Գետնանուշի նոր սորտերի մշակության արդյունավետ տեխնոլոգիաները արարատյան դաշտավայրի պայմաններում

Geography

Գիրքը հայերեն ուղեգրական գրականության նմուշներից է, որը նկարագրում է Թավրիզից դեպի Նախիջևան կատարված ճանապարհորդությունը։ Այն հրատարակվել է 1876 թվականին Թիֆլիսում՝ Համբարձում Էնֆիաճյանցի և ընկերության տպարանում։ Հեղինակը Հ. Առաքելյանցն է, որի ուղեգրությունը կարևոր տեղեկություններ է հաղորդում 19-րդ դարի երկրորդ կեսի ճանապարհների, բնակավայրերի և տարածաշրջանի պատմաաշխարհագրական առանձնահատկությունների մասին։ Աշխատության մեջ ներկայացվող երթուղին հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու Պարսկաստանի հյուսիսարևմտյան շրջանների և Նախիջևանի միջև եղած հաղորդակցության, ճանապարհորդական պայմանների ու այդ տարածքների բնակավայրերի մասին։ Նման ուղեգրությունները հաճախ ներառում են տեղագրական դիտարկումներ, բնակչության կենցաղին ու սովորույթներին վերաբերող տեղեկություններ, ինչպես նաև պատմական և մշակութային բնույթի նշումներ։ Հրատարակությունը արժեքավոր է հայ ուղեգրական գրականության, պատմական աշխարհագրության, տարածաշրջանային պատմության և 19-րդ դարի հայերեն տպագրության ուսումնասիրության համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է Հայոց ցեղասպանության պատմական իրողության և հայ ժողովրդի պատմական հիշողության փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը։ Այն անդրադառնում է ցեղասպանության՝ որպես ազգային պատմության և հավաքական գիտակցության վրա խոր ազդեցություն ունեցած իրադարձության ընկալմանը, հիշողության պահպանմանն ու սերունդներին փոխանցման գործընթացներին։ Պատմական հիշողությունը դիտարկվում է ոչ միայն անցյալի իրադարձությունների մասին գիտելիքների ամբողջություն, այլև որպես ազգային ինքնության, մշակութային շարունակականության և համայնքային համախմբվածության կարևոր բաղադրիչ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարևորվում են պատմական փաստերի արձանագրման, վկայությունների պահպանման, հիշատակի ձևերի, հասարակական գիտակցության և ցեղասպանության ճանաչման ու գնահատման հարցերը։ Հայոց ցեղասպանության հիշողությունը ներկայացվում է նաև սփյուռքահայ համայնքների և Հայաստանի հասարակական կյանքում ազգային ինքնության պահպանման տեսանկյունից։ Աշխատությունը կարևորում է պատմական անցյալի գիտական ուսումնասիրության և հիշողության մշակույթի ձևավորման դերը՝ ընդգծելով փաստաթղթերի, պատմական հետազոտությունների և հիշատակի ավանդույթների նշանակությունը։ Գիրքը արժեքավոր նյութ է Հայոց ցեղասպանության պատմության, պատմական հիշողության տեսության, հավաքական ինքնության և հայ ժողովրդի ժամանակակից պատմամշակութային գիտակցության ուսումնասիրությամբ զբաղվողների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության կրած աղետների պատճառների և Սասունի ավերածությունների համար պատասխանատվության պատմաքաղաքական ու հասարակական գնահատմանը։ Ուսումնասիրության կենտրոնում XIX դարի վերջի Օսմանյան կայսրության հայաբնակ շրջաններում տիրող քաղաքական, վարչական և սոցիալ-տնտեսական իրավիճակն է, ինչպես նաև այդ պայմանների ազդեցությունը հայ բնակչության անվտանգության և կենսապայմանների վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Սասունի իրադարձություններին, որոնք կապված էին հարկային ճնշումների, տեղական իշխանությունների և զինված ուժերի գործողությունների, բնակչության ինքնապաշտպանության և դրա հետևանքով ծագած ռազմական բախումների հետ։ Աշխատանքում կարող են քննության առնվել Սասունի բնակչության նկատմամբ կիրառված բռնությունների, բնակավայրերի ավերման, մարդկային կորուստների և տեղահանությունների մասին ժամանակակից վկայությունները, ինչպես նաև դրանց արձագանքը Օսմանյան կայսրության ներսում և եվրոպական տերությունների շրջանում։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչ է պատասխանատվության հարցի ուսումնասիրությունը՝ պետական իշխանությունների, տեղական վարչական մարմինների և ռազմական ուժերի գործողությունների համատեքստում։ Միաժամանակ անհրաժեշտ է տարբերակել ժամանակաշրջանի փաստագրական աղբյուրներում առկա տեղեկությունները, դրանց հեղինակների դիրքորոշումները և հետագա պատմագրական մեկնաբանությունները։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև Հայկական հարցի միջազգայինացման գործընթացին և Սասունի դեպքերի ազդեցությանը եվրոպական դիվանագիտական օրակարգի վրա։ Սասունի իրադարձությունները հետագայում դարձան Օսմանյան կայսրությունում հայերի վիճակի վերաբերյալ միջազգային քննարկումների կարևոր փաստարկներից մեկը և նպաստեցին բարենորոգումների պահանջների ու հայկական հարցի շուրջ դիվանագիտական ճնշման ուժեղացմանը։ Նյութը կարող է արժեքավոր լինել որպես իր ժամանակաշրջանի քաղաքական ու հասարակական ընկալումներն արտացոլող սկզբնաղբյուր, հատկապես եթե այն ուսումնասիրվում է այլ արխիվային փաստաթղթերի, դիվանագիտական հաղորդագրությունների, մամուլի հրապարակումների և վկայությունների հետ համադրությամբ։ Այն կարող է հետաքրքրել հայոց պատմության, Հայկական հարցի, Օսմանյան կայսրության պատմության, Սասունի պատմության, ցեղասպանագիտության և միջազգային հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող պատմաբաններին, աղբյուրագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի ազգային գրադարանում պահպանվող բացիկների հավաքածուի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով որպես ազգային մշակութային, պատմական և տեսողական ժառանգության արժեքավոր մաս։ Հավաքածուում ընդգրկված նյութերը կարող են կարևոր սկզբնաղբյուր հանդիսանալ Հայաստանի և հայ ժողովրդի պատմության, քաղաքային միջավայրի, ճարտարապետության, արվեստի, հասարակական կյանքի, նշանավոր անձանց և տարբեր ժամանակաշրջանների առօրյա մշակույթի ուսումնասիրության համար։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում բացիկին ոչ միայն որպես փոստային հաղորդակցության միջոցի, այլև որպես ժամանակաշրջանի տեսողական հիշողությունը պահպանող փաստաթղթի։ Լուսանկարչական և պատկերազարդ բացիկներում պահպանված քաղաքային տեսարանները, փողոցները, հրապարակները, պատմական շենքերը, հուշարձանները, եկեղեցիները, բնապատկերները և մշակութային կառույցները հնարավորություն են տալիս ուսումնասիրել բնակավայրերի արտաքին տեսքի և ճարտարապետական միջավայրի փոփոխությունները։ Հավաքածուի առանձին հատվածներ կարող են ներկայացնել նաև գրողների, արվեստագետների, գիտնականների և հասարակական գործիչների դիմանկարներ, արվեստի ստեղծագործությունների վերարտադրություններ, տոնական ու հոբելյանական պատկերներ և պատմական իրադարձությունների հետ կապված նյութեր։ Կարևոր նշանակություն ունի բացիկների մատենագիտական և նկարագրական մշակումը՝ հեղինակության, հրատարակչության, ստեղծման կամ տպագրության ժամանակաշրջանի, պատկերված վայրի կամ անձի և այլ բնութագրիչների հնարավոր նույնականացմամբ։ Նման աշխատանքը նպաստում է հավաքածուի համակարգմանը և հետազոտողների համար դրա տեղեկատվական արժեքի բարձրացմանը։ Առանձին ուշադրության է արժանի նաև բացիկների ֆիզիկական պահպանությունը, քանի որ թղթային կրիչների երկարաժամկետ պահպանումը պահանջում է համապատասխան պայմաններ և մասնագիտական մոտեցում։ Թվայնացումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել բնօրինակների հաճախակի օգտագործման անհրաժեշտությունը և միաժամանակ ընդլայնել դրանց հասանելիությունը՝ ստեղծելով որոնելի թվային հավաքածուներ։ Բացիկների ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև պատկերագրության, լուսանկարչության և հրատարակչական մշակույթի պատմության տեսանկյունից, քանի որ դրանց ձևավորումը, տպագրական տեխնիկան և գեղարվեստական լուծումները արտացոլում են տարբեր ժամանակաշրջանների գեղագիտական մոտեցումները։ Ընդհանուր առմամբ հավաքածուն կարող է ծառայել որպես բազմաբնույթ աղբյուր պատմաբանների, արվեստաբանների, ճարտարապետության և քաղաքաշինության հետազոտողների, ազգագրագետների, գրադարանագետների և մշակութային ժառանգությամբ հետաքրքրվողների համար՝ նպաստելով տեսողական պատմական հիշողության պահպանմանը, ուսումնասիրմանն ու հանրայնացմանը։

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցանկը ներկայացնում է Հայաստանի վերաբերյալ նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցուցակը՝ նախատեսված ընթերցողների, հետազոտողների, ուսանողների և մասնագետների համար, ովքեր հետաքրքրված են Հայաստանի պատմության, մշակույթի, հասարակական կյանքի, տնտեսության, աշխարհագրության և արդի զարգացման գործընթացներով։ Ցանկում ընդգրկված են տարբեր բնույթի հրատարակություններ՝ գիտական, վերլուծական, ճանաչողական և հանրամատչելի աշխատություններ, որոնք արտացոլում են Հայաստանի վերաբերյալ ժամանակակից ուսումնասիրությունների հիմնական ուղղությունները և նոր գիտական մոտեցումները։ Հրատարակությունը ծառայում է որպես տեղեկատվական աղբյուր, որը հնարավորություն է տալիս արագ կողմնորոշվել նոր գրականության մեջ, ստանալ անհրաժեշտ մատենագիտական տվյալներ և ընտրել համապատասխան աղբյուրներ ուսումնական, գիտահետազոտական և մասնագիտական գործունեության համար։ Այն նպաստում է հայագիտական գիտելիքների տարածմանը, երկրի վերաբերյալ տեղեկատվության համակարգված ներկայացմանը և ընթերցողական լայն շրջանակների իրազեկվածության բարձրացմանը։

Law

Հրատարակությունը վերաբերում է Օսմանյան կայսրության պետական կառավարման և իրավական համակարգի հիմնարար սկզբունքներին։ Վերնագիրը, ինչպես նաև հրատարակության տարեթիվը, հուշում են, որ այն կարող է առնչվել 1876 թվականին ընդունված օսմանյան առաջին սահմանադրությանը՝ «Կանուն-ի էսասիին» (Kanun-i Esasi), որը կարևոր իրադարձություն էր կայսրության քաղաքական և իրավական պատմության մեջ։ Սահմանադրության ընդունումը կապված էր պետական կառավարման համակարգը վերափոխելու, կենտրոնական իշխանության գործունեությունը կանոնակարգելու և կայսրության քաղաքական կառույցներում նոր ինստիտուտներ ձևավորելու փորձերի հետ։ 19-րդ դարի երկրորդ կեսին Օսմանյան կայսրությունը կանգնած էր ներքին ու արտաքին լուրջ մարտահրավերների առջև, և պետական բարեփոխումների անհրաժեշտությունը դարձել էր քաղաքական օրակարգի կարևոր հարցերից մեկը։ Այդ ժամանակաշրջանի սահմանադրական նախաձեռնությունները նպատակ ունեին սահմանել պետական իշխանության կազմակերպման սկզբունքները, կարգավորել սուլթանի լիազորությունները, նախատեսել խորհրդարանական կառույցի գործունեությունը և որոշակի իրավական դրույթներով ամրագրել կայսրության հպատակների կարգավիճակը։ 1876 թվականի սահմանադրությունը նախատեսում էր երկպալատ խորհրդարան՝ պատգամավորների պալատով և սենատով, ինչպես նաև սահմանում էր պետական կառավարման տարբեր մարմինների գործառույթները։ Այնուամենայնիվ, սահմանադրական կարգի գործնական կիրառումը սահմանափակվեց, իսկ խորհրդարանական գործունեությունը կարճ ժամանակ անց ընդհատվեց։ Այս իրադարձությունները կարևոր տեղ են զբաղեցնում Օսմանյան կայսրության արդիականացման, սահմանադրականության և պետական իշխանության վերակազմավորման պատմության մեջ։ Կոստանդնուպոլիսը՝ կայսրության մայրաքաղաքը, պետական որոշումների ընդունման, օրենսդրական գործունեության և քաղաքական գաղափարների տարածման հիմնական կենտրոնն էր։ Այս քաղաքում հրատարակված փոքրածավալ գրքույկը կարող էր նպատակ ունենալ ընթերցողներին ծանոթացնել պետական կառավարման հիմնարար կանոններին կամ ներկայացնել սահմանադրական բնույթի փաստաթուղթ։ Այն կարող է հետաքրքրել Օսմանյան կայսրության պատմությամբ, սահմանադրական իրավունքի ձևավորմամբ, պետական կառավարման համակարգերով և 19-րդ դարի քաղաքական բարեփոխումներով զբաղվող ուսումնասիրողներին։ Հայերեն վերնագիրը նաև հնարավորություն է տալիս դիտարկելու օսմանյան պետական և իրավական հասկացությունների փոխանցումը հայերեն գրավոր միջավայր։ Սակայն առանց տիտղոսաթերթի և ամբողջական տեքստի ուսումնասիրության հնարավոր չէ հաստատել, որ այս հրատարակությունն ամբողջությամբ կամ ուղղակիորեն ներկայացնում է 1876 թվականի սահմանադրությունը, ուստի այդ կապը պետք է դիտարկել որպես հավանական, ոչ թե հաստատված։