Հայ ժողովրդական մշակույթ, հատոր XIII. հանրապետական գիտական նստաշրջանի նյութեր

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է ավագ դպրոցի բնագիտամաթեմատիկական հոսքում սովորողների ուսումնահետազոտական կարողությունների ձևավորման և զարգացման մանկավարժական պայմանների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են սովորողների՝ ինքնուրույն հարցադրումներ ձևակերպելու, խնդիրներ առաջադրելու, տեղեկատվություն որոնելու և վերլուծելու, վարկածներ առաջադրելու, փորձարարական ու տեսական հետազոտություններ իրականացնելու, արդյունքները համակարգելու և հիմնավորված եզրակացություններ կատարելու կարողությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում բնագիտական և մաթեմատիկական առարկաների ուսուցման առանձնահատկություններին ու դրանց ներուժին՝ սովորողների հետազոտական մտածողության զարգացման համար։ Աշխատանքում դիտարկվում են ուսուցման այնպիսի մեթոդներ և կազմակերպական ձևեր, որոնք նպաստում են սովորողի ակտիվ մասնակցությանը կրթական գործընթացին՝ խնդիրահեն, նախագծային, հետազոտական, փորձարարական և համագործակցային ուսուցման մոտեցումները։ Կարևորվում է ուսուցչի դերը որպես սովորողի հետազոտական գործունեությունը կազմակերպող և ուղղորդող մասնագետ, ինչպես նաև կրթական միջավայրի ստեղծումը, որտեղ սովորողը հնարավորություն ունի ինքնուրույն ուսումնասիրելու, սխալվելու, վերանայելու սեփական ենթադրությունները և հիմնավորելու ստացված արդյունքները։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից է նաև ուսումնահետազոտական կարողությունների ձևավորման մակարդակի գնահատման չափանիշների և ցուցանիշների մշակումը, ինչպես նաև դրանց զարգացման արդյունավետության ստուգումը կրթական գործընթացում։ Աշխատանքը կարող է նպաստել ավագ դպրոցի բնագիտամաթեմատիկական կրթության բովանդակության և մեթոդաբանության կատարելագործմանը, սովորողների ճանաչողական ինքնուրույնության, քննադատական և տրամաբանական մտածողության զարգացմանը և նրանց հետագա մասնագիտական ու գիտահետազոտական գործունեությանը նախապատրաստմանը։ Հետազոտության արդյունքները կարող են կիրառվել դպրոցական կրթության կազմակերպման, ուսումնական ծրագրերի և մեթոդական նյութերի մշակման, ուսուցիչների վերապատրաստման և ուսումնառության անհատական ու խմբային ձևերի կատարելագործման գործընթացներում։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել մանկավարժներին, բնագիտամաթեմատիկական առարկաների ուսուցիչներին, կրթության կազմակերպիչներին, մեթոդիստներին, կրթության հետազոտողներին, դասախոսներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Chemistry

Աշխատությունը նվիրված է β-արոիլակրիլաթթուների և կառուցվածքով դրանց հարակից միացությունների՝ ֆոսֆոր և ազոտ պարունակող նուկլեոֆիլների հետ փոխազդեցությունների օրինաչափությունների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության առանցքում տվյալ չհագեցած կարբոնիլային համակարգերի ռեակցունակությունն է, դրանց կառուցվածքային առանձնահատկությունների ազդեցությունը քիմիական փոխակերպումների ուղղության վրա և տարբեր բնույթի նուկլեոֆիլային մասնիկների վարքագծի համեմատական վերլուծությունը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում մոլեկուլներում առկա կարբոնիլային, կարբօքսիլային և չհագեցած հատվածների փոխադարձ էլեկտրոնային ազդեցությանը, քանի որ այդ գործոնները պայմանավորում են ռեակցիոն կենտրոնների էլեկտրոֆիլությունը և հնարավոր փոխակերպումների ընտրողականությունը։ Քննվում է արոմատիկ հատվածի բնույթի և տեղակալիչների էլեկտրոնային ու տարածական հատկությունների ազդեցությունը միացությունների ռեակցունակության վրա։ Ֆոսֆորային և ազոտային նուկլեոֆիլների հետ փոխազդեցությունները դիտարկվում են օրգանական ռեակցիաների մեխանիզմների, կառուցվածք–ռեակցունակություն կապերի և առաջացող նյութերի կառուցվածքային առանձնահատկությունների տեսանկյունից։ Կարևոր տեղ է զբաղեցնում հնարավոր մրցակցող փոխակերպումների ուսումնասիրությունը, երբ սկզբնական նյութում մի քանի ռեակցիոն կենտրոնների առկայությունը կարող է պայմանավորել տարբեր ուղղություններով ընթացող գործընթացներ։ Հետազոտության շրջանակում ուշադրություն է դարձվում նաև ստերեոքիմիական գործոններին և այն հանգամանքին, թե մոլեկուլային կառուցվածքի փոփոխություններն ինչպես կարող են անդրադառնալ փոխազդեցության ընտրողականության վրա։ Ստացված միացությունների բնութագրումը և կառուցվածքային համեմատությունը հնարավորություն են տալիս ավելի հստակ պատկերացում կազմել ելանյութերի էլեկտրոնային կառուցվածքի ու նուկլեոֆիլների բնույթի միջև առկա կապերի մասին։ Տարբեր հարակից միացությունների համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է նպաստել ընդհանուր օրինաչափությունների բացահայտմանը և տվյալ դասի օրգանական նյութերի քիմիական վարքագծի համակարգմանը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը համադրում է օրգանական քիմիայի, ֆիզիկական օրգանական քիմիայի և հետերոատոմային միացությունների քիմիայի մոտեցումները՝ կենտրոնանալով նուկլեոֆիլային փոխազդեցությունների մեխանիստական առանձնահատկությունների, կառուցվածքային գործոնների և ռեակցունակության միջև փոխկապակցվածության բացահայտման վրա։

Philosophy

Աշխատությունը նվիրված է արևմտահայ գրող և մտավորական Ինտրայի ստեղծագործական ժառանգության մեջ ներանձնախոհական իմաստության դրսևորումների ուսումնասիրությանը՝ կենտրոնանալով նրա աշխարհայացքի, ինքնաճանաչման ձգտման և մարդու ներաշխարհի ընկալման առանձնահատկությունների վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են անհատի ներքին կյանքի, հոգևոր որոնումների, ինքնագիտակցության, գոյության իմաստի, կյանքի և մահվան, բնության ու մարդու փոխհարաբերության վերաբերյալ գաղափարները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն ներքին երկխոսությանը, որի միջոցով ստեղծագործական խոսքը վերածվում է ինքնաքննության և սեփական հոգևոր փորձառության բացահայտման միջոցի։ Աշխատության մեջ կարող են վերլուծվել հեղինակի ստեղծագործություններում արտահայտված փիլիսոփայական և հոգեբանական մոտիվները, զգացմունքների ու բանականության փոխհարաբերությունը, ներքին հակասությունները և անհատի հոգևոր ինքնակատարելագործման ձգտումը։ Կարևոր տեղ է հատկացվում բնության ընկալմանը, քանի որ բնապատկերը կարող է հանդես գալ ոչ միայն որպես արտաքին միջավայր, այլև որպես հերոսի կամ հեղինակային «ես»-ի ներաշխարհի արտացոլման և ինքնաճանաչման տարածք։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու ներանձնախոհական իմաստության այն դրսևորումները, որոնք կապված են մարդու սեփական էության, ընտրությունների, տառապանքի, սիրո, մենության և հոգևոր ազատության շուրջ մտորումների հետ։ Հետազոտության ընթացքում կարող են դիտարկվել նաև լեզվական և գեղարվեստական այն միջոցները, որոնց միջոցով ներքին ապրումները վերածվում են փիլիսոփայական խորհրդածության և գեղարվեստական պատկերավորման։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Ինտրայի գրական մտածողության առանձնահատկություններին և այն հանգամանքին, թե ինչպես են արևմտահայ գրականության ավանդույթները համադրվում անհատի ներաշխարհի նկատմամբ առավել խոր և ինքնուրույն հետաքրքրության հետ։ Աշխատությունը կարող է նպաստել հեղինակի ստեղծագործության նոր մեկնաբանություններին՝ ընդգծելով նրա գրական ժառանգության մեջ ինքնաճանաչման, հոգևոր որոնման և ներքին իմաստության նշանակությունը։ Ուսումնասիրությունը կարևոր է նաև արևմտահայ գրականության գաղափարական և գեղագիտական բազմազանության բացահայտման տեսանկյունից և հնարավորություն է տալիս Ինտրայի ստեղծագործությունը դիտարկել ոչ միայն որպես գրական երևույթ, այլև որպես մարդու ներաշխարհի և գոյաբանական խնդիրների գեղարվեստական հետազոտություն։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել գրականագետներին, հայագետներին, փիլիսոփայության և հոգեբանության ոլորտների հետազոտողներին, արևմտահայ գրականությամբ զբաղվող մասնագետներին, դասախոսներին, ուսանողներին և հայ գրականության պատմությամբ հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Literature

Այն ներկայացնում է կենդանու կերպարի միջոցով մարդկային կամ հասարակական երևույթների գեղարվեստական մեկնաբանության հնարավորություն։ Աքլորը ժողովրդական պատկերացումներում հաճախ կապված է ինքնահավանության, պարծենկոտության, մրցակցության, զգոնության և առաջնորդության խորհրդանիշների հետ։ Այդ պատճառով նման կերպարի ընտրությունը կարող է ծառայել մարդկային բնավորության որոշ գծերի, վարքագծի առանձնահատկությունների կամ հասարակական հարաբերությունների այլաբանորեն ներկայացմանը։ Վերնագրում «եղբայր» բառի կիրառությունը կերպարին հաղորդում է անձնավորված բնույթ և կարող է մատնանշել ստեղծագործության խոսակցական, հումորային կամ առակային երանգը։ Աշխատությունը կարելի է դիտարկել կենդանական կերպարների միջոցով գաղափարներ արտահայտող գրականության համատեքստում, որտեղ կենդանիների գործողություններն ու փոխհարաբերությունները հնարավորություն են տալիս անդրադառնալու մարդկային թերություններին, առաքինություններին և հասարակական վարքականոններին։ Առանց ամբողջական բովանդակության հնարավոր չէ հաստատել ստեղծագործության սյուժեն կամ հստակ ժանրային պատկանելությունը, սակայն վերնագիրը թույլ է տալիս առանձնացնել նրա հնարավոր այլաբանական և երգիծական ուղղվածությունը։ Գիրքը հետաքրքրություն է ներկայացնում 19-րդ դարի հայ գրականության, կենդանական կերպարներով պատմողական ստեղծագործությունների և Կոստանդնուպոլսի հայ տպագրական մշակույթի ուսումնասիրության համար։

Other Subjects

Գոթական արվեստը միջնադարյան եվրոպական մշակույթի ամենանշանակալի և ազդեցիկ ուղղություններից մեկն է, որը ձևավորվել է XII դարի կեսերին Ֆրանսիայում և աստիճանաբար տարածվել Եվրոպայի տարբեր երկրներում՝ դառնալով ճարտարապետության, քանդակագործության, գեղանկարչության և կիրառական արվեստի կարևորագույն ոճերից մեկը։ Այն առաջացել է ռոմանական արվեստի հիմքի վրա, սակայն իր գաղափարական և գեղարվեստական առանձնահատկություններով զգալիորեն տարբերվել է նախորդ ուղղությունից։ Գոթական արվեստի հիմնական նպատակը մարդու հոգևոր աշխարհի բարձրացումն ու աստվածայինի հանդեպ ակնածանքի արտահայտումն էր, ինչն առավել հստակ արտացոլվել է տաճարների ճարտարապետության մեջ։ Այս ոճին բնորոշ էին բարձր և սրածայր կամարները, բարդ վիտրաժները, նրբագեղ քանդակազարդումները, թռչող հենակամարները և ուղղահայաց կառուցվածքները, որոնք ստեղծում էին թեթևության ու երկինք ձգտելու տպավորություն։ Գոթական տաճարները ոչ միայն կրոնական կառույցներ էին, այլև միջնադարյան քաղաքի մշակութային և հասարակական կենտրոնները, որտեղ տեղի էին ունենում կարևոր արարողություններ, հավաքներ և կրթական գործընթացներ։ Գոթական արվեստում մեծ դեր ուներ լույսը, քանի որ այն համարվում էր աստվածային ներկայության խորհրդանիշ, և այդ պատճառով եկեղեցիների պատուհանները զարդարվում էին բազմագույն վիտրաժներով, որոնք ներսում ստեղծում էին խորհրդավոր ու հոգևոր մթնոլորտ։ Քանդակագործությունը նույնպես զարգացել էր բարձր մակարդակով․ տաճարների ճակատամասերում և սյուների վրա պատկերվում էին սրբեր, մարգարեներ, թագավորներ և աստվածաշնչյան տեսարաններ, որոնք ոչ միայն գեղարվեստական նշանակություն ունեին, այլև ծառայում էին որպես կրոնական կրթության միջոց անգրագետ հասարակության համար։ Գեղանկարչության մեջ տարածված էին մանրանկարները, եկեղեցական պատկերները և ձեռագիր գրքերի զարդարումները, որոնցում կիրառվում էին վառ գույներ և մանրակրկիտ ձևավորումներ։ Գոթական արվեստը կարևոր դեր ունեցավ եվրոպական մշակույթի զարգացման մեջ, քանի որ այն արտահայտում էր միջնադարյան մարդու աշխարհայացքը, կրոնական հավատը և գեղեցկության ընկալումը։ Այս ուղղությունը հետագայում ազդեց Վերածննդի արվեստի ձևավորման վրա և մինչև այսօր շարունակում է համարվել համաշխարհային մշակութային ժառանգության կարևոր մաս։

Other Subjects

Այս ինֆորմացիոն ցուցիչը ներկայացնում է հասարակական-քաղաքական գիտությունների ոլորտում նոր լույս տեսած գրքերի համակարգված մատենագիտական ցանկը՝ նպատակ ունենալով ապահովել ընթերցողների, հետազոտողների և ուսանողների արագ կողմնորոշումը արդի գիտական և վերլուծական գրականության մեջ։ Այն ընդգրկում է քաղաքական գիտության, սոցիոլոգիայի, պատմության, տնտեսագիտության, իրավագիտության, միջազգային հարաբերությունների և հարակից այլ ուղղությունների հրատարակություններ, որոնք արտացոլում են հասարակական գործընթացների ուսումնասիրության ժամանակակից մոտեցումները և տեսական զարգացումները։ Ցուցիչը կազմվում է գրադարանային նոր ստացումների և հրատարակչական տվյալների հիման վրա՝ ապահովելով տեղեկատվության համակարգված ներկայացում և մատչելիություն մասնագիտական շրջանակների համար։ Այն ծառայում է որպես կարևոր տեղեկատվական գործիք գիտական հետազոտությունների, ուսումնական գործընթացի և վերլուծական աշխատանքի համար՝ օգնելով հետևել ոլորտի նոր գրականությանը, գնահատել դրա գիտական արժեքը և կիրառելիությունը հասարակական-քաղաքական երևույթների ուսումնասիրության մեջ։