Գյուղատնտեսական մթերքների իրացման հիմնախնդիրները և դրանց լուծսան ուղիները (ՀՀ Արարատի մարզի օրինակով)

Informatics

Աշխատությունը նվիրված է տրամաբանական ծրագրավորման համակարգերի ինտերպրետատորների տեսական և գործնական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության կենտրոնում այն ծրագրային մեխանիզմներն են, որոնք տրամաբանական ծրագրերը վերածում են կատարման ենթակա գործընթացների՝ մեկնաբանելով փաստերը, կանոնները և հարցումները և դրանց հիման վրա իրականացնելով տրամաբանական եզրահանգումներ։ Տրամաբանական ծրագրավորման հիմքում ընկած է ծրագրի նկարագրումը ոչ թե գործողությունների խիստ հաջորդականության, այլ փաստերի, հարաբերությունների և կանոնների միջոցով։ Այդ պատճառով նման համակարգերի ինտերպրետատորը կատարում է էապես այլ դեր, քան ավանդական հրամանային ծրագրավորման լեզուների ինտերպրետատորները․ այն պետք է կարողանա որոնել համապատասխան փաստեր և կանոններ, կառուցել ենթանպատակներ, ստուգել դրանց համատեղելիությունը և գտնել տրված հարցմանը բավարարող լուծումներ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է տրամաբանական ծրագրերի կատարման ընդհանուր մեխանիզմի ուսումնասիրությունը։ Երբ համակարգին տրվում է որևէ հարցում, ինտերպրետատորը փորձում է այն համադրել ծրագրում առկա փաստերի կամ կանոնների եզրակացությունների հետ։ Համապատասխանության դեպքում ձևավորվում են նոր ենթանպատակներ, և գործընթացը շարունակվում է այնքան ժամանակ, մինչև հնարավոր լինի ստանալ ամբողջական լուծում կամ պարզել, որ տվյալ ճյուղով լուծում գոյություն չունի։ Այս գործընթացում առանձնահատուկ նշանակություն ունի ունիվերսալիզացիան կամ միավորումը, որի միջոցով որոշվում է, թե արդյոք երկու տրամաբանական արտահայտություններ կարող են համապատասխանեցվել փոփոխականների համապատասխան արժեքների ընտրությամբ։ Միավորման ալգորիթմը տրամաբանական ծրագրավորման ինտերպրետատորի հիմնարար բաղադրիչներից է, քանի որ դրա միջոցով է իրականացվում փաստերի, կանոնների և հարցումների կառուցվածքային համապատասխանեցումը։ Հետազոտության մյուս կարևոր խնդիրը որոնման ռազմավարությունն է։ Տրամաբանական ծրագրում նույն հարցումը կարող է ունենալ մեկից ավելի լուծումներ, ուստի ինտերպրետատորը պետք է ունենա այնպիսի մեխանիզմ, որը հնարավորություն կտա համակարգված կերպով ուսումնասիրել հնարավոր լուծումների տարածքը։ Այս համատեքստում կարևոր են հետադարձ որոնումը, լուծումների այլընտրանքային ճյուղերի ուսումնասիրությունը և ձախողված ճյուղերից վերադարձը։ Որոնման ռազմավարության ընտրությունը կարող է էապես ազդել ծրագրի կատարման արագության և հիշողության օգտագործման վրա։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև ռեկուրսիվ կանոնների և ցիկլային կախվածությունների մշակմանը, որոնք տրամաբանական ծրագրերում հաճախ օգտագործվող կառուցվածքներ են։ Նման դեպքերում ինտերպրետատորի ճիշտ նախագծումը կարևոր է անվերջ որոնումներից խուսափելու և հաշվարկային գործընթացի վերահսկելիությունը պահպանելու համար։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել նաև ինտերպրետատորի ճարտարապետությանը՝ ծրագրի ներքին ներկայացմանը, փոփոխականների կառավարմանը, կանչերի կատարման հերթականությանը, հաշվարկների պահպանմանը և ստացված լուծումների վերադարձին։ Աշխատության տեսական արժեքը պայմանավորված է նրանով, որ տրամաբանական ծրագրավորման ինտերպրետատորը կարելի է դիտարկել որպես ծրագրավորման լեզվի իմաստաբանությունը գործնականում իրականացնող համակարգ։ Այս տեսանկյունից հետազոտությունը կապում է տրամաբանության, ալգորիթմների և ծրագրավորման լեզուների տեսության գաղափարները։ Տրամաբանական ծրագրավորման մոտեցումը հատկապես կարևոր է այն ոլորտներում, որտեղ անհրաժեշտ է աշխատել գիտելիքի ներկայացման, կանոնների վրա հիմնված եզրահանգման և բարդ հարաբերությունների ավտոմատ վերլուծության հետ։ Այդ պատճառով նման համակարգերը պատմականորեն մեծ դեր են ունեցել արհեստական բանականության, փորձագիտական համակարգերի, բնական լեզվի մշակման և գիտելիքի ներկայացման խնդիրներում։ Աշխատության կիրառական նշանակությունը կայանում է նաև արդյունավետ ինտերպրետատորների ստեղծման հնարավորության մեջ։ Տրամաբանական ծրագրավորման համակարգի աշխատանքի արագությունը կախված է ոչ միայն օգտագործվող տրամաբանական կանոններից, այլև դրանց որոնման, միավորման և կատարման կազմակերպման եղանակներից։ Հետևաբար ինտերպրետատորի օպտիմալացումը կարող է ներառել որոնման տարածքի կրճատում, տվյալների արդյունավետ պահպանում, կանչերի մշակման բարելավում և կրկնվող հաշվարկների նվազեցում։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ներկայացնում է տրամաբանական ծրագրավորման համակարգերի աշխատանքի ներքին մեխանիզմները՝ սկսած տրամաբանական արտահայտությունների մեկնաբանումից և միավորումից մինչև որոնման, հետադարձի և լուծումների ձևավորման գործընթացները։ Այն կարող է օգտակար լինել ծրագրավորման լեզուների տեսությամբ, տրամաբանական ծրագրավորմամբ, արհեստական բանականությամբ և հաշվողական տրամաբանությամբ զբաղվող մասնագետների, հետազոտողների և ուսանողների համար։

Biology

Կենսաբանական և բուսաքիմիական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Իրանի ֆլորայի որոշ բուսատեսակների մեկուսացված կուլտուրաներում երկրորդային մետաբոլիտների առաջացման և դրանց հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում բուսական բջիջների ու հյուսվածքների կուլտուրաների աճի առանձնահատկությունները, նյութափոխանակային գործընթացները և կենսաբանորեն ակտիվ միացությունների սինթեզի վրա ազդող պայմանները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում Citrullus colocynthis, Artemisia aucheri և Onosma sericeum տեսակներից ստացված կուլտուրաների կենսաքիմիական առանձնահատկություններին և դրանցում ձևավորվող երկրորդային նյութափոխանակության արգասիքներին։ Վերլուծվում են այդ միացությունների առաջացման օրինաչափությունները, կուտակման պայմանները, ֆիզիկաքիմիական որոշ հատկությունները և հնարավոր կենսաբանական նշանակությունը։ Քննարկվում են նաև կուլտուրացման պայմանների, սննդային միջավայրի և աճի տարբեր փուլերի ազդեցությունները մետաբոլիտների կազմի ու քանակական փոփոխությունների վրա։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու բուսական կուլտուրաների ներուժը արժեքավոր բնական միացությունների ուսումնասիրման և ստացման տեսանկյունից։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել բուսաքիմիայի, բույսերի կենսատեխնոլոգիայի, կենսաքիմիայի և Իրանի բուսական աշխարհի ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների համար։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է սովորական ցորենի՝ Triticum aestivum L. տեսակի աճի, նյութափոխանակության և բերքատվության վրա ջրային անբավարարության ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում բույսերի՝ երաշտային պայմաններին արձագանքելու ֆիզիոլոգիական և կենսաքիմիական մեխանիզմներն են, ինչպես նաև այդ փոփոխությունների կապը վերջնական բերքի ձևավորման հետ։ Ջրի պակասը դիտարկվում է որպես կարևոր աբիոտիկ սթրեսային գործոն, որը կարող է ազդել բույսի աճի, ֆոտոսինթետիկ գործունեության, ջրային հավասարակշռության, բջջային նյութափոխանակության և զարգացման տարբեր փուլերի վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համեմատվել բնականոն ջրամատակարարման և երաշտային պայմաններում աճեցված բույսերի ֆիզիոլոգիական ցուցանիշները՝ գնահատելով տերևների ջրային վիճակի, ֆոտոսինթետիկ ապարատի գործունեության, գազափոխանակության և աճի առանձնահատկությունների փոփոխությունները։ Կենսաքիմիական մակարդակում ուշադրություն կարող է հատկացվել բույսերի պաշտպանական արձագանքներին, հակաօքսիդանտային համակարգի գործունեությանը, օսմոտիկ հավասարակշռության պահպանմանը մասնակցող նյութերի կուտակմանը և սթրեսի հետևանքով առաջացող նյութափոխանակային փոփոխություններին։ Կարևոր ուղղություն է նաև տարբեր ցուցանիշների միջև փոխկապակցվածության ուսումնասիրությունը՝ պարզելու, թե դրանցից որոնք կարող են առավել հստակ արտացոլել ցորենի երաշտադիմացկունությունը։ Առանձին նշանակություն ունի ջրային սթրեսի ազդեցության գնահատումը բերքի կառուցվածքային բաղադրիչների վրա, քանի որ բույսի ֆիզիոլոգիական վիճակի փոփոխությունները կարող են անդրադառնալ հասկերի ձևավորման, հատիկների զարգացման, դրանց զանգվածի և ընդհանուր բերքատվության վրա։ Երաշտի ազդեցությունը կարող է տարբեր լինել նաև կախված բույսի զարգացման փուլից, ինչի պատճառով աճի տարբեր ժամանակահատվածներում արձագանքների համեմատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմելու սթրեսի նկատմամբ զգայունության մասին։ Տարբեր սորտերի կամ գենոտիպերի համադրական ուսումնասիրության դեպքում հնարավոր է առանձնացնել այն հատկանիշները, որոնք կապված են ջրի սահմանափակ հասանելիության պայմաններում ավելի կայուն ֆիզիոլոգիական վիճակի և բերքատվության պահպանման հետ։ Նման հետազոտությունները կարևոր նշանակություն ունեն բուսաբուծության և գյուղատնտեսական կենսաբանության համար՝ նպաստելով երաշտադիմացկուն ցորենի ձևերի գնահատման և կլիմայական սթրեսների նկատմամբ մշակաբույսերի հարմարվողականության վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ընդլայնմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է բույսերի ֆիզիոլոգիայի, կենսաքիմիայի, ագրոէկոլոգիայի և բուսաբուծության մոտեցումները՝ ուսումնասիրելով ջրային սթրեսից մինչև բերքի ձևավորում ընթացող փոխկապակցված փոփոխությունները։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է անգլերենի և հայերենի «տարիք» իմաստային դաշտի լեզվաճանաչողական և զուգադրական ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տարիք հասկացության լեզվական արտահայտման և ընկալման առանձնահատկությունները երկու լեզուներում։ Քննության են առնվում տվյալ իմաստային դաշտը կազմող բառային միավորները, դրանց իմաստային կապերը, գործածության առանձնահատկությունները և համապատասխան հասկացությունների ներքին կառուցվածքը։ Վերլուծվում են մարդու կյանքի տարբեր տարիքային փուլերն արտահայտող բառերն ու բառակապակցությունները, տարիքային հատկանիշների անվանումները, ինչպես նաև տարիքի հետ կապված գնահատողական և փոխաբերական նշանակությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լեզվի և մտածողության փոխհարաբերությանը՝ պարզելու, թե ինչպես են անգլերենն ու հայերենը լեզվական միջոցներով դասակարգում և ներկայացնում մարդու տարիքային զարգացման փուլերը։ Զուգադրական վերլուծության միջոցով բացահայտվում են երկու լեզուների իմաստային համակարգերում առկա ընդհանրություններն ու տարբերությունները, բառային միավորների իմաստային սահմանները և դրանց մշակութային պայմանավորվածությունը։ Դիտարկվում է նաև համատեքստի դերը տարիքային իմաստների ձևավորման և մեկնաբանման գործընթացում։ Քննարկվում են դարձվածային, փոխաբերական և գնահատողական արտահայտությունները, որոնց միջոցով տարիքը կարող է կապվել մարդու ֆիզիկական, հոգեբանական կամ սոցիալական հատկանիշների հետ։ Կարևորվում է ազգային լեզվամտածողության և մշակութային պատկերացումների ազդեցությունը տվյալ հասկացության լեզվական ներկայացման վրա։ Ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել անգլերենի և հայերենի բառաիմաստային համակարգերի առավել խորքային նկարագրությանը և օգտակար լինել ճանաչողական լեզվաբանության, իմաստաբանության, զուգադրական լեզվաբանության, բառագիտության և թարգմանաբանության ոլորտներում իրականացվող հետազոտությունների համար։

History

Գիրքը ուսումնասիրում է Հայոց ցեղասպանության հետևանքով առաջացած նյութական վնասների և դրանց իրավական փոխհատուցման հարցը՝ միջազգային իրավունքի շրջանակում։ Հեղինակը՝ Յուրի Բարսեղովը, վերլուծում է այն իրավական հիմքերը, որոնց միջոցով հնարավոր է գնահատել և պահանջել պատասխանատվություն պետության կողմից իրականացված զանգվածային հանցագործությունների համար՝ ընդգծելով հատկապես Օսմանյան կայսրության քաղաքականության հետևանքները հայ ժողովրդի գույքային, տնտեսական և սոցիալական կորուստների վրա։ Գրքում ներկայացվում են միջազգային իրավական նորմերի զարգացումները, պետությունների պատասխանատվության սկզբունքները և պատմական նախադեպերը, որոնք կարող են կիրառվել ցեղասպանության հետևանքով առաջացած վնասների փոխհատուցման հարցում։ Հեղինակը անդրադառնում է նաև խորհրդային և հետխորհրդային իրավական մոտեցումներին, ինչպես նաև այն քաղաքական և դիվանագիտական խոչընդոտներին, որոնք պատմականորեն բարդացրել են հայերի պահանջների առաջադրումը միջազգային հարթակներում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը փորձում է համադրել պատմական փաստերը իրավական վերլուծության հետ՝ ցույց տալով, թե ինչպես կարելի է ձևակերպել նյութական պատասխանատվության հարցը որպես միջազգային արդարության խնդիր։

Law

Այս ուսումնասիրությունը վերաբերում է Հայաստանի Հանրապետությունում իրավունքի ձևերի (աղբյուրների) համակարգին՝ այն դիտարկելով տեսական-իրավական վերլուծության շրջանակում՝ որպես իրավական կարգավորման հիմքային կառուցվածք, որը սահմանում է իրավունքի արտահայտման ձևերը, դրանց իրավաբանական ուժը և փոխհարաբերությունները։ Նյութում վերլուծվում են իրավունքի աղբյուրների հիմնական տեսակները՝ Սահմանադրություն, օրենքներ, ենթաօրենսդրական նորմատիվ ակտեր, միջազգային պայմանագրեր, իրավական սովորույթներ և դատական պրակտիկայի դերակատարությունը՝ իրավական համակարգի զարգացման մեջ։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Սահմանադրության գերակայության սկզբունքին և նորմատիվ իրավական ակտերի հիերարխիկ կառուցվածքին, որը ապահովում է իրավական համակարգի միասնականությունն ու կանխատեսելիությունը։ Քննարկվում են նաև միջազգային իրավունքի և ներպետական իրավունքի փոխազդեցության հարցերը, ինչպես նաև իրավական աղբյուրների մեկնաբանման և կիրառման խնդիրները դատական և վարչական պրակտիկայում։ Ուսումնասիրությունը ընդգծում է, որ իրավունքի ձևերի համակարգի արդյունավետությունը պայմանավորված է իրավական հստակությամբ, ինստիտուցիոնալ կայունությամբ և իրավակիրառ պրակտիկայի միասնականությամբ՝ ապահովելով իրավական պետության կայացման հիմնարար հիմքեր Հայաստանի Հանրապետությունում։