Հայոց ցեղասպանությունը Օսմանյան Թուրքիայում և Մեծ Բրիտանիան (1915-1918թթ.)

Economics

Աշխատությունը նվիրված է վերամշակող կազմակերպություններում արտահանման ռազմավարության ձևավորման, գնահատման և կատարելագործման հիմնախնդիրների ուսումնասիրությանը՝ Հայաստանի Հանրապետության տնտեսության առանձնահատկությունների և գործնական փորձի հիման վրա։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են արտահանման նշանակությունը վերամշակող արդյունաբերության զարգացման, կազմակերպությունների մրցունակության բարձրացման, արտադրական ներուժի արդյունավետ օգտագործման և արտաքին շուկաներում դիրքերի ամրապնդման տեսանկյունից։ Աշխատության մեջ վերլուծվում են արտահանման ռազմավարության էությունը, նպատակներն ու հիմնական բաղադրիչները, արտաքին տնտեսական միջավայրի ազդեցությունը կազմակերպությունների գործունեության վրա, ինչպես նաև արտահանման շուկաների ընտրության, ապրանքների մրցունակության գնահատման, գնագոյացման, շուկայավարման և լոգիստիկայի հետ կապված հարցերը։ Առանձին ուշադրություն է դարձվում Հայաստանի վերամշակող կազմակերպությունների արտահանման հնարավորություններին և այն գործոններին, որոնք կարող են խթանել կամ սահմանափակել դրանց մուտքը միջազգային շուկաներ։ Ուսումնասիրության ընթացքում կարևորվում են արտադրանքի որակը, միջազգային չափանիշներին համապատասխանությունը, տեխնոլոգիական վերազինումը, արտադրական ծախսերի օպտիմալացումը, բրենդավորման և շուկայավարման արդյունավետությունը, ինչպես նաև արտաքին շուկաների պահանջների ուսումնասիրությունը։ Աշխատությունը անդրադառնում է նաև արտահանման գործընթացում հանդիպող հիմնական խոչընդոտներին՝ շուկաների սահմանափակ հասանելիությանը, մրցակցային ճնշմանը, ֆինանսական և լոգիստիկ խնդիրներին, մաքսային և վարչական ընթացակարգերին, արտադրական հզորությունների սահմանափակումներին և միջազգային պահանջներին համապատասխանելու անհրաժեշտությանը։ Հետազոտության կարևոր նպատակներից է բացահայտել այն գործնական ուղղությունները, որոնց կիրառումը կարող է նպաստել արտահանման գործունեության արդյունավետության բարձրացմանը։ Այդ համատեքստում դիտարկվում են շուկաների դիվերսիֆիկացման, նոր արտահանման ուղղությունների որոնման, արտադրանքի տեսականու ընդլայնման, նորարարական տեխնոլոգիաների ներդրման, որակի կառավարման համակարգերի կատարելագործման, միջազգային համագործակցության և թվային շուկայավարման գործիքների կիրառման հնարավորությունները։ Աշխատությունը կարող է օգտակար լինել տնտեսագետների, կառավարման մասնագետների, ձեռնարկությունների ղեկավարների, արտահանմամբ զբաղվող կազմակերպությունների և Հայաստանի արտաքին տնտեսական ներուժի զարգացման հարցերով հետաքրքրվող հետազոտողների համար՝ հնարավորություն տալով ամբողջական պատկերացում կազմել վերամշակող ոլորտում արտահանման ռազմավարության արդյունավետության վրա ազդող գործոնների և դրա կատարելագործման հնարավոր ուղիների վերաբերյալ։

Medicine

Աշխատությունը նվիրված է արտաքին քթի և քթային խոռոչի ներբնային կառուցվածքների համակցված դեֆորմացիաներով հիվանդների վիրաբուժական բուժման մեթոդի ընտրության կլինիկական և ախտորոշիչ չափանիշների ուսումնասիրությանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է մշակել և հիմնավորել այնպիսի ախտորոշիչ մոտեցումներ, որոնք հնարավորություն կտան յուրաքանչյուր հիվանդի դեպքում ճիշտ գնահատել անատոմիական փոփոխությունների բնույթն ու աստիճանը և դրանց հիման վրա ընտրել առավել նպատակահարմար վիրաբուժական միջամտությունը։ Աշխատության շրջանակում մանրամասն դիտարկվում են արտաքին քթի ձևի և ներքին կառուցվածքների փոխկապակցված դեֆորմացիաները, դրանց ազդեցությունը քթային շնչառության, քթի ֆունկցիայի և հիվանդի ընդհանուր ինքնազգացողության վրա։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է դարձվում նախավիրահատական կլինիկական հետազոտությանը, հիվանդի գանգատների և անամնեզի գնահատմանը, արտաքին զննմանը, քթի ներբնային կառուցվածքների վիճակի ուսումնասիրմանը և շնչառական ֆունկցիայի գնահատմանը։ Ուսումնասիրությունը կարևորում է նաև ժամանակակից ախտորոշիչ մեթոդների կիրառումը, որոնց միջոցով հնարավոր է ավելի ճշգրիտ բացահայտել դեֆորմացիաների տեղակայումը, փոխհարաբերությունները և վիրաբուժական շտկման անհրաժեշտ ծավալը։ Հետազոտության մեջ վերլուծվում են տարբեր վիրաբուժական մոտեցումների ընտրության սկզբունքները՝ հաշվի առնելով ոչ միայն արտաքին տեսքի վերականգնումը, այլև քթի ֆունկցիոնալ վիճակի բարելավումը։ Կարևորվում է անհատականացված վիրաբուժական պլանավորման անհրաժեշտությունը, քանի որ համակցված դեֆորմացիաների դեպքում միայն մեկ կառուցվածքի շտկումը կարող է բավարար չլինել ցանկալի ֆունկցիոնալ և ձևաբանական արդյունքի հասնելու համար։ Աշխատության մեջ համադրվում են կլինիկական տվյալները, ախտորոշիչ չափանիշները և վիրաբուժական արդյունքների գնահատումը՝ հնարավորություն տալով հիմնավորել տարբեր միջամտությունների ընտրության ցուցումները և սահմանափակումները։ Նման մոտեցումը կարող է նպաստել վիրահատության արդյունքների կանխատեսելիության բարձրացմանը, հետվիրահատական բարդությունների նվազեցմանը և հիվանդների կյանքի որակի բարելավմանը։ Աշխատանքը կարող է օգտակար լինել քիթ-կոկորդ-ականջաբաններին, ռինոպլաստիկ և դիմածնոտային վիրաբույժներին, ախտորոշիչ բժշկության մասնագետներին, կլինիկական հետազոտողներին, դասախոսներին, ասպիրանտներին և բժշկական բուհերի ուսանողներին։

Literature

Սպենսեր Ջոնսոնի կողմից ներկայացնում է պարզ, բայց խորքային առակ, որը պատկերավոր կերպով բացատրում է մարդու վերաբերմունքը փոփոխությունների նկատմամբ և դրանց հաղթահարման մեխանիզմները։ Պատմությունը զարգանում է խորհրդանշական լաբիրինթոսում, որտեղ երկու մկներ և երկու փոքրիկ մարդիկ ամեն օր որոնում են իրենց «պանիրը», որը ներկայացնում է կյանքի կարևոր արժեքները՝ աշխատանք, հաջողություն, հարաբերություններ, անվտանգություն կամ երջանկություն։ Երբ պանիրը հանկարծ անհետանում է, հերոսները հայտնվում են անորոշության մեջ, և նրանց վարքագիծը դառնում է տարբեր արձագանքների օրինակ՝ մկները արագ ընդունում են իրականությունը և սկսում նոր պանիր փնտրել՝ հենվելով իրենց պարզ բնազդների վրա, մինչդեռ փոքրիկ մարդիկ երկար ժամանակ հակազդում են փոփոխությանը, վախենում են կորուստից և հույս ունեն, որ ամեն ինչ կվերադառնա նախկին վիճակին։ Ի վերջո նրանցից մեկը հասկանում է, որ փոփոխությունը կյանքի անխուսափելի մասն է, և հաջողությունը կախված է ոչ թե անցյալին կառչելուց, այլ նոր պայմաններին հարմարվելուց և շարժվելուց դեպի նոր հնարավորություններ։ Գիրքը իր պարզ լեզվով և խորհրդանշական պատկերներով ցույց է տալիս, թե ինչպես են սովորությունները, վախերը և մտածելակերպը ազդում մարդու կյանքի որակի վրա, և ընթերցողին հորդորում է լինել ճկուն, նախաձեռնող և բաց նոր փորձառությունների նկատմամբ։

Pedagogy

Աշխատությունը նվիրված է հանրակրթական հաստատություններում մանկավարժական խորհրդատվության կազմակերպման տեսական, մեթոդական և գործնական հիմքերի ուսումնասիրությանը՝ այն դիտարկելով որպես ուսուցման, դաստիարակության և սովորողների անհատական զարգացմանն աջակցող մասնագիտական գործունեություն։ Հետազոտության առանցքում խորհրդատվական աշխատանքի արդյունավետ իրականացման համար անհրաժեշտ մանկավարժական, հոգեբանական, կազմակերպական և հաղորդակցական պայմանների բացահայտումն է։ Քննվում է ուսուցչի, սովորողի, ծնողի, դասղեկի, դպրոցի ղեկավարության և աջակցող մասնագետների համագործակցության նշանակությունը՝ ընդգծելով, որ խորհրդատվությունը առավել արդյունավետ է, երբ այն իրականացվում է փոխադարձ վստահության, հարգանքի, գաղտնիության, անհատական մոտեցման և կառուցողական հաղորդակցության սկզբունքներով։ Առանձնահատուկ ուշադրություն է հատկացվում սովորողների կրթական դժվարությունների, ուսումնական մոտիվացիայի, դպրոցական միջավայրին հարմարվելու, միջանձնային հարաբերությունների և մասնագիտական կողմնորոշման հետ կապված հարցերի ժամանակին բացահայտմանը։ Ներկայացվում են խորհրդատվական աշխատանքի հիմնական միջոցներն ու ձևերը՝ անհատական և խմբային զրույցները, դիտարկումը, մանկավարժական իրավիճակների վերլուծությունը, հարցազրույցը, հետադարձ կապը, ծնողների հետ խորհրդատվական հանդիպումները և մասնագետների միջև համագործակցությունը։ Կարևորվում է սովորողի տարիքային և անհատական առանձնահատկությունների հաշվառումը, քանի որ նույն խնդրի դեպքում կիրառվող մանկավարժական մոտեցումները կարող են տարբեր լինել՝ կախված երեխայի զարգացման մակարդակից, կրթական կարիքներից և սոցիալական միջավայրից։ Անդրադարձ է կատարվում նաև ներառական կրթական միջավայրում խորհրդատվության նշանակությանը, որտեղ անհրաժեշտ է հաշվի առնել սովորողների կրթական կարիքների բազմազանությունը և ապահովել նրանց լիարժեք մասնակցությունը դպրոցական կյանքին։ Ուսուցչի խորհրդատվական կարողությունները դիտարկվում են որպես մասնագիտական կոմպետենտության բաղադրիչ՝ ներառելով ակտիվ լսելու, խնդիրները ճանաչելու, համապատասխան մանկավարժական աջակցություն ընտրելու, համագործակցություն կազմակերպելու և աշխատանքի արդյունքները գնահատելու հմտությունները։ Միաժամանակ սահմանազատվում են մանկավարժական խորհրդատվության և մասնագիտացված հոգեբանական կամ այլ մասնագիտական աջակցության գործառույթները՝ կարևորելով անհրաժեշտության դեպքում համապատասխան մասնագետների ներգրավումը։ Ընդհանուր առմամբ աշխատանքը ներկայացնում է խորհրդատվությունը որպես հանրակրթական համակարգում աջակցող կրթական միջավայրի ձևավորման կարևոր մեխանիզմ, որը նպաստում է սովորողի կրթական առաջընթացին, ուսուցիչ-սովորող և դպրոց-ընտանիք համագործակցության ամրապնդմանը, խնդիրների վաղ բացահայտմանը և կրթական գործընթացի արդյունավետ կազմակերպմանը։

Pedagogy

Աշխատանքը նվիրված է բիլիարդ մարզաձևում շարժումների կառավարման առանձնահատկությունների ուսումնասիրությանը՝ ուշադրություն դարձնելով մարզիկի շարժողական գործողությունների ճշգրտությանը, համակարգմանը և արդյունավետությանը։ Հետազոտության շրջանակում դիտարկվում են հարվածի նախապատրաստման և իրականացման փուլերը, մարմնի դիրքի, ձեռքերի ու դաստակների շարժումների, հայացքի ուղղության և ընդհանուր կոորդինացիայի փոխկապակցվածությունը։ Բիլիարդում հաջող հարվածի համար կարևոր է ոչ միայն տեխնիկական ճիշտ կատարումը, այլև շարժումների ուժի, արագության, ուղղության և ժամանակային հաջորդականության վերահսկումը, քանի որ նույնիսկ փոքր շեղումները կարող են զգալիորեն փոխել գնդակի շարժման հետագիծը և վերջնական արդյունքը։ Ուսումնասիրության մեջ կարող է անդրադարձ կատարվել մարզիկի ստատիկ և դինամիկ հավասարակշռությանը, տարածական կողմնորոշմանը, շարժումների ռիթմին, մկանային լարվածության կարգավորմանը և նուրբ շարժողական հմտությունների զարգացմանը։ Առանձնահատուկ նշանակություն ունի շարժումների ավտոմատացման գործընթացը, որի շնորհիվ մարզիկը կրկնվող վարժությունների միջոցով կարողանում է ձևավորել կայուն տեխնիկական հմտություններ և բարձրացնել հարվածների վերարտադրելիությունը։ Կարևորվում է նաև տեսողական և շարժողական համակարգերի համագործակցությունը, քանի որ մարզիկը պետք է ճիշտ գնահատի գնդակների փոխադարձ դիրքը, հարվածի անկյունը, նախատեսվող հետագիծը և անհրաժեշտ ուժը։ Աշխատանքը կարող է դիտարկել նաև մարզման մեթոդներ, որոնք ուղղված են շարժումների կառավարման կատարելագործմանը, սխալների նվազեցմանը և տարբեր խաղային իրավիճակներում տեխնիկական գործողությունների կայունացմանը։ Ուսումնասիրության արդյունքները կարող են օգտակար լինել բիլիարդիստների տեխնիկական պատրաստվածության բարձրացման, մարզման գործընթացի կատարելագործման և անհատական շարժողական առանձնահատկություններին համապատասխան մարզումային ծրագրերի մշակման համար։ Աշխատանքը կարող է հետաքրքրել բիլիարդի մարզիչներին, մարզիկներին, ֆիզիկական դաստիարակության և սպորտի մասնագետներին, ինչպես նաև շարժումների վերահսկման և սպորտային պատրաստության հարցերով զբաղվող հետազոտողներին։

Economics

Այս գիտական աշխատանքը նվիրված է ճարտարապետաշինարարական կրթության որակի կառավարման համակարգի ուսումնասիրությանը և դրա կատարելագործման հնարավոր ուղիների բացահայտմանը։ Հետազոտության հիմնական նպատակն է պարզել, թե ինչ գործոններ են պայմանավորում ճարտարապետության և շինարարության ոլորտում մասնագիտական կրթության որակը, ինչպես կարելի է կատարելագործել կրթական ծրագրերի բովանդակությունը, դասավանդման մեթոդները, ուսանողների գնահատման համակարգը, նյութատեխնիկական բազան և բուհ-աշխատաշուկա կապը։ Այս ոլորտի կրթության առանձնահատկությունն այն է, որ մասնագետից պահանջվում է տեսական գիտելիքների և գործնական հմտությունների համադրություն․ ապագա ճարտարապետը կամ շինարարական ոլորտի մասնագետը պետք է կարողանա ոչ միայն յուրացնել մասնագիտական գիտելիքներ, այլև դրանք կիրառել նախագծման, հաշվարկների, շինարարական գործընթացների, թվային մոդելավորման և իրական մասնագիտական խնդիրների լուծման ժամանակ։ Աշխատության մեջ կարող է ուսումնասիրվել կրթության որակի կառավարման ամբողջական համակարգը՝ սկսած կրթական ծրագրերի մշակման և հաստատման փուլից մինչև ուսուցման արդյունքների գնահատում և շրջանավարտների հետագա մասնագիտական գործունեության վերլուծություն։ Կարևոր ուղղություն է կրթական ծրագրերի համապատասխանեցումը աշխատաշուկայի պահանջներին։ ՀՀ օրենսդրական շրջանակն էլ նախատեսում է, որ բարձրագույն ուսումնական հաստատությունները կրթական ծրագրերը մշակելիս հաշվի առնեն համապատասխան գործատուների մասնակցությունն ու առաջարկությունները, ինչը հատկապես կարևոր է մասնագիտական ուղղվածություն ունեցող ճարտարապետաշինարարական կրթության համար։ Հետազոտության շրջանակում կարող է կարևորվել գործատուների, մասնագիտական կազմակերպությունների, շրջանավարտների և ուսանողների կարծիքների պարբերական հավաքագրումը՝ կրթական ծրագրերի ուժեղ և թույլ կողմերը բացահայտելու համար։ Աշխատանքի կարևոր բաղադրիչ է նաև ուսումնական գործընթացում ժամանակակից տեխնոլոգիաների ներդրումը։ Ճարտարապետաշինարարական մասնագիտությունների համար հատկապես կարևոր են համակարգչային նախագծումը, եռաչափ մոդելավորումը, շենքերի տեղեկատվական մոդելավորումը՝ BIM, աշխարհագրական տեղեկատվական համակարգերը, թվային նախագծման գործիքները, ինչպես նաև ինժեներական համակարգերի մոդելավորման և կառավարման ժամանակակից լուծումները։ ՀՀ-ում այս ուղղությամբ արդեն իրականացվել են կրթական ենթակառուցվածքների արդիականացման ծրագրեր․ մասնավորապես Ճարտարապետության և շինարարության Հայաստանի ազգային համալսարանում ստեղծվել է «ՍՄԱՐԹԼԱԲ» կենտրոն, ներդրվել են IoT լաբորատորիա, համակարգչային լսարաններ և BIM մոտեցումներ։ Այս փորձը կարող է դիտարկվել որպես կրթության որակի կառավարման կատարելագործման գործնական ուղղություններից մեկը։ Մյուս կարևոր խնդիրը դասավանդման մեթոդների արդիականացումն է։ Ավանդական դասախոսական մոտեցումներին զուգահեռ կարող են կիրառվել նախագծահեն, խնդիրների վրա հիմնված, թիմային և հետազոտահեն ուսուցման մեթոդներ, որոնց միջոցով ուսանողը ոչ միայն ստանում է տեղեկատվություն, այլև սովորում է ինքնուրույն վերլուծել մասնագիտական խնդիրները, մշակել նախագծային լուծումներ, պաշտպանել իր որոշումները և աշխատել բազմամասնագիտական թիմում։ Ճարտարապետաշինարարական կրթության դեպքում սա հատկապես կարևոր է, քանի որ իրական նախագծերում ճարտարապետները, կոնստրուկտորները, ինժեներները, դիզայներները և այլ մասնագետներ աշխատում են փոխկապակցված միջավայրում։ Կրթության որակի կառավարման կատարելագործման կարևոր ուղղություն է ուսանողների ուսումնառության արդյունքների գնահատման համակարգի բարելավումը։ Գնահատումը պետք է արտացոլի ոչ միայն տեսական գիտելիքների յուրացումը, այլև մասնագիտական կարողությունների ձևավորումը։ Այդ նպատակով կարող են կիրառվել նախագծերի, պորտֆոլիոների, գործնական աշխատանքների, լաբորատոր փորձերի, թիմային առաջադրանքների և իրական մասնագիտական խնդիրների լուծման արդյունքների գնահատման մեխանիզմներ։ Այս մոտեցումը հնարավորություն է տալիս ավելի ամբողջական պատկերացում կազմել շրջանավարտի պատրաստվածության մասին։ Առանձին նշանակություն ունի դասախոսական կազմի մասնագիտական զարգացումը։ Կրթության որակի բարձրացումը դժվար է ապահովել առանց դասախոսների շարունակական վերապատրաստման, ժամանակակից մասնագիտական ծրագրերի յուրացման, միջազգային փորձի ուսումնասիրության և գիտահետազոտական գործունեության ակտիվացման։ Այս ուղղությամբ կրթական քաղաքականության մեջ նույնպես շեշտադրվում է կարողությունների զարգացումը, որակի ապահովման և կառավարման մեխանիզմների կատարելագործումը։ Հետազոտությունը կարող է անդրադառնալ նաև բուհի ներքին որակի ապահովման համակարգին։ Դրա արդյունավետությունը պահանջում է կրթական ծրագրերի պարբերական ինքնագնահատում, ուսանողների առաջադիմության և բավարարվածության ուսումնասիրություն, դասավանդման արդյունավետության գնահատում, շրջանավարտների զբաղվածության մոնիթորինգ և ստացված տվյալների հիման վրա բարելավման միջոցառումների իրականացում։ Այսպիսի մոտեցումը կրթության որակի կառավարումը վերածում է շարունակական գործընթացի, այլ ոչ թե միայն հավատարմագրման կամ արտաքին ստուգման համար իրականացվող գործողության։ Աշխատության մեջ կարող է կարևորվել նաև կրթական, գիտական և արտադրական գործունեության ինտեգրումը։ Ճարտարապետաշինարարական կրթության արդյունավետության բարձրացման համար անհրաժեշտ է ուսանողներին հնարավորություն տալ մասնակցելու իրական նախագծերի, լաբորատոր և հետազոտական աշխատանքների, մասնագիտական պրակտիկաների և շինարարական կազմակերպությունների հետ համատեղ իրականացվող ծրագրերի։ Բուհի առաքելության մեջ նույնպես ընդգծվում է միջազգային չափանիշներին և աշխատաշուկայի պահանջներին համապատասխան մասնագետների պատրաստումը, շարունակական կրթությունը և գիտահետազոտական գործունեությունը։ Հետազոտության գործնական նշանակությունն այն է, որ առաջարկվող մեխանիզմները կարող են կիրառվել ճարտարապետաշինարարական կրթական ծրագրերի վերանայման, որակի ներքին կառավարման համակարգերի կատարելագործման, ուսումնական լաբորատորիաների և թվային ենթակառուցվածքների զարգացման, դասախոսների վերապատրաստման և գործատուների հետ համագործակցության ամրապնդման համար։ Ընդհանուր առմամբ, աշխատանքը կրթության որակի կառավարումը դիտարկում է որպես փոխկապակցված գործընթաց, որը ներառում է կրթական ծրագրերի արդիականացում, ուսուցման և գնահատման մեթոդների կատարելագործում, ժամանակակից թվային տեխնոլոգիաների ներդրում, դասախոսների մասնագիտական զարգացում, ուսանողների գործնական պատրաստվածության բարձրացում, գիտահետազոտական գործունեության խթանում և աշխատաշուկայի հետ շարունակական հետադարձ կապի ձևավորում։