Գործնական վարժություններ հայոց լեզվից

Medicine

Այս թեման վերաբերում է կենսաթաղանթների լիպիդային փոխանակության կարգավորման ուսումնասիրությանը նատրիումի թիոսուլֆատի և Էսենցիալե դեղամիջոցի ազդեցության պայմաններում՝ սուր լեյկոզի համալիր բուժման փորձարարական և կլինիկական գնահատման համատեքստում։ Հետազոտության հիմնական նպատակը պարզելն է, թե ինչպես են նշված նյութերը ազդում բջջային մեմբրանների լիպիդային կազմի, ֆոսֆոլիպիդների փոխանակության, խոլեստերինի մակարդակի և մեմբրանի կառուցվածքային կայունության վրա, որոնք կարևոր դեր ունեն բջջի կենսագործունեության, ազդանշանային գործընթացների և դեղամիջոցների նկատմամբ զգայունության ձևավորման մեջ։ Նատրիումի թիոսուլֆատը դիտարկվում է որպես դետոքսիկացնող և հակաօքսիդանտ ազդեցություն ունեցող միացություն, որը կարող է նվազեցնել օքսիդատիվ սթրեսը և պաշտպանել բջջային կառուցվածքները վնասակար մետաբոլիտների ազդեցությունից, մինչդեռ Էսենցիալեն, լինելով ֆոսֆոլիպիդների աղբյուր, նպաստում է լյարդային և բջջային մեմբրանների վերականգնմանը և դրանց ֆունկցիոնալ կայունացմանը։ Սուր լեյկոզի պայմաններում, որտեղ դիտվում են բջջային նյութափոխանակության խորը խանգարումներ և մեմբրանային կառուցվածքների դիսֆունկցիա, այս դեղամիջոցների համակցված ազդեցության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել դրանց ներդրումը հոմեոստազի վերականգնման, բջջային պրոլիֆերացիայի վերահսկման և թերապևտիկ արդյունավետության բարձրացման գործընթացներում։ Այսպիսով, աշխատանքը կարևոր է ինչպես ուռուցքաբանական հիվանդությունների համալիր բուժման մեխանիզմների հասկացման, այնպես էլ մեմբրանային կենսաքիմիայի դերի բացահայտման տեսանկյունից ժամանակակից բժշկության մեջ։

History

Աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում 1991-2000 թվականներին իրականացված ագրարային վերափոխումների ուսումնասիրությանը՝ անկախության առաջին տասնամյակի սոցիալ-տնտեսական և քաղաքական փոխակերպումների համատեքստում։ Հետազոտության առանցքում գյուղատնտեսության խորհրդային վարչահրամայական համակարգից շուկայական տնտեսության անցման գործընթացն է, որի կարևորագույն բաղադրիչները հողային բարեփոխումը, սեփականաշնորհումը, կոլեկտիվ և պետական տնտեսությունների լուծարումը, գյուղացիական տնտեսությունների ձևավորումը, շուկայի ազատականացումը և գյուղատնտեսական արտադրության նոր կազմակերպական ձևերի հաստատումն էին։ 1991 թվականից սկսված հողային բարեփոխումները արմատապես փոխեցին գյուղատնտեսության սեփականության և տնտեսավարման կառուցվածքը․ նախկին կոլտնտեսություններն ու պետական տնտեսությունները լուծարվեցին, իսկ հողային և արտադրական ռեսուրսների զգալի մասը փոխանցվեց անհատական և գյուղացիական տնտեսություններին։ Պաշտոնական փաստաթղթերում այս գործընթացը դիտարկվում էր որպես գյուղատնտեսության մեջ տնտեսական բարեփոխումների, սեփականաշնորհման և հողային ռեֆորմի իրականացման առանցքային փուլ։ Աշխատանքը կարող է մանրամասնորեն ուսումնասիրել վերափոխումների նախադրյալները։ Անկախության սկզբնական տարիներին Հայաստանի տնտեսությունը հայտնվել էր խոր ճգնաժամում, որն ուղեկցվում էր արտադրական կապերի խզմամբ, էներգետիկ դժվարություններով, շրջափակմամբ և նախկին խորհրդային տնտեսական համակարգի փլուզմամբ։ Այս պայմաններում գյուղատնտեսությունը դարձավ ոչ միայն տնտեսական արտադրության, այլև բնակչության գոյատևման կարևորագույն ոլորտներից մեկը։ 1990-1993 թվականներին ընդհանուր տնտեսական անկումը չափազանց խորն էր, իսկ գյուղատնտեսության մեջ իրականացված լայնածավալ սեփականաշնորհման հետևանքով գյուղատնտեսությամբ զբաղվածների թիվը զգալիորեն աճեց, սակայն աշխատանքի արտադրողականությունն ու արտադրության ապրանքայնությունը նվազեցին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է հողային ռեֆորմի ընթացքի և արդյունքների գնահատումը։ Հողերի մասնավորեցումը հնարավորություն տվեց ձևավորելու գյուղացիական տնտեսությունների լայն ցանց և գյուղատնտեսական արտադրության մեջ հաստատելու մասնավոր սեփականության գերակշռությունը։ Միաժամանակ հողերի մասնատվածությունը, տնտեսությունների փոքր չափերը, արտադրական ռեսուրսների սահմանափակությունը և նախկին կոլեկտիվ ենթակառուցվածքների քայքայումը նոր խնդիրներ առաջացրին։ Այսպիսով, վերափոխումները մի կողմից ստեղծեցին սեփականատիրական հարաբերությունների նոր հիմք, իսկ մյուս կողմից առաջացրին արտադրության կազմակերպման, տեխնիկական ապահովվածության և շուկայական ենթակառուցվածքների ձևավորման դժվարություններ։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում գյուղատնտեսական տեխնիկայի և արտադրական միջոցների սեփականաշնորհման ուսումնասիրությունը։ 1991-1993 թվականների հողային բարեփոխումներին և սեփականաշնորհմանը զուգահեռ նախկին կոլտնտեսությունների ու պետական տնտեսությունների գյուղատնտեսական տեխնիկան նույնպես անցավ սեփականաշնորհման գործընթացի միջով։ Դրա հետևանքով գյուղացիական տնտեսությունները դարձան արտադրական միջոցների անմիջական օգտագործողներ, սակայն մանր տնտեսությունների համար տեխնիկայի արդյունավետ օգտագործումը և սպասարկումը լուրջ խնդիր դարձան։ Հետագա քաղաքականության մեջ այդ պատճառով կարևորություն ստացան գյուղատնտեսական տեխնիկական սպասարկման կազմակերպումը, խորհրդատվական ծառայությունները և արտադրողների համար օժանդակ ենթակառուցվածքների ձևավորումը։ Վերափոխումների մյուս կարևոր բաղադրիչը գյուղատնտեսական շուկայի ազատականացումն էր։ Նախկինում պետականորեն կարգավորվող արտադրական և իրացման հարաբերությունների փոխարեն աստիճանաբար ձևավորվեց շուկայական մեխանիզմների վրա հիմնված համակարգ։ Գյուղացիական տնտեսությունները պետք է ինքնուրույն որոշեին արտադրության ուղղությունները, իրացման շուկաները և տնտեսական գործունեության կազմակերպման ձևերը։ Սակայն շուկայական հարաբերությունների արագ ներդրումը ուղեկցվեց գնային անկայունությամբ, արտադրական ռեսուրսների թանկությամբ, իրացման դժվարություններով և գյուղատնտեսական ապրանքների շուկայի ոչ լիարժեք ձևավորված ենթակառուցվածքներով։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև գյուղացիական տնտեսությունների ֆինանսավորման խնդրին։ Անցումային շրջանում արտադրողները սահմանափակ հնարավորություններ ունեին անհրաժեշտ սերմացու, պարարտանյութ, վառելիք, տեխնիկա և այլ միջոցներ ձեռք բերելու համար։ Այդ պատճառով գյուղատնտեսական վարկավորման համակարգի ձևավորումը դարձավ ագրարային վերափոխումների կարևոր ուղղություններից մեկը։ Միաժամանակ վարկերի հասանելիությունը, տոկոսադրույքները, գրավի պահանջները և գյուղացիական տնտեսությունների ֆինանսական կայունությունը սահմանափակում էին շուկայական մեխանիզմների լիարժեք կիրառումը։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել նաև գյուղատնտեսական ենթակառուցվածքների վիճակը։ Վերափոխումների ընթացքում անհրաժեշտ էր ստեղծել նախկին համակարգից տարբերվող ծառայությունների ցանց՝ տեխնիկական սպասարկում, խորհրդատվություն, վարկավորում, արտադրանքի իրացում և վերամշակում։ 1993 թվականին գյուղատնտեսական բարեփոխումների արդյունքում ստեղծվեց մասնագիտական խորհրդատվական ծառայություն, իսկ հետագայում հանրապետության շրջաններում ձևավորվեցին խորհրդատվական գործակալություններ, որոնք պետք է աջակցեին նորաստեղծ գյուղացիական տնտեսություններին։ Հետազոտության մեջ կարևոր է նաև գնահատել բարեփոխումների սոցիալական հետևանքները։ Գյուղատնտեսության սեփականաշնորհումը բնակչության մեծ հատվածի համար ստեղծեց սեփականության և ինքնուրույն տնտեսական գործունեության հնարավորություն, սակայն միաժամանակ գյուղական բնակչության վրա դրվեց արտադրության և շուկայական ռիսկերի հիմնական պատասխանատվությունը։ Փոքր տնտեսությունների գերակշռությունը նպաստեց գյուղական ընտանիքների ինքնապահովմանը, բայց որոշ դեպքերում սահմանափակեց մասնագիտացման, ներդրումների և արտադրողականության բարձրացման հնարավորությունները։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև գյուղատնտեսական արտադրության կառուցվածքային փոփոխությունները։ Բարեփոխումներից հետո արտադրությունը դարձավ ավելի քիչ մասնագիտացված, իսկ բուսաբուծության և անասնաբուծության հարաբերակցությունը փոխվեց։ Հետազոտությունները ցույց են տալիս, որ 1991-2005 թվականներին ապրանքային գյուղատնտեսական արտադրանքի կառուցվածքում բուսաբուծությանը բաժին էր ընկնում մոտ 56-60 տոկոս, իսկ անասնաբուծությանը՝ 40-44 տոկոս։ Այս փոփոխությունները կարելի է կապել ինչպես շուկայական պահանջարկի, այնպես էլ արտադրական ռեսուրսների և տնտեսությունների հնարավորությունների փոփոխության հետ։ Աշխատանքի կարևոր խնդիրներից է բարեփոխումների դրական և բացասական արդյունքների համադրական գնահատումը։ Դրական կողմերից կարելի է առանձնացնել մասնավոր սեփականության հաստատումը, գյուղացիական տնտեսությունների ձևավորումը, շուկայական հարաբերությունների ներդրումը և գյուղատնտեսական արտադրության նոր կազմակերպական հիմքերի ստեղծումը։ Միաժամանակ պահպանվեցին փոքր և մասնատված տնտեսությունների, տեխնիկական ապահովվածության, ֆինանսավորման, իրացման, ենթակառուցվածքների և արտադրողականության հետ կապված խնդիրներ։ Պաշտոնական գնահատականներում նույնպես նշվում է, որ 1994-2002 թվականների գյուղատնտեսական քաղաքականությունը նպաստեց արտադրության աճին և հետագա զարգացման նախադրյալների ձևավորմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը 1991-2000 թվականների ագրարային վերափոխումները դիտարկում է որպես Հայաստանի անկախության առաջին շրջանի ամենախորքային տնտեսական փոխակերպումներից մեկը։ Դրանք հիմնովին փոխեցին հողի սեփականության կառուցվածքը, գյուղատնտեսական արտադրության կազմակերպումը, գյուղական բնակչության տնտեսական վարքագիծը և գյուղատնտեսության կապը շուկայի հետ։ Միաժամանակ ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ սեփականաշնորհման և հողային բարեփոխումների արագ իրականացումը ինքնին բավարար չէր արդյունավետ շուկայական գյուղատնտեսություն ձևավորելու համար․ անհրաժեշտ էին նաև տեխնիկական, ֆինանսական, խորհրդատվական, իրացման և այլ ենթակառուցվածքների զարգացում։ Այդ պատճառով տվյալ ժամանակաշրջանը կարելի է դիտարկել ոչ միայն որպես սեփականաշնորհման փուլ, այլև որպես Հայաստանի գյուղատնտեսության նոր տնտեսական համակարգի ձևավորման և դրա հետագա զարգացման հիմնարար շրջան։

Linguistics

Այս հրատարակությունը ներկայացնում է տեղեկատվական ցանկ՝ նոր գրքերի և հրատարակությունների մասին տարբեր հասարակական և մարդաբանական գիտական ոլորտներում, ներառյալ հասարակական-քաղաքական գիտություններ, բանասիրական գիտություններ՝ գրականագիտություն և լեզվաբանություն, պատմություն և պատմական գիտություններ, աշխարհագրություն, հնագիտություն և ազգագրություն։ Աշխատությունը նպատակ ունի ընթերցողին և հետազոտողին ապահովել համակարգված տեղեկություններ նոր լույս տեսած գրականության և մասնագիտական նյութերի վերաբերյալ, նշելով հեղինակի, հրատարակման տարեթիվը, հրատարակչությունը և հիմնական թեմաները։ Նյութերը դասակարգված են ըստ գիտական ոլորտների, ինչը հնարավորություն է տալիս հեշտ կողմնորոշվել և ընտրություն կատարել հետագա ուսումնասիրման կամ կիրառման համար։ Հաշվետվությունը կարևոր է գիտնականների, ուսանողների, գրադարանավարների և ոլորտների հետազոտողների համար՝ նպաստելով գիտելիքների արդիականացմանը և գիտական տեղեկատվության արդյունավետ տարածմանը։

Political Science

Նյութը նվիրված է 1992-2003 թվականներին Հայաստանի՝ եվրոպական և տարածաշրջանային ինտեգրման գործընթացներին, դրանց ձևավորման նախադրյալներին, հիմնական ուղղություններին և արտաքին ու ներքին քաղաքականության վրա ունեցած ազդեցությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում դիտարկվում է անկախության վերականգնումից հետո Հայաստանի՝ միջազգային հարաբերությունների համակարգում իր տեղը հաստատելու և տարբեր քաղաքական, տնտեսական ու անվտանգության կառույցների հետ համագործակցություն զարգացնելու գործընթացը։ Այս ժամանակահատվածը կարևոր փուլ էր, քանի որ նորանկախ պետությունը միաժամանակ պետք է ձևավորեր արտաքին քաղաքականության առաջնահերթությունները, ամրապնդեր պետական ինստիտուտները և ստեղծեր հարաբերությունների բազմակողմ համակարգ ինչպես եվրոպական պետությունների ու կազմակերպությունների, այնպես էլ հարևան երկրների և տարածաշրջանային կառույցների հետ։ Եվրոպական ուղղության ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է զբաղեցնում Հայաստանի հարաբերությունների զարգացումը եվրոպական քաղաքական և տնտեսական կառույցների հետ, ժողովրդավարական ինստիտուտների ամրապնդման, մարդու իրավունքների պաշտպանության, իրավական համակարգի զարգացման և շուկայական տնտեսության ձևավորման հարցերում միջազգային համագործակցության ընդլայնումը։ Միաժամանակ տարածաշրջանային ինտեգրման համատեքստում անհրաժեշտ է դիտարկել Հայաստանի հարաբերությունները Հարավային Կովկասի և հարակից տարածաշրջանի երկրների հետ, տնտեսական ու հաղորդակցական կապերի խնդիրները, անվտանգության մարտահրավերները և տարածաշրջանային հակամարտությունների ազդեցությունը արտաքին քաղաքական գործընթացների վրա։ Առանձնահատուկ նշանակություն ուներ Ղարաբաղյան հակամարտությունը, որը մեծ ազդեցություն էր ունենում Հայաստանի արտաքին քաղաքական առաջնահերթությունների, տարածաշրջանային հարաբերությունների և տնտեսական հնարավորությունների վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև Հայաստանի մասնակցությանը միջազգային և տարածաշրջանային կազմակերպություններին, երկկողմ ու բազմակողմ հարաբերությունների ընդլայնմանը և արտաքին քաղաքականության մեջ եվրոպական ու տարածաշրջանային ուղղությունների համադրմանը։ 1990-ականների և 2000-ականների սկզբի գործընթացների վերլուծությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես էր Հայաստանը փորձում միաժամանակ պահպանել իր անվտանգային և տնտեսական շահերը, ընդլայնել միջազգային գործընկերների շրջանակը և ներգրավվել եվրոպական ու տարածաշրջանային համագործակցության մեխանիզմներում։ Կարևոր է նաև գնահատել տնտեսական գործոնը, քանի որ տարածաշրջանային հաղորդակցությունների սահմանափակումները, առևտրային հարաբերությունների առանձնահատկությունները և արտաքին տնտեսական կապերի զարգացումը անմիջականորեն ազդում էին ինտեգրացիոն հնարավորությունների վրա։ Նյութը կարող է դիտարկել նաև այդ ժամանակաշրջանի արտաքին քաղաքականության հիմնական ձեռքբերումներն ու սահմանափակումները՝ ընդգծելով, որ ինտեգրումը միակողմանի գործընթաց չէր և պայմանավորված էր ինչպես Հայաստանի նախաձեռնություններով, այնպես էլ տարածաշրջանային ու միջազգային միջավայրի փոփոխություններով։ Ընդհանուր առմամբ, 1992-2003 թվականների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու Հայաստանի արտաքին քաղաքականության եվրոպական և տարածաշրջանային ուղղությունների ձևավորման տրամաբանությունը, գնահատելու միջազգային համագործակցության հիմնական արդյունքները և հասկանալու այն քաղաքական, տնտեսական ու անվտանգային պայմանները, որոնց ներքո ձևավորվում էր Հայաստանի տեղը եվրոպական և տարածաշրջանային հարաբերությունների համակարգում։

Literature

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Ֆրենսիս Սքոթ Ֆիցջերալդի ստեղծագործություններում անհատի և նրա ներքին ու սոցիալական դրամայի քննությանը՝ բացահայտելով այն հակասությունները, որոնք ձևավորում են նրա հերոսների ճակատագիրը։ Ֆիցջերալդի գրական աշխարհում անհատը հաճախ հայտնվում է երազանքի և իրականության, անձնական ցանկության և հասարակական սահմանափակումների, սիրո և նյութական շահի, ինքնահաստատման և ինքնակործանման միջև։ Նրա ստեղծագործությունների հերոսները ձգտում են հասնել երջանկության, սիրո, հաջողության կամ հասարակական բարձր դիրքի, սակայն այդ ձգտումները հաճախ բախվում են սոցիալական անհավասարությանը, ժամանակի բարոյական փոփոխություններին և սեփական ներաշխարհի հակասություններին։ Այսպիսով, անհատի դրաման Ֆիցջերալդի մոտ միաժամանակ անձնական և հասարակական բնույթ ունի։ Ուսումնասիրության կարևոր առանցքներից է ամերիկյան երազանքի գաղափարը։ Ֆիցջերալդի ստեղծագործություններում հաջողության, հարստության և ինքնակերտման խոստումը սկզբում կարող է թվալ անհատի ազատության և ինքնիրացման հնարավորություն, սակայն հերոսների փորձը հաճախ բացահայտում է այդ գաղափարի հակասական և կործանարար կողմերը։ Հարստությունը և հասարակական ճանաչումը միշտ չէ, որ ապահովում են ներքին բավարարվածություն, իսկ սոցիալական վերելքը չի վերացնում դասակարգային պատնեշները։ Այդ պատճառով երազանքը աստիճանաբար վերածվում է պատրանքի, իսկ դրա ձախողումը՝ հերոսի հոգեբանական դրամայի հիմնական պատճառներից մեկի։ Հատկապես կարևոր է անհատի և հասարակական միջավայրի հակադրությունը։ Ֆիցջերալդի հերոսները ապրում են արագ փոփոխվող ամերիկյան հասարակության մեջ, որտեղ նյութական հաջողությունը, սպառողական մշակույթը, սոցիալական դիրքը և արտաքին փայլը ձեռք են բերում մեծ նշանակություն։ Այդ միջավայրում մարդուն հաճախ գնահատում են ոչ թե նրա ներքին արժեքներով, այլ ունեցվածքով, հեղինակությամբ և հասարակական կապերով։ Հերոսի անձնական ինքնությունը սկսում է կախված լինել արտաքին գնահատականից, ինչի հետևանքով առաջանում է օտարման և հոգևոր դատարկության զգացում։ Այս երևույթը հատկապես ընդգծված է այն ստեղծագործություններում, որտեղ հեղինակը քննադատաբար է ներկայացնում 1920-ականների նյութապաշտական մշակույթը։ Ուսումնասիրության մեջ առանձնահատուկ տեղ է զբաղեցնում սիրո թեման։ Ֆիցջերալդի հերոսների համար սերը հաճախ ոչ միայն զգացմունքային կապ է, այլև կյանքի իմաստը գտնելու, սեփական երազանքն իրականացնելու և անցյալը վերականգնելու միջոց։ Սակայն սերը հաճախ բախվում է սոցիալական տարբերություններին, ժամանակի փոփոխությանը և մարդու անկատարությանը։ Հերոսը կարող է սիրելի անձին վերածել իդեալականացված երազանքի, իսկ իրական մարդը չի կարող համապատասխանել այդ իդեալական պատկերին։ Արդյունքում սիրո պատմությունը վերածվում է մարդու՝ սեփական պատրանքների հետ բախվելու պատմության։ Ֆիցջերալդի ստեղծագործություններում կարևոր է նաև անցյալի և ներկայի հակադրությունը։ Հերոսները հաճախ փորձում են վերադառնալ անցյալի որոշակի պահի, վերականգնել կորցրած հարաբերությունները կամ նորից ապրել նախկին երջանկությունը։ Սակայն ժամանակը անդառնալի է, և անցյալը հնարավոր չէ ամբողջությամբ վերականգնել։ Այս անհնարին վերադարձը խորացնում է հերոսների ողբերգականությունը՝ նրանց ստիպելով ընտրություն կատարել իրականության ընդունման և պատրանքին կառչած մնալու միջև։ Անհատի դրաման այս դեպքում դառնում է ժամանակի դեմ մարդու պայքարի արտահայտություն։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև հոգեբանական ինքնաքննության թեման։ Ֆիցջերալդի հերոսները հաճախ գիտակցում են իրենց հակասությունները, հասկանում են սեփական սխալների պատճառները, բայց միշտ չէ, որ կարողանում են փոխել իրենց կյանքը։ Նրանց ողբերգականությունը պայմանավորված է ոչ միայն արտաքին հանգամանքներով, այլև ներքին թուլություններով, ինքնախաբեությամբ, կախվածություններով և սխալ ընտրություններով։ Այս առումով հեղինակի կերպարները միաժամանակ և՛ իրենց միջավայրի զոհերն են, և՛ սեփական որոշումների պատասխանատուները։ Ուսումնասիրության մեջ ուշադրություն է դարձվում նաև հարստության և երջանկության հարաբերությանը։ Ֆիցջերալդի գրական աշխարհում նյութական բարեկեցությունը հաճախ ներկայացվում է որպես արտաքին հաջողության խորհրդանիշ, սակայն այն չի երաշխավորում հոգևոր ամբողջականություն։ Հերոսների անձնական կյանքում առաջացող ճգնաժամերը ցույց են տալիս, որ մարդու ներքին պահանջները չեն կարող ամբողջությամբ բավարարվել նյութական միջոցներով։ Այս գաղափարը կապվում է նաև հասարակական դասակարգերի խնդրի հետ․ սոցիալական բարձր դիրքը կարող է անհասանելի մնալ նույնիսկ այն անհատի համար, որը հարստություն է ձեռք բերել, քանի որ հասարակության մեջ պահպանվում են խորքային դասակարգային տարբերություններ։ Առանձնահատուկ ուշադրության է արժանի Ֆիցջերալդի հերոսների բարոյական երկիմաստությունը։ Նրանք հազվադեպ են ներկայացվում որպես ամբողջովին դրական կամ բացասական կերպարներ։ Նրանց որոշումների մեջ միահյուսվում են ազնվությունը և ինքնախաբեությունը, սիրո ցանկությունը և եսասիրությունը, առատաձեռնությունն ու սեփական շահը։ Այդ բազմաշերտությունը թույլ է տալիս հեղինակի ստեղծագործությունները դիտարկել որպես մարդու հոգեբանական և բարոյական բնույթի ուսումնասիրություն։ Հերոսի ողբերգությունը հաճախ ծնվում է այն պահից, երբ նրա երազանքները հակասության մեջ են մտնում իրական աշխարհի պահանջների հետ։ Ուսումնասիրության մեջ կարևոր տեղ է հատկացվում նաև «կորուսյալ սերնդի» հոգեբանական մթնոլորտին։ Առաջին համաշխարհային պատերազմից հետո հասարակական արժեքների փոփոխությունը, հիասթափությունը և նախկին իդեալների նկատմամբ անվստահությունը ազդեցություն են թողնում Ֆիցջերալդի կերպարների աշխարհընկալման վրա։ Նրանք ձգտում են վայելքի, հաջողության և սիրո, սակայն այդ ձգտումների ներքո հաճախ թաքնված է դատարկության և իմաստի կորստի զգացումը։ Այս հակադրությունը՝ արտաքին փայլի և ներքին ճգնաժամի միջև, նրա արձակի ամենաբնորոշ գծերից է։ Ֆիցջերալդի ստեղծագործական մեթոդի առանձնահատկությունն այն է, որ անհատի անձնական պատմությունը հաճախ վերածվում է ամբողջ հասարակության հոգեբանական դիմանկարի։ Հերոսի ձախողումը կարող է միաժամանակ բացահայտել սոցիալական համակարգի սահմանափակումները, դասակարգային հակասությունները և ժամանակաշրջանի արժեքային ճգնաժամը։ Այդ պատճառով նրա վեպերն ու պատմվածքները միայն առանձին մարդկանց ողբերգությունների մասին չեն․ դրանք ուսումնասիրում են այն հասարակական միջավայրը, որը ձևավորում է այդ ողբերգությունները։ Այս ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Ֆիցջերալդի ստեղծագործություններում անհատի դրաման ձևավորվում է երազանքի և իրականության, սիրո և կորստի, անցյալի և ներկայի, ազատության և սոցիալական սահմանափակումների բախումից։ Նրա հերոսները ձգտում են երջանկության և ինքնիրացման, սակայն հաճախ հայտնվում են այնպիսի աշխարհում, որտեղ արտաքին հաջողությունը հակասում է ներքին բավարարվածությանը։ Այդ պատճառով Ֆիցջերալդի գրականությունը միաժամանակ կարելի է դիտարկել որպես XX դարի ամերիկյան հասարակության քննադատություն և մարդու հոգեբանական ու բարոյական որոնումների ուսումնասիրություն։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ամերիկյան գրականությամբ, մոդեռնիզմով, հոգեբանական արձակով և XX դարի հասարակական ու մշակութային գործընթացներով հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ հնարավորություն տալով ավելի խորությամբ հասկանալու անհատի կերպարի, նրա երազանքների և ողբերգական ընտրությունների նշանակությունը Ֆիցջերալդի ստեղծագործական աշխարհում։

Philosophy

Գիրքը ուսումնասիրում է, թե ինչպես է հայ գրականությունն ու գրատպությունը ձևավորել ազգային գիտակցությունը, արժեքները և մտածողության համակարգը։ Հեղինակը ընդգծում է գրքի դերը ոչ միայն տեղեկատվության փոխանցման, այլև ազգային ինքնության պահպանման և զարգացման մեջ։ Հիմնական թեմաները․ Գրքի և գրատպության պատմական զարգացումը Հայաստանում Հայ գրական մշակույթի և ազգային ինքնության կապը Գրքի մշակութային, հոգևոր և ինտելեկտուալ նշանակությունը Փիլիսոփայական դիտարկումներ գրքի դերի և նշանակության շուրջ Գրքի ազդեցությունը գիտության, կրթության և հասարակական կյանքի վրա Գրքի առանձնահատկությունները․ Փիլիսոփայական և վերլուծական մոտեցում պատմական նյութին Հայ գրականության և ազգային ինքնության համատեքստում՝ համաշխարհային գրատպության գործընթացի համադրությամբ Ուղեկցվում է պատմական օրինակներով և վերլուծություններով Հարմար է փիլիսոփայության, մշակութաբանության և հայագիտության ուսումնասիրողների համար