Ղազախստան. հետխորհրդային հասարակական նորացման գործընթացներ

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է արևմտահայ կրթական համակարգի, մանկավարժական գաղափարների և դպրոցական կյանքի զարգացման պատմությանը 19-րդ դարի երկրորդ կեսից մինչև 1915 թվականը։ Ուսումնասիրության շրջանակում ներկայացվում են այն հասարակական, մշակութային և կրթական պայմանները, որոնց ազդեցությամբ ձևավորվել ու զարգացել են արևմտահայ մանկավարժական միտքը և ազգային դպրոցը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում կրթության կազմակերպման սկզբունքներին, դպրոցների գործունեությանը, ուսուցման և դաստիարակության մեթոդներին, ուսումնական ծրագրերին, դասագրքերին, ուսուցիչների պատրաստման խնդիրներին և կրթության տարածման ուղղությամբ իրականացված նախաձեռնություններին։ Քննարկվում է հայ մտավորականների, մանկավարժների, գրողների, հասարակական և մշակութային գործիչների մասնակցությունը կրթական գաղափարների զարգացմանը, ինչպես նաև նրանց տեսակետները ազգային դաստիարակության, մայրենի լեզվի ուսուցման, աշխարհիկ կրթության, անձի բարոյական ձևավորման և հասարակության առաջընթացի վերաբերյալ։ Լուսաբանվում է հայկական դպրոցների նշանակությունը ազգային ինքնության, լեզվի, պատմական հիշողության և մշակութային ժառանգության պահպանման գործում՝ հատկապես Օսմանյան կայսրության հասարակական և քաղաքական պայմաններում։ Անդրադարձ է կատարվում տարբեր տեսակի կրթական հաստատությունների գործունեությանը, դպրոցական ցանցի ընդլայնմանը, կրթության հասանելիության խնդիրներին և կրթական բարեփոխումների անհրաժեշտությանը։ Կարևորվում է նաև կանանց և աղջիկների կրթության զարգացման հարցը, կրթության մեջ նոր մանկավարժական գաղափարների ներթափանցումը և ավանդական ուսուցման ձևերի աստիճանական վերափոխումը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հետևելու, թե ինչպես են եվրոպական և ժամանակի այլ կրթական գաղափարները փոխազդել հայկական մանկավարժական ավանդույթների հետ և նպաստել ուսուցման բովանդակության ու մեթոդների փոփոխությանը։ Դպրոցը դիտարկվում է ոչ միայն որպես գիտելիքի փոխանցման հաստատություն, այլև որպես ազգային ու հասարակական կյանքի կարևոր կենտրոն, որտեղ ձևավորվել են նոր սերնդի մտավոր, բարոյական և քաղաքացիական պատկերացումները։ Հետազոտության ժամանակագրական ընդգրկումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու մի քանի տասնամյակների ընթացքում արևմտահայ կրթական կյանքի փոփոխությունները, մանկավարժական մտքի հիմնական ուղղությունները, ձեռքբերումներն ու դժվարությունները և դրանց կապը ժամանակաշրջանի պատմական զարգացումների հետ։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի հայ մանկավարժության և կրթության պատմության ուսումնասիրման համար՝ ամբողջական պատկերացում տալով արևմտահայ դպրոցական համակարգի ձևավորման, կրթական գաղափարների զարգացման և ազգային մշակութային կյանքում դպրոցի ունեցած դերի մասին։ Այն կարող է օգտակար լինել մանկավարժության, հայոց պատմության, կրթության պատմության, մշակութաբանության և հայագիտության ոլորտների մասնագետների, հետազոտողների, ուսուցիչների և ուսանողների համար։

Technology

Աշխատանքը նվիրված է թեթև երկաթբետոնե կոնստրուկցիաների լարվածային վիճակի ուսումնասիրման մեթոդների և միջոցների մշակմանը՝ ինչպես ստացիոնար, այնպես էլ պատահական բնույթի ազդեցությունների պայմաններում, ինչպես նաև դրանց շահագործման ռիսկի գնահատմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակը կոնստրուկցիաների իրական աշխատանքային վիճակի առավել ճշգրիտ որոշումն է, արտաքին ազդեցությունների նկատմամբ դրանց արձագանքի ուսումնասիրությունը և այնպիսի հաշվարկային ու փորձարարական մոտեցումների ձևավորումը, որոնք հնարավորություն կտան գնահատել կառուցվածքների ամրությունը, կայունությունը, շահագործման հուսալիությունն ու անվտանգության մակարդակը։ Ուսումնասիրության կարևորությունը պայմանավորված է նրանով, որ շինարարական կոնստրուկցիաների վրա ազդող բեռնվածությունները միշտ չէ, որ ունեն հաստատուն և կանխատեսելի բնույթ։ Որոշ ազդեցություններ կարող են լինել ժամանակի ընթացքում կայուն կամ գրեթե հաստատուն, մինչդեռ մյուսները՝ պատահական, փոփոխական և վիճակագրական բնույթ ունեցող։ Այդ պատճառով միայն ստատիկ հաշվարկների կիրառումը միշտ չէ, որ բավարար է կառուցվածքի իրական շահագործման պայմանները լիարժեք գնահատելու համար։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում է թեթև երկաթբետոնի և դրա հիմքով պատրաստված կոնստրուկցիաների լարվածադեֆորմացիոն վիճակը։ Դիտարկվում են արտաքին բեռնվածքների ազդեցությամբ առաջացող ներքին ուժերը, լարումները և դեֆորմացիաները, ինչպես նաև նյութի և կառուցվածքային տարրերի ոչ գծային վարքագծի հնարավոր դրսևորումները։ Կարևոր նշանակություն ունի երկաթբետոնե տարրի համատեղ աշխատանքի ուսումնասիրությունը, երբ բետոնն ու ամրանն արձագանքում են արտաքին ազդեցությանը փոխկապակցված կերպով։ Հետազոտությունը կարող է ներառել լարվածային վիճակի որոշման մաթեմատիկական մոդելներ և հաշվարկային մեթոդներ, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել կոնստրուկցիայի աշխատանքը տարբեր բեռնավորման սցենարների դեպքում։ Միաժամանակ կարող են մշակվել փորձարարական միջոցներ և չափման համակարգեր, որոնք թույլ են տալիս իրական կամ մոդելային նմուշների վրա գրանցել դեֆորմացիաները, տեղաշարժերը, լարումները և այլ պարամետրեր։ Փորձարարական ու տեսական տվյալների համադրումը հնարավորություն է տալիս ստուգել հաշվարկային մոդելների համապատասխանությունը իրական վարքագծին և անհրաժեշտության դեպքում կատարել դրանց ճշգրտում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում պատահական ազդեցությունների ուսումնասիրմանը։ Շինարարական օբյեկտների շահագործման ընթացքում հնարավոր են քամու, տրանսպորտային, տեխնոլոգիական, սեյսմիկ և այլ փոփոխական ազդեցություններ, որոնց բնութագրերը կարող են ներկայացվել պատահական մեծությունների կամ պատահական գործընթացների միջոցով։ Նման պայմաններում կառուցվածքի լարվածային վիճակի գնահատումը պահանջում է ոչ միայն մեկ հաշվարկային արժեքի որոշում, այլև հնարավոր վիճակների և դրանց հավանականությունների ուսումնասիրություն։ Աշխատանքը կարող է կիրառել հավանականային և վիճակագրական մեթոդներ՝ պատահական բեռնվածքների պարամետրերի նկարագրման, դրանց ազդեցության գնահատման և կառուցվածքի արձագանքի հավանականային բնութագրերի որոշման համար։ Հետազոտության կարևոր բաղադրիչն է շահագործման ռիսկի գնահատումը։ Ռիսկը կարող է դիտարկվել որպես անբարենպաստ իրադարձության առաջացման հավանականության և դրա հնարավոր հետևանքների համակցված գնահատական։ Կոնստրուկցիայի դեպքում դա կարող է ներառել կրողունակության կորստի, չափազանց մեծ դեֆորմացիաների, ճաքերի զարգացման, տեղային վնասման կամ այլ անցանկալի վիճակների առաջացման հավանականությունը։ Նման մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավանդական «անվտանգ/անվտանգ չէ» գնահատականից անցնել ավելի ամբողջական հավանականային վերլուծության։ Աշխատանքում կարող են մշակվել ռիսկի գնահատման չափանիշներ և ալգորիթմներ, որոնք հաշվի են առնում նյութի հատկությունների, երկրաչափական չափերի, բեռնվածքների և շահագործման պայմանների անորոշությունները։ Այդպիսի մոտեցումը հատկապես կարևոր է այն դեպքերում, երբ ելակետային պարամետրերը չեն կարող ճշգրիտ որոշվել կամ ժամանակի ընթացքում փոփոխվում են։ Հետազոտությունը կարող է ներառել նաև չափիչ և ախտորոշիչ միջոցների մշակման խնդիրներ։ Կառուցվածքի տեխնիկական վիճակի մասին ժամանակին տեղեկատվություն ստանալու համար անհրաժեշտ է վերահսկել այնպիսի ցուցանիշներ, որոնք կարող են վկայել վնասման կամ կրողունակության փոփոխության մասին։ Չափումների ավտոմատացումը և տվյալների թվային մշակումը կարող են հնարավորություն տալ հետևելու կառուցվածքի վիճակի փոփոխությանը շահագործման ամբողջ ընթացքում։ Այս մոտեցումը կապվում է կառուցվածքային առողջության մոնիթորինգի և կանխարգելիչ տեխնիկական սպասարկման ժամանակակից սկզբունքների հետ։ Աշխատանքի արդյունքները կարող են նպաստել թեթև երկաթբետոնե կոնստրուկցիաների նախագծման, հաշվարկի և տեխնիկական վիճակի գնահատման մեթոդների կատարելագործմանը։ Ռիսկի վրա հիմնված մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի հիմնավորված որոշումներ ընդունել կոնստրուկցիայի շահագործման շարունակման, վերանորոգման, ուժեղացման կամ փոխարինման անհրաժեշտության վերաբերյալ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը միավորում է շինարարական մեխանիկայի, երկաթբետոնե կոնստրուկցիաների հաշվարկի, փորձարարական ախտորոշման, հավանականային վերլուծության և հուսալիության տեսության մոտեցումները։ Դրա նպատակն է ապահովել կառուցվածքների լարվածային վիճակի ավելի ամբողջական գնահատում՝ հաշվի առնելով ինչպես կանխատեսելի, այնպես էլ պատահական ազդեցությունները, և այդ հիմքով որոշել դրանց անվտանգ ու ռացիոնալ շահագործման հնարավորությունները։ Թեման ունի կարևոր գիտագործնական նշանակություն, քանի որ կառուցվածքների ռիսկի քանակական գնահատումը կարող է բարձրացնել շինարարական օբյեկտների անվտանգության մակարդակը, նվազեցնել անսպասելի խափանումների հավանականությունը և նպաստել տեխնիկական ռեսուրսների ավելի արդյունավետ կառավարմանը։

History

Աշխատությունը նվիրված է 19-րդ դարի երկրորդ կեսից մինչև 20-րդ դարի սկիզբն ընկած ժամանակահատվածում Արցախի հասարակական և մշակութային միջավայրի զարգացման հիմնական ուղղությունների ու առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում քննության են առնվում կրթության, գրականության, մամուլի, թատրոնի, երաժշտության, արվեստի, գրահրատարակչության և հասարակական-մշակութային գործունեության տարբեր դրսևորումները՝ դրանք դիտարկելով ժամանակաշրջանի պատմական և սոցիալական գործընթացների համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կրթական հաստատությունների գործունեությանը, դպրոցական ցանցի զարգացմանը, ուսուցիչների և մտավորականների դերակատարությանը, ինչպես նաև կրթության տարածման նշանակությանը բնակչության մշակութային և հասարակական կյանքի ակտիվացման գործում։ Ուսումնասիրվում են գրական և հրապարակախոսական գործունեությունը, ընթերցանության մշակույթի ձևավորումը, գրքերի ու պարբերական հրատարակությունների տարածումը և դրանց ազդեցությունը հասարակական մտքի զարգացման վրա։ Կարևորվում է Շուշիի՝ որպես տարածաշրջանի նշանակալի կրթական և մշակութային կենտրոններից մեկի դերակատարությունը, որտեղ կենտրոնացած էին բազմաթիվ կրթական, գրական, թատերական և հասարակական նախաձեռնություններ։ Քննության են առնվում մշակութային ընկերությունների, բարեգործական կազմակերպությունների, ստեղծագործական խմբերի և անհատ գործիչների գործունեությունը, որոնք նպաստել են մշակութային արժեքների ստեղծմանը, պահպանմանը և տարածմանը։ Անդրադարձ է կատարվում թատերական ներկայացումներին, երաժշտական կյանքին, ժողովրդական մշակույթի դրսևորումներին, ազգային ավանդույթներին և դրանց փոխազդեցությանը ժամանակի նոր մշակութային երևույթների հետ։ Վերլուծվում է նաև տարածաշրջանի քաղաքական և սոցիալ-տնտեսական իրադրության ազդեցությունը մշակութային զարգացման վրա, ինչպես նաև Կովկասի այլ կենտրոնների հետ ձևավորված մտավոր ու մշակութային կապերի նշանակությունը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել տվյալ ժամանակաշրջանի Արցախի հասարակության մտավոր և մշակութային ներուժի, կրթական ու ստեղծագործական նախաձեռնությունների և մշակութային հաստատությունների զարգացման մասին՝ միաժամանակ բացահայտելով դրանց դերը տարածաշրջանի պատմամշակութային ժառանգության ձևավորման և հետագա սերունդներին փոխանցման գործում։

Technology

Այս գիրքը նվիրված է ատոմային էլեկտրակայաններում նախագծայինից դուրս վթարների ժամանակ ընթացող ջերմահիդրավլիկ գործընթացների ուսումնասիրությանը՝ ներկայացնելով միջուկային էներգետիկայի անվտանգության կարևորագույն խնդիրներից մեկը։ Աշխատանքում վերլուծվում են ռեակտորային համակարգերում տեղի ունեցող ջերմափոխանակության, հիդրավլիկ հոսքերի և վթարային իրավիճակների զարգացման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև դրանց գնահատման և մոդելավորման մեթոդները։ Գրքում ուսումնասիրվում են անվտանգության համակարգերի աշխատանքի արդյունավետությունը, վթարների կանխման և հետևանքների նվազեցման մոտեցումները, ինչպես նաև միջուկային կայանների հուսալիության բարձրացման տեխնիկական լուծումները։ Այն կարող է օգտակար լինել միջուկային էներգետիկայի մասնագետների, ջերմատեխնիկների, ինժեներների, հետազոտողների, դասախոսների և համապատասխան ոլորտներում սովորող ուսանողների համար։

Medicine

Այս թեման վերաբերում է քրոնիկական նշիկաբորբի պայմաններում քմային նշիկների միջֆոլիկուլային հյուսվածքի հետմազանոթային վենուլների իմունաձևաբանական (իմունոմորֆոլոգիական) առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը, որտեղ հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացվում է տեղային իմունային պատասխանի, անոթային պատերի կառուցվածքային փոփոխությունների և բորբոքային գործընթացների բջջային կազմի վերլուծության վրա։ Քրոնիկական բորբոքային վիճակներում նշիկների լիմֆոիդ հյուսվածքում տեղի են ունենում երկարատև իմունաբանական ակտիվացման և հյուսվածքային վերակազմավորման գործընթացներ, որոնք արտահայտվում են ինչպես լիմֆոցիտային ինֆիլտրացիայով, այնպես էլ միկրոշրջանառության անոթների կառուցվածքային և ֆունկցիոնալ փոփոխություններով։ Հետմազանոթային վենուլները, որպես իմունային բջիջների արտագաղթի հիմնական ուղիներ, ունեն կարևոր դեր բորբոքային ռեակցիայի ձևավորման և պահպանման մեջ, և դրանց պատերի փոփոխությունները կարող են արտացոլել հիվանդության ակտիվության աստիճանը։ Իմունոմորֆոլոգիական հետազոտությունները սովորաբար ներառում են հիստոլոգիական և իմունահիստոքիմիական մեթոդներ՝ հայտնաբերելու համար տարբեր իմունային բջիջների ենթատեսակները, ադհեզիոն մոլեկուլների արտահայտությունը և անոթային էնդոթելի փոփոխությունները, որոնք միասին ձևավորում են տեղային իմունային միջավայրի պատկերը։ Այս տվյալները կարևոր են քրոնիկական նշիկաբորբի պաթոգենեզի ավելի խորը հասկացման, ինչպես նաև բուժական մոտեցումների կատարելագործման համար՝ ուղղված բորբոքային գործընթացի կարգավորմանը և հյուսվածքային վնասման նվազեցմանը։

Psychology

Այս աշխատանքը ուսումնասիրում է աշխատակցի վարքային քոփինգ ռազմավարությունների ընտրության կառավարչական նախադրյալները՝ ընդգծելով այն կազմակերպչական, հոգեբանական և սոցիալ-մշակութային գործոնները, որոնք ազդում են աշխատողների սթրեսային իրավիճակներին արձագանքելու ձևերի վրա։ Հետազոտության մեջ քոփինգը դիտարկվում է որպես անհատի ադապտացիոն վարքային համակարգ, որը ներառում է խնդրակենտրոն, հուզական և խուսափողական ռազմավարություններ, որոնց ընտրությունը պայմանավորված է ինչպես անձնական առանձնահատկություններով, այնպես էլ աշխատանքային միջավայրի կառավարչական որակով։ Աշխատությունը վերլուծում է ղեկավարության ազդեցությունը աշխատակցի վարքային ընտրությունների վրա՝ ներառյալ առաջնորդության ոճը, կազմակերպչական մշակույթը, հաղորդակցման արդյունավետությունը և աշխատանքային ծանրաբեռնվածության բաշխումը։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում այն հանգամանքին, որ կառավարչական աջակցությունը, արդարության ընկալումը և մասնակցային որոշումների ընդունումը կարող են նպաստել ավելի արդյունավետ, խնդրակենտրոն քոփինգ ռազմավարությունների կիրառմանը, մինչդեռ անորոշությունը, բարձր սթրեսը և թույլ կազմակերպչական աջակցությունը հաճախ խթանում են խուսափողական կամ հուզական արձագանքները։ Վերլուծվում է նաև անհատական գործոնների դերը՝ ինքնարդյունավետության զգացումը, դիմակայունությունը և մոտիվացիան, որոնք միջնորդում են արտաքին կառավարչական ազդեցությունների և վարքային ընտրությունների միջև։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ աշխատակցի քոփինգ ռազմավարությունների ձևավորումը բազմաշերտ գործընթաց է, որը պահանջում է համակարգային մոտեցում՝ համադրելով արդյունավետ կառավարման մեխանիզմներ և հոգեբանական աջակցության միջոցներ՝ կազմակերպչական կայունության և աշխատանքի արտադրողականության բարձրացման նպատակով։