Գրադարանների աշխատանքը ՍՄԿԿ կենտկոմի դեկտեմբերյան պլենումի որոշումների լույսի ներքո: (Մեթոդական հանձնարականներ)

History

Աշխատանքը նվիրված է հին և միջնադարյան հայկական ու հունական պատմագրական աղբյուրների համեմատական ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել դրանց ձևավորման ընդհանուր սկզբունքները, պատմական իրականության ներկայացման եղանակները, հեղինակների աշխարհայացքային դիրքորոշումները և յուրաքանչյուր պատմագրական ավանդույթին բնորոշ առանձնահատկությունները։ Հետազոտության առանցքում գտնվում է հայկական և հունական պատմագրության փոխհարաբերության խնդիրը, որը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու տարբեր քաղաքակրթական միջավայրերում ձևավորված պատմական հիշողության, անցյալի մեկնաբանության և պատմական իրադարձությունների գրանցման մեթոդները։ Ուշադրություն է դարձվում պատմագրական երկերի կառուցվածքին, ժամանակագրական մոտեցումներին, բանավոր ավանդության և գրավոր աղբյուրների օգտագործմանը, առասպելական ու կրոնական պատկերացումների ազդեցությանը, ինչպես նաև քաղաքական և մշակութային իրադարձությունների մեկնաբանման առանձնահատկություններին։ Հին և միջնադարյան պատմագիրների երկերում պատմությունը հաճախ հանդես է գալիս ոչ միայն որպես անցյալի իրադարձությունների հաջորդական նկարագրություն, այլև որպես հասարակության ինքնության, արժեքների և հավաքական հիշողության ձևավորման կարևոր միջոց։ Այս տեսանկյունից հայկական և հունական աղբյուրների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են հեղինակները ներկայացնում պետության և ժողովրդի ծագումը, պատերազմները, իշխանական տոհմերը, կրոնական փոփոխությունները, օտար ժողովուրդների հետ հարաբերությունները և սեփական մշակութային ինքնության պահպանման խնդիրները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է նաև աղբյուրների հավաստիության և պատմական արժեքի գնահատումը, քանի որ պատմագիրների տեղեկությունները հաճախ միավորում են փաստական տվյալները, հեղինակային մեկնաբանությունները, բանահյուսական ավանդությունները և ժամանակաշրջանի աշխարհայացքին բնորոշ պատկերացումները։ Հայկական պատմագրության առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալու ազգային պատմական հիշողության պահպանման, քրիստոնեական աշխարհայացքի ազդեցության և քաղաքական ու մշակութային ինքնության արտահայտման ձևերին, մինչդեռ հունական պատմագրական ավանդույթը ներկայացնում է պատմական քննության, պատճառահետևանքային բացատրության և քաղաքական իրադարձությունների վերլուծության հարուստ փորձառություն։ Միաժամանակ երկու ավանդույթների միջև առկա ընդհանրությունները կարող են դրսևորվել պատմական իրադարձությունների պատճառների բացահայտման ձգտման, անցյալի կարևորագույն դեմքերի և իրադարձությունների առանձնացման, ժամանակագրական շարադրանքի և հասարակության համար պատմության դաստիարակչական նշանակության ընդգծման մեջ։ Առանձնահատկությունները, սակայն, պայմանավորված են յուրաքանչյուր մշակույթի պատմական զարգացման, կրոնական միջավայրի, պետականության փորձի և գրական ավանդույթների տարբերություններով։ Հայկական և հունական աղբյուրների համադրումը հատկապես արժեքավոր է նաև այն պատճառով, որ միևնույն պատմական իրադարձությունների վերաբերյալ տարբեր ավանդույթներում պահպանված տեղեկությունները կարող են լրացնել միմյանց և նպաստել ավելի ամբողջական պատմական պատկերի վերականգնմանը։ Աշխատանքը, հետևաբար, կարևոր նշանակություն ունի ոչ միայն երկու ժողովուրդների պատմագրական ժառանգության առանձնահատկությունները հասկանալու, այլև հին և միջնադարյան պատմական մտածողության զարգացման ընդհանուր օրինաչափությունները բացահայտելու համար։ Ընդհանուր առմամբ, հետազոտությունը հայկական և հունական պատմագրությունը դիտարկում է որպես միմյանց հետ համեմատելի, փոխազդող և միաժամանակ ինքնատիպ ավանդույթներ, որոնց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալու պատմության գրության ձևավորման գործընթացը, պատմական հիշողության կառուցումը և հին ու միջնադարյան հասարակությունների կողմից սեփական անցյալի ընկալման եղանակները։

Psychology

Психология эмоций աշխատությունը հոգեբանության հիմնարար ուղղություններից մեկին նվիրված ուսումնական և գիտական ձեռնարկ է, որը ուսումնասիրում է մարդու հույզերի ծագումը, կառուցվածքը և գործառույթները՝ բացատրելով, թե ինչպես են էմոցիաները ձևավորվում նյարդահոգեբանական գործընթացների, ճանաչողական գնահատումների և սոցիալական միջավայրի ազդեցության ներքո, գիրքը ներկայացնում է հիմնական հուզական վիճակները՝ ուրախություն, վախ, զայրույթ, տխրություն և զզվանք, ինչպես նաև դրանց դերը վարքի կարգավորման, որոշումների կայացման և միջանձնային հարաբերությունների ձևավորման մեջ, միաժամանակ անդրադառնում է հուզական ինտելեկտի գաղափարին, սթրեսի և հուզական կարգավորման մեխանիզմներին, ինչպես նաև էմոցիաների խանգարումների հոգեբանական և կենսաբանական հիմքերին, ներառելով տարբեր տեսություններ՝ էվոլյուցիոն, կոգնիտիվ և ֆիզիոլոգիական մոտեցումներ, և բազմաթիվ փորձարարական տվյալներ, որոնք օգնում են հասկանալ հույզերի դերը մարդու հոգեկան կյանքի և վարքային դրսևորումների համակարգում։

Culture

Գիտական աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից բեմական տեխնոլոգիաների զարգացման, դրանց ճարտարապետական և ինժեներական առանձնահատկությունների, ինչպես նաև Հայաստանի հանդիսատեսային դահլիճներ ունեցող մշակութային շինությունների վերակառուցման և արդիականացման գործընթացներում կիրառման հնարավորությունների համակողմանի ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակներում քննության են առնվում թատրոնների, համերգասրահների, մշակույթի տների և բազմաֆունկցիոնալ հանդիսատեսային կառույցների ճարտարապետական ու տարածական կազմակերպման սկզբունքները, բեմական տարածքների կառուցվածքային առանձնահատկությունները, հանդիսատեսի և կատարողների փոխհարաբերությունը, ինչպես նաև ժամանակակից ներկայացումների տեխնիկական պահանջները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բեմական սարքավորումների, մեխանիկական համակարգերի, լուսային և ձայնային տեխնոլոգիաների, տեսապատկերային լուծումների և ավտոմատացված կառավարման միջոցների զարգացման հիմնական ուղղություններին։ Ուսումնասիրվում են շարժական բեմահարթակների, բարձրացնող և իջեցնող մեխանիզմների, պտտվող բեմերի, փոխակերպվող դեկորացիոն համակարգերի, բեմական վարագույրների և այլ տեխնիկական միջոցների կիրառման հնարավորությունները՝ տարբեր նշանակության հանդիսատեսային շինություններում։ Քննարկվում են ժամանակակից լուսավորության համակարգերի, թվային կառավարման տեխնոլոգիաների, ձայնային ուժեղացման և ակուստիկական մշակման սարքավորումների, տեսապրոյեկցիոն համակարգերի և մուլտիմեդիա լուծումների նշանակությունը բեմական ներկայացումների գեղարվեստական արտահայտչականության բարձրացման համար։ Անդրադարձ է կատարվում բեմի և հանդիսատեսային դահլիճի տարածական փոխկապակցվածությանը, տեսանելիության և լսելիության ապահովման պահանջներին, դահլիճների ակուստիկական հատկություններին, բեմական տարածքների չափերին և տեխնիկական ենթակառուցվածքների տեղաբաշխման առանձնահատկություններին։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է Հայաստանի մշակութային շինությունների ճարտարապետական և տեխնիկական վիճակի գնահատման մեթոդաբանական մոտեցումների ուսումնասիրությունը, դրանց գործառական հնարավորությունների բացահայտումը և ժամանակակից բեմական տեխնոլոգիաների ներդրման համար անհրաժեշտ վերակառուցման սկզբունքների մշակումը։ Դիտարկվում են գոյություն ունեցող շինությունների ծավալատարածական սահմանափակումները, կրող կառուցվածքների առանձնահատկությունները, ինժեներական հաղորդակցությունների արդիականացման անհրաժեշտությունը և նոր սարքավորումների տեղադրման հետ կապված տեխնիկական ու կազմակերպական խնդիրները։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում պատմաճարտարապետական և մշակութային արժեք ունեցող շինությունների վերակառուցման առանձնահատկություններին, դրանց գեղարվեստական կերպարի պահպանմանը, ժամանակակից տեխնոլոգիական պահանջների և պատմական միջավայրի ներդաշնակ համադրմանը։ Քննության են առնվում հանդիսատեսային տարածքների բազմաֆունկցիոնալ օգտագործման հնարավորությունները, դահլիճների փոխակերպվող կառուցվածքները, տարբեր ժանրերի ներկայացումների և մշակութային միջոցառումների կազմակերպման համար անհրաժեշտ ճկուն ճարտարապետական լուծումները։ Կարևորվում են նաև բեմական տեխնոլոգիաների ներդրման տնտեսական նպատակահարմարությունը, սարքավորումների շահագործման և սպասարկման պահանջները, էներգաարդյունավետության բարձրացումը, տեխնիկական անվտանգության ապահովումը և շինությունների երկարաժամկետ օգտագործման արդյունավետությունը։ Աշխատության թեմատիկ շրջանակում ուսումնասիրվում են միջազգային փորձի կիրառման հնարավորությունները, ժամանակակից թատերական և համերգային շինությունների նախագծման միտումները, տեխնոլոգիական նորարարությունների ազդեցությունը բեմական արվեստի զարգացման վրա և դրանց համապատասխանեցումը Հայաստանի մշակութային ենթակառուցվածքների առանձնահատկություններին։ Անդրադարձ է կատարվում ճարտարապետների, կառուցվածքային և ինժեներական համակարգերի մասնագետների, բեմադրիչների, բեմանկարիչների, լուսային և ձայնային տեխնիկների համագործակցության նշանակությանը՝ վերակառուցման համալիր նախագծերի մշակման գործընթացում։ Հետազոտությունը կարող է նպաստել Հայաստանի հանդիսատեսային շինությունների վերակառուցման գիտամեթոդական հիմքերի կատարելագործմանը, մշակութային կառույցների գործառական հնարավորությունների ընդլայնմանը, բեմական տեխնոլոգիաների արդյունավետ ինտեգրմանը և ժամանակակից պահանջներին համապատասխան ճարտարապետական միջավայրի ձևավորմանը։ Աշխատությունն ունի տեսական և կիրառական նշանակություն և կարող է օգտակար լինել ճարտարապետների, շինարարական և ինժեներական համակարգերի նախագծողների, թատերական տեխնոլոգիաների մասնագետների, բեմանկարիչների, մշակութային հաստատությունների ղեկավարների, վերակառուցման նախագծերով զբաղվող մասնագետների, գիտաշխատողների, ասպիրանտների և ճարտարապետաշինարարական բարձրագույն ուսումնական հաստատությունների ուսանողների համար։

History

Այս գիրքը ներկայացնում է իլամական մշակույթը կրող ժողովուրդների առօրյա կյանքի, ընտանեկան հարաբերությունների, ավանդույթների, ծեսերի և տոնական սովորույթների բազմակողմանի ուսումնասիրություն։ Այն հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու այն մասին, թե ինչպես են կրոնական համոզմունքները, հասարակական նորմերը և դարերի ընթացքում ձևավորված սովորույթները ներգործում մարդու առօրյայի, ընտանիքի կառուցվածքի և համայնքային կյանքի վրա։ Գրքում ուշադրություն է դարձվում ընտանիքի դերին, ամուսնությանն ու հարսանեկան ավանդույթներին, երեխաների ծննդյան և դաստիարակության հետ կապված սովորույթներին, ինչպես նաև կյանքի կարևոր փուլերը նշանավորող տարբեր ծիսակարգերին։ Առանձին տեղ է հատկացվում կենցաղային վարքագծին՝ սննդի, հագուստի, հյուրասիրության, փոխհարաբերությունների և հասարակական շփումների առանձնահատկություններին։ Ընթերցողը կարող է ծանոթանալ նաև տարվա ընթացքում նշվող կրոնական և ժողովրդական տոներին, դրանց նշանակությանը, արարողություններին, ծիսական գործողություններին և համայնքային մասնակցության ձևերին։ Նյութը կարևոր է ոչ միայն իսլամական մշակույթի առանձնահատկությունները հասկանալու, այլև կրոնի, ավանդույթի և առօրյա կյանքի փոխկապակցվածությունը բացահայտելու տեսանկյունից։ Գիրքը կարող է հետաքրքրել ազգագրությամբ, մշակութաբանությամբ, կրոնագիտությամբ և տարբեր ժողովուրդների ավանդույթներով հետաքրքրվող ընթերցողներին՝ որպես նյութ տարբեր մշակութային միջավայրերի, արժեքների և կենսակերպերի ճանաչման ու համեմատական ուսումնասիրության համար։

Culture

Աշխատությունը նվիրված է հայազգի աշխարհահռչակ կինոռեժիսոր, սցենարիստ և արվեստագետ Սերգեյ Փարաջանովի կյանքի, ստեղծագործական գործունեության և մշակութային ժառանգության վերաբերյալ մատենագիտական նյութերի համակարգմանը։ Այն կենսագրական և մատենագիտական բնույթի ուսումնասիրություն է, որի հիմնական նպատակն է ընթերցողին ներկայացնել արվեստագետի կյանքի ու գործունեության տարբեր փուլերին առնչվող փաստաթղթերը, գրքերը, հոդվածները, հարցազրույցները, քննադատական նյութերը և այլ հրատարակություններ։ Կենսամատենագիտական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս Փարաջանովի ստեղծագործական ուղին դիտարկել ոչ միայն որպես կինոյի պատմության առանձին էջ, այլև որպես բազմաշերտ մշակութային երևույթ, որը միավորում է կինոն, կերպարվեստը, թատրոնը, կոլաժը, ժողովրդական արվեստը և հայկական մշակութային ժառանգությունը։ Գրքում ընդգրկված նյութերը կարող են արժեքավոր տեղեկություններ տալ նրա կյանքի կարևոր հանգրվանների, մասնագիտական գործունեության, կինեմատոգրաֆիական աշխատանքների, ստեղծագործական սկզբունքների և արվեստագիտական հայացքների մասին։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունեն այն մատենագիտական աղբյուրները, որոնք անդրադառնում են նրա ֆիլմերի ստեղծման պատմությանը, գեղարվեստական լեզվին, կինեմատոգրաֆիական նորարարություններին և տարբեր ժամանակաշրջաններում նրա արվեստի նկատմամբ ձևավորված քննադատական վերաբերմունքին։ Աշխատությունը կարևոր է նաև այն պատճառով, որ Փարաջանովի ստեղծագործությունը երկար ժամանակ գտնվել է տարբեր մշակութային, քաղաքական և գեղարվեստական միջավայրերի հատման կետում, ուստի նրա ժառանգության ուսումնասիրությունը պահանջում է բազմակողմանի աղբյուրագիտական մոտեցում։ Կենսամատենագիտությունը կարող է ընդգրկել ինչպես հայերեն, այնպես էլ ռուսերեն և այլ լեզուներով հրապարակված նյութեր՝ հնարավորություն տալով համադրել արվեստագետի գործունեության վերաբերյալ տարբեր աղբյուրներում ներկայացված տեսակետները։ Նման կառուցվածքը հատկապես օգտակար է հետազոտողների համար, քանի որ մեկտեղում է այն գրական և փաստագրական հենքը, որի միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել նրա կենսագրությունը, ֆիլմագրությունը, արվեստի տեսությունը և մշակութային ազդեցությունը։ Աշխատանքը կարող է ծառայել որպես կարևոր օժանդակ աղբյուր կինոգիտության, արվեստագիտության, մշակութաբանության, գրականագիտության և հայ մշակույթի պատմության ուսումնասիրության ընթացքում։ Այն օգտակար է նաև ուսանողների, դասախոսների, գրականագետների, կինոգետների, արվեստաբանների և Փարաջանովի ժառանգությամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։ Ընդհանուր առմամբ, գիրքը ոչ միայն տեղեկատու նյութերի հավաքածու է, այլև հնարավորություն է տալիս ամբողջական պատկերացում կազմելու արվեստագետի կյանքի և ստեղծագործական ժառանգության ուսումնասիրման աղբյուրագիտական շրջանակի մասին՝ բացահայտելով նրա տեղն ու նշանակությունը հայկական, խորհրդային և համաշխարհային կինոյի ու արվեստի պատմության մեջ։

Culture

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է պարսկական դասական պոեզիայի և ժամանակակից իրանական կերպարվեստի փոխառնչությունների ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով գրական ժառանգության ազդեցությունը նորագույն գեղարվեստական մտածողության, պատկերային լեզվի և ստեղծագործական արտահայտչամիջոցների ձևավորման վրա։ Հետազոտության կենտրոնում այն գործընթացն է, որի միջոցով դարերի ընթացքում ձևավորված պարսկական բանաստեղծական պատկերները, խորհրդանիշները, թեմաներն ու փիլիսոփայական գաղափարները վերաիմաստավորվում և նոր ձևերով արտահայտվում են ժամանակակից գեղանկարչության, գրաֆիկայի, քանդակագործության և հարակից արվեստների մեջ։ Աշխատանքը պարսկական դասական պոեզիան դիտարկում է ոչ միայն որպես գրական ժառանգություն, այլև որպես իրանական մշակութային հիշողության և գեղագիտական մտածողության կարևոր աղբյուր։ Դասական բանաստեղծական ավանդույթը դարեր շարունակ ձևավորել է պատկերների, խորհրդանիշների և գաղափարների հարուստ համակարգ, որն իր ազդեցությունն է թողել նաև տեսողական մշակույթի վրա։ Բանաստեղծական տեքստերում հանդիպող վարդի և սոխակի, այգու, գինու, սիրո, ճանապարհի, լույսի, թռչնի, հայելու և այլ խորհրդանիշները ժամանակակից արվեստագետների ստեղծագործություններում կարող են ստանալ նոր իմաստներ՝ պահպանելով իրենց մշակութային հիշողությունը և միաժամանակ վերափոխվելով ժամանակակից գեղարվեստական լեզվի միջոցով։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է դասական պոեզիայի հիմնական հեղինակների և նրանց ստեղծագործական ժառանգության ազդեցության ուսումնասիրությունը։ Իրանական մշակույթի մեջ առանձնահատուկ տեղ ունեցող բանաստեղծների ստեղծագործությունները դարեր շարունակ դարձել են ոչ միայն գրական, այլև գեղարվեստական ներշնչման աղբյուր։ Նրանց ստեղծագործություններում արտահայտված սիրո, հոգևոր որոնման, մարդու և աշխարհի փոխհարաբերության, կյանքի անցողիկության, ներքին ազատության և գոյաբանական հարցերի թեմաները կարող են վերածվել տեսողական պատկերների ու խորհրդանշական կոմպոզիցիաների։ Աշխատանքում կարևոր նշանակություն է տրվում պոեզիայի և կերպարվեստի միջև միջգեղարվեստական կապերի ուսումնասիրությանը։ Բանաստեղծական խոսքը կառուցվում է բառերի, պատկերների և փոխաբերությունների միջոցով, մինչդեռ կերպարվեստը նույն գաղափարները կարող է փոխանցել գույնի, գծի, ձևի, տարածության և կոմպոզիցիայի օգնությամբ։ Այս երկու արվեստների փոխազդեցության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու, թե ինչպես է գրական պատկերն անցում կատարում տեսողական միջավայր և ինչպիսի փոփոխություններ է կրում այդ ընթացքում։ Հետազոտության շրջանակում կարող է ուսումնասիրվել նաև պարսկական մանրանկարչության ավանդույթի ազդեցությունը ժամանակակից արվեստի վրա։ Դասական մանրանկարչությունը ձևավորել է իրանական տեսողական մշակույթի յուրահատուկ գեղագիտական սկզբունքներ՝ պայմանական տարածության, նուրբ գծանկարի, դեկորատիվ գունային լուծումների, բնապատկերային տարրերի և պատմողական պատկերների միջոցով։ Ժամանակակից արվեստագետները կարող են պահպանել այդ ավանդույթի առանձին տարրերը կամ հակադրության մեջ դնել դրանք նորարարական գեղարվեստական մոտեցումների հետ՝ ստեղծելով ավանդույթի և արդիականության յուրահատուկ համադրություն։ Աշխատանքը անդրադառնում է ժամանակակից իրանական կերպարվեստի զարգացման առանձնահատկություններին և այն սոցիալ-մշակութային միջավայրին, որտեղ ձևավորվել են նոր գեղարվեստական ուղղություններ։ Ժամանակակից արվեստագետը միաժամանակ գործում է ավանդույթի և արդիականության ազդեցության ներքո։ Մի կողմից՝ նա ժառանգում է դարավոր մշակութային խորհրդանիշներ ու պատկերային համակարգեր, մյուս կողմից՝ առնչվում է համաշխարհային ժամանակակից արվեստի միտումներին, նոր տեխնոլոգիաներին և փոփոխվող հասարակական իրականությանը։ Այս երկակի ազդեցությունը կարող է հանգեցնել դասական նյութի նոր մեկնաբանությունների և բազմաշերտ գեղարվեստական լուծումների։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է պարզել, թե ինչպիսի ձևերով է ժամանակակից արվեստում վերաիմաստավորվում դասական պոեզիայի ժառանգությունը։ Որոշ ստեղծագործություններ կարող են պահպանել բանաստեղծական սյուժեի կամ կերպարի ուղղակի ճանաչելիությունը, մինչդեռ մյուսներում գրական աղբյուրը կարող է արտահայտվել միայն խորհրդանշական, գունային կամ գաղափարական մակարդակում։ Այսպիսով, դասական պոեզիայի ազդեցությունը միշտ չէ, որ դրսևորվում է տեքստի ուղղակի պատկերավորմամբ․ այն կարող է արտահայտվել ստեղծագործության տրամադրության, կոմպոզիցիոն կառուցվածքի, խորհրդանշական համակարգի կամ փիլիսոփայական բովանդակության միջոցով։ Առանձին ուշադրության է արժանի սուֆիական և միստիկական մտածողության ազդեցությունը։ Պարսկական դասական պոեզիայի նշանակալի հատվածը կապված է հոգևոր որոնման, մարդու ներքին աշխարհի, աստվածայինի հետ միասնության և նյութական ու հոգևոր աշխարհների հարաբերության գաղափարների հետ։ Այդ գաղափարները ժամանակակից կերպարվեստում կարող են վերածվել վերացական պատկերների, խորհրդանշական կերպարների, լույսի և ստվերի հակադրությունների կամ այլ գեղարվեստական լուծումների։