Համառոտ քրիստոնեական ուսմունք

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում միջազգային ֆակտորինգի զարգացման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ շեշտադրելով դրա նշանակությունը արտաքին առևտրի ֆինանսավորման, ձեռնարկությունների շրջանառու միջոցների կառավարման և միջազգային շուկաներում հայկական ընկերությունների մրցունակության բարձրացման գործում։ Հետազոտության շրջանակում ներկայացվում է ֆակտորինգի տնտեսական էությունը, դրա հիմնական տեսակներն ու գործառույթները, ինչպես նաև ֆինանսավորման այս մեխանիզմի առանձնահատկությունները միջազգային առևտրային հարաբերությունների պայմաններում։ Քննության են առնվում ֆակտորինգի միջոցով արտահանող և ներմուծող կազմակերպությունների ֆինանսական հոսքերի կառավարման, առևտրային պահանջների վերաֆինանսավորման, վճարումների հետաձգման և գործարքային ռիսկերի նվազեցման հնարավորությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում միջազգային ֆակտորինգի մասնակիցների փոխհարաբերություններին, ֆինանսական կազմակերպությունների դերակատարությանը և միջազգային գործարքների ընթացքում առաջացող վարկային, արժութային և այլ ռիսկերի կառավարմանը։ Աշխատության մեջ ուսումնասիրվում են Հայաստանի ֆինանսական և բանկային համակարգի առանձնահատկությունները, ֆակտորինգային ծառայությունների զարգացման մակարդակը և այն տնտեսական, իրավական ու կազմակերպական գործոնները, որոնք կարող են խոչընդոտել միջազգային ֆակտորինգի լայն կիրառմանը։ Վերլուծվում են նաև հայկական ձեռնարկությունների արտաքին առևտրային գործունեության ֆինանսավորման պահանջները և ֆակտորինգի միջոցով դրանց ֆինանսական հասանելիության ընդլայնման հնարավորությունները։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է միջազգային փորձի ուսումնասիրությունը՝ տարբեր երկրների ֆակտորինգային շուկաների զարգացման առանձնահատկությունների, կիրառվող ֆինանսական գործիքների և կարգավորման մոտեցումների համադրմամբ Հայաստանի պայմանների հետ։ Այդ համադրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն մեխանիզմները, որոնք կարող են նպաստել ՀՀ-ում միջազգային ֆակտորինգի շուկայի կայացմանը, ֆինանսական ծառայությունների բազմազանության ընդլայնմանը և արտահանմանն ուղղված ֆինանսավորման կատարելագործմանը։ Աշխատության մեջ քննարկվում են նաև միջազգային ֆակտորինգի զարգացման իրավական և ինստիտուցիոնալ նախադրյալները, շուկայի մասնակիցների փոխգործակցության արդյունավետության բարձրացման և ռիսկերի կառավարման կատարելագործման հնարավորությունները։ Հետազոտությունը կարող է օգտակար լինել ֆինանսների և բանկային գործի մասնագետների, տնտեսագետների, արտաքին առևտրով զբաղվող կազմակերպությունների ներկայացուցիչների, պետական կառավարման մարմինների մասնագետների, ուսանողների և միջազգային ֆինանսական գործիքների զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող հետազոտողների համար։

Другие предметы

Այս ուսումնասիրությունը նվիրված է Երևանի տարածքում առկա չօգտագործվող կամ նախկին գործառույթը կորցրած կառույցների հարմարեցման հիմնախնդիրներին՝ դրանք ժամանակակից քաղաքային կյանքի պահանջներին համապատասխան վերափոխելու և վերաօգտագործելու տեսանկյունից։ Աշխատության հիմքում այն գաղափարն է, որ քաղաքում արդեն գոյություն ունեցող շենքերի ու կառույցների պահպանությունը, վերակազմակերպումը և նոր գործառույթով օգտագործումը կարող են դառնալ քաղաքային զարգացման կարևոր ուղղություն։ Հատկապես Երևանի նման պատմականորեն ձևավորված քաղաքային միջավայրում չօգտագործվող կառույցների հարցը կապված է ոչ միայն շենքի ֆիզիկական վիճակի կամ նոր գործառույթի ընտրության հետ, այլև քաղաքի պատմական կերպարի, ճարտարապետական ժառանգության, հասարակական տարածքների, ենթակառուցվածքների և բնակիչների կարիքների փոխհարաբերության հետ։ Չօգտագործվող կառույցները կարող են առաջանալ տարբեր պատճառներով՝ շենքի սկզբնական գործառույթի վերացումից, սեփականության կամ կառավարման խնդիրներից, տեխնիկական վիճակի վատթարացումից, տնտեսական աննպատակահարմարությունից կամ քաղաքային զարգացման ուղղությունների փոփոխությունից։ Այդպիսի շենքերը երկար ժամանակ անգործության մատնված մնալու դեպքում կարող են աստիճանաբար կորցնել իրենց ֆիզիկական և ճարտարապետական արժեքը, իսկ որոշ դեպքերում՝ բացասաբար ազդել շրջակա քաղաքային միջավայրի վրա։ Միաժամանակ դրանց վերաօգտագործումը կարող է հնարավորություն ստեղծել պահպանելու արդեն կառուցապատված տարածքը և նոր շինարարության անհրաժեշտությունը նվազեցնելու համար։ Հարմարեցման գործընթացի առանցքային խնդիրներից մեկը կառույցի նախկին և նոր գործառույթների հարաբերակցության որոշումն է։ Յուրաքանչյուր շենք հնարավոր չէ նույն կերպ հարմարեցնել ցանկացած նշանակության։ Անհրաժեշտ է ուսումնասիրել դրա տարածական կառուցվածքը, կրող համակարգը, հարկայնությունը, բնական լուսավորության հնարավորությունները, մուտքերի և ելքերի կազմակերպումը, ինժեներական ենթակառուցվածքները և շրջակա տարածքի առանձնահատկությունները։ Նոր գործառույթը պետք է հնարավորինս համապատասխանեցվի կառույցի իրական հնարավորություններին, որպեսզի վերափոխումը չհանգեցնի շենքի ճարտարապետական արժեքի կամ կառուցվածքային ամբողջականության կորստին։ Երևանի պայմաններում առանձնահատուկ նշանակություն ունի պատմական և մշակութային արժեք ունեցող կառույցների հարմարեցումը։ Նման շենքերի դեպքում ժամանակակից պահանջների ապահովումը պետք է համադրվի պատմական կերպարի և արժեքավոր ճարտարապետական տարրերի պահպանության հետ։ Սա պահանջում է զգույշ միջամտություն, որի ընթացքում անհրաժեշտ է տարբերակել այն հատվածները, որոնք ենթակա են անփոփոխ պահպանման, և այն տարրերը, որոնք կարող են վերակազմակերպվել։ Պատմական շենքի ժամանակակից օգտագործման ապահովումը կարող է նպաստել դրա պահպանությանը, քանի որ գործող և օգտագործվող կառույցը սովորաբար ավելի մեծ հնարավորություն ունի ստանալու անհրաժեշտ խնամք և վերանորոգում։ Միաժամանակ հարմարեցումը չի նշանակում պարզապես հին շենքի ներսում նոր գործառույթ տեղադրել։ Այն ենթադրում է տարածական և տեխնիկական համակարգերի համապարփակ վերանայում։ Անհրաժեշտ է ապահովել ժամանակակից սանիտարական, հրդեհային անվտանգության, էներգաարդյունավետության, մատչելիության և ինժեներական համակարգերի պահանջները։ Հատկապես կարևոր է հաշմանդամություն ունեցող անձանց համար հասանելիության ապահովումը, քանի որ պատմական կամ հին կառույցները հաճախ նախագծվել են այնպիսի ժամանակաշրջանում, երբ ունիվերսալ դիզայնի սկզբունքները դեռևս լայնորեն չէին կիրառվում։ Հարմարեցման խնդիրներից է նաև կառույցի ֆիզիկական վիճակի գնահատումը։ Նախքան վերակառուցման կամ վերաօգտագործման որոշում կայացնելը անհրաժեշտ է ուսումնասիրել կրող կառուցվածքները, հիմքերը, պատերը, ծածկերը, տանիքը և ինժեներական համակարգերը։ Տեխնիկական հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս պարզել, թե շենքի որ հատվածներն են պահպանելի, որոնք են վերականգնման կարիք ունենում և որտեղ է անհրաժեշտ նոր կառուցվածքային միջամտություն։ Առանց նման գնահատման իրականացված վերակառուցումը կարող է առաջացնել ինչպես տեխնիկական, այնպես էլ տնտեսական խնդիրներ։ Կարևոր է նաև կառույցի և շրջակա քաղաքային միջավայրի փոխհարաբերությունը։ Շենքի նոր գործառույթը պետք է դիտարկվի ոչ թե միայն նրա ներքին տարածքի, այլև փողոցի, բակի, հարակից շենքերի, տրանսպորտային և հետիոտնային կապերի համատեքստում։ Օրինակ՝ հասարակական նշանակության նոր գործառույթ ունեցող կառույցը կարող է պահանջել լրացուցիչ մուտքեր, բաց տարածքներ, տրանսպորտային հասանելիություն կամ հանրային ենթակառուցվածքներ։ Հետևաբար հարմարեցումը կարող է ազդել ոչ միայն մեկ շենքի, այլև ամբողջ թաղամասի քաղաքաշինական կազմակերպման վրա։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է չօգտագործվող կառույցների վերաօգտագործման տնտեսական նպատակահարմարությունը։ Նոր շենք կառուցելու և գոյություն ունեցող կառույցը վերականգնելու ծախսերը կարող են զգալիորեն տարբերվել՝ կախված շենքի վիճակից, կառուցվածքային համակարգից և պահանջվող միջամտության ծավալից։ Սակայն տնտեսական գնահատումը պետք է ներառի ոչ միայն շինարարական ծախսերը, այլև կառույցի պահպանման, էներգիայի սպառման, հետագա շահագործման և քաղաքային ենթակառուցվածքների վրա ազդեցության հարցերը։ Վերաօգտագործումը կարող է նաև պահպանել արդեն ձևավորված քաղաքային կապերը և կանխել տարածքների դատարկության կամ դեգրադացման խորացումը։ Բնապահպանական տեսանկյունից գոյություն ունեցող կառույցների հարմարեցումը նույնպես կարևոր առավելություններ կարող է ունենալ։ Նոր շինարարությունը պահանջում է մեծ քանակությամբ շինանյութեր և էներգետիկ ռեսուրսներ, մինչդեռ գոյություն ունեցող շենքի կառուցվածքային համակարգի պահպանումը հնարավորություն է տալիս նվազեցնել նյութերի նոր արտադրության և շինարարական թափոնների ծավալը։ Հետևաբար վերաօգտագործումը կարող է դիտարկվել նաև որպես կայուն քաղաքաշինության սկզբունքներին համապատասխան մոտեցում։ Երևանի համար սա հատկապես կարևոր է խիտ կառուցապատված և սահմանափակ տարածքային ռեսուրսներ ունեցող հատվածներում։ Հարմարեցման գործընթացում կարևոր է նաև նոր գործառույթի հասարակական նշանակությունը։ Չօգտագործվող կառույցները կարող են վերափոխվել մշակութային, կրթական, վարչական, հասարակական, ստեղծագործական, առևտրային կամ այլ նշանակության տարածքների՝ կախված տվյալ թաղամասի պահանջներից։ Առավել արդյունավետ են այն նախագծերը, որոնք ոչ միայն լուծում են շենքի ֆունկցիոնալ խնդիրը, այլև ստեղծում են նոր հանրային արժեք և ակտիվացնում շրջակա տարածքը։ Այս մոտեցումը կարող է նպաստել քաղաքային կյանքի աշխուժացմանը և previously unused տարածքների վերադարձին հասարակական շրջանառության մեջ։ Միաժամանակ հարմարեցման գործընթացը կարող է բախվել իրավական և սեփականության հետ կապված խնդիրների։ Չօգտագործվող շենքերի մի մասը կարող է ունենալ բարդ սեփականության կառուցվածք, սահմանափակումներ կամ պատմամշակութային պահպանության հատուկ կարգավիճակ։ Այդ հանգամանքները կարող են դժվարացնել վերակառուցման թույլտվությունների ստացումը և ներդրումային ծրագրերի իրականացումը։ Հետևաբար ճարտարապետական լուծումները պետք է համադրվեն իրավական և կառավարչական մեխանիզմների հետ։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը ցույց է տալիս, որ Երևանի չօգտագործվող կառույցների հարմարեցումը բազմաբաղադրիչ խնդիր է, որը պահանջում է ճարտարապետական, քաղաքաշինական, տեխնիկական, տնտեսական, սոցիալական և մշակութային գործոնների համատեղ դիտարկում։ Նպատակահարմար հարմարեցման դեպքում նախկինում անգործուն կառույցը կարող է վերածվել ժամանակակից քաղաքային միջավայրի ակտիվ բաղադրիչի՝ միաժամանակ պահպանելով իր պատմական կամ ճարտարապետական արժեքը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս քաղաքային զարգացման գործընթացը կառուցել ոչ միայն նոր շինությունների ստեղծման, այլև արդեն գոյություն ունեցող տարածքների խելամիտ վերաօգտագործման սկզբունքի վրա։

Другие предметы

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է կարտոֆիլի արտադրության համար վտանգավոր ֆիտոպարազիտ վնասատուի՝ կարտոֆիլային նեմատոդի տարածվածության, կենսաբանական առանձնահատկությունների և դրա դեմ պայքարի արդյունավետ միջոցների վերլուծությանը Հայաստանի ագրոէկոլոգիական պայմաններում։ Աշխատությունում ներկայացվում են նեմատոդների կենսացիկլը, հողի մեջ պահպանման մեխանիզմները, վարակման ուղիները և դրանց ազդեցությունը կարտոֆիլի բերքատվության ու որակի վրա։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում Հայաստան-ի տարբեր գյուղատնտեսական գոտիներում վարակի տարածվածության գնահատմանը, ինչպես նաև հողային և կլիմայական գործոնների դերին հիվանդության զարգացման մեջ։ Քննարկվում են պայքարի համալիր միջոցառումներ՝ ներառյալ ագրոտեխնիկական մեթոդները, սորտերի դիմացկունության ընտրությունը, հողի սանիտարական մշակումը, ցանքաշրջանառության կիրառումը և կենսաբանական պաշտպանության հնարավորությունները։ Աշխատությունը ընդգծում է ինտեգրացված մոտեցման կարևորությունը վնասատուի տարածման սահմանափակման և գյուղատնտեսական արտադրության կայունության ապահովման համար։

Экономика

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության համայնքային տնտեսության կառավարման համակարգի ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման հնարավորությունների բացահայտմանը։ Հետազոտության կենտրոնում տեղական ինքնակառավարման մարմինների կողմից համայնքային տնտեսական ռեսուրսների կառավարման, օգտագործման և զարգացման գործընթացներն են, ինչպես նաև դրանց արդյունավետության բարձրացման ուղիները։ Աշխատանքում դիտարկվում են համայնքների տնտեսական հիմքերը, տեղական բյուջեների ձևավորման և կատարման առանձնահատկությունները, համայնքային սեփականության կառավարումը, տեղական եկամուտների հավաքագրումը, ֆինանսական ռեսուրսների բաշխումը և համայնքային նշանակության ծրագրերի իրականացումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում համայնքային տնտեսության կառավարման վրա ազդող իրավական, կազմակերպական, ֆինանսական և սոցիալ-տնտեսական գործոնների վերլուծությանը։ ՀՀ նյութերի հիման վրա ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ տարբեր համայնքների տնտեսական ներուժին, առկա ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործմանը, ենթակառուցվածքների զարգացմանը, համայնքային ծառայությունների կազմակերպմանը և բնակչության կարիքներին համապատասխան տնտեսական քաղաքականության ձևավորմանը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տեղական ինքնակառավարման մարմինների կառավարման արդյունավետությանը, որոշումների կայացման գործընթացներին, համայնքի բնակչության մասնակցությանը և պետական ու համայնքային կառույցների փոխգործակցությանը։ Աշխատանքը կարող է ներառել նաև համայնքային բյուջետավորման կատարելագործման, սեփական եկամուտների ավելացման, ֆինանսական կայունության ամրապնդման և համայնքային ակտիվների ավելի արդյունավետ կառավարման վերաբերյալ մոտեցումներ։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է ժամանակակից կառավարման գործիքների կիրառումը, այդ թվում՝ ռազմավարական պլանավորումը, ծրագրային բյուջետավորումը, տվյալների վրա հիմնված որոշումների կայացումը և կառավարման թափանցիկության բարձրացումը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել համայնքների տնտեսական ինքնուրույնության ամրապնդմանը, առկա ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործմանը և բնակչությանը մատուցվող ծառայությունների որակի բարձրացմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, պետական և համայնքային կառավարման մասնագետների, տեղական ինքնակառավարման մարմինների աշխատակիցների, հետազոտողների, ուսանողների և Հայաստանի համայնքային զարգացման խնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

История

Ժողովածուն ներկայացնում է Ավետիս քահանայի ժամանակագրական գրառումները՝ որպես պատմական անցքերի, հասարակական կյանքի և եկեղեցական միջավայրի ուսումնասիրությանն առնչվող վավերագրական նյութ։ Ժամանակագրությունը պատմական սկզբնաղբյուրների կարևոր տեսակ է, քանի որ իրադարձությունները ներկայացնում է ժամանակային հաջորդականությամբ՝ պահպանելով տվյալ ժամանակաշրջանի հիշողությունը և հնարավորություն տալով հետազոտողին հետևելու պատմական զարգացումների ընթացքին։ Հոգևորականի գրառումները կարող են արժեքավոր տեղեկություններ պարունակել եկեղեցական կյանքի, համայնքային հարաբերությունների, հասարակական իրադարձությունների և ժամանակի մարդկանց առօրյայի վերաբերյալ։ Նման վավերագրերը կարևոր են ոչ միայն առանձին դեպքերի ու իրադարձությունների ուսումնասիրության, այլև պատմական միջավայրի, ժամանակի մտածողության և հասարակական տրամադրությունների բացահայտման համար։ Դրանք հնարավորություն են տալիս համադրելու տարբեր աղբյուրներից ստացված տեղեկությունները, ճշտելու ժամանակագրական տվյալները և ուսումնասիրելու պատմական հիշողության ձևավորման առանձնահատկությունները։ Ժողովածուն հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ պատմագրության, եկեղեցական սկզբնաղբյուրների և վավերագրական ժառանգության ուսումնասիրողների համար՝ նպաստելով հայ հոգևորականության թողած գրավոր ժառանգության և պատմական հիշողության պահպանմանն ու գիտական շրջանառությանը։

Медицина

Աշխատությունը վերաբերում է գինովության երևույթին՝ դրա պատճառներին, դրսևորումներին և մարդու անհատական ու հասարակական կյանքի վրա ունեցած ազդեցությանը։ Գինովությունը պատմականորեն դիտարկվել է ոչ միայն որպես անձնական վարքագծի խնդիր, այլև որպես առողջապահական, բարոյական և սոցիալական նշանակություն ունեցող երևույթ։ Այս թեմային նվիրված գրականության մեջ սովորաբար անդրադարձ է կատարվում ալկոհոլի օգտագործման հետևանքներին, մարդու ֆիզիկական և հոգեկան վիճակի փոփոխություններին, ինքնատիրապետման թուլացմանը, ընտանեկան հարաբերությունների և հասարակական պարտականությունների վրա հնարավոր ազդեցություններին։ Գիրքը կարելի է դիտարկել 19-րդ դարի հասարակական-առողջապահական մտքի համատեքստում, երբ գինովության դեմ պայքարը և չափավոր ապրելակերպի քարոզչությունը կարևոր տեղ էին զբաղեցնում կրթական ու բարոյադաստիարակչական քննարկումներում։ Նման աշխատությունները նպատակ ունեին ընթերցողին տեղեկացնելու գինովության վտանգների մասին, խրախուսելու գիտակցված վարքագիծը և ընդգծելու առողջության պահպանման ու անձնական պատասխանատվության նշանակությունը։ Հրատարակությունը հետաքրքրություն է ներկայացնում բժշկական-լուսավորչական գրականության, հասարակական բարքերի և առողջապահական պատկերացումների պատմության ուսումնասիրության համար։