Հայ տպագրության տարեգիրք: Մատենագիտական ցանկ (2024, թիվ 5)

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցի աշակերտների գիտական աշխարհայացքի ձևավորման տեսական և մեթոդական հիմքերի ուսումնասիրությանը կենսաբանության ուսուցման գործընթացում։ Դիտարկվում է կենսաբանական կրթության դերը սովորողների՝ բնության, կենդանի համակարգերի, մարդու և շրջակա միջավայրի վերաբերյալ գիտական պատկերացումների ձևավորման ու զարգացման գործում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այնպիսի մեթոդների, ուսուցման ձևերի և միջոցների մշակմանը, որոնք նպաստում են գիտական մտածողության, պատճառահետևանքային կապերը բացահայտելու, փաստերը վերլուծելու, հիմնավորված եզրակացություններ կատարելու և գիտական տեղեկատվությունը քննադատաբար գնահատելու կարողությունների զարգացմանը։ Վերլուծվում են կենսաբանության դասընթացի բովանդակային հնարավորությունները՝ գիտական աշխարհայացքի հիմնական բաղադրիչների ձևավորման տեսանկյունից, ինչպես նաև ուսումնասիրվում են դասավանդման ավանդական և ժամանակակից մոտեցումների արդյունավետ կիրառման պայմանները։ Քննարկվում է փորձարարական և հետազոտական աշխատանքի, դիտումների, խնդրահարույց առաջադրանքների, ինքնուրույն աշխատանքի և միջառարկայական կապերի նշանակությունը սովորողների ճանաչողական ակտիվության բարձրացման համար։ Կարևորվում է կենսաբանական երևույթների և օրինաչափությունների ուսումնասիրության կապը բնապահպանական խնդիրների, առողջության, կենսաբազմազանության և մարդու գործունեության հետևանքների գիտական ընկալման հետ։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ուսուցչի դերին՝ որպես սովորողների հետազոտական հետաքրքրությունը, ինքնուրույն մտածողությունը և գիտական հիմնավորումներով առաջնորդվելու կարողությունը զարգացնող կրթական գործընթացի կազմակերպողի։ Առաջադրվող մեթոդական համակարգը նպատակ ունի փոխկապակցել ուսուցման բովանդակությունը, մեթոդները, առաջադրանքները և գնահատման միջոցները՝ նպաստելով ոչ միայն կենսաբանական գիտելիքների յուրացմանը, այլև գիտական մտածելակերպի և ամբողջական աշխարհայացքի ձևավորմանը։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել կենսաբանության ուսուցիչների, մանկավարժների, կրթության մեթոդաբանների, հետազոտողների և մանկավարժական մասնագիտությունների ուսանողների համար։

History

Հայոց գորգագործությունը հայկական մշակույթի ամենահին և հարուստ ճյուղերից մեկն է, որն ունի հազարավոր տարիների պատմություն և կարևոր տեղ է զբաղեցնում ժողովրդի կենցաղում ու արվեստում։ Հայկական գորգերը հայտնի են իրենց բարձր որակով, յուրահատուկ զարդանախշերով և գունային բազմազանությամբ, որոնք արտացոլում են հայ ժողովրդի մտածողությունը, հավատալիքները և ազգային ավանդույթները։ Գորգագործությունը Հայաստանում զարգացել է դեռևս հին ժամանակներից, ինչի մասին վկայում են հնագիտական պեղումների ընթացքում հայտնաբերված գործվածքների մնացորդները և պատմական աղբյուրները։ Հայկական լեռնաշխարհում գորգագործությունը զարգացել է բնական պայմանների և անասնապահության շնորհիվ, քանի որ բուրդը եղել է հիմնական հումքը գորգերի պատրաստման համար։ Գորգերը ոչ միայն կենցաղային օգտագործման առարկաներ էին, այլև արվեստի արժեքավոր նմուշներ, որոնք հաճախ փոխանցվում էին սերնդեսերունդ։ Հայկական գորգերի վրա պատկերված նախշերը ունեցել են խորհրդանշական նշանակություն։ Դրանցում հաճախ արտացոլվել են արևի, կյանքի ծառի, կենդանիների, բույսերի և երկրաչափական պատկերների մոտիվներ, որոնք կապված էին ժողովրդի հավատալիքների ու բնության հետ։ Տարբեր շրջաններում ձևավորվել են գորգագործության ինքնատիպ դպրոցներ և ոճեր։ Առանձնապես հայտնի էին Արցախի, Վասպուրականի, Սյունիքի և Կարինի գորգերը, որոնք տարբերվում էին իրենց նախշերով և գունային լուծումներով։ Հայ վարպետները հիմնականում օգտագործել են բնական ներկեր, որոնք ստացվել են բույսերից, միջատներից և հանքային նյութերից, ինչի շնորհիվ գույները երկար ժամանակ պահպանել են իրենց պայծառությունն ու որակը։ Միջնադարում հայկական գորգերը մեծ պահանջարկ են ունեցել արևելյան և եվրոպական շուկաներում, իսկ շատ ճանապարհորդներ ու պատմիչներ իրենց աշխատություններում բարձր են գնահատել հայ վարպետների աշխատանքը։ Գորգագործությունը կարևոր դեր է ունեցել նաև հայկական ընտանիքների կյանքում, քանի որ այն համարվել է կանանց հիմնական զբաղմունքներից մեկը և հաճախ եղել է հարսանեկան օժիտի կարևոր մաս։ Ժամանակակից շրջանում հայոց գորգագործությունը շարունակում է մնալ ազգային մշակույթի կարևոր բաղադրիչներից մեկը։ Հին հայկական գորգերը պահվում են աշխարհի տարբեր թանգարաններում և մասնավոր հավաքածուներում՝ որպես հայկական արվեստի արժեքավոր ժառանգություն։ Այսօր ևս բազմաթիվ վարպետներ շարունակում են պահպանել ու զարգացնել գորգագործության ավանդույթները՝ փոխանցելով դրանք նոր սերունդներին։

Chemistry

Աշխատանքը նվիրված է ֆունկցիոնալտեղակալված չհագեցած լակտամների և լակտոնների հիման վրա տարբեր օրգանական միացությունների ստացման և դրանց սինթեզի մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում այդ դասի միացությունների քիմիական հատկություններին, կառուցվածքային առանձնահատկություններին և ռեակցիոնունակությանը, ինչպես նաև դրանց օգտագործմամբ նոր նյութերի նպատակային ստացման հնարավորություններին։ Լակտամներն ու լակտոնները կարևոր նշանակություն ունեցող ցիկլիկ միացություններ են, որոնք օրգանական սինթեզում կարող են հանդես գալ որպես բազմազան փոխարկումների համար հարմար ելանյութեր, իսկ դրանց կառուցվածքում չհագեցած կապերի և տարբեր ֆունկցիոնալ խմբերի առկայությունը հնարավորություն է տալիս իրականացնել ընտրողական և բազմաքայլ քիմիական փոխակերպումներ։ Աշխատանքում ուսումնասիրվում են ֆունկցիոնալտեղակալված միացությունների ստացման պայմանները, ռեակցիաների ընթացքի օրինաչափությունները, օգտագործվող ռեագենտների և կատալիզատորների ազդեցությունը, ինչպես նաև վերջնական արգասիքների կառուցվածքային առանձնահատկությունները։ Կարևոր տեղ կարող է հատկացվել նոր սինթեզների մշակմանը, ռեակցիաների օպտիմալացմանը և ստացված նյութերի նույնականացմանն ու բնութագրմանը՝ ժամանակակից ֆիզիկաքիմիական մեթոդների կիրառմամբ։ Հետազոտության արդյունքները կարող են նպաստել օրգանական սինթեզի մեթոդաբանության զարգացմանը և գործնական նշանակություն ունենալ կենսաբանորեն ակտիվ, դեղագործական կամ այլ կիրառական հետաքրքրություն ներկայացնող բարդ օրգանական միացությունների ստացման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել օրգանական քիմիայի, դեղագործական քիմիայի և սինթետիկ քիմիայի մասնագետներին, հետազոտողներին, ասպիրանտներին և ուսանողներին, հատկապես նրանց, ովքեր զբաղվում են հետերոցիկլիկ միացությունների քիմիայով և նոր սինթետիկ մեթոդների մշակմամբ։

Chemistry

Научная работа посвящена исследованию реакций присоединения пиразолов и их производных к кратным углерод-углеродным связям C=C, а также изучению химических превращений соединений, образующихся в результате этих реакций. Пиразолы представляют собой важный класс пятичленных азотсодержащих гетероциклических соединений, обладающих разнообразными химическими свойствами и широкими возможностями для дальнейшей функционализации. Исследование их реакций с ненасыщенными органическими соединениями позволяет разрабатывать новые синтетические подходы к получению функционально замещённых продуктов, представляющих интерес для органической и прикладной химии. Основное внимание уделяется закономерностям взаимодействия пиразольного фрагмента с соединениями, содержащими двойную связь C=C. В зависимости от строения исходных веществ, характера заместителей, электронных свойств двойной связи, условий реакции и природы реагентов присоединение может протекать по различным направлениям и приводить к образованию соединений с различным строением. Поэтому важной задачей исследования является установление факторов, определяющих направление, селективность и эффективность протекания реакций. Существенное значение имеет изучение влияния заместителей в пиразольном ядре и в молекуле ненасыщенного соединения. Электронодонорные и электроноакцепторные группы способны изменять реакционную способность реагентов, влиять на распределение электронной плотности и, соответственно, определять скорость и преимущественное направление взаимодействия. Исследование подобных закономерностей позволяет не только объяснить особенности конкретных реакций, но и прогнозировать поведение новых производных. В работе могут рассматриваться различные типы непредельных соединений, содержащих двойную связь C=C, включая активированные алкены и другие соединения с различным электронным и пространственным строением. Сопоставление их реакционной способности с особенностями пиразолов позволяет выявить общие закономерности и определить наиболее благоприятные условия для синтеза целевых продуктов. Отдельное направление исследования связано с оптимизацией условий проведения реакций. Могут изучаться влияние растворителя, температуры, продолжительности реакции, соотношения реагентов, природы катализатора или других факторов. Оптимизация условий позволяет повысить выход целевых соединений, улучшить селективность процесса и уменьшить образование побочных продуктов. После получения продуктов присоединения важной задачей становится установление их химического строения. Для этого могут использоваться современные физико-химические методы анализа, включая спектроскопические методы, элементный анализ, хроматографические исследования и другие способы идентификации органических соединений. Полученные данные позволяют подтвердить структуру синтезированных веществ, определить положение заместителей и установить особенности образовавшихся связей. Особое внимание уделяется последующим химическим превращениям продуктов присоединения. Синтезированные соединения могут служить промежуточными веществами для получения новых гетероциклических и функционально замещённых структур. Изучение их реакционной способности позволяет расширить возможности использования исходной реакции и разработать последовательности превращений, приводящие к более сложным органическим молекулам. Исследование таких превращений имеет значение для развития методов направленного органического синтеза. Важным аспектом работы является установление механизмов изучаемых реакций. Сопоставление экспериментальных результатов с известными закономерностями органической химии позволяет предположить последовательность элементарных стадий, определить возможные промежуточные частицы и объяснить образование преимущественных продуктов. Механистический анализ особенно важен в тех случаях, когда возможно образование нескольких структурных или стереоизомерных продуктов. Полученные результаты могут иметь значение для синтетической химии азотсодержащих гетероциклов. Производные пиразола обладают широким спектром потенциальных применений и используются как структурные фрагменты в различных классах биологически активных и функциональных органических соединений. Поэтому разработка эффективных методов их модификации расширяет возможности получения новых веществ с заданными структурными характеристиками. Практическая ценность исследования заключается в создании и совершенствовании синтетических методов получения новых производных пиразола и определении условий их дальнейшей химической модификации. Такие методы могут использоваться в исследованиях по направленному синтезу сложных органических соединений, при разработке новых функциональных материалов и в поиске веществ, представляющих интерес для фармацевтической и химико-технологической отраслей. В целом работа представляет собой комплексное исследование химического поведения пиразолов и их производных при взаимодействии с двойными углерод-углеродными связями. Она объединяет синтез, структурную идентификацию, изучение реакционной способности и исследование последующих превращений полученных соединений, что позволяет выявить закономерности реакций присоединения и расширить арсенал методов получения функционализированных азотсодержащих органических соединений.

Linguistics

Աշխատությունը նվիրված է ժամանակակից հայերենի և պարսկերենի անվանական համակարգերի համեմատական-զուգադրական ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել երկու լեզուներում գոյականի, ածականի, դերանվան և անվանական բնույթի այլ միավորների քերականական կարգերի կառուցվածքային ու գործառական առանձնահատկությունները։ Հետազոտության կենտրոնում այն քերականական միջոցներն են, որոնց օգնությամբ արտահայտվում են թիվը, որոշյալությունն ու անորոշությունը, հոլովական և հարաբերական նշանակությունները, պատկանելությունը և անվանական համակարգին բնորոշ այլ իմաստներ։ Քննվում է, թե տվյալ քերականական նշանակությունները երկու լեզուներում ինչպիսի ձևաբանական, շարահյուսական կամ վերլուծական միջոցներով են արտահայտվում, և ինչ ընդհանրություններ ու տարբերություններ են առաջանում դրանց կառուցվածքային կազմակերպման մեջ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում հայերենի հոլովական համակարգի և պարսկերենում համապատասխան հարաբերությունների արտահայտման միջոցների զուգադրմանը, քանի որ նույն իմաստային հարաբերությունները կարող են տարբեր լեզուներում իրացվել տարբեր քերականական մեխանիզմներով։ Ուսումնասիրվում են նաև հոգնակիության ձևավորման եղանակները, որոշյալության արտահայտումը, գոյականական կապակցությունների կառուցվածքը և անվանական բաղադրիչների միջև քերականական կապերը։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում պարսկերենի իզաֆեթային կառուցվածքների և հայերենի համապատասխան որոշիչ-որոշյալ հարաբերությունների համեմատությունը՝ բացահայտելով դրանց կառուցվածքային և գործառական տարբերությունները։ Զուգադրական քննությունը հնարավորություն է տալիս տարբերակելու լեզուների պատմական ազգակցության հետևանքով պահպանված որոշ ընդհանուր հատկանիշները և նրանց ինքնուրույն զարգացման ընթացքում ձևավորված տիպաբանական տարբերությունները։ Հետազոտության շրջանակում կարող են օգտագործվել ժամանակակից գրական լեզուների օրինակներ, որոնց միջոցով քերականական ձևերը դիտարկվում են ոչ միայն մեկուսացված, այլև իրական խոսքային ու շարահյուսական միջավայրում։ Նման ուսումնասիրությունը կիրառական նշանակություն ունի նաև թարգմանության, օտար լեզվի դասավանդման և երկլեզու բառարանագրության համար, քանի որ օգնում է կանխատեսել այն դեպքերը, երբ մի լեզվի քերականական կառուցվածքը մյուսում չունի ուղղակի ձևային համարժեք։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է ձևաբանության, շարահյուսության, զուգադրական և տիպաբանական լեզվաբանության մոտեցումները՝ համակարգված պատկերացում տալով երկու լեզուների անվանական քերականական համակարգերի փոխհարաբերությունների մասին։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է բաց զարկերակային ծորանի առկայության պայմաններում միտրալ փականի անբավարարության առաջացման, կլինիկական դրսևորումների և սրտի կառուցվածքային ու ֆունկցիոնալ փոփոխությունների փոխկապակցվածության ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում երկու սրտաբանական վիճակների համակցված ազդեցությունն է սրտի հեմոդինամիկայի վրա՝ առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնելով ձախ սրտային բաժինների ծանրաբեռնվածության և փականային գործառույթի փոփոխություններին։ Բաց զարկերակային ծորանը բնածին սրտային արատ է, որի դեպքում պտղային շրջանում բնականոն գործող անոթային հաղորդակցությունը ծնվելուց հետո պահպանվում է և կարող է պայմանավորել արյան շրջանառության փոփոխություններ։ Այդ փոփոխությունների երկարատև ազդեցությունը կարող է կապված լինել սրտի առանձին խոռոչների ծավալային ծանրաբեռնվածության և կառուցվածքային հարմարվողականության հետ։ Միտրալ անբավարարության ուսումնասիրությունը տվյալ համատեքստում կարևոր է՝ պարզելու փականի աշխատանքի խանգարման հնարավոր ֆունկցիոնալ և կառուցվածքային հիմքերը և դրա ազդեցությունը ընդհանուր սրտային գործունեության վրա։ Հետազոտության շրջանակում կարող են համադրվել կլինիկական դիտարկումները, սրտի գործառույթի գնահատման տվյալները և պատկերային հետազոտությունների արդյունքները՝ հիվանդության ծանրության և սրտի կառուցվածքային փոփոխությունների միջև կապերը բացահայտելու նպատակով։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի տարբերակիչ գնահատումը, քանի որ փականային անբավարարության դրսևորումները կարող են պայմանավորված լինել ինչպես առաջնային փականային փոփոխություններով, այնպես էլ սրտի խոռոչների չափերի և հեմոդինամիկ պայմանների փոփոխությամբ։ Ուսումնասիրությունը կարող է անդրադառնալ նաև հիվանդների վիճակի դինամիկ գնահատմանը՝ դիտարկելով հիմնական սրտային արատի և փականային փոփոխությունների փոխադարձ ազդեցությունը ժամանակի ընթացքում։ Նման հետազոտությունները կարևոր են բնածին սրտային արատների կլինիկական պատկերի ավելի ամբողջական ըմբռնման համար և հնարավորություն են տալիս գնահատելու ոչ միայն հիմնական անատոմիական փոփոխությունը, այլև դրա երկրորդային ազդեցությունները սրտի մյուս կառուցվածքների վրա։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է սրտաբանության, բնածին սրտային արատների ուսումնասիրության, սրտային հեմոդինամիկայի և փականային ախտաբանության մոտեցումները՝ ներկայացնելով միտրալ փականի ֆունկցիայի փոփոխությունների նշանակությունը բաց զարկերակային ծորանի պայմաններում։