառային մրցույթները, հանելուկները, դերային առաջադրանքները և պատմությունների ստեղծման խաղային ձևերը կարող են բարձրացնել սովորողների ներգրավվածությունը։ Սակայն խաղը դիտարկվում է ոչ միայն որպես հետաքրքրություն ստեղծող միջոց, այլև որպես հստակ կրթական նպատակ ունեցող գործունեություն։ Ճիշտ կազմակերպված խաղային առաջադրանքը կարող է նպաստել բառապաշարի հարստացմանը, ուղղագրական հմտությունների ամրապնդմանը, խոսքի արագությանը և լեզվական երևույթների գիտակցված կիրառմանը։ Հետազոտության կարևոր ուղղություն է տեքստակենտրոն ուսուցումը։ Տեքստը կարող է դառնալ լեզվական տարբեր մակարդակների միասնական ուսումնասիրության հիմք։ Միևնույն նյութի միջոցով հնարավոր է աշխատել բառապաշարի, քերականության, ուղղագրության, ոճի, բովանդակության և տեքստային կառուցվածքի վրա։ Սովորողը լեզվական երևույթները տեսնում է բնական համատեքստում և հասկանում դրանց դերը ամբողջական խոսքում։ Տեքստի ընթերցումը, մեկնաբանումը, վերապատմումը, վերաձևակերպումը, շարունակությունը կամ խմբագրումը կարող են միաժամանակ զարգացնել մի քանի լեզվական կարողություններ։ Առանձին նշանակություն ունի ընթերցանության ուսուցման այլընտրանքային կազմակերպումը։ Ընթերցանությունը դիտարկվում է ոչ միայն որպես տեքստի բարձրաձայն վերարտադրում, այլև որպես իմաստի կառուցման գործընթաց։ Սովորողները կարող են կանխատեսել բովանդակությունը, առանձնացնել հիմնական և երկրորդական տեղեկատվությունը, ձևակերպել հարցեր, բացահայտել հեղինակի դիրքորոշումը, համեմատել տարբեր տեքստեր և արտահայտել սեփական մեկնաբանությունը։ Այսպիսի առաջադրանքները զարգացնում են ընթերցողական գրագիտությունը և քննադատական մտածողությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գրավոր խոսքի զարգացումը։ Այլընտրանքային մոդելներում գրելը կարող է կազմակերպվել որպես փուլային գործընթաց՝ գաղափարի ձևավորումից և նախնական տարբերակի կազմումից մինչև վերանայում, խմբագրում և վերջնական ներկայացում։ Սովորողը սովորում է գնահատել սեփական տեքստը ոչ միայն ուղղագրական սխալների, այլև կառուցվածքի, տրամաբանության, բառապաշարի և հաղորդակցական նպատակի տեսանկյունից։ Հասակակիցների փոխադարձ արձագանքը և ուսուցչի կառուցողական հետադարձ կապը կարող են դառնալ գրավոր խոսքի կատարելագործման կարևոր միջոցներ։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում բանավոր խոսքի զարգացմանը։ Պատմելը, նկարագրելը, քննարկելը, հարցադրումներ ձևակերպելը և սեփական տեսակետը ներկայացնելը լեզվական կրթության կարևոր բաղադրիչներ են։ Այլընտրանքային ուսուցման պայմաններում բանավոր խոսքը կարող է ներառվել դասի գրեթե բոլոր փուլերում՝ սովորողներին տալով ավելի մեծ խոսքային ակտիվություն։ Այսպիսի աշխատանքը նպաստում է բառապաշարի գործնական յուրացմանը, խոսքի կառուցվածքային կազմակերպմանը և հաղորդակցական վստահության զարգացմանը։ Հետազոտության մեջ կարևորվում է տարբերակված ուսուցումը։ Նույն դասարանում սովորողները կարող են ունենալ լեզվական պատրաստվածության, ընթերցանության արագության, հետաքրքրությունների և ուսուցման տեմպի տարբերություններ։ Միատեսակ առաջադրանքները միշտ չէ, որ հավասարապես արդյունավետ են բոլորի համար։ Տարբերակված մոտեցումը հնարավորություն է տալիս փոփոխել առաջադրանքների բարդությունը, աջակցության աստիճանը, աշխատանքի ձևը և ակնկալվող արդյունքը՝ պահպանելով ընդհանուր ուսումնական նպատակները։ Այս մոդելը նպաստում է ինչպես դժվարություններ ունեցող, այնպես էլ առաջադիմող սովորողների ներուժի առավել արդյունավետ զարգացմանը։ Առանձին ուղղություն է անհատականացված ուսուցումը, որի դեպքում հաշվի են առնվում սովորողի նախասիրությունները, ուժեղ կողմերը և զարգացման կարիքները։ Սովորողին որոշակի ընտրության հնարավորություն տալը կարող է բարձրացնել պատասխանատվությունն ու մոտիվացիան։ Օրինակ՝ նույն լեզվական նպատակը կարող է իրականացվել տարբեր թեմաներով տեքստերի, ստեղծագործական առաջադրանքների կամ ներկայացման տարբեր ձևերի միջոցով։ Այս մոտեցումը նպաստում է սովորողի ինքնուրույնության և սեփական ուսումնառությունը կազմակերպելու կարողության զարգացմանը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ինտեգրված ուսուցումը։ Մայրենի լեզվի ուսուցումը կարող է փոխկապակցվել գրականության, պատմության, բնագիտության, արվեստի և այլ առարկաների հետ։ Միջառարկայական նյութերի օգտագործումը լեզվական գործունեությանը հաղորդում է իրական բովանդակություն և ցույց տալիս, որ լեզուն գիտելիքի տարբեր ոլորտների յուրացման ու հաղորդման հիմնական գործիքներից է։ Սովորողները կարող են ուսումնասիրել որևէ թեմա և միաժամանակ զարգացնել տեղեկություն կարդալու, գրավոր ձևակերպելու, ներկայացնելու և քննարկելու հմտությունները։ Հետազոտության մեջ ուշադրություն է հատկացվում քննադատական մտածողության զարգացմանը։ Լեզվի դասը հնարավորություն է տալիս աշխատել տեղեկատվության հավաստիության, փաստի և կարծիքի տարբերակման, փաստարկների գնահատման և տարբեր տեսակետների համեմատության վրա։ Տեքստերի վերլուծության ընթացքում սովորողը կարող է ուսումնասիրել ոչ միայն այն, թե ինչ է ասվում, այլև ինչպես և ինչ նպատակով է ձևակերպված հաղորդագրությունը։ Այս կարողությունը հատկապես կարևոր է ժամանակակից տեղեկատվական միջավայրում։ Առանձին նշանակություն ունի մեդիագրագիտության ներառումը։ Թվային և մեդիա միջավայրում սովորողները հանդիպում են տարբեր ժանրերի ու կառուցվածքների տեքստերի։ Ուսուցման ժամանակ կարող են համեմատվել տպագիր և թվային նյութերը, տեղեկատվական հաղորդագրությունները, գովազդային կամ հանրամատչելի տեքստերը՝ ուշադրություն դարձնելով լեզվական ընտրությանը, նպատակին և լսարանին։ Այս մոտեցումը մայրենիի ուսուցումը կապում է առօրյա տեղեկատվական գործունեության հետ։ Կարևորվում է թվային տեխնոլոգիաների կիրառումը, սակայն տեխնոլոգիան դիտարկվում է որպես մանկավարժական նպատակի իրականացման միջոց, այլ ոչ ինքնուրույն նպատակ։ Թվային տեքստերի ստեղծումը, համագործակցային խմբագրումը, ուսումնական խաղերը, ինտերակտիվ առաջադրանքները և բազմամեդիա ներկայացումները կարող են ընդլայնել սովորողների գործունեության ձևերը։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է պահպանել հավասարակշռությունը տեխնոլոգիական գործիքների և կենդանի հաղորդակցության, ընթերցանության ու ձեռագիր կամ այլ ավանդական աշխատանքների միջև։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է գնահատման այլընտրանքային ձևերի ուսումնասիրությունը։ Միայն վերջնական թեստային գնահատումը միշտ չէ, որ կարող է ամբողջությամբ արտացոլել լեզվական զարգացման ընթացքը։ Ձևավորող գնահատումը, ինքնագնահատումը, փոխադարձ գնահատումը, աշխատանքների պորտֆոլիոն և շարունակական հետադարձ կապը հնարավորություն են տալիս հետևել սովորողի առաջընթացին և ժամանակին բացահայտել դժվարությունները։ Գնահատումը այս դեպքում դառնում է ոչ միայն արդյունքը չափելու, այլև ուսումնառությունը բարելավելու միջոց։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում սխալի նկատմամբ վերաբերմունքին։ Այլընտրանքային ուսուցման միջավայրում սխալը կարող է դիտարկվել որպես սովորելու բնական փուլ և վերլուծության նյութ։ Սովորողին միայն սխալի մասին տեղեկացնելու փոխարեն հնարավոր է օգնել նրան հասկանալ դրա պատճառը, համեմատել տարբերակները և ինքնուրույն գտնել ճիշտ լուծումը։ Նման մոտեցումը զարգացնում է լեզվական ինքնավերահսկողությունը և նվազեցնում սխալվելու վախը, որը հաճախ սահմանափակում է բանավոր ու գրավոր ակտիվությունը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում ուսումնական մոտիվացիան։ Մայրենի լեզուն սովորողի առօրյա հաղորդակցության հիմնական միջոցներից է, սակայն հենց այդ ծանոթությունը երբեմն կարող է ստեղծել այն տպավորությունը, որ լեզվի համակարգված ուսումնասիրությունը գործնական նշանակություն չունի։ Այլընտրանքային մոդելները փորձում են հաղթահարել այս խնդիրը՝ ուսումնական նյութը կապելով սովորողի իրական փորձի, հետաքրքրությունների և հաղորդակցական պահանջների հետ։ Երբ սովորողը տեսնում է, թե լեզվական գիտելիքն ինչպես է օգնում ավելի հստակ գրել, համոզիչ խոսել, ճիշտ հասկանալ տեքստը կամ ներկայացնել սեփական գաղափարը, ուսուցման նպատակը դառնում է ավելի ընկալելի։ Առանձին ուղղություն է ուսուցչի դերի վերաիմաստավորումը։ Ուսուցիչը շարունակում է պատասխանատու լինել ուսումնական նպատակների, նյութի գիտական ճշգրտության և գործընթացի կազմակերպման համար, սակայն այլընտրանքային մոդելներում նրա գործունեությունը ավելի շատ ներառում է ուղղորդում, հարցադրումների ձևակերպում, ուսումնական իրավիճակների ստեղծում և անհատական հետադարձ կապ։ Ուսուցչի մասնագիտական կարողությունը դրսևորվում է տարբեր մեթոդների նպատակային ընտրության և կոնկրետ դասարանի պահանջներին հարմարեցնելու մեջ։ Կարևորվում է նաև սովորողի ինքնուրույնության ձևավորումը։ Սովորողը աստիճանաբար սովորում է նպատակ դնել, ընտրել աշխատանքի ռազմավարություն, օգտագործել բառարաններ և այլ լեզվական աղբյուրներ, ստուգել սեփական աշխատանքը և գնահատել արդյունքը։ Այս կարողությունները նպաստում են ոչ միայն լեզվական կրթությանը, այլև հետագա ինքնուրույն ուսումնառությանը։ Մայրենի լեզուն այս տեսանկյունից դառնում է սովորել սովորելու կարևոր գործիք։ Հետազոտության մեթոդաբանական հիմքում կարող են համադրվել մանկավարժական դիտարկումը, փորձարարական ուսուցումը, սովորողների աշխատանքների վերլուծությունը, հարցումները, թեստավորումը և տարբեր ուսուցման մոդելների համեմատական գնահատումը։ Փորձարարական և համեմատական ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե տարբեր մեթոդները ինչպես են անդրադառնում սովորողների լեզվական գիտելիքների, հաղորդակցական հմտությունների, ստեղծագործական մտածողության, ինքնուրույնության և ուսումնական մոտիվացիայի վրա։ Արդյունքների գնահատման ժամանակ կարևոր է հաշվի առնել սովորողների տարիքը, նախնական պատրաստվածությունը և ուսուցման տևողությունը։ Աշխատության գիտագործնական նշանակությունը պայմանավորված է մայրենի լեզվի դասավանդման արդյունավետության բարձրացման և ժամանակակից կրթական պահանջներին համապատասխան մեթոդական համակարգերի մշակման անհրաժեշտությամբ։ Այլընտրանքային մոդելների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ոչ թե ամբողջությամբ հրաժարվել ավանդական մեթոդներից, այլ որոշել դրանց և նոր մոտեցումների արդյունավետ համադրությունը։ Լեզվական կանոնների համակարգված ուսուցումը, հաղորդակցական գործունեությունը, հետազոտական աշխատանքը, ստեղծագործական առաջադրանքները և ձևավորող գնահատումը կարող են փոխլրացնել միմյանց՝ ձևավորելով ավելի ճկուն ուսումնական միջավայր։ Ընդհանուր առմամբ նյութը ներկայացնում է մայրենի լեզվի ուսուցման կազմակերպման նորարարական և այլընտրանքային հնարավորությունների բազմակողմանի ուսումնասիրություն՝ ընդգրկելով սովորողակենտրոն, հաղորդակցական, համագործակցային, նախագծային, հետազոտական, խաղային, տեքստակենտրոն, ինտեգրված և տարբերակված մոտեցումները, ինչպես նաև թվային տեխնոլոգիաների, ձևավորող գնահատման, քննադատական մտածողության և ինքնուրույն ուսումնառության դերը։ Այն կարող է օգտակար լինել մայրենի լեզվի դասավանդման մեթոդիկայով, մանկավարժությամբ և կրթական տեխնոլոգիաներով զբաղվող հետազոտողների, ուսուցիչների, դասախոսների, ուսանողների և կրթական ծրագրերի մշակողների համար։