Հարկային բեռի կառավարման և տնտեսական աճի փոխկապվածության կառուցակարգերը Հայաստանի Հանրապետությունում

Literature

Իրավագիտական բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է մամուլի ազատության սահմանադրաիրավական հիմքերի և դրա պաշտպանության մեխանիզմների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում խոսքի, արտահայտվելու և տեղեկատվության ազատությունների փոխկապակցվածությունը, մամուլի դերը հասարակական հաղորդակցության համակարգում և այդ ոլորտում սահմանադրական կարգավորման նշանակությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում զանգվածային լրատվության միջոցների գործունեության իրավական երաշխիքներին, տեղեկատվություն ստանալու և տարածելու հնարավորություններին, ինչպես նաև խմբագրական անկախության պաշտպանության հարցերին։ Վերլուծվում են մամուլի ազատության իրականացման իրավական պայմանները, հնարավոր սահմանափակումների հիմքերը և դրանց իրավաչափության գնահատման ընդհանուր սկզբունքները։ Քննարկվում են նաև պետական մարմինների պարտականությունների, լրագրողական գործունեության պաշտպանության, գրաքննության կանխարգելման և խախտված իրավունքների իրավական պաշտպանության հետ կապված հարցերը։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս համակարգված ներկայացնելու մամուլի ազատության տեղը սահմանադրական իրավունքների համակարգում և բացահայտելու դրա ապահովման ու պաշտպանության իրավական մեխանիզմների նշանակությունը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական իրավունքի, մարդու իրավունքների, մեդիա իրավունքի և լրագրության ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Other Subjects

Էլեկտրատեխնիկայի և էլեկտրաինժեներիայի հիմունքներին նվիրված ուսումնական ձեռնարկ է, որտեղ ներկայացվում են էլեկտրական շղթաների տեսության, էլեկտրամագնիսական երևույթների և ժամանակակից էլեկտրատեխնիկական համակարգերի հիմնական սկզբունքները։ Գրքում բացատրվում են հաստատուն և փոփոխական հոսանքի շղթաները, Օհմի օրենքը, Կիրխհոֆի կանոնները, հզորության հաշվարկները և էներգիայի փոխակերպման գործընթացները։ Աշխատության մեջ ընդգրկված են նաև տրանսֆորմատորների, էլեկտրական շարժիչների, գեներատորների և ավտոմատ կառավարման համակարգերի աշխատանքի սկզբունքները, որոնք կարևոր են էլեկտրաինժեներիայի գործնական կիրառությունների համար։ Հեղինակը ներկայացնում է տեսական հիմքերը՝ զուգակցելով դրանք գործնական օրինակներով և ինժեներական խնդիրների լուծման մոտեցումներով, ինչը նպաստում է նյութի ավելի խորքային ըմբռնմանը։ Գիրքը կարևորում է էլեկտրաէներգիայի արտադրության, փոխանցման և բաշխման գործընթացները, ինչպես նաև անվտանգ աշխատանքի կանոնները։ Այն արժեքավոր ուսումնական աղբյուր է տեխնիկական բուհերի ուսանողների, ինժեներների և էլեկտրատեխնիկայով հետաքրքրվողների համար։

Other Subjects

Վարորդական տեսական քննությունների հարցաշարեր - Խումբ 7 ուսումնական ձեռնարկ է, որը նախատեսված է վարորդական տեսական քննությունների ավարտական և առավել բարդ մակարդակի պատրաստման համար և ընդգրկում է խորացված, համադրական և բարձր վերլուծական մտածողություն պահանջող հարցաշարեր։ Գրքում ներկայացված են իրավիճակային խնդիրներ, որոնք վերաբերում են երթևեկության կանոնների համակցված կիրառմանը տարբեր բարդ խաչմերուկներում, առաջնահերթության որոշման բացառիկ դեպքերին, վտանգավոր և արտակարգ իրավիճակներում վարորդի ճիշտ ու արագ արձագանքին, ինչպես նաև ճանապարհային անվտանգության ամբողջական գնահատմանը։ Աշխատությունը շեշտադրում է ոչ միայն տեսական գիտելիքների ամրապնդումը, այլ նաև դրանց կիրառումը իրական երթևեկության պայմաններում, որտեղ կարևոր են ուշադրությունը, կանխատեսումը և պատասխանատու վարքագիծը։ Ներառված են նաև հարցեր, որոնք վերաբերում են վարորդական էթիկային, ռիսկերի նվազեցմանը և ճանապարհային մշակույթի ձևավորմանը։ Գիրքը նպատակ ունի վերջնականապես ամրապնդել սովորողների պատրաստվածությունը և ապահովել լիարժեք հաջողություն տեսական քննությունում։

Other Subjects

Այս աշխատությունը նվիրված է Կարսում իրականացված հնագիտական պեղումների արդյունքների և այդ ընթացքում հայտնաբերված IX դարի հայկական արձանագրության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտությունը կարևոր է հատկապես այն պատճառով, որ Կարսը վաղ միջնադարում եղել է Վանանդ գավառի և Շիրակի տարածաշրջանի կարևորագույն ռազմաքաղաքական կենտրոններից մեկը, իսկ IX–X դարերում աստիճանաբար վերածվել է Բագրատունյաց Հայաստանի նշանակալի կենտրոնի։ Աշխատության առանցքում դրված հնագիտական նյութի և վիմագրական աղբյուրի համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացում կազմել քաղաքի պատմական զարգացման, իշխանական տների հարաբերությունների և IX դարի վերջի քաղաքական իրադարձությունների վերաբերյալ։ Կարսի միջնաբերդը և քաղաքի ռազմավարական դիրքը նրան առանձնահատուկ նշանակություն էին հաղորդում, քանի որ այն վերահսկում էր Շիրակի մատույցները և կարևոր դեր ուներ տարածաշրջանի պաշտպանական համակարգում։ IX դարի վերջին Կարսը կապված էր Վանանդի հին իշխանական տոհմի և Բագրատունիների միջև իշխանության վերադասավորումների հետ։ 888 թվականին Վանանդի իշխան Սահակ Մլեհի ապստամբությունից հետո Վանանդը Կարսով միացվեց Բագրատունիների տիրույթներին, իսկ Աբաս սպարապետը Կարսն ամրացրեց և այնտեղ պալատ կառուցեց՝ քաղաքը դարձնելով հայոց սպարապետների նստավայր։ Հնագիտական պեղումների նշանակությունը հենց այս պատմական միջավայրի նյութական վկայությունները բացահայտելու մեջ է։ Պեղումների միջոցով հնարավոր է ուսումնասիրել քաղաքի կառուցապատումը, պաշտպանական կառույցները, եկեղեցական և աշխարհիկ շինությունները, շինարարական տեխնիկան, օգտագործված նյութերը և տարբեր ժամանակաշրջանների մշակութային շերտերի փոխհարաբերությունը։ Նման նյութերը լրացնում են գրավոր աղբյուրները և թույլ են տալիս վերականգնել քաղաքի պատմական կերպարը ոչ միայն մատենագիտական հիշատակությունների, այլև անմիջական նյութական վկայությունների հիման վրա։ Աշխատության առանձնահատուկ արժեքը կապված է հայտնաբերված հայկական արձանագրության հետ։ Արձանագրությունը հայտնաբերվել է 1917 թվականին Կարսում՝ Սուրբ Առաքելոց Կաթողիկեի շենքի մոտ, և ըստ հետազոտական աղբյուրների՝ այն հայտնաբերել է Ս. Վ. Տեր-Ավետիսյանը։ Արձանագրության բովանդակությունը վերաբերում է Ատրներսեհի դստերը և Աբաս Հայոց սպարապետի կնոջը, դրանով իսկ կարևոր տեղեկություն հաղորդելով IX դարի վերջի իշխանական տոհմերի ազգակցական կապերի մասին։ Վիմագրական այս վկայությունը հատկապես արժեքավոր է պատմական անձանց նույնականացման և նրանց փոխհարաբերությունների վերականգնման տեսանկյունից։ Արձանագրության միջոցով հնարավոր է լրացնել պատմիչների հաղորդած տեղեկությունները և ավելի հստակեցնել Բագրատունիների ու հարակից իշխանական տների միջև գոյություն ունեցած ամուսնական ու քաղաքական կապերը։ Ատրներսեհի դստեր՝ Աբաս սպարապետի կնոջ լինելը կարևոր փաստ է, քանի որ այն վկայում է ոչ միայն ընտանեկան կապի, այլև ժամանակաշրջանի քաղաքական հարաբերությունների բնույթի մասին։ Հետագա պատմական աղբյուրներում նույնպես հիշատակվում է Ատրներսեհի և Աբասի փոխհարաբերությունների բարդ քաղաքական համատեքստը։ Աշխատությունը կարող է դիտարկվել նաև որպես պատմական աղբյուրագիտության օրինակ, որտեղ հնագիտական նյութը և վիմագրական տվյալը համադրվում են մատենագիտական աղբյուրների հետ։ Այս մեթոդը հնարավորություն է տալիս ստուգել կամ լրացնել պատմիչների տեղեկությունները, ճշգրտել անձանց անունները, տոհմական պատկանելությունը, պաշտոնները և պատմական իրադարձությունների ժամանակագրությունը։ Հատկապես վաղ միջնադարի ուսումնասիրության համար նման արձանագրությունները մեծ արժեք ունեն, քանի որ դրանք հաճախ ստեղծվել են հենց ուսումնասիրվող ժամանակաշրջանում և անմիջականորեն կապված են կոնկրետ անձանց, շինությունների կամ իրադարձությունների հետ։ Կարսի պատմական նշանակությունը հետագայում ևս շարունակվել է․ X դարի առաջին կեսին քաղաքը դարձավ Բագրատունյաց թագավորության կարևոր կենտրոն, իսկ 929 թվականին Աբաս թագավորը այն դարձրեց թագավորանիստ և ամրացրեց միջնաբերդը։ 930–940 թվականներին այնտեղ կառուցվեց Սուրբ Առաքելոց եկեղեցին, իսկ 961 թվականին Աշոտ Գ Ողորմածը արքունիքը տեղափոխեց Անի։ Այս հետագա զարգացումների ֆոնին IX դարի արձանագրությունը կարևոր սկզբնաղբյուր է քաղաքի՝ որպես Բագրատունյաց իշխանական կենտրոնի ձևավորման վաղ փուլի ուսումնասիրության համար։ Հետազոտության գիտական նշանակությունը պայմանավորված է նաև նրանով, որ արձանագրությունը կարող է ծառայել որպես քաղաքական պատմության, տոհմաբանության և միջնադարյան հայկական վիմագրության ուսումնասիրության աղբյուր։ Այն հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու իշխանական տիտղոսների կիրառությունը, ամուսնական դաշինքների դերը, Բագրատունյաց տոհմի ներքին հարաբերությունները և տարածաշրջանի իշխանական համակարգը։ Միաժամանակ պեղումների նյութերը կարող են պատկերացում տալ Կարսի քաղաքային մշակույթի և ճարտարապետական միջավայրի մասին։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատությունը Կարսի հնագիտական ուսումնասիրությունը և IX դարի հայկական արձանագրության հայտնաբերումն ու վերլուծությունը միավորում է մեկ պատմահնագիտական խնդրի շուրջ՝ բացահայտելու քաղաքի վաղ միջնադարյան նշանակությունը, Բագրատունյաց ժամանակաշրջանի քաղաքական ու տոհմական հարաբերությունները և նյութական ու վիմագրական աղբյուրների միջոցով լրացնելու Կարսի պատմության վերաբերյալ առկա գիտելիքները։

Journalism

Այս հրապարակումը վերաբերում է Հայաստանին և Ադրբեջանին առնչվող տարածաշրջանային իրադարձություններին՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով պայթյունի հետևանքով զոհերի թվի վերաբերյալ Հայաստանի կողմից ներկայացված տեղեկություններին։ Նյութի հիմքում արտակարգ իրավիճակի զարգացումների, մարդկային կորուստների և դրանց վերաբերյալ պաշտոնական հաղորդագրությունների լուսաբանումն է։ Հրապարակումը հնարավորություն է տալիս պատկերացում կազմելու տվյալ իրադարձության ընթացքի, զոհերի թվի փոփոխության և իրավիճակի նկատմամբ պետական կառույցների արձագանքի մասին։ Առանձնահատուկ տեղ է հատկացվում կորուստների վերաբերյալ տեղեկատվության ճշտմանը և դրա հրապարակային հաղորդմանը, ինչը կարևոր նշանակություն ունի հատկապես ռազմական կամ քաղաքական լարվածության պայմաններում տեղի ունեցող իրադարձությունների լուսաբանման ժամանակ։ Նյութը նաև տեղավորվում է Հայաստանի և Ադրբեջանի միջև հարաբերությունների, տարածաշրջանային անվտանգության և հակամարտությունների համատեքստում, քանի որ նմանատիպ միջադեպերը կարող են ունենալ ոչ միայն մարդասիրական, այլև քաղաքական ու հասարակական նշանակություն։ Հրապարակման տեղեկատվական արժեքը պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ այն արձանագրում է կոնկրետ ժամանակահատվածում տեղի ունեցած իրադարձության վերաբերյալ հաղորդվող տվյալները և հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրել դրա լուսաբանման ձևը։ Այն կարող է հետաքրքրել ժամանակակից պատմությամբ, լրագրությամբ, միջազգային հարաբերություններով, տարածաշրջանային անվտանգության խնդիրներով և հայ-ադրբեջանական հարաբերությունների զարգացումներով զբաղվող հետազոտողներին։ Նյութը հատկապես օգտակար է որպես ժամանակաշրջանի իրադարձությունները փաստագրող տեղեկատվական աղբյուր, որը թույլ է տալիս հետևել ինչպես արտակարգ դեպքի մարդկային հետևանքներին, այնպես էլ դրա շուրջ ձևավորված պաշտոնական տեղեկատվական դաշտին։

Culture

Այս աշխատությունը նվիրված է հայազգի նշանավոր ջութակահար և մանկավարժ Իվան Կալամյանի կյանքին, մասնագիտական գործունեությանը և երաժշտական մանկավարժության մեջ ունեցած նշանակությանը։ Նա ծնվել է 1903 թվականին Թավրիզում և իր մասնագիտական կրթությունը ստացել է Մոսկվայում և Փարիզում՝ ծանոթանալով ջութակի ռուսական և ֆրանսիական կատարողական դպրոցների ավանդույթներին։ Նրա մասնագիտական ձևավորման ընթացքում ձեռք բերած գիտելիքներն ու փորձը հետագայում հիմք դարձան սեփական մանկավարժական սկզբունքների մշակման համար։ 1937 թվականին տեղափոխվելով Միացյալ Նահանգներ՝ նա շարունակեց իր գործունեությունը որպես կատարող, սակայն առավել մեծ ճանաչում ձեռք բերեց որպես ջութակի նշանավոր մանկավարժ։ Նա դասավանդել է Կուրտիսի երաժշտական ինստիտուտում և Ջուլիարդի դպրոցում՝ պատրաստելով բարձրակարգ երաժիշտների մի քանի սերունդ։ Նրա ուսուցման մեթոդաբանության հիմքում տեխնիկական կատարելության և երաժշտական արտահայտչականության համադրությունն էր։ Նա մեծ նշանակություն էր տալիս ձախ և աջ ձեռքերի ճիշտ աշխատանքին, ինտոնացիային, աղեղի կառավարմանը, ռիթմական ճշգրտությանը, հնչերանգի ձևավորմանը և կատարողական ազատությանը։ Միաժամանակ նա կարևորում էր յուրաքանչյուր ուսանողի անհատական առանձնահատկությունների հաշվառումը՝ ձգտելով ոչ թե բոլոր աշակերտներին նույն կերպ ուսուցանել, այլ բացահայտել նրանց ուժեղ կողմերն ու զարգացնել անհատական կատարողական ներուժը։ Նրա աշակերտների թվում էին միջազգային ճանաչում ունեցող բազմաթիվ ջութակահարներ, որոնցից են Իցհակ Պերլմանը, Պինկաս Ցուկերմանը, Կյուն-Վա Չունգը, Մայքլ Ռաբինը և այլ նշանավոր երաժիշտներ։ Նրանց հաջողությունները մեծապես նպաստեցին Կալամյանի մանկավարժական դպրոցի միջազգային հեղինակության ամրապնդմանը։ Նրա մասնագիտական ժառանգության կարևոր մասը կազմում են ջութակի կատարողական տեխնիկային և ուսուցման մեթոդաբանությանը նվիրված աշխատությունները, որոնք նշանակալի տեղ են զբաղեցնում ջութակի մանկավարժական գրականության մեջ։ Կալամյանի մոտեցման առանձնահատկությունն այն էր, որ նա միավորում էր տարբեր ազգային կատարողական դպրոցների լավագույն ավանդույթները՝ դրանք վերածելով միասնական և գործնական մանկավարժական համակարգի։ Նրա գործունեությունը կարևոր դեր ունեցավ XX դարի ջութակի կատարողական արվեստի և երաժշտական կրթության զարգացման գործում։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ուսումնասիրելու նրա կենսագրական ուղին, մասնագիտական ձևավորումը, մանկավարժական սկզբունքները, աշակերտների հետ աշխատանքը և միջազգային ազդեցությունը՝ ցույց տալով նրա ներդրումը ժամանակակից ջութակի դպրոցի զարգացման մեջ։ Նրա ժառանգությունը նշանակալի է նաև հայ երաժշտական մշակույթի պատմության տեսանկյունից, քանի որ նրա գործունեությունը ներկայացնում է հայազգի երաժշտի կարևոր ներդրումը համաշխարհային կատարողական արվեստի և երաժշտական մանկավարժության մեջ։