Հայկական ՍՍՌ գրադարանների աշխատանքի փորձից։ (Հոդվածների ժողովածու)

Linguistics

Այս գիտական ուսումնասիրությունը նվիրված է հայերենի բարբառներում բայական եղանակաժամանակային համակարգերի զուգադրական ուսումնասիրությանը՝ նպատակ ունենալով բացահայտել տարբեր բարբառներում բայի քերականական ձևերի, եղանակների և ժամանակային հարաբերությունների ընդհանրություններն ու տարբերությունները։ Աշխատության կենտրոնում բայական համակարգն է՝ որպես լեզվի քերականական կառուցվածքի առավել բարդ և բազմաշերտ ոլորտներից մեկը։ Հայերենի բարբառները, պահպանելով ընդհանուր լեզվական հիմքը, դարերի ընթացքում զարգացել են տարբեր պատմական, աշխարհագրական և սոցիալ-մշակութային պայմաններում, ինչի հետևանքով դրանցում ձևավորվել են բայական ձևավորման և ժամանակային իմաստների արտահայտման յուրահատուկ առանձնահատկություններ։ Զուգադրական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս այդ տարբերությունները դիտարկել համակարգված կերպով՝ միաժամանակ բացահայտելով դրանց ընդհանուր հիմքը։ Ուսումնասիրության կարևոր ուղղություններից մեկը բայական եղանակների համակարգի քննությունն է։ Եղանակը բայի այն քերականական կարգերից է, որի միջոցով արտահայտվում է գործողության կամ դրության նկատմամբ խոսողի վերաբերմունքը, ինչպես նաև գործողության իրականության, հնարավորության, ցանկության, հրամայականության կամ այլ իմաստային հարաբերությունները։ Բարբառներում այդ իմաստների արտահայտման եղանակները կարող են տարբեր լինել ինչպես ձևաբանական միջոցներով, այնպես էլ օժանդակ բայերի, մասնիկների և կառուցվածքային այլ միջոցների կիրառությամբ։ Հետևաբար յուրաքանչյուր բարբառի համակարգի ուսումնասիրությունը թույլ է տալիս բացահայտել ինչպես ընդհանուր հայերենյան օրինաչափությունները, այնպես էլ տեղային առանձնահատկությունները։ Աշխատության մյուս առանցքային խնդիրն է բայական ժամանակների ուսումնասիրությունը։ Ժամանակային ձևերը ցույց են տալիս գործողության կամ դրության հարաբերությունը խոսքի պահի, անցյալի կամ ապագայի նկատմամբ։ Հայերենի տարբեր բարբառներում ժամանակային իմաստների արտահայտությունը կարող է ունենալ տարբեր կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկություններ։ Որոշ դեպքերում նույն ժամանակային կամ եղանակային իմաստը կարող է արտահայտվել տարբեր ձևերով, իսկ նույն ձևը տարբեր բարբառներում կարող է ձեռք բերել լրացուցիչ իմաստային երանգներ։ Այդ տարբերությունների համեմատական քննությունը հնարավորություն է տալիս ավելի հստակ պատկերացնել հայերենի բարբառային քերականության կառուցվածքը։ Զուգադրական ուսումնասիրության կարևոր առավելությունն այն է, որ այն հնարավորություն է տալիս ոչ միայն առանձին բարբառների նկարագրություն կատարել, այլև դրանք համեմատել ընդհանուր համակարգի շրջանակում։ Այս մոտեցմամբ հնարավոր է առանձնացնել ձևաբանական զուգահեռները, ընդհանուր քերականական կառուցվածքները, տարբերակային ձևերը և այն երևույթները, որոնք բնորոշ են միայն որոշ բարբառների։ Նման վերլուծությունը հատկապես արժեքավոր է հայերենի պատմական զարգացման ուսումնասիրության համար, քանի որ ժամանակակից բարբառներում պահպանված բազմաթիվ ձևեր կարող են վկայել լեզվի ավելի հին վիճակների մասին։ Բայական համակարգի ուսումնասիրության ընթացքում կարևոր նշանակություն ունի նաև օժանդակ բայերի և բարդ ժամանակաձևերի քննությունը։ Հայերենի բարբառներում օժանդակ բաղադրիչների կիրառությունը կարող է տարբերվել գրական հայերենից կամ միմյանցից՝ առաջացնելով ժամանակային և եղանակային տարբեր կառուցվածքներ։ Այդ ձևերի գործառական քննությունը հնարավորություն է տալիս հասկանալ, թե ինչպես են բարբառային խոսքում կառուցվում գործողության ժամանակային հաջորդականությունը, տևականությունը, ավարտվածությունը, կրկնությունը կամ հնարավորությունը։ Ուսումնասիրության կարևոր բաղադրիչ է նաև ժխտական ձևերի վերլուծությունը։ Բայական ժխտումը տարբեր բարբառներում կարող է ունենալ առանձնահատուկ ձևաբանական և շարահյուսական կառուցվածք, իսկ ժխտական մասնիկների և օժանդակ բաղադրիչների փոխհարաբերությունը կարող է կարևոր տեղեկություններ տալ տվյալ բարբառի քերականական համակարգի մասին։ Այս հարցերի զուգադրական քննությունը թույլ է տալիս ավելի ամբողջական ներկայացնել բայական ձևերի գործառական համակարգը։ Աշխատության մեջ կարող է կարևոր տեղ զբաղեցնել նաև ձևաբանական և իմաստաբանական մակարդակների փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Բայական ձևի կառուցվածքը ինքնին ամբողջությամբ չի բացահայտում դրա գործառույթը, քանի որ նույն ձևը տարբեր խոսքային միջավայրերում կարող է արտահայտել տարբեր ժամանակային կամ եղանակային իմաստներ։ Հետևաբար բարբառային նյութի ուսումնասիրության ժամանակ անհրաժեշտ է հաշվի առնել ոչ միայն ձևերի կառուցվածքը, այլև դրանց կիրառության համատեքստը։ Այսպիսի մոտեցումը հնարավորություն է տալիս տարբերակել ձևական համընկնումները և իրական գործառական նույնությունները։ Բարբառային բայական համակարգերի ուսումնասիրությունը կարևոր նշանակություն ունի նաև հայերենի պատմական քերականության համար։ Բարբառները հաճախ պահպանել են հնագույն քերականական հատկանիշներ, որոնք գրական լեզվում հետագայում փոխվել կամ դուրս են եկել գործածությունից։ Միաժամանակ որոշ բարբառներում ձևավորվել են նորարարություններ, որոնք արտացոլում են լեզվի շարունակական զարգացման գործընթացը։ Այդ պատճառով բարբառային նյութի համեմատական ուսումնասիրությունը կարող է օգնել վերականգնելու հայերենի քերականական համակարգի զարգացման տարբեր փուլերը և հասկանալու ձևաբանական փոփոխությունների ուղղությունները։ Թեման կարևոր է նաև հայ բարբառագիտության համար, քանի որ բայական համակարգը բարբառների դասակարգման և փոխհարաբերությունների ուսումնասիրության արժեքավոր չափանիշներից է։ Բայական ձևերի տարածման աշխարհագրությունը, դրանց կառուցվածքային տարբերությունները և ընդհանուր հատկանիշները կարող են լրացուցիչ տվյալներ տրամադրել բարբառների միջև պատմական կապերի և փոխազդեցությունների վերաբերյալ։ Այդ տվյալները կարող են համադրվել հնչյունաբանական, բառապաշարային և շարահյուսական առանձնահատկությունների հետ՝ հայերենի բարբառային բազմազանության ավելի ամբողջական պատկերը ստանալու համար։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը նպատակ ունի համադրել հայերենի տարբեր բարբառների բայական եղանակաժամանակային համակարգերը, բացահայտել դրանց կառուցվածքային և գործառական առանձնահատկությունները և ցույց տալ ընդհանուր հայերենյան համակարգի շրջանակում դրանց փոխհարաբերությունները։ Այն ունի ինչպես տեսական, այնպես էլ գործնական նշանակություն՝ նպաստելով հայերենի բարբառների, պատմական քերականության և ժամանակակից հայերենագիտության զարգացմանը։ Թեման կարող է հետաքրքրել լեզվաբաններին, հայագետներին, բարբառագետներին, քերականագետներին, բանասերներին, հայոց լեզվի պատմությամբ զբաղվող հետազոտողներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։

Psychology

Այս ռեֆերատը ներկայացնում է սոցիալական հոգեբանությունը՝ որպես գիտական ոլորտ, որը ուսումնասիրում է մարդու վարքագիծը, մտածողությունը և զգացմունքները սոցիալական միջավայրում՝ խմբերի, հասարակության և միջանձնային հարաբերությունների ազդեցության պայմաններում։ Աշխատանքում բացատրվում է, թե ինչպես է անհատը ձևավորվում սոցիալական փոխազդեցությունների միջոցով և ինչպես են հասարակական նորմերը, արժեքները, կարծրատիպերը և դերերը ազդում մարդու վարքագծի վրա։ Ներկայացվում են սոցիալական հոգեբանության հիմնական հասկացությունները՝ սոցիալական ընկալում, խմբային դինամիկա, կոնֆորմիզմ, լիդերություն, սոցիալական ազդեցություն և հաղորդակցություն։ Ռեֆերատում անդրադարձ է կատարվում այն փորձարարական ուսումնասիրություններին և տեսություններին, որոնք բացատրում են, թե ինչպես են մարդիկ փոխում իրենց վարքը խմբի ճնշման տակ կամ ինչպես են ձևավորվում առաջին տպավորությունները և վերաբերմունքները այլ մարդկանց նկատմամբ։ Բացատրվում է նաև սոցիալական դերերի և ինքնության ձևավորման գործընթացը, ինչպես նաև հասարակության և անհատի փոխազդեցության բարդ մեխանիզմները։ Աշխատանքում ընդգծվում է սոցիալական հոգեբանության կիրառական նշանակությունը կրթության, աշխատանքի, քաղաքականության, մարքեթինգի և միջանձնային հարաբերությունների ոլորտներում։ Նշվում է նաև, թե ինչպես կարող են սոցիալական հոգեբանության գիտելիքները օգնել ավելի լավ հասկանալու հասարակական խնդիրները, կանխատեսելու մարդկային վարքագիծը և բարելավելու հաղորդակցման հմտությունները։

Law

Այս աշխատությունը նվիրված է դատական իշխանության անկախության սկզբունքի համակողմանի սահմանադրաիրավական ուսումնասիրությանը՝ բացահայտելով դրա էությունը, նշանակությունը և դերը իրավական պետության ու ժողովրդավարական հասարակության կայացման գործընթացում։ Ուսումնասիրության առանցքում դատական իշխանության անկախության այն հիմնարար երաշխիքներն են, որոնք հնարավորություն են տալիս դատարաններին իրենց լիազորություններն իրականացնել անաչառ, օբյեկտիվ և արտաքին ազդեցություններից զերծ պայմաններում։ Աշխատության շրջանակում քննության են առնվում դատական իշխանության անկախության գաղափարի տեսական հիմքերը, դրա կապը իշխանությունների տարանջատման սկզբունքի, դատավորների անաչառության, օրենքի գերակայության և մարդու իրավունքների արդյունավետ պաշտպանության հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում դատավորի իրավական կարգավիճակին, նրա նշանակման կամ ընտրության մեխանիզմներին, պաշտոնավարման երաշխիքներին, լիազորությունների դադարեցման պայմաններին, դատավորների սոցիալական և նյութական ապահովությանը, ինչպես նաև դատական իշխանության ինքնուրույնության ապահովման ինստիտուցիոնալ միջոցներին։ Աշխատությունը կարևորում է այն հանգամանքը, որ դատական անկախությունը չի սահմանափակվում միայն դատարանի՝ գործադիր և օրենսդիր իշխանություններից ֆորմալ տարանջատմամբ, այլ ներառում է նաև դատավորի անհատական անկախությունը, դատարանների կազմակերպական և ֆինանսական ինքնուրույնությունը, դատական գործընթացներին միջամտության անթույլատրելիությունը և դատական որոշումների կայացման ազատությունը։ Քննարկվում են նաև դատական իշխանության անկախության սահմանադրական սահմանները, քանի որ անկախությունը պետք է համատեղվի դատավորների հաշվետվողականության, պատասխանատվության, օրինականության և դատական համակարգի նկատմամբ հանրային վստահության պահանջների հետ։ Ուսումնասիրության շրջանակում կարող են վերլուծվել դատական իշխանության գործունեությունը կարգավորող սահմանադրական դրույթները, համապատասխան օրենսդրական մեխանիզմները և դատական անկախության միջազգային չափանիշները՝ հնարավորություն տալով գնահատել գործող իրավակարգավորման արդյունավետությունն ու առկա հիմնախնդիրները։ Կարևոր նշանակություն ունի նաև դատական իշխանության անկախության և մարդու հիմնարար իրավունքների պաշտպանության փոխկապակցվածությունը, քանի որ անկախ և անաչառ դատարանը արդար դատաքննության իրավունքի իրացման հիմնական նախապայմաններից է։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել սահմանադրական և դատական իրավունքի մասնագետների, իրավաբանների, դատավորների, իրավաբանական ֆակուլտետների ուսանողների և հետազոտողների համար՝ որպես դատական իշխանության սահմանադրաիրավական կարգավիճակի, անկախության երաշխիքների և դրանց գործնական իրականացման խնդիրների ուսումնասիրության աղբյուր։

Other Subjects

Հոդվածը ներկայացնում է 2023 թվականի սեպտեմբերին Բեռլինում տեղի ունեցած հայ համայնքի բողոքի ակցիաները՝ Ադրբեջանի ռազմական հարձակման և Լեռնային Ղարաբաղում ստեղծված իրավիճակի կապակցությամբ։ Նյութի հիմքում ընկած է 2023 թվականի սեպտեմբերի 19-ին Ադրբեջանի սկսած ռազմական գործողությունների հետևանքով Լեռնային Ղարաբաղի հայ բնակչության առջև ծառացած ճգնաժամը։ Հոդվածը հատկապես անդրադառնում է Գերմանիայի մայրաքաղաքում բնակվող հայերի արձագանքին, նրանց մտահոգություններին և միջազգային հանրությանը ուղղված պահանջներին։ Նյութում նկարագրվում է Բեռլինի Կրոյցբերգ շրջանում կազմակերպված ցույցը, որի մասնակիցները իրենց աջակցությունն էին հայտնում Լեռնային Ղարաբաղի հայությանը և բողոքում Ադրբեջանի ռազմական գործողությունների դեմ։ Ըստ հրապարակման՝ ակցիան սկսվել էր սեպտեմբերի 29-ին՝ երեկոյան, իսկ ոստիկանության տվյալներով՝ սկզբնական փուլում մոտ 300 մարդ խաղաղ մասնակցում էր երթին։ Ցույցի կազմակերպիչները շեշտադրում էին Լեռնային Ղարաբաղի շուրջ ստեղծված հումանիտար իրավիճակը և պահանջում էին միջազգային ավելի գործուն արձագանք։ Հոդվածի առանցքային թեմաներից մեկը հայ համայնքի վախն է, որ ռազմական գործողությունները կարող են վերածվել տարածաշրջանի հայ բնակչության զանգվածային տեղահանության և հայկական մշակութային ժառանգության կորստի։ Ցույցի կազմակերպիչների հայտարարություններում առանձնահատուկ ուշադրություն էր դարձվում նախորդող երկարատև շրջափակմանը և դրա հետևանքով բնակչության ծանր հումանիտար վիճակին։ Նրանց հիմնական պահանջներից էր միջազգային դիտորդների ներկայությունը տարածաշրջանում՝ տեղի բնակչության անվտանգության և իրավունքների պաշտպանության նպատակով։ Հոդվածը միաժամանակ ներկայացնում է նաև Գերմանիայի պաշտոնական շրջանակների մտահոգությունները։ Հրապարակման համաձայն՝ Գերմանիայի արտաքին քաղաքականության ներկայացուցիչները կանխատեսում էին, որ ռազմական գործողությունների և ստեղծված պայմանների հետևանքով Լեռնային Ղարաբաղի բնակչության մեծ մասը կարող էր հեռանալ տարածաշրջանից, ինչի արդյունքում այն կարող էր գրեթե դատարկվել հայ բնակչությունից։ Այս հանգամանքը հոդվածում ներկայացվում է ոչ միայն որպես տեղային հումանիտար ճգնաժամ, այլև որպես Հարավային Կովկասի հետագա քաղաքական կայունության խնդիր։ Նյութում անդրադարձ է կատարվում նաև Թուրքիայի և Ադրբեջանի սերտ քաղաքական հարաբերություններին և դրանց ազդեցությանը տարածաշրջանային իրավիճակի վրա։ Հեղինակը ներկայացնում է այն ժամանակաշրջանի քաղաքական զարգացումները, երբ Ադրբեջանի ղեկավարությունը սերտ կապեր էր պահպանում Թուրքիայի իշխանությունների հետ, իսկ տարածաշրջանում քննարկվում էին նաև հաղորդակցային ուղիների և Հայաստանի տարածքով անցնող ճանապարհների հարցերը։ Այս համատեքստում հոդվածը ցույց է տալիս, որ Բեռլինի հայ համայնքի մտահոգությունները կապված էին ոչ միայն Լեռնային Ղարաբաղի բնակչության անմիջական անվտանգության, այլև Հայաստանի Հանրապետության նկատմամբ հնարավոր հետագա ճնշումների վերաբերյալ։ Հոդվածի կարևոր առանձնահատկությունն այն է, որ այն համադրում է տեղական՝ բեռլինյան իրադարձությունը և Հարավային Կովկասում ընթացող լայնածավալ քաղաքական գործընթացները։ Բեռլինում անցկացվող բողոքի ակցիան ներկայացվում է որպես սփյուռքահայ համայնքի արձագանքի ձև, որի միջոցով մասնակիցները փորձում էին միջազգային հանրության ուշադրությունը հրավիրել Լեռնային Ղարաբաղում տեղի ունեցող իրադարձությունների վրա։ Միաժամանակ նյութում ներկայացվում է նաև այն ժամանակվա միջազգային քաղաքական միջավայրի հակասական բնույթը․ եվրոպական պետությունները մի կողմից կարևորում էին տարածաշրջանի էներգետիկ և աշխարհաքաղաքական նշանակությունը, իսկ մյուս կողմից ստիպված էին արձագանքել ռազմական գործողությունների և բնակչության տեղահանության հետևանքներին։ Ընդհանուր առմամբ, հոդվածը կարելի է դիտարկել որպես 2023 թվականի Լեռնային Ղարաբաղի ճգնաժամի ժամանակ գերմանական հասարակական և քաղաքական միջավայրում հայ համայնքի արձագանքի վավերագրական նկարագրություն։ Այն ուշադրություն է դարձնում բողոքի շարժման պատճառներին, հայ համայնքի անվտանգության և մշակութային ժառանգության վերաբերյալ մտահոգություններին, միջազգային դիտորդության պահանջին և Հարավային Կովկասում ուժերի հարաբերակցության փոփոխություններին։ Նյութը կարող է հետաքրքրել ժամանակակից հայոց պատմությամբ, Արցախյան հակամարտությամբ, Հայաստանի և Ադրբեջանի հարաբերություններով, հայ սփյուռքի գործունեությամբ, ինչպես նաև Գերմանիայի արտաքին քաղաքականությամբ և Հարավային Կովկասի միջազգային հարաբերություններով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

History

Աշխատությունը նվիրված է 1960-1980-ական թվականներին Հայաստանում հասարակության սոցիալական կառուցվածքի ձևավորման, փոփոխության և զարգացման հիմնական միտումների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում վերլուծվում են խորհրդային ժամանակաշրջանի տվյալ փուլում հանրապետության սոցիալական կազմի, հասարակական խմբերի հարաբերակցության և սոցիալական շերտավորման փոփոխությունները՝ դրանք դիտարկելով տնտեսական, ժողովրդագրական, քաղաքական և մշակութային գործընթացների համատեքստում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում արդյունաբերացման և քաղաքաշինության ազդեցությանը հասարակության սոցիալական կառուցվածքի վրա, քաղաքային և գյուղական բնակչության հարաբերակցության փոփոխություններին, ինչպես նաև բնակչության զբաղվածության և մասնագիտական կազմի վերափոխումներին։ Ուսումնասիրությունը անդրադառնում է բանվոր դասակարգի, մտավորականության, կոլտնտեսային գյուղացիության և հասարակության այլ սոցիալական խմբերի դիրքի ու դերի փոփոխություններին, նրանց միջև ձևավորվող փոխհարաբերություններին և սոցիալական շարժունակության դրսևորումներին։ Կարևոր տեղ է հատկացվում կրթության տարածմանը, մասնագիտական պատրաստվածության աճին և բարձրագույն կրթություն ունեցող բնակչության թվի ավելացմանը, որոնք էական ազդեցություն են ունեցել հասարակության մասնագիտական և սոցիալական կազմի վրա։ Քննարկվում են նաև ժողովրդագրական փոփոխությունները, ներքին միգրացիան, քաղաքների ընդլայնումը, բնակչության կենսամակարդակի փոփոխությունները և դրանց ազդեցությունը հասարակական հարաբերությունների վրա։ Աշխատանքը հնարավորություն է տալիս բացահայտելու այն հիմնական գործոնները, որոնք պայմանավորել են Հայաստանի հասարակության սոցիալական կառուցվածքի վերափոխումները 1960-1980-ական թվականներին, ինչպես նաև հասկանալու խորհրդային տնտեսական և սոցիալական քաղաքականության ազդեցությունը տարբեր հասարակական խմբերի ձևավորման ու դիրքավորման վրա։ Ուսումնասիրության մեջ սոցիալական փոփոխությունները դիտարկվում են որպես փոխկապակցված գործընթացների ամբողջություն՝ հաշվի առնելով արտադրական հարաբերությունների, կրթական համակարգի, ժողովրդագրական զարգացումների, քաղաքայնացման և սոցիալական քաղաքականության փոխազդեցությունը։ Նյութը կարևոր է Հայաստանի խորհրդային շրջանի սոցիալական պատմության ուսումնասիրության տեսանկյունից և կարող է օգտակար լինել պատմաբաններին, սոցիոլոգներին, ժողովրդագետներին, հասարակագետներին, հետազոտողներին, դասախոսներին և ուսանողներին, ինչպես նաև 20-րդ դարի երկրորդ կեսի Հայաստանի հասարակական կյանքի զարգացումներով հետաքրքրվող ընթերցողներին։

Mathematics

Աշխատանքը նվիրված է հաճախությունների ԳԲՀ և տերահերցային տիրույթներում գործող բազմամոդ երկկապ էլեկտրադինամիկական կառուցվածքների տեսական և կիրառական ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են բարձր հաճախականությունների տիրույթում էլեկտրամագնիսական ալիքների տարածման, փոխազդեցության և կառավարման առանձնահատկությունները, ինչպես նաև տարբեր մոդերի միջև էներգիայի փոխանցման և փոխկապակցման գործընթացները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում երկկապ կառուցվածքների էլեկտրադինամիկական հատկությունների բացահայտմանը, դրանց երկրաչափական և ֆիզիկական պարամետրերի ազդեցության գնահատմանը և բազմամոդ ռեժիմների ձևավորման օրինաչափությունների ուսումնասիրմանը։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարող են կիրառվել մաթեմատիկական մոդելավորման, թվային հաշվարկների և փորձարարական հետազոտությունների մեթոդներ՝ կառուցվածքների հաճախականային բնութագրերը, ռեզոնանսային հատկությունները, դաշտերի բաշխումը, անցման և անդրադարձման գործակիցները तथा այլ էլեկտրադինամիկական պարամետրեր վերլուծելու համար։ Տերահերցային տիրույթի առանձնահատկությունների ուսումնասիրությունը հատկապես կարևոր է, քանի որ այդ տիրույթը հնարավորություն է տալիս համատեղել միկրոալիքային և օպտիկական տեխնոլոգիաների որոշ հնարավորություններ՝ ստեղծելով նոր կիրառություններ կապի, սպեկտրոսկոպիայի, զգայորոշման, պատկերավորման և նյութերի հետազոտության ոլորտներում։ Աշխատանքի կարևոր ուղղություններից է ուսումնասիրվող կառուցվածքների կիրառական ներուժի բացահայտումը՝ բարձր հաճախականության ազդանշանների ձևավորման, փոխանցման, զտման և կառավարման համակարգերում դրանց օգտագործման տեսանկյունից։ Բազմամոդ կառուցվածքների հետազոտությունը կարող է նպաստել ավելի արդյունավետ, փոքրաչափ և ֆունկցիոնալ էլեկտրադինամիկական սարքերի նախագծմանը, ինչպես նաև ԳԲՀ և տերահերցային համակարգերի տեխնիկական բնութագրերի բարելավմանը։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել էլեկտրադինամիկայով, միկրոալիքային տեխնիկայով, տերահերցային տեխնոլոգիաներով, ռադիոֆիզիկայով և բարձր հաճախականության սարքաշինությամբ զբաղվող մասնագետներին, հետազոտողներին, ինժեներներին և համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին։