Հայ բնակչության նկատմամբ Խորհրդային Ադրբեջանի զանգվածային ոճրագործությունների քաղաքականությունը 1988-1990 թթ.

Technology

Գիրքը նվիրված է կիսահաղորդչային օպտիկական ուժեղացուցիչների համակարգչային մոդելների մշակման և հետազոտման խնդիրներին՝ ներկայացնելով դրանց տեսական հիմքերը, մաթեմատիկական նկարագրությունը և կիրառական նշանակությունը ժամանակակից օպտիկական համակարգերում։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են կիսահաղորդչային օպտիկական ուժեղացուցիչների աշխատանքի ֆիզիկական սկզբունքները, ազդանշանների ուժեղացման գործընթացները, կիսահաղորդչային միջավայրում տեղի ունեցող օպտիկական և էլեկտրոնային երևույթները։ Ներկայացվում են մոդելավորման մեթոդները, հաշվարկային ալգորիթմները, համակարգչային փորձարկումների կազմակերպման մոտեցումները և սարքերի հիմնական բնութագրերի գնահատման եղանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ուժեղացուցիչների արդյունավետության, արագագործության, աղմուկային հատկությունների և օպտիկական կապի համակարգերում կիրառման հնարավորությունների ուսումնասիրմանը։ Գիրքը ներկայացնում է ժամանակակից օպտոէլեկտրոնիկայի և թվային մոդելավորման գործիքների կիրառման հնարավորությունները՝ նպաստելով նոր սերնդի օպտիկական սարքերի նախագծման կատարելագործմանը։ Աշխատանքը նախատեսված է օպտոէլեկտրոնիկայի մասնագետների, կապի ինժեներների, ֆիզիկոսների, հետազոտողների, դասախոսների, ուսանողների և կիսահաղորդչային սարքերի մոդելավորմամբ հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

History

Աշխատությունը նվիրված է XIX–XX դարերի ռուսական պատմագրության և հասարակական-քաղաքական մտքի շրջանակում հայ ժողովրդի պատմության կարևորագույն հիմնահարցերի լուսաբանման, մեկնաբանման և գնահատման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննարկվում են ռուս պատմաբանների, հրապարակախոսների, հասարակական գործիչների և քաղաքական մտածողների մոտեցումները Հայաստանի պատմական անցյալի, հայ ժողովրդի ազգային ինքնության, պետականության, մշակութային ժառանգության և հասարակական զարգացման վերաբերյալ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հայ-ռուսական պատմական հարաբերությունների ուսումնասիրությանը, Արևելյան Հայաստանի՝ Ռուսական կայսրության կազմի մեջ ընդգրկման գործընթացի մեկնաբանություններին, ինչպես նաև տարածաշրջանում ռուսական քաղաքականության վերաբերյալ պատմագիտական տարբեր գնահատականներին։ Ուսումնասիրվում են Հայկական հարցի ծագման և զարգացման, Օսմանյան կայսրությունում հայ բնակչության դրության, ազգային-ազատագրական շարժումների և միջազգային դիվանագիտական հարաբերությունների արտացոլումները ռուսական պատմագիտական ու հրապարակախոսական գրականության մեջ։ Անդրադարձ է կատարվում Հայոց ցեղասպանության, Հայաստանի Առաջին Հանրապետության, խորհրդային ժամանակաշրջանի և հայ ժողովրդի պատմական ճակատագրի վերաբերյալ ռուս հեղինակների ներկայացրած տեսակետներին։ Կարևորվում են պատմագիտական աշխատությունների, դիվանագիտական փաստաթղթերի, պարբերական մամուլի հրապարակումների, հուշագրությունների և հասարակական-քաղաքական բնույթի այլ աղբյուրների համեմատական ուսումնասիրությունը։ Դիտարկվում են նաև ռուսական պատմագրության զարգացման տարբեր փուլերում ձևավորված գաղափարական մոտեցումները, կայսերական և խորհրդային պատմագիտական ավանդույթների ազդեցությունը, ինչպես նաև պատմական իրադարձությունների մեկնաբանության քաղաքական ու մշակութային նախադրյալները։ Հետազոտության թեման կարևոր նշանակություն ունի հայոց պատմության պատմագրական ուսումնասիրության, հայ-ռուսական հարաբերությունների պատմական ընկալումների և հասարակական-քաղաքական գաղափարների զարգացման օրինաչափությունների բացահայտման համար։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել պատմաբանների, պատմագրագետների, հայագետների, ռուսագետների, քաղաքագետների, միջազգային հարաբերությունների հետազոտողների և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողների համար։

Economics

Ռազմավարական պլանավորումը կառավարման գործընթաց է, որի նպատակն է կազմակերպության երկարաժամկետ նպատակների սահմանումը և դրանց հասնելու ուղիների որոշումը՝ հաշվի առնելով ներքին հնարավորությունները և արտաքին միջավայրը։ Այն օգնում է կազմակերպություններին կանխատեսել ապագա զարգացումները, գնահատել ռիսկերը և ընդունել արդյունավետ որոշումներ, որոնք ապահովում են կայուն զարգացում և մրցունակություն։ Ռազմավարական պլանավորման էությունը կայանում է նրանում, որ կազմակերպությունը սահմանում է իր առաքելությունը, տեսլականը և հիմնական նպատակները, այնուհետև մշակում է գործողությունների համակարգված ծրագիր այդ նպատակներին հասնելու համար։ Այս գործընթացում մեծ նշանակություն ունի արտաքին միջավայրի վերլուծությունը, որտեղ ուսումնասիրվում են տնտեսական, քաղաքական, տեխնոլոգիական և սոցիալական գործոնները, որոնք կարող են ազդել կազմակերպության գործունեության վրա։ Միաժամանակ գնահատվում են նաև ներքին ռեսուրսները՝ մարդկային, ֆինանսական և նյութական հնարավորությունները։ Ռազմավարական պլանավորումը ներառում է մի քանի փուլեր՝ նպատակների սահմանում, իրավիճակի վերլուծություն, ռազմավարության ընտրություն, իրականացում և վերահսկում։ Այն հնարավորություն է տալիս կազմակերպությանը ճիշտ կողմնորոշվել փոփոխվող պայմաններում և արդյունավետ օգտագործել իր ռեսուրսները։ Ռազմավարական պլանավորումը տարբերվում է օպերատիվ պլանավորումից նրանով, որ այն վերաբերում է երկարաժամկետ ժամանակահատվածի և կենտրոնանում է ընդհանուր զարգացման ուղղությունների վրա, այլ ոչ թե առօրյա խնդիրների։ Այն կարևոր դեր ունի ինչպես պետական կառավարման, այնպես էլ բիզնեսի ոլորտում, քանի որ ապահովում է կայունություն, կանխատեսելիություն և զարգացման հստակ ուղղություն։ Այսպիսով, ռազմավարական պլանավորումը հանդիսանում է կառավարման համակարգի հիմնական գործիքներից մեկը, որը նպաստում է կազմակերպության նպատակային և արդյունավետ զարգացմանը։

Pedagogy

Աշխատանքը նվիրված է դպրոցում մանկավարժական կոլեկտիվի և համայնքի համագործակցության կազմակերպման ձևերի ուսումնասիրությանը՝ որպես կրթական գործընթացի արդյունավետության, դպրոցի սոցիալական դերի և սովորողների զարգացման կարևոր պայման։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ դպրոցը չի գործում մեկուսացված միջավայրում, այլ համայնքի սոցիալական, մշակութային և կրթական կյանքի կարևոր բաղադրիչն է, իսկ ուսուցիչների, ծնողների, համայնքային կառույցների և հասարակության տարբեր ներկայացուցիչների համագործակցությունը կարող է նպաստել կրթության որակի բարձրացմանը և դպրոցի առջև ծառացած խնդիրների արդյունավետ լուծմանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել դպրոց–համայնք համագործակցության տեսական հիմքերը, դրա նպատակները, սկզբունքները և կազմակերպման հիմնական ձևերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում համագործակցության մասնակիցների դերերի հստակեցումը․ մանկավարժական կոլեկտիվը հանդես է գալիս ոչ միայն որպես ուսումնական գործընթացի կազմակերպիչ, այլև որպես համայնքի հետ կրթական և սոցիալական կապերի համակարգող, մինչդեռ համայնքը կարող է դպրոցին տրամադրել նյութական, մասնագիտական, մշակութային և կազմակերպչական տարբեր ռեսուրսներ։ Համագործակցության հիմնական ձևերից կարող են լինել ծնողական և համայնքային հանդիպումները, համատեղ քննարկումները, խորհրդակցությունները, բաց դասերը, կրթական միջոցառումները, մշակութային նախաձեռնությունները, համայնքային ծրագրերը, դպրոցական և արտադպրոցական միջոցառումները, ինչպես նաև սոցիալական ու բարեգործական ծրագրերը։ Այս ձևերի արդյունավետությունը մեծապես կախված է դրանց նպատակային կազմակերպումից և բոլոր մասնակիցների ակտիվ ներգրավվածությունից։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև ծնողների հետ համագործակցությանը՝ որպես դպրոց–համայնք կապի կարևոր բաղադրիչի։ Ծնողները կարող են ներգրավվել ոչ միայն իրենց երեխաների առաջադիմության և վարքի հետ կապված հարցերում, այլև դպրոցի զարգացման ծրագրերի, միջոցառումների և համայնքային նախաձեռնությունների իրականացման գործընթացներում։ Նման մասնակցությունը կարող է նպաստել փոխադարձ վստահության ձևավորմանը և ծնողների պատասխանատվության բարձրացմանը կրթական գործընթացի նկատմամբ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է համայնքի կրթական և մշակութային ներուժի օգտագործումը։ Տեղական պատմությունը, մշակութային ժառանգությունը, բնությունը, մասնագիտական համայնքը և տարբեր կազմակերպություններ կարող են դառնալ ուսուցման լրացուցիչ ռեսուրսներ։ Դպրոցական ծրագրերի հետ համայնքային կյանքի կապը հնարավորություն է տալիս կրթական նյութը դարձնել ավելի կիրառական և աշակերտների համար ավելի մոտ իրականությանը։ Աշխատանքում կարող են ուսումնասիրվել նաև աշակերտների մասնակցությամբ իրականացվող համայնքային նախագծերը։ Նման ծրագրերի միջոցով սովորողները կարող են ներգրավվել համայնքի խնդիրների բացահայտման, դրանց վերաբերյալ առաջարկությունների մշակման և լուծումների իրականացման գործընթացներում։ Սա նպաստում է քաղաքացիական պատասխանատվության, նախաձեռնողականության, համագործակցային աշխատանքի և սոցիալական հմտությունների զարգացմանը։ Առանձին ուշադրություն կարող է դարձվել դպրոցի և տեղական ինքնակառավարման մարմինների համագործակցությանը։ Համայնքային իշխանությունները կարող են աջակցել դպրոցի նյութատեխնիկական պայմանների բարելավմանը, կրթական և մշակութային ծրագրերի իրականացմանը, ինչպես նաև երեխաների համար անվտանգ և նպաստավոր միջավայրի ստեղծմանը։ Միաժամանակ դպրոցը կարող է իր կրթական և մասնագիտական ներուժով մասնակցել համայնքի զարգացման տարբեր նախաձեռնություններին։ Աշխատանքը կարող է ուսումնասիրել նաև համագործակցության կազմակերպման մեթոդները՝ համատեղ ծրագրավորում, աշխատանքային խմբերի ստեղծում, պարբերական հանդիպումների անցկացում, տեղեկատվության փոխանակում, հարցումների և քննարկումների իրականացում, ինչպես նաև համագործակցության արդյունքների գնահատում։ Արդյունավետ համագործակցության համար կարևոր են փոխադարձ վստահությունը, բաց հաղորդակցությունը, պատասխանատվության հստակ բաշխումը և բոլոր մասնակիցների շահերի հաշվառումը։ Հետազոտության կարևոր խնդիրներից է նաև այն խոչընդոտների բացահայտումը, որոնք կարող են սահմանափակել դպրոց–համայնք համագործակցությունը։ Դրանց թվում կարող են լինել տեղեկատվության պակասը, ծնողների կամ համայնքի պասիվությունը, ռեսուրսների սահմանափակությունը, կողմերի միջև հաղորդակցության անարդյունավետությունը և համագործակցության նպատակների ոչ հստակ ձևակերպումը։ Այդ խնդիրների հաղթահարման համար անհրաժեշտ է ստեղծել մասնակցային և վստահության վրա հիմնված միջավայր, որտեղ յուրաքանչյուր կողմ կունենա հստակ դեր և պատասխանատվություն։ Աշխատանքի գործնական նշանակությունը կայանում է դպրոցներում մանկավարժական կոլեկտիվի և համայնքի համագործակցության առավել արդյունավետ ձևերի բացահայտման և դրանց կիրառման մեթոդական առաջարկությունների մշակման մեջ։ Համագործակցության ճիշտ կազմակերպումը կարող է նպաստել ոչ միայն դպրոցի կրթական արդյունքների բարելավմանը, այլև համայնքի սոցիալական կապերի ամրապնդմանը, սովորողների սոցիալականացմանը և դպրոցի՝ որպես համայնքային կյանքի ակտիվ կենտրոնի ձևավորմանը։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը դպրոց–համայնք համագործակցությունը դիտարկում է որպես փոխադարձ պատասխանատվության և մասնակցության վրա հիմնված գործընթաց, որի միջոցով հնարավոր է համատեղել մանկավարժական կոլեկտիվի մասնագիտական ներուժը, ընտանիքի աջակցությունը և համայնքի ռեսուրսները՝ սովորողների լիարժեք զարգացման և կրթական միջավայրի կատարելագործման նպատակով։

History

Պատմական և հասարակական-քաղաքական բնույթի այս թարգմանական աշխատանքը նվիրված է Հայաստանում տեղի ունեցած բռնությունների վերաբերյալ փաստերի, դրանց հանգամանքների և պատասխանատվության հարցերի ներկայացմանն ու քննությանը։ Նյութում ուշադրություն է դարձվում նկարագրվող իրադարձությունների ընթացքին, դրանց պատճառների և հետևանքների մեկնաբանությանը, ինչպես նաև տարբեր կողմերի դերակատարության ու պատասխանատվության վերաբերյալ ներկայացված գնահատականներին։ Քննության են առնվում հասարակական և քաղաքական իրավիճակի առանձնահատկությունները, բնակչության անվտանգության խնդիրները և բռնության դեպքերի ազդեցությունը հանրային կյանքի վրա։ Կարևորվում է փաստական տեղեկությունների հավաքագրման, վկայությունների ներկայացման և իրադարձությունների վերաբերյալ տարբեր տեսակետների համադրման նշանակությունը։ Անդրադարձ է կատարվում նաև պատասխանատվության, իրավական գնահատման և մարդու իրավունքների պաշտպանության հետ կապված հարցերին։ Անգլերեն սկզբնաղբյուրից կատարված թարգմանությունը հնարավորություն է տալիս հայալեզու ընթերցողին ծանոթանալու տվյալ իրադարձությունների վերաբերյալ օտարալեզու նյութում ներկայացված փաստերին և մեկնաբանություններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել Հայաստանի պատմության, մարդու իրավունքների, քաղաքական պատմության և սկզբնաղբյուրների ուսումնասիրությամբ զբաղվող մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Other Subjects

Հայաստանում «նոր գրքերի» մասին ինֆորմացիոն ցանկերը սովորաբար ներկայացվում են որպես մատենագիտական կամ գրադարանային տեղեկատուներ, որտեղ համակարգված ձևով ամփոփվում են տարբեր հրատարակչությունների նոր լույս տեսած աշխատությունները։ Այդպիսի ցանկերի հիմնական նպատակն է ընթերցողներին, գրադարաններին և հետազոտողներին տրամադրել արագ կողմնորոշվելու հնարավորություն ժամանակակից գրական հոսքերում՝ ընդգրկելով գիտական, գեղարվեստական, ուսումնական և տեղեկատու բնույթի հրատարակություններ։ Օրինակ՝ Հայաստանում ակտիվորեն գործում են պարբերական «Նոր գիրք» նախագծերը, որտեղ յուրաքանչյուր շաբաթ կամ ամիս ներկայացվում են նոր հրատարակություններ տարբեր ոլորտներից՝ գրականություն, պատմություն, հասարակագիտություն, արվեստ և գիտություն, ինչը թույլ է տալիս հետևել հրատարակչական գործընթացների ընթացիկ զարգացումներին և գրքային շուկայի միտումներին ։ Բացի այդ, մատենագիտական ցանկերի ավելի մասնագիտական ձևաչափերը, որոնք պատրաստվում են գրադարանային և գիտական հաստատությունների կողմից, ընդգրկում են նաև գրքերի ամբողջական տվյալներ՝ հեղինակ, վերնագիր, հրատարակության վայր, տարեթիվ և թեմատիկ դասակարգում, ինչը նպաստում է գիտական տեղեկատվության համակարգմանն ու որոնելիության բարձրացմանը ։ Նման տեղեկատուները կարևոր դեր ունեն ազգային գրադարանային համակարգում՝ ապահովելով նոր գրականության մատչելիությունը և աջակցելով կրթական ու գիտական գործընթացներին, ինչպես նաև նպաստելով ընթերցանության մշակույթի զարգացմանը Հայաստանում։