Համառոտ նոր քերականություն

Literature

Այս աշխատանքը ներկայացնում է հայ արձակագիրների ստեղծագործական ժառանգության, գրական գործունեության և հայ գեղարվեստական արձակի զարգացման ուղիների ուսումնասիրությունը՝ կենտրոնանալով տարբեր ժամանակաշրջաններում ստեղծագործած հեղինակների ավանդի և նրանց գրական առանձնահատկությունների վրա։ Հեղինակը վերլուծում է հայ արձակի թեմատիկ բազմազանությունը, գեղարվեստական մտածողության զարգացման փուլերը և այն գաղափարական ու մշակութային միջավայրը, որի պայմաններում ձևավորվել են գրական տարբեր ուղղություններ և հեղինակային ոճեր։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում կերպարների ստեղծման արվեստին, պատմողական կառուցվածքին, լեզվի արտահայտչական հնարավորություններին և ազգային կյանքի պատկերացման առանձնահատկություններին։ Աշխատությունը նաև ուսումնասիրում է հայ արձակագիրների դերը հասարակական մտքի ձևավորման, ազգային ինքնագիտակցության պահպանման և մշակութային արժեքների փոխանցման գործընթացում։ Ներկայացվում են գրողների կենսագրական տվյալներ, ստեղծագործությունների բնութագրեր և գրական ազդեցությունների վերլուծություն, որոնք հնարավորություն են տալիս ամբողջական պատկերացում կազմել հայ գեղարվեստական արձակի զարգացման մասին։ Շեշտվում է, որ հայ արձակագիրների ստեղծագործությունները կարևոր նշանակություն ունեն ոչ միայն ազգային գրականության պատմության, այլև համաշխարհային մշակութային ժառանգության համատեքստում՝ արտացոլելով ժողովրդի պատմական փորձը, հոգևոր արժեքները և հասարակական փոփոխությունները։

Mathematics

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ֆիզիկական կինետիկայի մի շարք գծային և ոչ գծային խնդիրների լուծելիության, դրանց մաթեմատիկական ձևակերպման և համապատասխան հավասարումների համար լուծումների գոյության ու հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմքում այն խնդիրներն են, որոնք նկարագրում են բազմաթիվ մասնիկներից կազմված համակարգերի վիճակի փոփոխությունը ժամանակի և տարածության մեջ՝ հաշվի առնելով մասնիկների փոխազդեցությունը, շարժումը և արտաքին ազդեցությունները։ Ֆիզիկական կինետիկան կարևոր նշանակություն ունի այնպիսի գործընթացների մաթեմատիկական նկարագրման համար, որոնց դեպքում անհրաժեշտ է անցում կատարել առանձին մասնիկների շարժման նկարագրությունից դեպի մեծ թվով մասնիկների վիճակը բնութագրող բաշխման ֆունկցիաների ուսումնասիրություն։ Աշխատանքի հիմնական նպատակը համապատասխան մաթեմատիկական մոդելների համար լուծումների գոյության, միակության, կայունության և այլ հատկությունների հիմնավորումն է։ Գծային խնդիրների դեպքում ուսումնասիրվում են այնպիսի հավասարումներ, որոնցում անհայտ ֆունկցիայի և դրա ածանցյալների կախվածությունը գծային բնույթ ունի։ Նման խնդիրները, չնայած իրենց հարաբերական պարզությանը, կարող են ունենալ բարդ սահմանային կամ սկզբնական պայմաններ և պահանջել հատուկ վերլուծական մեթոդների կիրառում։ Ոչ գծային խնդիրների ուսումնասիրությունն առավել բարդ է, քանի որ հավասարումների անդամները կարող են փոխկապակցված լինել անհայտ ֆունկցիայի կամ դրա ածանցյալների ոչ գծային արտահայտություններով։ Այդպիսի համակարգերում լուծումների վարքը կարող է էապես կախված լինել սկզբնական տվյալներից, պարամետրերից և սահմանային պայմաններից։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ֆիզիկական կինետիկայի խնդիրների մաթեմատիկական ճիշտ ձևակերպումը։ Կինետիկ մոդելներում հաճախ անհրաժեշտ է ուսումնասիրել մասնիկների բաշխման ֆունկցիան, որը կախված է ոչ միայն տարածական և ժամանակային փոփոխականներից, այլև արագությունից կամ իմպուլսից։ Այդպիսի բազմաչափ խնդիրները բարդացնում են ինչպես տեսական ուսումնասիրությունը, այնպես էլ լուծումների կառուցվածքի վերլուծությունը։ Աշխատանքը կենտրոնանում է այն մաթեմատիկական պայմանների բացահայտման վրա, որոնց դեպքում հնարավոր է ապացուցել խնդրի լուծելիությունը։ Հետազոտության ընթացքում կարող են կիրառվել ֆունկցիոնալ անալիզի, դիֆերենցիալ հավասարումների տեսության, ինտեգրալ հավասարումների, օպերատորների տեսության և մաթեմատիկական ֆիզիկայի այլ մեթոդներ։ Այդ մեթոդների միջոցով հնարավոր է հավասարումների բարդ համակարգերը վերածել այնպիսի մաթեմատիկական խնդիրների, որոնց համար կարելի է կառուցել կամ ապացուցել լուծումների գոյությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել սկզբնական-եզրային խնդիրներին, երբ համակարգի վիճակը պետք է որոշվի սկզբնական պահին տրված տվյալների և տարածական սահմաններում առաջադրված պայմանների հիման վրա։ Նման խնդիրների համար կարևոր է պարզել, թե արդյոք տրված տվյալները բավարար են լուծումը որոշելու համար և ինչ պայմաններ են անհրաժեշտ դրա գոյությունն ու միակությունը երաշխավորելու համար։ Աշխատության կարևոր բաղադրիչ է լուծումների կայունության ուսումնասիրությունը։ Ֆիզիկական համակարգերի մաթեմատիկական մոդելներում սկզբնական կամ սահմանային տվյալները հաճախ հայտնի են միայն մոտավորությամբ, ուստի փոքր փոփոխությունները չպետք է հանգեցնեն լուծման անկանխատեսելի մեծ փոփոխությունների։ Կայունության ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս գնահատելու մաթեմատիկական մոդելի ֆիզիկական կիրառելիությունը և հասկանալու, թե որքան զգայուն է համակարգը սկզբնական պայմանների նկատմամբ։ Ոչ գծային խնդիրների դեպքում այս հարցն առավել բարդ է, քանի որ որոշ պարամետրերի կամ սկզբնական պայմանների դեպքում կարող են առաջանալ որակապես տարբեր լուծումների ռեժիմներ։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև լուծումների կանոնավորության խնդրին։ Լուծման գոյությունը ինքնին միշտ բավարար չէ․ անհրաժեշտ է պարզել, թե ինչպիսի մաթեմատիկական հատկություններ ունի այն, արդյոք այն շարունակական է, ունի անհրաժեշտ ածանցյալներ, պատկանում է համապատասխան ֆունկցիոնալ տարածությանը և բավարարում է սկզբնական հավասարմանը։ Լուծումների կանոնավորության գնահատականները կարևոր նշանակություն ունեն ինչպես տեսական արդյունքների, այնպես էլ հետագա թվային կամ կիրառական ուսումնասիրությունների համար։ Ֆիզիկական կինետիկայի խնդիրների առանձնահատկություններից մեկն այն է, որ դրանք հաճախ կապված են պահպանման օրենքների հետ։ Մասնիկների թվի, զանգվածի, իմպուլսի կամ էներգիայի պահպանման սկզբունքները կարող են արտացոլվել համապատասխան մաթեմատիկական հավասարումների կառուցվածքում։ Այդ հատկությունների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս ստուգելու մոդելի ֆիզիկական իմաստավորվածությունը և որոշելու լուծումների վարքի կարևոր սահմանափակումները։ Ոչ գծային փոխազդեցությունների առկայության դեպքում պահպանման օրենքների և գնահատականների ստացումը կարող է դառնալ լուծելիության ապացույցների կարևոր բաղադրիչ։ Աշխատանքում կարևոր տեղ կարող է զբաղեցնել կինետիկ հավասարումների և դրանց մոտարկող կամ պարզեցված մոդելների հարաբերակցության ուսումնասիրությունը։ Որոշ դեպքերում բարդ կինետիկ գործընթացները հնարավոր է ներկայացնել ավելի պարզ հավասարումներով, սակայն այդ մոտարկումների մաթեմատիկական հիմնավորվածությունը պահանջում է հատուկ վերլուծություն։ Անհրաժեշտ է պարզել, թե ինչ պայմաններում են պարզեցված մոդելները ճիշտ արտացոլում սկզբնական խնդրի վարքը և որքանով են պահպանվում հիմնական ֆիզիկական հատկությունները։ Հետազոտության տեսական արդյունքները կարող են կիրառելի լինել տարբեր ֆիզիկական համակարգերի մոդելավորման համար։ Ֆիզիկական կինետիկայի մաթեմատիկական մեթոդները կիրառվում են գազերի և պլազմայի շարժընթացների, մասնիկների փոխազդեցությունների, տրանսպորտային գործընթացների և այլ բազմամասնիկ համակարգերի ուսումնասիրության ժամանակ։ Այս ոլորտներում լուծելիության հիմնախնդիրը առաջնային նշանակություն ունի, քանի որ առանց համապատասխան մաթեմատիկական հիմնավորման դժվար է գնահատել ստացված մոդելների կանխատեսող հնարավորությունները։ Աշխատանքի գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն կենտրոնանում է ոչ միայն առանձին հավասարումների լուծման, այլև լուծելիության ընդհանուր պայմանների բացահայտման վրա։ Նման մոտեցումը թույլ է տալիս համակարգել տարբեր տեսակի խնդիրներ և դրանց համար ձևակերպել ընդհանուր սկզբունքներ։ Գծային և ոչ գծային խնդիրների համատեղ ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս տեսնել, թե ինչպես են փոխվում լուծելիության պայմանները հավասարման կառուցվածքի բարդացման դեպքում և ինչ լրացուցիչ դժվարություններ են առաջանում ոչ գծային փոխազդեցությունների հետևանքով։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը ներկայացնում է ֆիզիկական կինետիկայի խնդիրների մաթեմատիկական խորքային ուսումնասիրություն՝ կենտրոնանալով լուծումների գոյության, միակության, կայունության և կանոնավորության հարցերի վրա։ Այն միավորում է մաթեմատիկական ֆիզիկայի և ֆունկցիոնալ անալիզի մեթոդները՝ ֆիզիկական գործընթացների մաթեմատիկական մոդելների վերլուծության համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել մաթեմատիկոսներին, մաթեմատիկական ֆիզիկայի և ֆիզիկական կինետիկայի մասնագետներին, դիֆերենցիալ և ինտեգրալ հավասարումների տեսությամբ զբաղվող հետազոտողներին, ֆիզիկական համակարգերի մաթեմատիկական մոդելավորմամբ զբաղվող գիտնականներին, ասպիրանտներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Journalism

Գրականագիտական և պատմամշակութային բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է XX դարի սկզբի հայ մամուլում ծավալված գրական բանավեճերի, դրանց գաղափարական ու գեղագիտական առանձնահատկությունների և հայ գրական մտքի զարգացման վրա ունեցած ազդեցության ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում տվյալ ժամանակաշրջանի հայ գրական կյանքի հիմնական ուղղությունները, պարբերական մամուլի դերը գրական գործընթացների կազմակերպման գործում և գրողների ու քննադատների միջև ձևավորված գաղափարական տարաձայնությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում գրականության հասարակական նշանակության, ազգային ինքնության, գեղարվեստական ստեղծագործության նպատակների և գրական նոր ուղղությունների վերաբերյալ քննարկումներին։ Վերլուծվում են ավանդական և նորարարական գեղագիտական հայացքների բախումները, ռեալիզմի, ռոմանտիզմի, սիմվոլիզմի և գրական այլ հոսանքների շուրջ ձևավորված բանավեճերը։ Քննարկվում են նաև արևելահայ և արևմտահայ գրական միջավայրերի փոխհարաբերությունները, գրական քննադատության զարգացման առանձնահատկությունները և մամուլի միջոցով գրական արժեքների գնահատման չափանիշների ձևավորումը։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են գրական պարբերականներում հրապարակված հոդվածների, քննադատական արձագանքների, հրապարակախոսական նյութերի և գրողների փոխադարձ գնահատականների պատմագրական ու գրականագիտական վերլուծության հնարավորությունները։ Անդրադարձ է կատարվում գրական բանավեճերի ազդեցությանը հայ նոր գրականության զարգացման, գեղագիտական մտածողության վերափոխման և ազգային մշակութային ինքնագիտակցության ձևավորման գործընթացների վրա։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել հայ գրականության պատմության, գրական քննադատության, մամուլի պատմության և մշակութաբանության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է Թուրքիայում քաղաքական ինքնության ձևավորման և փոխակերպման երկարատև գործընթացի ուսումնասիրությանը՝ 1920-ական թվականներից մինչև 2023 թվականը, հատուկ ուշադրություն դարձնելով իսլամի և ազգայնականության փոխազդեցությանը և դրանց աստիճանական սինթեզին։ Հետազոտության հիմքում այն գաղափարն է, որ ժամանակակից թուրքական քաղաքական ինքնությունը ձևավորվել է ոչ թե մեկ միասնական գաղափարախոսության ազդեցությամբ, այլ աշխարհիկության, թուրքական ազգայնականության, իսլամական պահպանողականության, արևմտականացման և ազգային ինքնիշխանության մասին պատկերացումների շարունակական մրցակցության ու վերաձևավորման պայմաններում։ Ուսումնասիրության սկզբնական փուլը կապված է հանրապետության հիմնադրման և քեմալական վերափոխումների հետ։ 1920-1930-ական թվականներին իրականացված աշխարհիկացման քաղաքականությունը, խալիֆայության վերացումը, կրթական և իրավական համակարգերի աշխարհիկացումը, ինչպես նաև պետական կառավարման մեջ կրոնի դերի սահմանափակումը նպատակ ունեին ստեղծելու ժամանակակից, կենտրոնացված և աշխարհիկ ազգային պետություն։ Միաժամանակ ազգայնականությունը դարձավ նոր պետական ինքնության կարևոր հենասյուներից մեկը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալու այն հակասությունը, որ հանրապետական ազգակերտման գործընթացում իսլամը մի կողմից դուրս էր մղվում քաղաքական և պետական ինստիտուտներից, իսկ մյուս կողմից՝ հատկապես մահմեդական բնակչության համախմբման և ազգային միատարրության ձևավորման համատեքստում, շարունակում էր պահպանել ինքնության կարևոր բաղադրիչի նշանակությունը։ Հետագա տասնամյակներում բազմակուսակցական համակարգի հաստատումը փոխեց այդ հարաբերակցությունը։ 1950-ականներից սկսած կրոնական պահպանողականությունը աստիճանաբար ավելի տեսանելի դարձավ քաղաքական կյանքում, իսկ աշխարհիկ և կրոնական ուժերի հակասությունը դարձավ Թուրքիայի քաղաքական զարգացման առանցքային գծերից մեկը։ Հետազոտությունը կարևոր տեղ է հատկացնում նաև 1960-1980-ական թվականներին, երբ իսլամական պահպանողականության, թուրքական ազգայնականության և հակակոմունիստական գաղափարների միաձուլումը նպաստեց թուրք-իսլամական սինթեզի գաղափարական ձևավորմանը։ Այդ գործընթացում իսլամը սկսեց ընկալվել ոչ միայն որպես հավատքի համակարգ, այլև որպես ազգային համախմբման, հասարակական պահպանողականության և քաղաքական ինքնության բաղադրիչ։ Աշխատության կարևոր ուղղություններից է 1980-ականներից հետո քաղաքական իսլամի զարգացման ուսումնասիրությունը, հատկապես այն ժամանակաշրջանը, երբ իսլամական ուղղվածություն ունեցող քաղաքական ուժերը սկսեցին ավելի ակտիվորեն մասնակցել ընտրական պայքարին և պետական կառավարմանը։ Այս գործընթացը հանգեցրեց նրան, որ նախկինում իրար հակադիր համարվող իսլամական և ազգայնական գաղափարները աստիճանաբար սկսեցին հանդես գալ փոխլրացնող ձևով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում 2000-ականներից հետո տեղի ունեցած փոփոխություններին և Արդարություն և զարգացում կուսակցության իշխանության շրջանում քաղաքական ինքնության վերափոխմանը։ Սկզբնական փուլում այդ քաղաքականությունը համադրվում էր տնտեսական և քաղաքական բարեփոխումների, եվրոպական ինտեգրման և ավելի չափավոր պահպանողականության հետ, սակայն հետագայում, հատկապես 2010-ականներից, նկատվեց ավելի ընդգծված թուրք-իսլամական և ազգայնական ուղղություն։ Հետազոտությունները այդ շրջադարձը կապում են ինչպես ներքաղաքական հակամարտությունների, այնպես էլ արտաքին քաղաքական զարգացումների հետ։ 2023 թվականը ուսումնասիրության ժամանակագրական սահմանագիծն է և հնարավորություն է տալիս գնահատել, թե ինչպիսի տեսք էր ստացել թուրքական քաղաքական ինքնությունը հանրապետության հիմնադրման հարյուրամյակի շրջանում։ Այդ փուլում իսլամական պահպանողականությունն ու ազգայնականությունը քաղաքական դաշտում հաճախ հանդես էին գալիս միասնական կամ փոխկապակցված հռետորաբանությամբ, ինչը հատկապես տեսանելի էր ընտրական դաշինքների և քաղաքական պայքարի շրջանակներում։ Աշխատության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նրանով, որ այն քաղաքական ինքնությունը դիտարկում է որպես փոփոխվող և պատմականորեն պայմանավորված երևույթ՝ ուսումնասիրելով ոչ միայն իշխանությունների պաշտոնական գաղափարախոսությունը, այլև հասարակական խմբերի, կուսակցությունների, մտավորական շրջանակների և քաղաքական շարժումների դերակատարությունը։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու, թե ինչպես են աշխարհիկությունն ու կրոնականությունը, ազգայնականությունն ու իսլամական ինքնությունը տարբեր ժամանակաշրջաններում վերաիմաստավորվել և միավորվել նոր քաղաքական ձևերի մեջ։ Ուսումնասիրությունը կարող է կարևոր լինել Թուրքիայի ներքաղաքական զարգացման, պետական ինքնության, կուսակցական համակարգի, հասարակական-քաղաքական բևեռացման և տարածաշրջանային քաղաքականության ընկալման համար։ Այն կարող է հետաքրքրել քաղաքագետներին, պատմաբաններին, արևելագետներին, թուրքագետներին, միջազգային հարաբերությունների մասնագետներին, սոցիոլոգներին, հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և Թուրքիայի ժամանակակից քաղաքական գործընթացներով հետաքրքրվող ուսանողներին։

Biology

Այս գիտական աշխատությունը նվիրված է Սևանա լճում տարածված երկարաչանչ խեցգետնի կենսաբանական, էկոլոգիական և պոպուլյացիոն առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ լճի մակարդակի բարձրացման պայմաններում։ Հեղինակը վերլուծում է ջրային միջավայրի փոփոխությունների ազդեցությունը տեսակի տարածման, կենսամիջավայրի, աճի, բազմացման, սննդային վարքագծի և պաշարների վիճակի վրա՝ ներկայացնելով դաշտային դիտարկումների, չափումների և գիտական հետազոտությունների արդյունքները։ Աշխատության մեջ առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում լճի հիդրոլոգիական փոփոխությունների և դրանց հետևանքով առաջացող էկոլոգիական գործընթացների փոխազդեցությանը՝ գնահատելով, թե ինչպես են դրանք անդրադառնում խեցգետնի կենսունակության, թվաքանակի և պոպուլյացիայի կառուցվածքի վրա։ Ներկայացվում են նաև տեսակի պահպանության, ռացիոնալ շահագործման և կենսապաշարների արդյունավետ կառավարման վերաբերյալ գիտական հիմնավորված մոտեցումներ, որոնք կարող են օգտակար լինել բնապահպանական քաղաքականության մշակման, ձկնաբուծության և ջրային էկոհամակարգերի պահպանության ոլորտներում։ Հրատարակությունը նախատեսված է կենսաբանների, էկոլոգների, հիդրոկենսաբանների, բնապահպանների, գիտաշխատողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար, ինչպես նաև բոլոր նրանց, ովքեր հետաքրքրված են Սևանա լճի կենսաբազմազանության և ջրային էկոհամակարգերի ուսումնասիրությամբ։

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է իսպաներենի և հայերենի դարձվածաբանական համակարգերում կենդանիների անվանումներ պարունակող կայուն արտահայտությունների զուգադրական ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրանց իմաստային, կառուցվածքային, պատկերավոր և լեզվամշակութային առանձնահատկությունները։ Հետազոտության առանցքում այն դարձվածային միավորներն են, որոնց բաղադրիչներից մեկը կենդանու անուն է և որի միջոցով արտահայտվում են մարդու բնավորությունը, վարքագիծը, արտաքին հատկանիշները, հուզական վիճակը, հասարակական հարաբերությունները կամ տարբեր իրավիճակների գնահատականը։ Քննվում է, թե ինչպես են կենդանիների վերաբերյալ պատմականորեն ձևավորված պատկերացումները վերածվում փոխաբերական նշանակությունների և ամրապնդվում լեզվի դարձվածաբանական համակարգում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում երկու լեզուներում նույն կենդանու անվամբ կազմված դարձվածների համեմատությանը՝ պարզելու դրանց իմաստային համապատասխանությունները և տարբերությունները։ Միևնույն կենդանին տարբեր մշակույթներում կարող է կապվել նմանատիպ հատկանիշների հետ, սակայն որոշ դեպքերում ունենալ տարբեր խորհրդանշական կամ գնահատողական նշանակություն, ինչը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու լեզվի և ազգային մշակույթի փոխհարաբերությունը։ Ուսումնասիրվում են լիարժեք և մասնակի դարձվածաբանական համարժեքները, ինչպես նաև այն միավորները, որոնք մյուս լեզվում չունեն անմիջական համապատասխանություն և պահանջում են բացատրական կամ գործառական համարժեքի ընտրություն։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում դարձվածների իմաստային դասակարգումը, դրանց դրական, բացասական կամ համատեքստից կախված գնահատողական երանգների ուսումնասիրությունը և խոսքում կիրառման առանձնահատկությունների բացահայտումը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև դարձվածքների կառուցվածքային տիպերին, քերականական կազմակերպմանը և բաղադրիչների կայունության աստիճանին։ Զուգադրական ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի թարգմանաբանության և օտար լեզվի ուսուցման համար, քանի որ բառացի թարգմանությունը միշտ չէ, որ փոխանցում է դարձվածային միավորի իրական իմաստն ու մշակութային ենթատեքստը։ Ընդհանուր առմամբ հետազոտությունը համադրում է դարձվածաբանության, իմաստաբանության, զուգադրական լեզվաբանության և լեզվամշակութաբանության մոտեցումները՝ հնարավորություն տալով բացահայտել իսպաներենի և հայերենի կենդանաբանական բաղադրիչով դարձվածների ընդհանրություններն ու ազգային առանձնահատկությունները։