Հայատառ թուրքերեն գրականությունը 15-20-րդ դարերում (աղբյուրագիտական հետազոտություն)

Religion

Աշխատությունը նվիրված է VII դարի սկզբին Հայ և Վրաց եկեղեցիների միջև տեղի ունեցած դավանական ու եկեղեցական բաժանման պատմությանը՝ այն դիտարկելով վաղմիջնադարյան Հարավային Կովկասի կրոնական, քաղաքական և մշակութային զարգացումների համատեքստում։ Հիմնական ուշադրությունը կենտրոնացված է այն աստվածաբանական հակասությունների և պատմական պայմանների վրա, որոնք աստիճանաբար հանգեցրին երկու հարևան եկեղեցիների հարաբերությունների սրմանը և նախկին եկեղեցական հաղորդակցության խզմանը։ Քննության են առնվում Քաղկեդոնի ժողովից հետո քրիստոնեական Արևելքում ձևավորված դավանական ուղղությունները, քրիստոսաբանական վեճերը և դրանց ազդեցությունը Հայաստանի ու Վրաստանի եկեղեցական կյանքի վրա։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում VI դարի վերջի և VII դարի սկզբի եկեղեցական գործիչների գործունեությանը, նրանց միջև ընթացած նամակագրությանը, դավանական դիրքորոշումների հիմնավորմանը և փոխադարձ մեղադրանքներին, որոնք կարևոր սկզբնաղբյուրային նշանակություն ունեն հակամարտության ընթացքը վերականգնելու համար։ Դիտարկվում են Հայոց կաթողիկոսության և Վրաց եկեղեցու առաջնորդների հարաբերությունները, ինչպես նաև Կյուրիոն կաթողիկոսի գործունեության շուրջ ձևավորված տարաձայնությունները։ Կարևորվում է Աբրահամ Ա Աղբաթանեցի կաթողիկոսի դիրքորոշումը և հայկական եկեղեցական շրջանակների արձագանքը վրացական կողմի դավանական կողմնորոշման փոփոխությանը։ Եկեղեցական հակասությունները ներկայացվում են ոչ միայն որպես աստվածաբանական վեճերի հետևանք, այլև որպես տարածաշրջանում Բյուզանդական և Սասանյան տերությունների քաղաքական ու կրոնական ազդեցությունների հետ կապված ավելի լայն գործընթացի մաս։ Ուսումնասիրվում է, թե արտաքին քաղաքական պայմաններն ինչպես էին ազդում տեղական եկեղեցիների հարաբերությունների, ինքնուրույնության և դավանական ընտրությունների վրա։ Անդրադարձ է կատարվում նաև երկու ժողովուրդների միջև նախկինում գոյություն ունեցած եկեղեցական և մշակութային կապերին՝ հնարավորություն տալով հասկանալ, թե ինչու բաժանումը կարևոր շրջադարձ դարձավ հայ-վրացական հարաբերությունների պատմության մեջ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է սկզբնաղբյուրների քննությունը, մասնավորապես եկեղեցական նամակների, պատմագրական երկերի և դավանական փաստաթղթերի համադրումը, որոնց միջոցով հնարավոր է վերականգնել իրադարձությունների հաջորդականությունը և տարբեր կողմերի դիրքորոշումները։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս ավելի խորությամբ հասկանալ Հայ Առաքելական և Վրաց եկեղեցիների հետագա ինքնուրույն զարգացման պատմական նախադրյալները, ինչպես նաև դավանական ինքնության նշանակությունը միջնադարյան հասարակությունների քաղաքական ու մշակութային կյանքում։ Նյութը կարող է օգտակար լինել Հայոց եկեղեցու պատմության, Վրաստանի եկեղեցական պատմության, միջնադարյան Հայաստանի և Վրաստանի, քրիստոնեական դավանաբանության ու հայ-վրացական պատմամշակութային հարաբերությունների ուսումնասիրությամբ զբաղվող հետազոտողների, ուսանողների և ընթերցողների համար։

Chemistry

Նյութագիտական, ֆիզիկաքիմիական և անօրգանական քիմիայի բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է հիմնահալոգենիդներ պարունակող ցինկալյումաբորատային համակարգերում ձևավորվող ապակեկերպ նյութերի կառուցվածքային առանձնահատկությունների և ֆիզիկաքիմիական հատկությունների ուսումնասիրությանը։ Քննության են առնվում ցինկի, ալյումինի և բորի օքսիդների հիմքով ապակե համակարգերի ձևավորման օրինաչափությունները, դրանց բաղադրության առանձնահատկությունները և ապակեգոյացման գործընթացների տեսական հիմունքները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում հիմնահալոգենիդային բաղադրիչների ազդեցությանը ապակեկերպ նյութերի ներքին կառուցվածքի, քիմիական կապերի բնույթի, կառուցվածքային միավորների փոխազդեցության և ապակեգոյացման տիրույթների վրա։ Վերլուծվում են նյութերի բաղադրության ու կառուցվածքի փոխկապակցվածությունը, ջերմային կայունությունը, բյուրեղացման նկատմամբ հակումը և ֆիզիկական ու քիմիական հատկությունների փոփոխության օրինաչափությունները։ Քննարկվում են ապակեկերպ համակարգերի խտության, ջերմային ընդարձակման, օպտիկական բնութագրերի, քիմիական կայունության և այլ գործառնական հատկությունների գնահատման հնարավորությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում կարող են դիտարկվել ռենտգենակառուցվածքային վերլուծության, սպեկտրոսկոպիական հետազոտությունների, ջերմային անալիզի և ֆիզիկաքիմիական չափումների մեթոդները։ Անդրադարձ է կատարվում հիմնահալոգենիդների ներմուծման արդյունքում ապակե ցանցի կառուցվածքային փոփոխություններին, բաղադրիչների հարաբերակցության ազդեցությանը և անհրաժեշտ հատկություններով նյութերի ստացման գիտական նախադրյալներին։ Կարևորվում է հետազոտվող համակարգերի նշանակությունը հատուկ նշանակության ապակիների, ֆունկցիոնալ անօրգանական նյութերի և ժամանակակից նյութագիտական տեխնոլոգիաների զարգացման համար։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ապակու քիմիայի, անօրգանական նյութագիտության, ֆիզիկական քիմիայի, պինդ մարմնի ֆիզիկայի և նոր նյութերի մշակման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է հին և միջնադարյան Հայաստանում դեղաբույսերի կիրառության, տարածվածության և բուժական նշանակության ուսումնասիրությանը՝ մատենագրական և ազգագրական աղբյուրների համադրմամբ։ Հետազոտության շրջանակում ուսումնասիրվում են հայկական պատմական աղբյուրներում հիշատակվող բուժիչ բույսերը, դրանց անվանումները, նկարագրությունները, բուժական հատկությունները և կիրառման եղանակները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում այն գիտելիքներին ու փորձառությանը, որոնք ձևավորվել են ժողովրդական բժշկության շրջանակում և փոխանցվել սերնդեսերունդ՝ արտացոլվելով ավանդույթներում, սովորույթներում և ազգագրական նյութերում։ Աշխատության մեջ կարող են ուսումնասիրվել տարբեր հիվանդությունների և առողջական խնդիրների դեպքում բույսերի կիրառման եղանակները, բուսական պատրաստուկների պատրաստման սկզբունքները, դրանց օգտագործման ձևերը և հնարավոր համադրությունները։ Մատենագրական աղբյուրների ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս վերականգնելու հին և միջնադարյան բժշկական պատկերացումները, ինչպես նաև բացահայտելու բուսաբուժության տեղը ժամանակի բժշկական գիտելիքների համակարգում։ Ազգագրական նյութերի ներգրավումը լրացնում է գրավոր աղբյուրները՝ ներկայացնելով ժողովրդական բժշկության գործնական ավանդույթները և տարբեր բնակավայրերում պահպանված բուսաբուժական գիտելիքները։ Կարևոր ուղղություն է նաև բույսերի հին անվանումների և ժամանակակից բուսաբանական անվանումների համադրությունը, որը կարող է նպաստել պատմական աղբյուրներում հիշատակվող բուսատեսակների նույնականացմանը։ Հետազոտությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկել դեղաբույսերի օգտագործումը ոչ միայն բժշկական, այլև մշակութային և տնտեսական տեսանկյունից՝ բացահայտելով մարդու և բնության փոխհարաբերությունների պատմական ձևերը։ Աշխատության արդյունքները կարող են արժեքավոր լինել հայկական ավանդական բժշկության պատմության, ժողովրդական գիտելիքների և բուսաբուժության զարգացման ուսումնասիրության համար, ինչպես նաև նպաստել հայկական մատենագրության մեջ պահպանված բժշկական տեղեկությունների համակարգմանը։ Այն կարող է հետաքրքրել բժշկության պատմաբաններին, ազգագրագետներին, բուսաբաններին, դեղագետներին, հայագետներին, պատմաբաններին, ժողովրդական բժշկության ուսումնասիրողներին և համապատասխան ոլորտների հետազոտողներին։

Technology

Աշխատությունը նվիրված է կենսագազային համակարգերի ջերմային ռեժիմի ապահովման համար այլընտրանքային և վերականգնվող էներգիայի աղբյուրներ օգտագործող սարքավորումների մշակմանն ու դրանց հիմնական տեխնիկական և էներգետիկական պարամետրերի գիտական հիմնավորմանը։ Հետազոտության առանցքում կենսագազի առաջացման գործընթացի համար անհրաժեշտ ջերմաստիճանային պայմանների կայուն պահպանումն է՝ արտաքին էներգիայի սպառումը նվազեցնելու և ամբողջ համակարգի էներգաարդյունավետությունը բարձրացնելու նպատակով։ Քննվում են կենսագազային ռեակտորի ջերմային հաշվեկշռի ձևավորման հիմնական գործոնները՝ շրջակա միջավայրի ջերմաստիճանը, ռեակտորի կառուցվածքային առանձնահատկությունները, ջերմային կորուստները, մշակվող օրգանական զանգվածի ծավալը և տեխնոլոգիական գործընթացի ջերմային պահանջները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում արևային և այլ վերականգնվող ջերմային աղբյուրների ինտեգրման հնարավորություններին՝ որպես ավանդական էներգակիրների օգտագործումը մասնակիորեն փոխարինող միջոց։ Ուսումնասիրվում են ջերմության ստացման, կուտակման և կենսագազային համակարգին փոխանցման ընդհանուր տեխնիկական լուծումները, ինչպես նաև դրանց փոխկապակցված աշխատանքը փոփոխական արտաքին պայմաններում։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է ջերմափոխանակման սարքավորումների և համակարգի կառուցվածքային պարամետրերի ընտրության հիմնավորումը՝ հաշվի առնելով ջերմային արդյունավետությունը, էներգիայի կորուստները և շահագործման կայունությունը։ Քննվում է նաև ավտոմատ վերահսկման և կարգավորման միջոցների կիրառման նշանակությունը, որոնք կարող են ապահովել անհրաժեշտ ջերմաստիճանային միջակայքի պահպանումը՝ էներգիայի ավելորդ ծախսից խուսափելով։ Սարքավորումների արդյունավետության գնահատման ընթացքում կարևորվում են ջերմային հզորության, ջերմափոխանակման ինտենսիվության, էներգիայի կուտակման հնարավորությունների և համակարգի տարբեր բաղադրիչների փոխհամաձայնեցված աշխատանքի ցուցանիշները։ Առանձին ուշադրություն է հատկացվում կլիմայական և սեզոնային պայմանների ազդեցությանը, քանի որ վերականգնվող էներգիայի հասանելիությունը կարող է փոփոխվել տարվա ընթացքում, իսկ կենսագազային գործընթացը պահանջում է համեմատաբար կայուն ջերմային պայմաններ։ Այդ պատճառով դիտարկվում են էներգիայի կուտակման և համակցված էներգամատակարարման մոտեցումները, որոնք կարող են նպաստել համակարգի շարունակական աշխատանքին։ Հետազոտությունը կարող է ներառել հաշվարկային մոդելավորման և փորձարարական գնահատման համադրություն՝ մշակված սարքավորման տեխնիկական նպատակահարմարությունը և ընտրված պարամետրերի ազդեցությունը համակարգի ընդհանուր արդյունավետության վրա գնահատելու համար։ Աշխատությունը կարևոր նշանակություն ունի վերականգնվող էներգետիկայի, գյուղատնտեսական ճարտարագիտության և կենսաէներգետիկայի համար՝ նպաստելով օրգանական թափոնների էներգետիկ օգտագործման համակարգերում էներգախնայող և բնապահպանական տեսանկյունից արդյունավետ տեխնիկական լուծումների զարգացմանը։

Technology

Աշխատանքը նվիրված է երկրատեղեկատվական համակարգերի կիրառմամբ ջրատնտեսական համալիրների շահագործման արդյունավետության բարձրացման հնարավորությունների և մեթոդների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է ցույց տալ, թե ինչպես կարող են տարածական տվյալների հավաքագրումը, թվային քարտեզագրումը, տվյալների բազաների կառավարումը և աշխարհագրական տեղեկատվության վերլուծությունը նպաստել ջրային ռեսուրսների առավել արդյունավետ օգտագործմանը, ջրատնտեսական ենթակառուցվածքների կառավարման կատարելագործմանը և շահագործման ծախսերի նվազեցմանը։ Ուսումնասիրության հիմքում այն մոտեցումն է, որ ջրատնտեսական համալիրների արդյունավետ կառավարումը պահանջում է մեծածավալ և տարաբնույթ տեղեկատվության համադրում։ Ջրամբարների, ջրանցքների, ջրատարների, պոմպակայանների, ոռոգման ցանցերի և այլ հիդրոտեխնիկական կառույցների տարածական դիրքը, տեխնիկական վիճակը, ջրային ռեսուրսների ծավալները, հոսքերի բնութագրերը և շահագործման ռեժիմները փոխկապակցված տվյալներ են, որոնց միասնական վերլուծությունը կարող է բարձրացնել կառավարման որոշումների հիմնավորվածությունը։ Երկրատեղեկատվական համակարգերի կիրառումը հնարավորություն է տալիս այդ տվյալները կապել կոնկրետ տարածքային օբյեկտների հետ և ստեղծել ջրատնտեսական համալիրների թվային տեղեկատվական մոդելներ։ Աշխատանքում կարող է ուսումնասիրվել տարածական տվյալների բազաների ձևավորման գործընթացը, որտեղ ներառվում են ջրային օբյեկտների, հիդրոտեխնիկական կառույցների, բնակավայրերի, գյուղատնտեսական հողերի, ճանապարհների և այլ ենթակառուցվածքների վերաբերյալ տվյալներ։ Դրանց համադրումը հնարավորություն է տալիս ստանալ ջրատնտեսական համակարգի ամբողջական տարածական պատկերը և արագ հայտնաբերել փոխկապակցված խնդիրները։ Կարևոր ուղղություն է ջրային ռեսուրսների բաշխման և օգտագործման օպտիմալացումը։ Համակարգերի միջոցով հնարավոր է վերլուծել տարբեր տարածքների ջրի պահանջարկը, ջրային ռեսուրսների հասանելիությունը և ջրամատակարարման ցանցերի հնարավորությունները։ Այս տվյալների հիման վրա կարելի է գնահատել ջրի կորուստները, բացահայտել առավել խնդրահարույց հատվածները և մշակել ջրաբաշխման արդյունավետ տարբերակներ։ Հատուկ ուշադրություն կարող է դարձվել ոռոգման համակարգերին։ Գյուղատնտեսական հողերի տարածական տվյալների, մշակաբույսերի կառուցվածքի, հողի հատկությունների և ջրի պահանջարկի վերաբերյալ տեղեկատվության համադրումը հնարավորություն է տալիս ավելի ճշգրիտ որոշել ոռոգման անհրաժեշտ ծավալները և ժամկետները։ Այդպիսի մոտեցումը կարող է նպաստել ջրի խնայողությանը, բերքատվության բարձրացմանը և ոռոգման ցանցերի շահագործման արդյունավետության բարելավմանը։ Երկրատեղեկատվական համակարգերը կարող են կիրառվել նաև ջրատնտեսական ենթակառուցվածքների տեխնիկական վիճակի մոնիթորինգի համար։ Յուրաքանչյուր կառույցի վերաբերյալ տվյալների պարբերական թարմացումը հնարավորություն է տալիս ստեղծել դրա շահագործման պատմությունը, արձանագրել վնասվածքները, վթարային իրավիճակները, վերանորոգումները և տեխնիկական ցուցանիշների փոփոխությունները։ Տարածական վերլուծության միջոցով հնարավոր է առանձնացնել այն հատվածները, որտեղ անհրաժեշտ է առաջնահերթ վերականգնում կամ տեխնիկական սպասարկում։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև ջրային կորուստների գնահատումը։ Ջրանցքների և խողովակաշարերի տեխնիկական վիճակի, դրանց երկարության, կառուցվածքային առանձնահատկությունների և սպասարկման տվյալների համադրումը կարող է օգնել բացահայտելու այն հատվածները, որտեղ ջրի կորուստներն առավել մեծ են։ Այդ տեղեկատվությունը կարող է օգտագործվել ներդրումային ծրագրերի առաջնահերթությունները որոշելու և վերականգնման աշխատանքների տնտեսական արդյունավետությունը գնահատելու համար։ Աշխատանքը կարող է անդրադառնալ նաև հեռահար զոնդավորման և այլ տարածական տվյալների օգտագործմանը։ Արբանյակային պատկերների միջոցով հնարավոր է հետևել հողերի օգտագործմանը, բուսականության վիճակին, ջրային մակերեսների փոփոխություններին և որոշակի բնապահպանական գործընթացների տարածական դրսևորումներին։ Այդ տվյալների ինտեգրումը երկրատեղեկատվական համակարգերին ընդլայնում է ջրային ռեսուրսների կառավարման համար հասանելի տեղեկատվական բազան։ Կարևոր ուղղություն է բնական և տեխնածին ռիսկերի տարածական գնահատումը։ Ջրհեղեղները, սողանքները, երաշտները և այլ վտանգավոր գործընթացներ կարող են վնասել ջրատնտեսական կառույցները կամ խաթարել ջրամատակարարումը։ Տարածական մոդելավորման միջոցով հնարավոր է առանձնացնել ռիսկային գոտիները, գնահատել դրանց ազդեցությունը ենթակառուցվածքների վրա և մշակել կանխարգելիչ միջոցառումների առաջնահերթություններ։ Աշխատանքի շրջանակում կարող են կիրառվել թվային բարձրության մոդելներ, թեմատիկ քարտեզներ, տարածական վիճակագրություն և մոդելավորման տարբեր գործիքներ։ Դրանց օգնությամբ հնարավոր է ուսումնասիրել ջրահավաք ավազանների կառուցվածքը, ջրային հոսքերի տարածական բաշխումը, ջրատնտեսական օբյեկտների փոխկապակցվածությունը և տարբեր շահագործման սցենարների հնարավոր արդյունքները։ Հետազոտության կարևոր արդյունք կարող է լինել որոշումների աջակցման համակարգի ձևավորումը, որը պատասխանատու մասնագետներին հնարավորություն կտա արագ ստանալ անհրաժեշտ տեղեկատվություն և համեմատել կառավարման տարբեր տարբերակներ։ Նման համակարգը կարող է միավորել քարտեզային, տեխնիկական, հիդրոլոգիական և տնտեսական տվյալները և ապահովել դրանց համատեղ վերլուծությունը։ Տեղեկատվության թվայնացումը կարող է նաև նվազեցնել տվյալների մասնատվածությունը և հեշտացնել տարբեր կառույցների միջև տեղեկատվության փոխանակումը։ Աշխատանքում կարող է գնահատվել նաև առաջարկվող տեխնոլոգիական մոտեցումների տնտեսական արդյունավետությունը։ Ջրի կորուստների նվազեցումը, վթարների կանխարգելումը, սպասարկման աշխատանքների ճիշտ պլանավորումը և ռեսուրսների օպտիմալ բաշխումը կարող են հանգեցնել շահագործման ծախսերի կրճատման և ջրատնտեսական համակարգերի արտադրողականության բարձրացման։ Միաժամանակ նման համակարգերի արդյունավետ կիրառումը պահանջում է տվյալների մշտական թարմացում, մասնագետների համապատասխան պատրաստվածություն և տեխնիկական ենթակառուցվածքների ապահովում։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը համադրում է երկրատեղեկատվական տեխնոլոգիաները, հիդրոլոգիան, ջրային ռեսուրսների կառավարումը և հիդրոտեխնիկական համակարգերի շահագործման խնդիրները՝ նպատակ ունենալով ձևավորել տարածական տվյալների վրա հիմնված կառավարման ավելի արդյունավետ մեխանիզմներ։ Թեման ունի կարևոր գիտագործնական նշանակություն, քանի որ թվային և տարածական տեխնոլոգիաների կիրառումը կարող է նպաստել ջրային ռեսուրսների խնայող օգտագործմանը, ենթակառուցվածքների տեխնիկական վիճակի վերահսկմանը, ջրային կորուստների նվազեցմանը և ջրատնտեսական համալիրների երկարաժամկետ ու կայուն շահագործմանը։

Mathematics

Աշխատությունը նվիրված է ինդուկցված ֆիզիկական գործընթացներում դիտարկվող կոհերենտ երևույթների տեսական ուսումնասիրությանը և դրանց առաջացման հիմնական օրինաչափությունների բացահայտմանը։ Քննարկվում են կոհերենտության ֆիզիկական բնույթը, ալիքային գործընթացների փուլային համաձայնեցվածությունը և արտաքին ազդեցությունների պայմաններում նյութի ու ճառագայթման փոխազդեցության առանձնահատկությունները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ինդուկցված անցումներին, էներգետիկ մակարդակների միջև փոխազդեցություններին, քվանտային վիճակների փոխկապակցվածությանը և համակարգերի կոլեկտիվ վարքագծի ձևավորման պայմաններին։ Ուսումնասիրվում են արտաքին էլեկտրամագնիսական դաշտերի ազդեցությամբ առաջացող կոհերենտ էֆեկտները, դրանց կախվածությունը դաշտի ինտենսիվությունից, հաճախականությունից և փոխազդող մասնիկների ֆիզիկական բնութագրերից։ Անդրադարձ է կատարվում քվանտային մեխանիկայի, ալիքային օպտիկայի և ոչ գծային փոխազդեցությունների տեսական մոտեցումներին, որոնք հնարավորություն են տալիս նկարագրելու ինդուկցված գործընթացների դինամիկան։ Կարևորվում են փուլային հարաբերակցությունների պահպանման, ինտերֆերենցիոն երևույթների, ռեզոնանսային փոխազդեցությունների և կոհերենտության խախտման մեխանիզմների ուսումնասիրությունը։ Դիտարկվում են նաև կոհերենտ երևույթների հնարավոր դրսևորումները լազերային ֆիզիկայում, քվանտային օպտիկայում և նյութի ու ճառագայթման փոխազդեցության տարբեր համակարգերում։ Հետազոտության շրջանակում կարևոր նշանակություն ունեն մաթեմատիկական մոդելավորումը, քվանտային վիճակների ժամանակային էվոլյուցիայի վերլուծությունը և համապատասխան ֆիզիկական պարամետրերի գնահատումը։ Թեման կարող է նպաստել կոհերենտ փոխազդեցությունների վերաբերյալ տեսական պատկերացումների խորացմանը և դրանց կիրառական հնարավորությունների բացահայտմանը։ Աշխատությունը նախատեսված է տեսական ֆիզիկոսների, օպտիկայի և քվանտային մեխանիկայի մասնագետների, հետազոտողների, ասպիրանտների և ֆիզիկայի համապատասխան ուղղություններով սովորող ուսանողների համար։