Հայոց պատմության համառոտ տեսություն

Economics

Աշխատությունը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետությունում տնտեսական գործունեության էկոլոգիական անվտանգության ապահովման հիմնահարցերի համալիր ուսումնասիրությանը՝ տնտեսության զարգացման և շրջակա միջավայրի պահպանության միջև հավասարակշռության ձևավորման տեսանկյունից։ Հետազոտության հիմքում այն մոտեցումն է, որ տնտեսական գործունեությունը՝ արդյունաբերությունը, հանքարդյունաբերությունը, էներգետիկան, գյուղատնտեսությունը, շինարարությունը, տրանսպորտը և այլ ոլորտներ, կարող է առաջացնել շրջակա միջավայրի վրա տարբեր բնույթի ազդեցություններ, ուստի տնտեսական աճը պետք է զուգակցվի բնական ռեսուրսների արդյունավետ օգտագործման և էկոլոգիական ռիսկերի կանխարգելման միջոցառումներով։ ՀՀ-ում տնտեսական գործունեության հետևանքով շրջակա միջավայրի վրա վնասակար ազդեցությունների կանխարգելումն ու նվազեցումը բնապահպանական վերահսկողության կարևոր խնդիրներից է։ Աշխատության շրջանակում ուսումնասիրվում են էկոլոգիական անվտանգության տեսական հիմքերը, դրա հիմնական սկզբունքները, տնտեսական գործունեության և բնական միջավայրի փոխազդեցության առանձնահատկությունները, ինչպես նաև բնապահպանական ռիսկերի գնահատման և կառավարման մեխանիզմները։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ջրային և հողային ռեսուրսների, մթնոլորտային օդի, ընդերքի, կենսաբազմազանության և բնական լանդշաֆտների պահպանության խնդիրներին, քանի որ դրանց վիճակը անմիջականորեն կապված է երկրի տնտեսական և սոցիալական զարգացման կայունության հետ։ Հետազոտության կարևոր ուղղություններից է տնտեսական գործունեության շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության գնահատման համակարգի ուսումնասիրությունը։ ՀՀ օրենսդրությամբ նախատեսված շրջակա միջավայրի վրա ազդեցության գնահատման և փորձաքննության գործընթացը նպատակ ունի կանխատեսել, կանխարգելել, նվազեցնել կամ բացառել նախատեսվող գործունեության հնարավոր վնասակար ազդեցությունները և նպաստել էկոլոգիական անվտանգության պահանջների հիման վրա կայուն զարգացմանը։ Աշխատությունը կարող է անդրադառնալ նաև բնապահպանական վերահսկողության արդյունավետությանը, թույլտվությունների և սահմանափակումների համակարգին, բնապահպանական մոնիթորինգին, տնտեսական գործունեության արդյունքում առաջացող թափոնների կառավարմանը և բնական ռեսուրսների օգտագործման նկատմամբ պետական վերահսկողությանը։ Կարևոր նշանակություն ունի այն հարցը, թե որքանով են գործող տնտեսական և վարչական մեխանիզմները խրախուսում ձեռնարկություններին նվազեցնել շրջակա միջավայրի վրա բացասական ազդեցությունը և ներդնել ավելի մաքուր ու ռեսուրսախնայող տեխնոլոգիաներ։ Այս համատեքստում էական դեր կարող են ունենալ բնապահպանական վճարները, տնտեսական խթանները, բնապահպանական պատասխանատվության մեխանիզմները, կանաչ տեխնոլոգիաների ներդրումը և շրջանաձև տնտեսության սկզբունքների կիրառումը։ ՀՀ շրջակա միջավայրի քաղաքականության շրջանակում առանձին ուղղություն է նաև կանաչ տնտեսության խթանումը և շրջակա միջավայրի պահպանության տնտեսական մեխանիզմների մշակումը։ Ուսումնասիրությունը կարող է գնահատել նաև էկոլոգիական անվտանգության ապահովման ինստիտուցիոնալ և իրավական հիմքերը, պետական կառավարման մարմինների դերակատարությունը և տնտեսական գործունեություն իրականացնող սուբյեկտների բնապահպանական պարտավորությունները։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում բնապահպանական տեղեկատվության հասանելիությանը, հանրության մասնակցությանը և որոշումների կայացման թափանցիկությանը, քանի որ ժամանակակից բնապահպանական կառավարումը ենթադրում է ոչ միայն պետական վերահսկողություն, այլև հասարակության մասնակցություն։ Աշխատության կարևոր նպատակներից է բացահայտել ՀՀ-ում տնտեսական գործունեության էկոլոգիական անվտանգության հիմնական խոչընդոտները և մշակել դրանց հաղթահարման հնարավոր ուղղություններ՝ հաշվի առնելով երկրի բնական ռեսուրսների սահմանափակությունը, տնտեսական կառուցվածքի առանձնահատկությունները և կայուն զարգացման անհրաժեշտությունը։ Արդյունքները կարող են նպաստել բնապահպանական քաղաքականության կատարելագործմանը, տնտեսական գործունեության էկոլոգիական ռիսկերի նվազեցմանը, բնական ռեսուրսների ավելի արդյունավետ կառավարմանը և բնապահպանական ու տնտեսական շահերի փոխհամաձայնեցմանը։ Աշխատությունը կարող է հետաքրքրել բնապահպաններին, տնտեսագետներին, էկոլոգներին, պետական կառավարման մասնագետներին, իրավաբաններին, բնօգտագործման և շրջակա միջավայրի կառավարման ոլորտի հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը տնտեսական զարգացումը դիտարկում է էկոլոգիական անվտանգության հետ միասնական համակարգում՝ նպատակ ունենալով հիմնավորել այնպիսի կառավարման և տնտեսական մեխանիզմների անհրաժեշտությունը, որոնք հնարավորություն կտան համատեղել արտադրության և տնտեսական ակտիվության զարգացումը շրջակա միջավայրի պահպանության և ապագա սերունդների համար բնական ռեսուրսների պահպանման հետ։

Law

Այս աշխատությունը նվիրված է իրավակարգի՝ որպես իրավական պետության հիմնարար բաղադրիչի ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության իրավական իրականության և նյութերի հիման վրա։ Գրքում վերլուծվում է իրավակարգի հասկացությունը, էությունը, կառուցվածքը և նշանակությունը, ինչպես նաև դրա փոխկապակցվածությունը օրինականության, իրավական մշակույթի, մարդու իրավունքների պաշտպանության և պետական իշխանության կազմակերպման հետ։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում իրավական պետության պայմաններում իրավակարգի ձևավորման և պահպանման սկզբունքներին, պետական և հասարակական ինստիտուտների դերին ու իրավական նորմերի արդյունավետ իրականացման անհրաժեշտությանը։ Ուսումնասիրության շրջանակում քննարկվում են Հայաստանի Հանրապետության սահմանադրական կարգի և գործող իրավական համակարգի առանձնահատկությունները, իրավակարգի ապահովման պետական մեխանիզմները և իրավապահ գործունեության նշանակությունը։ Աշխատության մեջ անդրադարձ է կատարվում իրավակարգի և օրինականության փոխհարաբերությանը, իրավախախտումների կանխարգելմանն ու դրանց դեմ պայքարին, ինչպես նաև քաղաքացիների իրավունքների և ազատությունների պաշտպանությանն ուղղված իրավական երաշխիքներին։ Քննության են առնվում իրավակարգի վրա ազդող իրավական, սոցիալական, քաղաքական և կազմակերպական գործոնները, ինչպես նաև իրավական նորմերի կիրառման ընթացքում առաջացող խնդիրները։ Կարևորվում է դատարանների, իրավապահ մարմինների և պետական կառավարման այլ կառույցների դերը իրավակարգի պահպանման գործում, ինչպես նաև քաղաքացիական հասարակության և անձի իրավագիտակցության նշանակությունը։ Աշխատությունը հնարավորություն է տալիս գնահատել Հայաստանի Հանրապետությունում իրավակարգի ձևավորման և ամրապնդման գործընթացը, բացահայտել դրա զարգացման հիմնական հիմնախնդիրները և դիտարկել իրավական պետության կայացման պայմաններում իրավակարգի արդյունավետության բարձրացման հնարավոր ուղղությունները։ Գիրքը կարող է օգտակար լինել իրավունքի տեսության և սահմանադրական իրավունքի մասնագետների, իրավաբանների, իրավապահ մարմինների աշխատակիցների, իրավագիտության ուսանողների, գիտաշխատողների և իրավական պետության ու իրավակարգի հիմնախնդիրներով հետաքրքրվող ընթերցողների համար։

Medicine

Բժշկագիտական, ստոմատոլոգիական և հանրային առողջապահության բնույթի այս աշխատանքը նվիրված է Հայաստանի Հանրապետության բնակչության ստոմատոլոգիական հիվանդացության գնահատմանը՝ հաշվի առնելով բժշկասոցիալական գործոնները և առաջնային կանխարգելման ծրագրերի արդյունավետությունը։ Քննության են առնվում բերանի խոռոչի և ատամների հիվանդությունների տարածվածության առանձնահատկությունները, դրանց առաջացման հիմնական ռիսկի գործոնները և բնակչության տարբեր տարիքային ու սոցիալական խմբերում ստոմատոլոգիական առողջության վիճակը։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում ատամների կարիեսի, պարոդոնտի հիվանդությունների և այլ տարածված ստոմատոլոգիական ախտահարումների ուսումնասիրությանը, ինչպես նաև դրանց հաճախականության և ինտենսիվության գնահատման ցուցանիշներին։ Վերլուծվում են սոցիալ-տնտեսական պայմանների, բնակչության կրթական մակարդակի, սննդային սովորությունների, բերանի խոռոչի հիգիենայի և ստոմատոլոգիական ծառայությունների հասանելիության հնարավոր ազդեցությունները հիվանդացության կառուցվածքի վրա։ Քննարկվում են առաջնային կանխարգելման հիմնական ուղղությունները, բնակչության ստոմատոլոգիական կրթության, հիգիենիկ հմտությունների ձևավորման և կանխարգելիչ միջոցառումների կազմակերպման առանձնահատկությունները։ Ուսումնասիրության շրջանակներում դիտարկվում են համաճարակաբանական հետազոտությունների, ստոմատոլոգիական զննումների, բժշկասոցիալական հարցումների և վիճակագրական վերլուծության մեթոդները՝ հիվանդացության մակարդակի և կանխարգելման ծրագրերի արդյունքների գնահատման նպատակով։ Անդրադարձ է կատարվում Հայաստանի առողջապահական համակարգում ստոմատոլոգիական կանխարգելման կազմակերպման, բնակչության իրազեկվածության բարձրացման և կանխարգելիչ ծառայությունների արդյունավետության կատարելագործման հնարավորություններին։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել ստոմատոլոգիայի, հանրային առողջապահության, բժշկական համաճարակաբանության, կանխարգելիչ բժշկության և առողջապահության կազմակերպման ոլորտների մասնագետների ու հետազոտողների համար։

Literature

Աշխատությունը նվիրված է Հովհաննես Թումանյանի ստեղծագործության հոգեբանական և հոգեվերլուծական առանձնահատկությունների բացահայտմանը՝ գրողի գեղարվեստական աշխարհի ներքին կառուցվածքը, կերպարների հոգեբանական դրսևորումները և մարդկային վարքի խորքային շարժառիթները վերլուծելու նպատակով։ Հետազոտության առանցքում այն հարցն է, թե ինչպես են մարդու գիտակցական և ենթագիտակցական ապրումները, ներքին հակասությունները, ցանկությունները, վախերը, մեղքի զգացումը, տառապանքը, սերը, կորուստը և ինքնության որոնումը վերածվում գեղարվեստական պատկերների ու կերպարային համակարգերի։ Ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս Թումանյանի ստեղծագործությունը դիտարկել ոչ միայն ազգային բանահյուսական, սոցիալական և փիլիսոփայական համատեքստերում, այլև մարդու հոգեկանի խորքային շերտերի արտահայտության տեսանկյունից։ Հատուկ ուշադրություն է դարձվում հեղինակի կերպարների հոգեբանական կառուցվածքին, նրանց ներքին մղումներին և արտաքին վարքի ու ներաշխարհի միջև առկա հարաբերություններին։ Կարող են ուսումնասիրվել մարդկային հարաբերությունների, ընտանեկան կապերի, սիրո, ծնողական զգացմունքների, սոցիալական ճնշումների և բարոյական ընտրության այնպիսի դրսևորումներ, որոնք բացահայտում են կերպարների հոգեկան բարդ աշխարհը։ Հոգեվերլուծական մոտեցումը հնարավորություն է տալիս անդրադառնալ նաև խորհրդանիշների, երազային կամ ենթագիտակցական պատկերների, կրկնվող մոտիվների և այլ խորքային իմաստային կառուցվածքների դերին։ Թումանյանի ստեղծագործություններում բնությունը, կենդանական աշխարհը, ճանապարհը, տունը, մութն ու լույսը, մահը և կյանքի շարունակականությունը կարող են հանդես գալ ոչ միայն որպես սյուժետային կամ գեղարվեստական բաղադրիչներ, այլև որպես հոգեբանական վիճակների ու ներքին գործընթացների խորհրդանշական արտահայտություններ։ Աշխատությունում կարևոր նշանակություն ունի նաև բանահյուսական նյութի և անհատական ստեղծագործական հոգեբանության փոխհարաբերության ուսումնասիրությունը։ Թումանյանը հաճախ օգտագործում է ժողովրդական պատումներ, առասպելական ու հեքիաթային մոտիվներ, սակայն դրանք վերակազմավորում է՝ դրանց միջոցով արտահայտելով մարդու ներքին ապրումները, բարոյական հակասությունները և գոյաբանական հարցերը։ Հետազոտությունը կարող է դիտարկել նաև հեղինակի ստեղծագործության մեջ ողբերգականի և զավեշտականի համադրությունը՝ որպես մարդկային հոգեբանության հակասական կողմերի բացահայտման միջոց։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում տառապանքի, կարեկցանքի, խղճի և արդարության թեմաներին, որոնք Թումանյանի գեղարվեստական աշխարհում հաճախ ձեռք են բերում ոչ միայն սոցիալական, այլև խորապես հոգեբանական նշանակություն։ Աշխատությունը կարող է ներառել նաև հեղինակի քնարական ստեղծագործությունների ուսումնասիրություն՝ բացահայտելով անձնական զգացմունքի, ինքնախորհրդածության, միայնության, սիրո և հոգևոր որոնման արտահայտությունները։ Այս համատեքստում գրական տեքստը դիտարկվում է որպես ներաշխարհի բացահայտման միջոց, որտեղ արտաքին իրադարձությունները հաճախ զուգահեռվում են կերպարի կամ քնարական հերոսի ներքին փոփոխությունների հետ։ Հետազոտության կարևոր կողմերից է հոգեբանական վերլուծության և հոգեվերլուծական մեկնաբանության սահմանների տարբերակումը՝ խուսափելով կերպարների և հեղինակային աշխարհի պարզեցված մեկնաբանություններից և փորձելով դրանք դիտարկել գեղարվեստական ամբողջության մեջ։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել գրականագետներին, հոգեբանության և հոգեվերլուծության մասնագետներին, հայ գրականության հետազոտողներին, մշակութաբաններին, ինչպես նաև համապատասխան մասնագիտությունների ուսանողներին և հետազոտողներին։ Ընդհանուր առմամբ, ուսումնասիրությունը Թումանյանի ստեղծագործությունը ներկայացնում է որպես մարդկային հոգեկանի բազմաշերտ արտահայտության հարուստ գեղարվեստական համակարգ՝ բացահայտելով նրա կերպարների ներքին աշխարհը, ենթագիտակցական մղումները, հոգեբանական հակասությունները և խորհրդանշական կառուցվածքները և ցույց տալով, թե ինչպես են այդ բաղադրիչները ձևավորում գրողի ստեղծագործության խորքային գեղագիտական ու փիլիսոփայական նշանակությունը։

Biology

Աշխատությունը նվիրված է փորձարարական ուռուցքային գործընթացի պայմաններում հակաօքսիդանտային համակարգերի և L-արգինինի ու կրեատինի նյութափոխանակային փոփոխությունների ուսումնասիրությանը՝ Էրլիխի ասցիտային կարցինոմայի մոդելի շրջանակում։ Վերնագրում առկա «Escherichia соц» ձևակերպումը, հավանաբար, տպագրական կամ ճանաչման սխալ է, ուստի հետազոտության այդ բաղադրիչի ճշգրիտ անվանումը պահանջում է սկզբնաղբյուրի հետ համադրում։ Հետազոտության առանցքում օքսիդատիվ սթրեսի, բջջային էներգետիկ նյութափոխանակության և ամինաթթվային փոխանակության միջև փոխկապակցվածությունն է ուռուցքային վիճակի զարգացման ընթացքում։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում ազատ ռադիկալային գործընթացների և օրգանիզմի հակաօքսիդանտային պաշտպանական մեխանիզմների հավասարակշռությանը, քանի որ նորագոյացությունների զարգացման ժամանակ նյութափոխանակության վերակառուցումը կարող է ուղեկցվել ակտիվ թթվածնային ձևերի առաջացման և դրանց չեզոքացման համակարգերի գործունեության փոփոխություններով։ L-արգինինը դիտարկվում է որպես բազմագործառույթ ամինաթթու, որը մասնակցում է մի շարք կենսաքիմիական ուղիների և կապված է ազոտային նյութափոխանակության, բջջային ազդանշանային գործընթացների ու այլ կենսաբանորեն կարևոր միացությունների առաջացման հետ։ Կրեատինի նյութափոխանակության ուսումնասիրությունը կարևոր է հատկապես բջջային էներգիայի պահպանման և փոխանցման մեխանիզմների տեսանկյունից, քանի որ ուռուցքային բջիջների ակտիվ աճը կարող է էապես փոփոխել էներգետիկ պահանջարկն ու համապատասխան կենսաքիմիական ուղիների գործունեությունը։ Հետազոտության ընթացքում դիտարկվում են նշված նյութափոխանակային համակարգերի ցուցանիշների հնարավոր փոփոխությունները և դրանց կապը ուռուցքային գործընթացի զարգացման հետ։ Կարևոր ուղղություն է տարբեր կենսաքիմիական ցուցանիշների համադրումը՝ պարզելու համար, թե հակաօքսիդանտային պաշտպանությունը և ամինաթթուների ու էներգետիկ միացությունների փոխանակությունը որքանով են փոխկապակցված փորձարարական ախտաբանական վիճակում։ Ասցիտային կարցինոմայի մոդելի կիրառումը հնարավորություն է տալիս վերահսկվող փորձարարական պայմաններում ուսումնասիրել ուռուցքային գործընթացին ուղեկցող նյութափոխանակային փոփոխությունները և գնահատել դրանց դինամիկան։ Աշխատությունն ընդհանուր առմամբ միավորում է ուռուցքաբանության, կենսաքիմիայի, օքսիդատիվ սթրեսի կենսաբանության և նյութափոխանակության ուսումնասիրության մոտեցումները՝ նպաստելով նորագոյացությունների ժամանակ առաջացող համակարգային կենսաքիմիական փոփոխությունների և դրանց հնարավոր փոխկապակցվածությունների առավել խորքային ըմբռնմանը։

Literature

Ժողովածուն նվիրված է մանկական զվարճախոսություններին՝ կարճ, սրամիտ և զվարճալի խոսքային ստեղծագործություններին, որոնք կարևոր տեղ ունեն ժողովրդական բանահյուսության և մանկական մշակույթի մեջ։ Զվարճախոսությունները հիմնվում են անսպասելի պատասխանների, բառախաղերի, զավեշտալի իրավիճակների, սրամիտ դիտարկումների և առօրյա կյանքի հումորային մեկնաբանությունների վրա։ Դրանք ոչ միայն զվարճացնում են երեխաներին, այլև նպաստում են խոսքի ճկունության, լեզվական զգացողության, երևակայության և ստեղծագործ մտածողության զարգացմանը։ Նման բանավոր ստեղծագործությունները հաճախ փոխանցվում են սերնդեսերունդ՝ պահպանելով տվյալ լեզվական համայնքի խոսքային սովորույթները, հումորի առանձնահատկությունները և աշխարհընկալման որոշ դրսևորումներ։ Դրանց ուսումնասիրությունը հնարավորություն է տալիս դիտարկելու, թե ինչպես են երեխաները յուրացնում լեզվի արտահայտչական հնարավորությունները, սովորում հասկանալ երկիմաստությունները և օգտագործել բառերը նոր ու անսպասելի իմաստային կապերով։ Մանկական զվարճախոսությունները կարող են կիրառվել նաև կրթական միջավայրում՝ խոսքի զարգացման, ընթերցանության նկատմամբ հետաքրքրության խթանման և խմբային հաղորդակցության համար։ Դրանք նպաստում են երեխաների միջև շփմանը, համատեղ ուրախության ձևավորմանը և բանավոր պատմելու հմտությունների զարգացմանը։ Ժողովածուն հետաքրքրություն է ներկայացնում հայ բանահյուսությամբ, մանկական խոսքային ժանրերով և ժողովրդական հումորի առանձնահատկություններով զբաղվող ընթերցողների ու հետազոտողների համար։ Այն նաև կարևոր նյութ է մշակութային հիշողության պահպանման տեսանկյունից, քանի որ կարճ ու դյուրահիշվող խոսքային ստեղծագործությունները ներկայացնում են ժողովրդական լեզվի կենսունակությունը և բանավոր ավանդույթի շարունակականությունը։